ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रन्थ साहिबः
पुटः - 924
ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਬੋਲਿਆ ਗੁਰਸਿਖਾ ਮੰਨਿ ਲਈ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
सतिगुरु पुरखु जि बोलिआ गुरसिखा मंनि लई रजाइ जीउ ॥यथा च सच्चः गुरुः, प्राइमलेश्वरः उक्तवान्, गुरसिखाः च तस्य इच्छां पालयन्ति स्म।
ਮੋਹਰੀ ਪੁਤੁ ਸਨਮੁਖੁ ਹੋਇਆ ਰਾਮਦਾਸੈ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥
मोहरी पुतु सनमुखु होइआ रामदासै पैरी पाइ जीउ ॥तस्य पुत्रः मोहरी सूर्यमुखं कृत्वा, तस्य आज्ञाकारी भवति; सः प्रणम्य, रामदासस्य पादौ स्पृष्टवान्।
ਸਭ ਪਵੈ ਪੈਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੇਰੀ ਜਿਥੈ ਗੁਰੂ ਆਪੁ ਰਖਿਆ ॥
सभ पवै पैरी सतिगुरू केरी जिथै गुरू आपु रखिआ ॥ततः सर्वे प्रणामं कृत्वा रामदासस्य चरणान् स्पृशन्ति स्म, यस्मिन् गुरुः स्वस्य तत्त्वं प्रविष्टवान्।
ਕੋਈ ਕਰਿ ਬਖੀਲੀ ਨਿਵੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਆਣਿ ਨਿਵਾਇਆ ॥
कोई करि बखीली निवै नाही फिरि सतिगुरू आणि निवाइआ ॥यः कश्चित् च तदा ईर्ष्यायाः कारणात् न नमति स्म - पश्चात्, सच्चः गुरुः तान् विनयेन प्रणामं कर्तुं परितः आनयत्।
ਹਰਿ ਗੁਰਹਿ ਭਾਣਾ ਦੀਈ ਵਡਿਆਈ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਲੇਖੁ ਰਜਾਇ ਜੀਉ ॥
हरि गुरहि भाणा दीई वडिआई धुरि लिखिआ लेखु रजाइ जीउ ॥गुरुं भगवन्तं तस्मै गौरवपूर्णं महत्त्वं दातुं प्रीतिमान् अकरोत्; तादृशं भगवतः इच्छायाः पूर्वनिर्धारितं दैवम् आसीत्।
ਕਹੈ ਸੁੰਦਰੁ ਸੁਣਹੁ ਸੰਤਹੁ ਸਭੁ ਜਗਤੁ ਪੈਰੀ ਪਾਇ ਜੀਉ ॥੬॥੧॥
कहै सुंदरु सुणहु संतहु सभु जगतु पैरी पाइ जीउ ॥६॥१॥कथयति सुन्दरः शृणु सन्ताः तस्य पादयोः सर्वं जगत् पतितम्। ||६||१||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੫ ਛੰਤ ॥
रामकली महला ५ छंत ॥रामकली, पंचम मेहल, छन्त: १.
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एकः सार्वभौमिकः प्रजापतिः ईश्वरः। सच्चे गुरुप्रसादेन : १.
ਸਾਜਨੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ਨਿਕਟਿ ਖਲੋਇਅੜਾ ਮੇਰਾ ਸਾਜਨੜਾ ॥
साजनड़ा मेरा साजनड़ा निकटि खलोइअड़ा मेरा साजनड़ा ॥मित्रं, मम मित्रम् - मम एतावत् समीपे स्थितः मम मित्रम् अस्ति!
ਜਾਨੀਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ਨੈਣ ਅਲੋਇਅੜਾ ਹਰਿ ਜਾਨੀਅੜਾ ॥
जानीअड़ा हरि जानीअड़ा नैण अलोइअड़ा हरि जानीअड़ा ॥प्रिये, भगवन् मम प्रिये - मम नेत्रैः, अहं भगवन्तं मम प्रियं दृष्टवान्!
ਨੈਣ ਅਲੋਇਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਸੋਇਆ ਅਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਿਅ ਗੂੜਾ ॥
नैण अलोइआ घटि घटि सोइआ अति अंम्रित प्रिअ गूड़ा ॥चक्षुषा मया दृष्टः, एकैकस्य हृदयस्य अन्तः शयने सुप्तः; मम प्रियः मधुरतमः अम्ब्रोसियलः अमृतः अस्ति।
ਨਾਲਿ ਹੋਵੰਦਾ ਲਹਿ ਨ ਸਕੰਦਾ ਸੁਆਉ ਨ ਜਾਣੈ ਮੂੜਾ ॥
नालि होवंदा लहि न सकंदा सुआउ न जाणै मूड़ा ॥सः सर्वैः सह अस्ति, किन्तु सः न लभ्यते; मूर्खः तस्य रसं न जानाति।
ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਮਾਤਾ ਹੋਛੀ ਬਾਤਾ ਮਿਲਣੁ ਨ ਜਾਈ ਭਰਮ ਧੜਾ ॥
माइआ मदि माता होछी बाता मिलणु न जाई भरम धड़ा ॥मायामद्येन मत्तः मर्त्यः तुच्छविषयेषु बकबकं करोति; मायायां त्यक्त्वा भगवन्तं मिलितुं न शक्नोति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਨਾਹੀ ਸੂਝੈ ਹਰਿ ਸਾਜਨੁ ਸਭ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਖੜਾ ॥੧॥
कहु नानक गुर बिनु नाही सूझै हरि साजनु सभ कै निकटि खड़ा ॥१॥कथयति नानकः, गुरुं विना सः भगवन्तं, सर्वेषां समीपे स्थितं मित्रं, अवगन्तुं न शक्नोति। ||१||
ਗੋਬਿੰਦਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ਪ੍ਰਾਣ ਅਧਾਰਾ ਮੇਰੇ ਗੋਬਿੰਦਾ ॥
गोबिंदा मेरे गोबिंदा प्राण अधारा मेरे गोबिंदा ॥देव, मम देव - जीवनस्य प्राणस्य आश्रयः मम देवः अस्ति।
ਕਿਰਪਾਲਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਕਿਰਪਾਲਾ ॥
किरपाला मेरे किरपाला दान दातारा मेरे किरपाला ॥दयालु भगवन् मे दयालु भगवन् - दानदाता मम कृपालुः प्रभुः।
ਦਾਨ ਦਾਤਾਰਾ ਅਪਰ ਅਪਾਰਾ ਘਟ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਸੋਹਨਿਆ ॥
दान दातारा अपर अपारा घट घट अंतरि सोहनिआ ॥दानदाता अनन्तः असीमः च; प्रत्येकस्य हृदयस्य गहने, सः एतावत् सुन्दरः अस्ति!
ਇਕ ਦਾਸੀ ਧਾਰੀ ਸਬਲ ਪਸਾਰੀ ਜੀਅ ਜੰਤ ਲੈ ਮੋਹਨਿਆ ॥
इक दासी धारी सबल पसारी जीअ जंत लै मोहनिआ ॥सः मायाम्, स्वस्य दासम्, एतावत् प्रबलतया व्याप्तं सृष्टवान् - सा सर्वान् भूतान् प्राणिं च लोभितवती।
ਜਿਸ ਨੋ ਰਾਖੈ ਸੋ ਸਚੁ ਭਾਖੈ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
जिस नो राखै सो सचु भाखै गुर का सबदु बीचारा ॥यम् भगवान् तारयति, सत्यनाम जपति, गुरुशब्दस्य वचनं चिन्तयति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜੋ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਭਾਣਾ ਤਿਸ ਹੀ ਕਉ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥
कहु नानक जो प्रभ कउ भाणा तिस ही कउ प्रभु पिआरा ॥२॥वदति नानकः ईश्वरप्रियः - ईश्वरः तस्य अतीव प्रियः अस्ति। ||२||
ਮਾਣੋ ਪ੍ਰਭ ਮਾਣੋ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
माणो प्रभ माणो मेरे प्रभ का माणो ॥अहं गर्वं करोमि, अहं ईश्वरस्य गर्वं करोमि; अहं मम ईश्वरस्य गर्वं करोमि।
ਜਾਣੋ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਣੋ ਸੁਆਮੀ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਣੋ ॥
जाणो प्रभु जाणो सुआमी सुघड़ु सुजाणो ॥ज्ञानी, ईश्वरः ज्ञानी अस्ति; मम प्रभुः गुरुः सर्वज्ञः सर्वज्ञः च अस्ति।
ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨਾ ਸਦ ਪਰਧਾਨਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮਾ ॥
सुघड़ सुजाना सद परधाना अंम्रितु हरि का नामा ॥सर्वबुद्धिमान् सर्वज्ञं च सदा परमम्; भगवतः नाम अम्ब्रोसियल अमृतम् अस्ति।
ਚਾਖਿ ਅਘਾਣੇ ਸਾਰਿਗਪਾਣੇ ਜਿਨ ਕੈ ਭਾਗ ਮਥਾਨਾ ॥
चाखि अघाणे सारिगपाणे जिन कै भाग मथाना ॥येषां ललाटेषु एतादृशं पूर्वनिर्धारितं दैवं लिखितं भवति, ते तस्य स्वादनं कुर्वन्ति, विश्वेश्वरेण च तृप्ताः भवन्ति।
ਤਿਨ ਹੀ ਪਾਇਆ ਤਿਨਹਿ ਧਿਆਇਆ ਸਗਲ ਤਿਸੈ ਕਾ ਮਾਣੋ ॥
तिन ही पाइआ तिनहि धिआइआ सगल तिसै का माणो ॥तं ध्यायन्ति, तं च विन्दन्ति; तस्मिन् सर्वान् अभिमानं स्थापयन्ति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਥਿਰੁ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੀ ਸਚੁ ਤਿਸੈ ਦੀਬਾਣੋ ॥੩॥
कहु नानक थिरु तखति निवासी सचु तिसै दीबाणो ॥३॥नानकः वदति, सः स्वस्य शाश्वतसिंहासनं उपविष्टः अस्ति; सत्यं तस्य राजदरबारः। ||३||
ਮੰਗਲਾ ਹਰਿ ਮੰਗਲਾ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸੁਣੀਐ ਮੰਗਲਾ ॥
मंगला हरि मंगला मेरे प्रभ कै सुणीऐ मंगला ॥आनन्दस्य गीतं भगवतः आनन्दस्य गीतं; मम ईश्वरस्य आनन्दस्य गीतं शृणुत।
ਸੋਹਿਲੜਾ ਪ੍ਰਭ ਸੋਹਿਲੜਾ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀਐ ਸੋਹਿਲੜਾ ॥
सोहिलड़ा प्रभ सोहिलड़ा अनहद धुनीऐ सोहिलड़ा ॥विवाहगीतं, ईश्वरस्य विवाहगीतं; तस्य विवाहगीतस्य अप्रहृतः ध्वनिप्रवाहः प्रतिध्वन्यते।
ਅਨਹਦ ਵਾਜੇ ਸਬਦ ਅਗਾਜੇ ਨਿਤ ਨਿਤ ਜਿਸਹਿ ਵਧਾਈ ॥
अनहद वाजे सबद अगाजे नित नित जिसहि वधाई ॥अप्रहृतः ध्वनिप्रवाहः स्पन्दते, शबदस्य वचनं च प्रतिध्वनितम्; तत्र निरन्तरं नित्यं आनन्दः भवति।
ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਧਿਆਈਐ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਪਾਈਐ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥
सो प्रभु धिआईऐ सभु किछु पाईऐ मरै न आवै जाई ॥तं देवं ध्यात्वा सर्वं लभ्यते; न म्रियते, न आगच्छति, न गच्छति।
ਚੂਕੀ ਪਿਆਸਾ ਪੂਰਨ ਆਸਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੁ ਨਿਰਗੁਨੀਐ ॥
चूकी पिआसा पूरन आसा गुरमुखि मिलु निरगुनीऐ ॥तृष्णा शाम्यति, आशाः च सिद्धाः भवन्ति; गुरमुखः निरपेक्षेन अव्यक्तेन भगवता सह मिलति।
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਘਰਿ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਕੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਮੰਗਲੁ ਸੁਨੀਐ ॥੪॥੧॥
कहु नानक घरि प्रभ मेरे कै नित नित मंगलु सुनीऐ ॥४॥१॥कथयति नानकः, मम देवस्य गृहे, आनन्दस्य गीतानि निरन्तरं, निरन्तरं श्रूयन्ते। ||४||१||