स्वेच्छा मन्मुखः गलत् पक्षे अस्ति। एतत् भवन्तः स्वचक्षुषा द्रष्टुं शक्नुवन्ति।
मृग इव जाले गृह्यते; मृत्युदूतः तस्य शिरसि भ्रमति।
क्षुधा, तृष्णा, निन्दा च दुष्टाः; कामः क्रोधः च घोरः भवति।
एते चक्षुषा न दृश्यन्ते, यावत् त्वं शबदस्य वचनं चिन्तयसि।
यः भवतः प्रियः सन्तुष्टः भवति; तस्य सर्वाणि उलझनानि गतानि।
गुरूं सेवां कुर्वन् तस्य राजधानी संरक्षिता भवति। गुरुः सीढी तथा नौका।
हे नानक, यः भगवतासक्तः सत्त्वं प्राप्नोति; सत्ये भगवन् लभ्यते यदा मनः सत्यम् । ||१||
प्रथमः मेहलः : १.
एकः मार्गः एकः द्वारः च अस्ति। गुरुः स्वस्थानं प्राप्तुं सीढी अस्ति।
अस्माकं प्रभुः स्वामी च एतावत् सुन्दरः नानक; सर्वं आरामं शान्तिं च सत्येश्वरस्य नाम्ना अस्ति। ||२||
पौरी : १.
सः एव स्वयमेव सृष्टवान्; सः एव आत्मानं अवगच्छति।
आकाशं पृथिवीं च विभज्य वितानं प्रसारितवान् ।
स्तम्भं विना सः आकाशं समर्थयति, स्वस्य शब्दस्य चिह्नद्वारा।
सृजन् सूर्यं चन्द्रं च तेषु ज्योतिं प्रविष्टवान् ।
सः रात्रौ दिवा च सृष्टवान्; अद्भुतानि तस्य चमत्कारिकानि नाटकानि सन्ति।
तेन तीर्थानां पवित्राणि तीर्थानि सृष्टानि, यत्र जनाः धर्मधर्मचिन्तनं कुर्वन्ति, विशेषेषु अवसरेषु शुद्धिस्नानं कुर्वन्ति च।
त्वत्समः अन्यः नास्ति; कथं त्वां वक्तुं वर्णयिष्यामः च?
त्वं सत्यस्य सिंहासने उपविष्टः असि; अन्ये सर्वे पुनर्जन्मनि आगच्छन्ति गच्छन्ति च। ||१||
सलोक, प्रथम मेहल : १.
हे नानक सावनमासे यदा वर्षा भवति तदा चत्वारः आनन्दिताः भवन्ति ।
सर्पं मृगं मत्स्यं च धनिनः भोगार्थिनः | ||१||
प्रथमः मेहलः : १.
हे नानक, यदा सावनमासे वर्षा भवति तदा चत्वारः विरहदुःखं प्राप्नुवन्ति ।
गोवत्सानां दीनानां पथिकानां भृत्यानां च | ||२||
पौरी : १.
सत्योऽसि सत्येश्वर; त्वं True Justice वितरसि।
पद्मवत् त्वं आदिम आकाशसमाधिं उपविशसि; त्वं दृष्ट्या निगूढः असि।
ब्रह्मा महान् उच्यते, स तु तव सीमां न जानाति।
भवतः पिता वा माता वा नास्ति; केन त्वां जनयत्?
भवतः रूपं वा विशेषता वा नास्ति; त्वं सर्वान् सामाजिकवर्गान् अतिक्रमसि।
न तव क्षुधा न तृष्णा; त्वं तृप्तः तृप्तः च असि।
त्वया गुरवे विलीनः कृतः; त्वं तव शबादस्य वचनस्य माध्यमेन व्याप्तः असि।
सच्चिदानन्दप्रीते सति मर्त्यः सत्ये विलीयते । ||२||
सलोक, प्रथम मेहल : १.
वैद्यः आहूतः; सः मम बाहुं स्पृशन् मम नाडीं अनुभवति स्म।
मनसि वेदना न जानाति स्म मूर्ख वैद्यः | ||१||
द्वितीयः मेहलः : १.
हे वैद्य, त्वं समर्थः वैद्यः, यदि प्रथमं रोगस्य निदानं करोषि ।
एवंविधं औषधं विधेय येन सर्वव्याधिः चिकित्सितः भवेत् ।
तत् औषधं प्रदास्यतु, यत् रोगस्य चिकित्सां करिष्यति, शान्तिं च आगत्य शरीरे निवासं कर्तुं ददातु।
स्वव्याधिविमुक्ते एव नानक वैद्य इति ख्यातः । ||२||
पौरी : १.
ब्रह्मा विष्णुश्च शिवश्च देवताश्च सृष्टाः |
ब्रह्मा वेदं दत्तं, ईश्वरं पूजयितुं च आज्ञापितः।
दशावताराः, रामो राजा च सत्त्वम्।
तस्य इच्छानुसारेण ते सर्वे राक्षसान् शीघ्रं हन्ति स्म ।
शिवः सेवते, परन्तु तस्य सीमां न लभते।
सत्यस्य सिद्धान्तेषु स्वसिंहासनं स्थापितवान् ।
सः सर्वं जगत् स्वकार्यं प्रति आज्ञापितवान्, सः तु दृष्ट्या निगूढं धारयति।