श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1010


ਧੰਧੈ ਧਾਵਤ ਜਗੁ ਬਾਧਿਆ ਨਾ ਬੂਝੈ ਵੀਚਾਰੁ ॥
धंधै धावत जगु बाधिआ ना बूझै वीचारु ॥

संसार संसाराचा पाठलाग करीत आहे; पकडले आणि बांधले, ते चिंतनशील ध्यान समजत नाही.

ਜੰਮਣ ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨਮੁਖ ਮੁਗਧੁ ਗਵਾਰੁ ॥
जंमण मरणु विसारिआ मनमुख मुगधु गवारु ॥

मूर्ख, अज्ञानी, स्वार्थी मनमुखाला जन्ममरणाचा विसर पडला आहे.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥੭॥
गुरि राखे से उबरे सचा सबदु वीचारि ॥७॥

गुरूंनी ज्यांचे रक्षण केले तेच खरे शब्दाचे चिंतन करून रक्षण करतात. ||7||

ਸੂਹਟੁ ਪਿੰਜਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈ ਬੋਲੈ ਬੋਲਣਹਾਰੁ ॥
सूहटु पिंजरि प्रेम कै बोलै बोलणहारु ॥

दैवी प्रेमाच्या पिंजऱ्यात पोपट, बोलतो.

ਸਚੁ ਚੁਗੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਐ ਉਡੈ ਤ ਏਕਾ ਵਾਰ ॥
सचु चुगै अंम्रितु पीऐ उडै त एका वार ॥

ते सत्याला चटका लावते, आणि अमृतमय अमृत पितात; ते फक्त एकदाच उडून जाते.

ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਖਸਮੁ ਪਛਾਣੀਐ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥੮॥੨॥
गुरि मिलिऐ खसमु पछाणीऐ कहु नानक मोख दुआरु ॥८॥२॥

गुरूंच्या भेटीने, आपल्या स्वामीला ओळखले जाते; नानक म्हणतात, त्याला मुक्तीचे द्वार सापडते. ||8||2||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
मारू महला १ ॥

मारू, पहिली मेहल:

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਮਾਰਿ ਮਰੁ ਭਾਗੋ ਕਿਸੁ ਪਹਿ ਜਾਉ ॥
सबदि मरै ता मारि मरु भागो किसु पहि जाउ ॥

जो शब्दात मरतो तो मृत्यूवर विजय मिळवतो; अन्यथा, तुम्ही कुठे पळू शकता?

ਜਿਸ ਕੈ ਡਰਿ ਭੈ ਭਾਗੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਤਾ ਕੋ ਨਾਉ ॥
जिस कै डरि भै भागीऐ अंम्रितु ता को नाउ ॥

देवाच्या भीतीने, भीती पळून जाते; त्याचे नाव अमृत आहे.

ਮਾਰਹਿ ਰਾਖਹਿ ਏਕੁ ਤੂ ਬੀਜਉ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥੧॥
मारहि राखहि एकु तू बीजउ नाही थाउ ॥१॥

तू एकटाच मारून रक्षण करतोस; तुझ्याशिवाय कुठेही जागा नाही. ||1||

ਬਾਬਾ ਮੈ ਕੁਚੀਲੁ ਕਾਚਉ ਮਤਿਹੀਨ ॥
बाबा मै कुचीलु काचउ मतिहीन ॥

हे बाबा, मी घाणेरडा, उथळ आणि पूर्णपणे न समजणारा आहे.

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੋ ਕਛੁ ਨਹੀ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਪੂਰੀ ਮਤਿ ਕੀਨ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
नाम बिना को कछु नही गुरि पूरै पूरी मति कीन ॥१॥ रहाउ ॥

नामाशिवाय कोणीही काही नाही; परिपूर्ण गुरूंनी माझी बुद्धी परिपूर्ण केली आहे. ||1||विराम||

ਅਵਗਣਿ ਸੁਭਰ ਗੁਣ ਨਹੀ ਬਿਨੁ ਗੁਣ ਕਿਉ ਘਰਿ ਜਾਉ ॥
अवगणि सुभर गुण नही बिनु गुण किउ घरि जाउ ॥

मी दोषांनी भरलेला आहे, आणि माझ्यात अजिबात पुण्य नाही. सद्गुणांशिवाय मी घरी कसे जाऊ?

ਸਹਜਿ ਸਬਦਿ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਧਨੁ ਨਾਹਿ ॥
सहजि सबदि सुखु ऊपजै बिनु भागा धनु नाहि ॥

शब्दाच्या द्वारे, अंतर्ज्ञानी शांतता वाढते; चांगल्या नशिबाशिवाय संपत्ती मिळत नाही.

ਜਿਨ ਕੈ ਨਾਮੁ ਨ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸੇ ਬਾਧੇ ਦੂਖ ਸਹਾਹਿ ॥੨॥
जिन कै नामु न मनि वसै से बाधे दूख सहाहि ॥२॥

ज्यांचे मन नामाने भरलेले नाही ते बांधलेले आणि गुदमरलेले आहेत आणि दुःखाने ग्रस्त आहेत. ||2||

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸੇ ਕਿਤੁ ਆਏ ਸੰਸਾਰਿ ॥
जिनी नामु विसारिआ से कितु आए संसारि ॥

जे नामाला विसरले आहेत - ते जगात का आले आहेत?

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਗਾਡੇ ਲਾਦੇ ