श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1124


ਚਲਤ ਕਤ ਟੇਢੇ ਟੇਢੇ ਟੇਢੇ ॥
चलत कत टेढे टेढे टेढे ॥

त्या वाकड्या, झिग-झॅग मार्गाने का चालता?

ਅਸਤਿ ਚਰਮ ਬਿਸਟਾ ਕੇ ਮੂੰਦੇ ਦੁਰਗੰਧ ਹੀ ਕੇ ਬੇਢੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
असति चरम बिसटा के मूंदे दुरगंध ही के बेढे ॥१॥ रहाउ ॥

कातडीत गुंडाळलेल्या, खताने भरलेल्या हाडांच्या गठ्ठ्यापेक्षा तू काहीच नाहीस; तू असा कुजलेला वास सोडतोस! ||1||विराम||

ਰਾਮ ਨ ਜਪਹੁ ਕਵਨ ਭ੍ਰਮ ਭੂਲੇ ਤੁਮ ਤੇ ਕਾਲੁ ਨ ਦੂਰੇ ॥
राम न जपहु कवन भ्रम भूले तुम ते कालु न दूरे ॥

तुम्ही परमेश्वराचे ध्यान करत नाही. कोणत्या शंकांनी तुम्हाला गोंधळात टाकले आहे आणि भ्रमित केले आहे? मृत्यू तुमच्यापासून दूर नाही!

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਇਹੁ ਤਨੁ ਰਾਖਹੁ ਰਹੈ ਅਵਸਥਾ ਪੂਰੇ ॥੨॥
अनिक जतन करि इहु तनु राखहु रहै अवसथा पूरे ॥२॥

सर्व प्रकारचे प्रयत्न करून, तुम्ही या शरीराचे रक्षण कराल, परंतु ते फक्त त्याची वेळ संपेपर्यंत टिकेल. ||2||

ਆਪਨ ਕੀਆ ਕਛੂ ਨ ਹੋਵੈ ਕਿਆ ਕੋ ਕਰੈ ਪਰਾਨੀ ॥
आपन कीआ कछू न होवै किआ को करै परानी ॥

स्वत:च्या प्रयत्नाने काहीही होत नाही. केवळ नश्वर काय साध्य करू शकतो?

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਬਖਾਨੀ ॥੩॥
जा तिसु भावै सतिगुरु भेटै एको नामु बखानी ॥३॥

जेव्हा तो परमेश्वराला प्रसन्न करतो, तेव्हा मनुष्य खऱ्या गुरूंना भेटतो आणि एका परमेश्वराच्या नामाचा जप करतो. ||3||

ਬਲੂਆ ਕੇ ਘਰੂਆ ਮਹਿ ਬਸਤੇ ਫੁਲਵਤ ਦੇਹ ਅਇਆਨੇ ॥
बलूआ के घरूआ महि बसते फुलवत देह अइआने ॥

तू वाळूच्या घरात राहतोस, परंतु तरीही तू तुझे शरीर फुलवतोस - अज्ञानी मूर्ख!

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਰਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਬੂਡੇ ਬਹੁਤੁ ਸਿਆਨੇ ॥੪॥੪॥
कहु कबीर जिह रामु न चेतिओ बूडे बहुतु सिआने ॥४॥४॥

कबीर म्हणतात, ज्यांना परमेश्वराचे स्मरण होत नाही ते खूप हुशार असतील, पण तरीही ते बुडतात. ||4||4||

ਟੇਢੀ ਪਾਗ ਟੇਢੇ ਚਲੇ ਲਾਗੇ ਬੀਰੇ ਖਾਨ ॥
टेढी पाग टेढे चले लागे बीरे खान ॥

तुझी पगडी वाकडी आहे आणि तू वाकडा चालतोस; आणि आता तुम्ही सुपारीची पाने चघळायला सुरुवात केली आहे.

