श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1279


ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਵੇਖਹੁ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲਿ ॥
मनमुख दूजी तरफ है वेखहु नदरि निहालि ॥

स्वार्थी मनमुख चुकीच्या बाजूला आहे. हे तुम्ही स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहू शकता.

ਫਾਹੀ ਫਾਥੇ ਮਿਰਗ ਜਿਉ ਸਿਰਿ ਦੀਸੈ ਜਮਕਾਲੁ ॥
फाही फाथे मिरग जिउ सिरि दीसै जमकालु ॥

तो हरणासारखा जाळ्यात अडकतो; मृत्यूचा दूत त्याच्या डोक्यावर फिरतो.

ਖੁਧਿਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਨਿੰਦਾ ਬੁਰੀ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਵਿਕਰਾਲੁ ॥
खुधिआ त्रिसना निंदा बुरी कामु क्रोधु विकरालु ॥

भूक, तहान आणि निंदा वाईट आहेत; लैंगिक इच्छा आणि क्रोध भयानक आहेत.

ਏਨੀ ਅਖੀ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਈ ਜਿਚਰੁ ਸਬਦਿ ਨ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥
एनी अखी नदरि न आवई जिचरु सबदि न करे बीचारु ॥

जोपर्यंत तुम्ही शब्दाचे चिंतन करत नाही तोपर्यंत हे तुमच्या डोळ्यांनी पाहता येणार नाहीत.

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਸੰਤੋਖੀਆਂ ਚੂਕੈ ਆਲ ਜੰਜਾਲੁ ॥
तुधु भावै संतोखीआं चूकै आल जंजालु ॥

जो तुला सुखावतो तो समाधानी असतो; त्याचे सर्व अडथळे दूर झाले आहेत.

ਮੂਲੁ ਰਹੈ ਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਬੋਹਿਥੁ ॥
मूलु रहै गुरु सेविऐ गुर पउड़ी बोहिथु ॥

गुरूची सेवा केल्याने त्याचे भांडवल जपले जाते. गुरु म्हणजे शिडी आणि नाव.

ਨਾਨਕ ਲਗੀ ਤਤੁ ਲੈ ਤੂੰ ਸਚਾ ਮਨਿ ਸਚੁ ॥੧॥
नानक लगी ततु लै तूं सचा मनि सचु ॥१॥

हे नानक, जो भगवंताशी जोडला जातो त्याला सत्व प्राप्त होते; हे खरे परमेश्वरा, जेव्हा मन सत्य असते तेव्हा तू सापडतो. ||1||

ਮਹਲਾ ੧ ॥
महला १ ॥

पहिली मेहल:

ਹੇਕੋ ਪਾਧਰੁ ਹੇਕੁ ਦਰੁ ਗੁਰ ਪਉੜੀ ਨਿਜ ਥਾਨੁ ॥
हेको पाधरु हेकु दरु गुर पउड़ी निज थानु ॥

एक मार्ग आणि एक दरवाजा आहे. गुरु ही स्वतःच्या ठिकाणी पोहोचण्याची शिडी आहे.

ਰੂੜਉ ਠਾਕੁਰੁ ਨਾਨਕਾ ਸਭਿ ਸੁਖ ਸਾਚਉ ਨਾਮੁ ॥੨॥
रूड़उ ठाकुरु नानका सभि सुख साचउ नामु ॥२॥

हे नानक, आमचा स्वामी आणि स्वामी खूप सुंदर आहे; सर्व सुख-शांती खऱ्या परमेश्वराच्या नावात आहे. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਆਪੀਨੑੈ ਆਪੁ ਸਾਜਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
आपीनै आपु साजि आपु पछाणिआ ॥

त्याने स्वतःच स्वतःला निर्माण केले; तो स्वतःलाच समजतो.

ਅੰਬਰੁ ਧਰਤਿ ਵਿਛੋੜਿ ਚੰਦੋਆ ਤਾਣਿਆ ॥
अंबरु धरति विछोड़ि चंदोआ ताणिआ ॥

आकाश आणि पृथ्वी वेगळे करून त्याने आपली छत पसरवली आहे.

ਵਿਣੁ ਥੰਮੑਾ ਗਗਨੁ ਰਹਾਇ ਸਬਦੁ ਨੀਸਾਣਿਆ ॥
विणु थंमा गगनु रहाइ सबदु नीसाणिआ ॥

कोणत्याही स्तंभाशिवाय, तो त्याच्या शब्दाच्या चिन्हाद्वारे आकाशाला आधार देतो.

ਸੂਰਜੁ ਚੰਦੁ ਉਪਾਇ ਜੋਤਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥
सूरजु चंदु उपाइ जोति समाणिआ ॥

सूर्य आणि चंद्र निर्माण करून, त्याने त्यांचा प्रकाश त्यांच्यामध्ये ओतला.

ਕੀਏ ਰਾਤਿ ਦਿਨੰਤੁ ਚੋਜ ਵਿਡਾਣਿਆ ॥
कीए राति दिनंतु चोज विडाणिआ ॥

त्याने रात्र आणि दिवस निर्माण केले; त्याची चमत्कारिक नाटके अद्भूत आहेत.

ਤੀਰਥ ਧਰਮ ਵੀਚਾਰ ਨਾਵਣ ਪੁਰਬਾਣਿਆ ॥
तीरथ धरम वीचार नावण पुरबाणिआ ॥

त्याने तीर्थक्षेत्रांची पवित्र तीर्थक्षेत्रे तयार केली, जिथे लोक धार्मिकता आणि धर्माचे चिंतन करतात आणि विशेष प्रसंगी शुद्ध स्नान करतात.

ਤੁਧੁ ਸਰਿ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ਕਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣਿਆ ॥
तुधु सरि अवरु न कोइ कि आखि वखाणिआ ॥

तुझ्यासारखा दुसरा कोणी नाही; आम्ही तुमचे कसे बोलू आणि वर्णन करू शकतो?

ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਨਿਵਾਸੁ ਹੋਰ ਆਵਣ ਜਾਣਿਆ ॥੧॥
सचै तखति निवासु होर आवण जाणिआ ॥१॥

तुम्ही सत्याच्या सिंहासनावर विराजमान आहात; इतर सर्व पुनर्जन्मात येतात आणि जातात. ||1||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਓਮਾਹਾ ਹੋਇ ॥
नानक सावणि जे वसै चहु ओमाहा होइ ॥

हे नानक, जेव्हा सावन महिन्यात पाऊस पडतो तेव्हा चार जण आनंदित होतात:

ਨਾਗਾਂ ਮਿਰਗਾਂ ਮਛੀਆਂ ਰਸੀਆਂ ਘਰਿ ਧਨੁ ਹੋਇ ॥੧॥
नागां मिरगां मछीआं रसीआं घरि धनु होइ ॥१॥

साप, हरीण, मासे आणि श्रीमंत लोक जे सुख शोधतात. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਨਾਨਕ ਸਾਵਣਿ ਜੇ ਵਸੈ ਚਹੁ ਵੇਛੋੜਾ ਹੋਇ ॥
नानक सावणि जे वसै चहु वेछोड़ा होइ ॥

हे नानक, जेव्हा सावन महिन्यात पाऊस पडतो तेव्हा चौघांना वियोगाच्या वेदना होतात.

ਗਾਈ ਪੁਤਾ ਨਿਰਧਨਾ ਪੰਥੀ ਚਾਕਰੁ ਹੋਇ ॥੨॥
गाई पुता निरधना पंथी चाकरु होइ ॥२॥

गाईची वासरे, गरीब, प्रवासी आणि नोकर. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਚਿਆਰੁ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
तू सचा सचिआरु जिनि सचु वरताइआ ॥

तू खरा आहेस, हे सत्य परमेश्वर; तुम्ही खरा न्याय देता.

ਬੈਠਾ ਤਾੜੀ ਲਾਇ ਕਵਲੁ ਛਪਾਇਆ ॥
बैठा ताड़ी लाइ कवलु छपाइआ ॥

कमळाप्रमाणे, तू आदिम स्वर्गीय समाधित बसतोस; आपण दृश्यापासून लपलेले आहात.

ਬ੍ਰਹਮੈ ਵਡਾ ਕਹਾਇ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ब्रहमै वडा कहाइ अंतु न पाइआ ॥

ब्रह्माला महान म्हणतात, पण त्यालाही तुझ्या मर्यादा माहित नाहीत.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਬਾਪੁ ਨ ਮਾਇ ਕਿਨਿ ਤੂ ਜਾਇਆ ॥
ना तिसु बापु न माइ किनि तू जाइआ ॥

तुला वडील किंवा आई नाहीत; तुला कोणी जन्म दिला?

ਨਾ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖ ਵਰਨ ਸਬਾਇਆ ॥
ना तिसु रूपु न रेख वरन सबाइआ ॥

आपल्याकडे कोणतेही स्वरूप किंवा वैशिष्ट्य नाही; तुम्ही सर्व सामाजिक वर्गांच्या पलीकडे आहात.

ਨਾ ਤਿਸੁ ਭੁਖ ਪਿਆਸ ਰਜਾ ਧਾਇਆ ॥
ना तिसु भुख पिआस रजा धाइआ ॥

तुम्हाला भूक किंवा तहान नाही; तुम्ही तृप्त आणि तृप्त आहात.

ਗੁਰ ਮਹਿ ਆਪੁ ਸਮੋਇ ਸਬਦੁ ਵਰਤਾਇਆ ॥
गुर महि आपु समोइ सबदु वरताइआ ॥

तू गुरूमध्ये विलीन झाला आहेस; तू तुझ्या शब्दाने व्याप्त आहेस.

