स्वार्थी मनमुख चुकीच्या बाजूला आहे. हे तुम्ही स्वतःच्या डोळ्यांनी पाहू शकता.
तो हरणासारखा जाळ्यात अडकतो; मृत्यूचा दूत त्याच्या डोक्यावर फिरतो.
भूक, तहान आणि निंदा वाईट आहेत; लैंगिक इच्छा आणि क्रोध भयानक आहेत.
जोपर्यंत तुम्ही शब्दाचे चिंतन करत नाही तोपर्यंत हे तुमच्या डोळ्यांनी पाहता येणार नाहीत.
जो तुला सुखावतो तो समाधानी असतो; त्याचे सर्व अडथळे दूर झाले आहेत.
गुरूची सेवा केल्याने त्याचे भांडवल जपले जाते. गुरु म्हणजे शिडी आणि नाव.
हे नानक, जो भगवंताशी जोडला जातो त्याला सत्व प्राप्त होते; हे खरे परमेश्वरा, जेव्हा मन सत्य असते तेव्हा तू सापडतो. ||1||
पहिली मेहल:
एक मार्ग आणि एक दरवाजा आहे. गुरु ही स्वतःच्या ठिकाणी पोहोचण्याची शिडी आहे.
हे नानक, आमचा स्वामी आणि स्वामी खूप सुंदर आहे; सर्व सुख-शांती खऱ्या परमेश्वराच्या नावात आहे. ||2||
पौरी:
त्याने स्वतःच स्वतःला निर्माण केले; तो स्वतःलाच समजतो.
आकाश आणि पृथ्वी वेगळे करून त्याने आपली छत पसरवली आहे.
कोणत्याही स्तंभाशिवाय, तो त्याच्या शब्दाच्या चिन्हाद्वारे आकाशाला आधार देतो.
सूर्य आणि चंद्र निर्माण करून, त्याने त्यांचा प्रकाश त्यांच्यामध्ये ओतला.
त्याने रात्र आणि दिवस निर्माण केले; त्याची चमत्कारिक नाटके अद्भूत आहेत.
त्याने तीर्थक्षेत्रांची पवित्र तीर्थक्षेत्रे तयार केली, जिथे लोक धार्मिकता आणि धर्माचे चिंतन करतात आणि विशेष प्रसंगी शुद्ध स्नान करतात.
तुझ्यासारखा दुसरा कोणी नाही; आम्ही तुमचे कसे बोलू आणि वर्णन करू शकतो?
तुम्ही सत्याच्या सिंहासनावर विराजमान आहात; इतर सर्व पुनर्जन्मात येतात आणि जातात. ||1||
सालोक, पहिली मेहल:
हे नानक, जेव्हा सावन महिन्यात पाऊस पडतो तेव्हा चार जण आनंदित होतात:
साप, हरीण, मासे आणि श्रीमंत लोक जे सुख शोधतात. ||1||
पहिली मेहल:
हे नानक, जेव्हा सावन महिन्यात पाऊस पडतो तेव्हा चौघांना वियोगाच्या वेदना होतात.
गाईची वासरे, गरीब, प्रवासी आणि नोकर. ||2||
पौरी:
तू खरा आहेस, हे सत्य परमेश्वर; तुम्ही खरा न्याय देता.
कमळाप्रमाणे, तू आदिम स्वर्गीय समाधित बसतोस; आपण दृश्यापासून लपलेले आहात.
ब्रह्माला महान म्हणतात, पण त्यालाही तुझ्या मर्यादा माहित नाहीत.
तुला वडील किंवा आई नाहीत; तुला कोणी जन्म दिला?
आपल्याकडे कोणतेही स्वरूप किंवा वैशिष्ट्य नाही; तुम्ही सर्व सामाजिक वर्गांच्या पलीकडे आहात.
तुम्हाला भूक किंवा तहान नाही; तुम्ही तृप्त आणि तृप्त आहात.
तू गुरूमध्ये विलीन झाला आहेस; तू तुझ्या शब्दाने व्याप्त आहेस.
जेव्हा तो खऱ्या परमेश्वराला प्रसन्न होतो, तेव्हा नश्वर सत्यात विलीन होतो. ||2||
सालोक, पहिली मेहल:
वैद्यांना बोलावले; त्याने माझ्या हाताला स्पर्श केला आणि माझी नाडी जाणवली.
त्या मुर्ख वैद्याला कळत नव्हते की मनाला वेदना होत आहेत. ||1||
दुसरी मेहल:
हे वैद्य, तुम्ही एक सक्षम वैद्य आहात, जर तुम्ही रोगाचे प्रथम निदान केले.
असा उपाय सांगा, ज्याद्वारे सर्व प्रकारचे आजार बरे होऊ शकतात.
ते औषध द्या, ज्यामुळे रोग बरा होईल आणि शरीरात शांतता येऊ शकेल.
हे नानक, जेव्हा तुम्ही स्वतःच्या रोगापासून मुक्त व्हाल तेव्हाच तुम्हाला वैद्य म्हणून ओळखले जाईल. ||2||
पौरी:
ब्रह्मा, विष्णू, शिव आणि देवता निर्माण झाल्या.
ब्रह्मदेवाला वेद दिले गेले आणि देवाची उपासना करण्यास सांगितले.
दहा अवतार, आणि राम राजा अस्तित्वात आले.
त्याच्या इच्छेनुसार, त्यांनी त्वरीत सर्व राक्षसांना मारले.
शिव त्याची सेवा करतो, परंतु त्याची मर्यादा शोधू शकत नाही.
त्याने सत्याच्या तत्त्वांवर आपले सिंहासन स्थापित केले.
त्याने सर्व जगाला त्याच्या कार्याची आज्ञा दिली आहे, तर तो स्वतःला दृष्टीपासून लपवून ठेवतो.