ਭਾਉ ਭਗਤਿ ਸਿਉ ਕਾਜੁ ਨ ਕਛੂਐ ਮੇਰੋ ਕਾਮੁ ਦੀਵਾਨ ॥੧॥
भाउ भगति सिउ काजु न कछूऐ मेरो कामु दीवान ॥१॥

प्रेमळ उपासनेचा तुला काही उपयोग नाही; तुम्ही म्हणता तुमचा कोर्टात व्यवसाय आहे. ||1||

ਰਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿਓ ਹੈ ਅਭਿਮਾਨਿ ॥
रामु बिसारिओ है अभिमानि ॥

तुझ्या अहंभावात तू परमेश्वराला विसरला आहेस.

ਕਨਿਕ ਕਾਮਨੀ ਮਹਾ ਸੁੰਦਰੀ ਪੇਖਿ ਪੇਖਿ ਸਚੁ ਮਾਨਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
कनिक कामनी महा सुंदरी पेखि पेखि सचु मानि ॥१॥ रहाउ ॥

तुझ्या सोन्याकडे आणि तुझ्या सुंदर बायकोकडे बघून तुला विश्वास आहे की त्या कायम आहेत. ||1||विराम||

ਲਾਲਚ ਝੂਠ ਬਿਕਾਰ ਮਹਾ ਮਦ ਇਹ ਬਿਧਿ ਅਉਧ ਬਿਹਾਨਿ ॥
लालच झूठ बिकार महा मद इह बिधि अउध बिहानि ॥

तुम्ही लोभ, खोटेपणा, भ्रष्टाचार आणि मोठा अहंकार यात मग्न आहात. तुमचे आयुष्य निघून जात आहे.

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਅੰਤ ਕੀ ਬੇਰ ਆਇ ਲਾਗੋ ਕਾਲੁ ਨਿਦਾਨਿ ॥੨॥੫॥
कहि कबीर अंत की बेर आइ लागो कालु निदानि ॥२॥५॥

कबीर म्हणतात, अगदी शेवटच्या क्षणी मृत्यू येऊन तुला पकडेल, अरे मूर्खा! ||2||5||

ਚਾਰਿ ਦਿਨ ਅਪਨੀ ਨਉਬਤਿ ਚਲੇ ਬਜਾਇ ॥
चारि दिन अपनी नउबति चले बजाइ ॥

नश्वर काही दिवस ड्रम मारतो आणि नंतर त्याला निघून जावे लागेल.

ਇਤਨਕੁ ਖਟੀਆ ਗਠੀਆ ਮਟੀਆ ਸੰਗਿ ਨ ਕਛੁ ਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
इतनकु खटीआ गठीआ मटीआ संगि न कछु लै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥

एवढी संपत्ती, रोख रक्कम आणि पुरला खजिना, तरीही, तो त्याच्यासोबत काहीही घेऊन जाऊ शकत नाही. ||1||विराम||

ਦਿਹਰੀ ਬੈਠੀ ਮਿਹਰੀ ਰੋਵੈ ਦੁਆਰੈ ਲਉ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥
दिहरी बैठी मिहरी रोवै दुआरै लउ संगि माइ ॥

उंबरठ्यावर बसून त्याची बायको रडते आणि रडते; त्याची आई त्याच्यासोबत बाहेरच्या गेटवर जाते.

ਮਰਹਟ ਲਗਿ ਸਭੁ ਲੋਗੁ ਕੁਟੰਬੁ ਮਿਲਿ ਹੰਸੁ ਇਕੇਲਾ ਜਾਇ ॥੧॥
मरहट लगि सभु लोगु कुटंबु मिलि हंसु इकेला जाइ ॥१॥

सर्व लोक आणि नातेवाईक एकत्र स्मशानभूमीत जातात, परंतु हंस-आत्माने एकटेच घरी जावे. ||1||

ਵੈ ਸੁਤ ਵੈ ਬਿਤ ਵੈ ਪੁਰ ਪਾਟਨ ਬਹੁਰਿ ਨ ਦੇਖੈ ਆਇ ॥
वै सुत वै बित वै पुर पाटन बहुरि न देखै आइ ॥

ती मुले, ती संपत्ती, ते शहर आणि गाव - तो त्यांना पुन्हा भेटायला येणार नाही.

