गौरी, छन्त, प्रथम मेहल: १.
शृणु मम प्रिय पति देव - अहं सर्वः प्रान्तरे एकः एव अस्मि।
कथं त्वया विना सान्त्वनां प्राप्नुयाम् मम निश्चिन्ता पति देव।
आत्मा-वधूः पतिं विना जीवितुं न शक्नोति; तस्याः कृते रात्रौ एतावत् दुःखदः अस्ति।
निद्रा न आगच्छति। अहं मम प्रियस्य प्रेम्णा अस्मि। कृपया, मम प्रार्थनां शृणुत!
मम प्रियादन्यः कोऽपि मम चिन्तां न करोति; अहं प्रान्तरे एकः एव रोदिमि।
हे नानक वधूः मिलति यदा सः तां समागमं करोति; प्रियं विना सा दुःखं प्राप्नोति। ||१||
सा भर्त्रा विरक्ता भगवता - केन सह तां संयोजयितुं शक्नोति।
तस्य प्रेम्णः स्वादनं कृत्वा सा तं मिलति, तस्य शब्दस्य सुन्दरस्य वचनस्य माध्यमेन।
शाबादभूषिता पतिं लभते, तस्याः शरीरं आध्यात्मिकप्रज्ञादीपेन प्रकाशितम्।
शृणुत हे मम मित्राणि सहचराः - या सा शान्तियुक्ता सत्येश्वरं तस्य सत्यं स्तुतिषु च वसति।
सत्यगुरुं मिलित्वा सा भर्त्रा भगवता लुप्ता, भोक्ता च भवति; सा तस्य बनिस्य अम्ब्रोसियलवचनेन सह प्रफुल्लति।
भर्ता भगवन् वधूं मनसा प्रीतिं रमते नानक । ||२||
माया प्रति आकर्षणं तां निराश्रयम् अकरोत्; मिथ्या मिथ्याना वञ्चिताः भवन्ति।
कथं तस्याः कण्ठे पाशः विमुच्यते, परमप्रियगुरुं विना।
यः प्रियेश्वरं प्रेम करोति, शब्दं च चिन्तयति, सः तस्य एव भवति।
दानं दत्त्वा असंख्यशुद्धिस्नानानि कथं हृदयस्य अन्तः मलिनतां प्रक्षालितुं शक्नुवन्ति ।
नाम विना कोऽपि मोक्षं लभते। हठी आत्मसंस्कारः प्रान्तरे वासः च न किमपि प्रयोजनम् ।
शब्देन सत्यस्य गृहं सिद्ध्यति नानक। तस्य सान्निध्यभवनं कथं द्वैतेन ज्ञायते? ||३||
सत्यं तव नाम प्रियेश्वर; सत्यं भवतः शब्दस्य चिन्तनम्।
सत्यं तव सान्निध्यभवनं प्रिये सत्यं तव नाम्ना व्यापारः ।
तव नाम्ना व्यापारः अतीव मधुरः अस्ति; भक्ताः एतत् लाभं रात्रौ दिवा अर्जयन्ति।
एतस्मात् परं अन्यत् किमपि व्यापारं चिन्तयितुं न शक्नोमि । अतः एकैक क्षण नाम जप करें।
लेखा पठ्यते; सत्येश्वरप्रसादेन सुकर्मणा च सिद्धेश्वरः लभ्यते।
नानक अमृतं तावत् मधुरम् | सिद्धसत्यगुरुद्वारा लभ्यते। ||४||२||
राग गौरी पूरबी, छंट, तृतीय मेहल: १.
एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सत्यं नाम । सृजनात्मकः व्यक्तिः । गुरुप्रसादेन : १.
आत्मा-वधूः स्वस्य प्रियेश्वराय प्रार्थनां करोति; सा तस्य गौरवपूर्णगुणेषु निवसति।
न शक्नोति जीवितुं प्रियेश्वरं विना क्षणं क्षणमपि ।
सा प्रियेश्वरं विना जीवितुं न शक्नोति; गुरुं विना तस्य सान्निध्यस्य भवनं न लभ्यते।
गुरुः यत् ब्रूति तत् अवश्यं कुर्यात् कामाग्निशामनाय।
प्रभुः सत्यः अस्ति; तमव्यतिरिक्तः कोऽपि नास्ति। तस्य सेवां विना शान्तिः न लभ्यते।
भगवता स्वयं संयोजयति सा आत्मा वधूः तेन सह संयुज्यते; सः एव तया सह विलीयते। ||१||
आत्मावधूयाः जीवनरात्रिः धन्यः आनन्ददायकः च भवति, यदा सा स्वस्य चैतन्यं स्वस्य प्रियेश्वरे केन्द्रीक्रियते।
सा प्रेम्णा सच्चिगुरुं सेवते; सा अन्तःतः स्वार्थं निर्मूलयति।
अन्तः स्वार्थम् अभिमानं च निर्मूलयन्ती भगवतः गौरवं स्तुतिं गायन्ती सा भगवतः प्रेम्णा रात्रौ दिवा च भवति।
शृणु प्रियमित्राः आत्मसहचराः - गुरुस्य शबादस्य वचने निमग्नाः भवन्तु।