ਸਚੇ ਹੀ ਪਤੀਆਇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥
सचे ही पतीआइ सचि समाइआ ॥२॥

जेव्हा तो खऱ्या परमेश्वराला प्रसन्न होतो, तेव्हा नश्वर सत्यात विलीन होतो. ||2||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
सलोक मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਵੈਦੁ ਬੁਲਾਇਆ ਵੈਦਗੀ ਪਕੜਿ ਢੰਢੋਲੇ ਬਾਂਹ ॥
वैदु बुलाइआ वैदगी पकड़ि ढंढोले बांह ॥

वैद्यांना बोलावले; त्याने माझ्या हाताला स्पर्श केला आणि माझी नाडी जाणवली.

ਭੋਲਾ ਵੈਦੁ ਨ ਜਾਣਈ ਕਰਕ ਕਲੇਜੇ ਮਾਹਿ ॥੧॥
भोला वैदु न जाणई करक कलेजे माहि ॥१॥

त्या मुर्ख वैद्याला कळत नव्हते की मनाला वेदना होत आहेत. ||1||

ਮਃ ੨ ॥
मः २ ॥

दुसरी मेहल:

ਵੈਦਾ ਵੈਦੁ ਸੁਵੈਦੁ ਤੂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੋਗੁ ਪਛਾਣੁ ॥
वैदा वैदु सुवैदु तू पहिलां रोगु पछाणु ॥

हे वैद्य, तुम्ही एक सक्षम वैद्य आहात, जर तुम्ही रोगाचे प्रथम निदान केले.

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲੋੜਿ ਲਹੁ ਜਿਤੁ ਵੰਞੈ ਰੋਗਾ ਘਾਣਿ ॥
ऐसा दारू लोड़ि लहु जितु वंञै रोगा घाणि ॥

असा उपाय सांगा, ज्याद्वारे सर्व प्रकारचे आजार बरे होऊ शकतात.

ਜਿਤੁ ਦਾਰੂ ਰੋਗ ਉਠਿਅਹਿ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਆਇ ॥
जितु दारू रोग उठिअहि तनि सुखु वसै आइ ॥

ते औषध द्या, ज्यामुळे रोग बरा होईल आणि शरीरात शांतता येऊ शकेल.

ਰੋਗੁ ਗਵਾਇਹਿ ਆਪਣਾ ਤ ਨਾਨਕ ਵੈਦੁ ਸਦਾਇ ॥੨॥
रोगु गवाइहि आपणा त नानक वैदु सदाइ ॥२॥

हे नानक, जेव्हा तुम्ही स्वतःच्या रोगापासून मुक्त व्हाल तेव्हाच तुम्हाला वैद्य म्हणून ओळखले जाईल. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸੁ ਦੇਵ ਉਪਾਇਆ ॥
ब्रहमा बिसनु महेसु देव उपाइआ ॥

ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि देवता निर्माण झाल्या.

ਬ੍ਰਹਮੇ ਦਿਤੇ ਬੇਦ ਪੂਜਾ ਲਾਇਆ ॥
ब्रहमे दिते बेद पूजा लाइआ ॥

ब्रह्मदेवाला वेद दिले गेले आणि देवाची उपासना करण्यास सांगितले.

ਦਸ ਅਵਤਾਰੀ ਰਾਮੁ ਰਾਜਾ ਆਇਆ ॥
दस अवतारी रामु राजा आइआ ॥

दहा अवतार, आणि राम राजा अस्तित्वात आले.

ਦੈਤਾ ਮਾਰੇ ਧਾਇ ਹੁਕਮਿ ਸਬਾਇਆ ॥
दैता मारे धाइ हुकमि सबाइआ ॥

त्याच्या इच्छेनुसार, त्यांनी त्वरीत सर्व राक्षसांना मारले.

ਈਸ ਮਹੇਸੁਰੁ ਸੇਵ ਤਿਨੑੀ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
ईस महेसुरु सेव तिनी अंतु न पाइआ ॥

शिव त्याची सेवा करतो, परंतु त्याची मर्यादा शोधू शकत नाही.

ਸਚੀ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇ ਤਖਤੁ ਰਚਾਇਆ ॥
सची कीमति पाइ तखतु रचाइआ ॥

त्याने सत्याच्या तत्त्वांवर आपले सिंहासन स्थापित केले.

ਦੁਨੀਆ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ਆਪੁ ਛਪਾਇਆ ॥
दुनीआ धंधै लाइ आपु छपाइआ ॥

त्याने सर्व जगाला त्याच्या कार्याची आज्ञा दिली आहे, तर तो स्वतःला दृष्टीपासून लपवून ठेवतो.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430