ਕਹਤੁ ਕਬੀਰੁ ਰਾਮੁ ਕੀ ਨ ਸਿਮਰਹੁ ਜਨਮੁ ਅਕਾਰਥੁ ਜਾਇ ॥੨॥੬॥
कहतु कबीरु रामु की न सिमरहु जनमु अकारथु जाइ ॥२॥६॥

कबीर म्हणतात, तुम्ही परमेश्वराचे ध्यान का करत नाही? आपले जीवन व्यर्थपणे दूर सरकत आहे! ||2||6||

ਰਾਗੁ ਕੇਦਾਰਾ ਬਾਣੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ ॥
रागु केदारा बाणी रविदास जीउ की ॥

राग कायदारा, रविदास जी यांचे वचन:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:

ਖਟੁ ਕਰਮ ਕੁਲ ਸੰਜੁਗਤੁ ਹੈ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਹਿ ॥
खटु करम कुल संजुगतु है हरि भगति हिरदै नाहि ॥

जो सहा धार्मिक विधी करतो आणि चांगल्या कुटुंबातून येतो, परंतु ज्याच्या हृदयात परमेश्वराची भक्ती नाही,

ਚਰਨਾਰਬਿੰਦ ਨ ਕਥਾ ਭਾਵੈ ਸੁਪਚ ਤੁਲਿ ਸਮਾਨਿ ॥੧॥
चरनारबिंद न कथा भावै सुपच तुलि समानि ॥१॥

ज्याला प्रभूच्या कमळाच्या चरणांची कदर नाही, तो एक जातिबाह्य, परियासारखा आहे. ||1||

ਰੇ ਚਿਤ ਚੇਤਿ ਚੇਤ ਅਚੇਤ ॥
रे चित चेति चेत अचेत ॥

हे माझ्या अचेतन मन, सचेतन हो, सचेतन हो.

ਕਾਹੇ ਨ ਬਾਲਮੀਕਹਿ ਦੇਖ ॥
काहे न बालमीकहि देख ॥

तू बालमीकाकडे का पाहत नाहीस?

ਕਿਸੁ ਜਾਤਿ ਤੇ ਕਿਹ ਪਦਹਿ ਅਮਰਿਓ ਰਾਮ ਭਗਤਿ ਬਿਸੇਖ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
किसु जाति ते किह पदहि अमरिओ राम भगति बिसेख ॥१॥ रहाउ ॥

एवढ्या खालच्या सामाजिक स्थितीतून, त्याला किती उच्च दर्जा मिळाला! परमेश्वराची भक्ती उदात्त आहे! ||1||विराम||

ਸੁਆਨ ਸਤ੍ਰੁ ਅਜਾਤੁ ਸਭ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ੍ਨ ਲਾਵੈ ਹੇਤੁ ॥
सुआन सत्रु अजातु सभ ते क्रिस्न लावै हेतु ॥

कुत्र्यांचा मारेकरी, सर्वात खालचा, कृष्णाने प्रेमाने मिठी मारली.

ਲੋਗੁ ਬਪੁਰਾ ਕਿਆ ਸਰਾਹੈ ਤੀਨਿ ਲੋਕ ਪ੍ਰਵੇਸ ॥੨॥
लोगु बपुरा किआ सराहै तीनि लोक प्रवेस ॥२॥

पहा गरीब लोक त्याची किती स्तुती करतात! तिन्ही लोकांमध्ये त्याची स्तुती होत आहे. ||2||

ਅਜਾਮਲੁ ਪਿੰਗੁਲਾ ਲੁਭਤੁ ਕੁੰਚਰੁ ਗਏ ਹਰਿ ਕੈ ਪਾਸਿ ॥
अजामलु पिंगुला लुभतु कुंचरु गए हरि कै पासि ॥

अजमल, पिंगुला, लोधिया आणि हत्ती परमेश्वराकडे गेले.

ਐਸੇ ਦੁਰਮਤਿ ਨਿਸਤਰੇ ਤੂ ਕਿਉ ਨ ਤਰਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ॥੩॥੧॥
ऐसे दुरमति निसतरे तू किउ न तरहि रविदास ॥३॥१॥

अशा दुष्ट मनाच्या प्राण्यांचीही सुटका झाली. हे रविदास, तुझाही उद्धार का होऊ नये? ||3||1||


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430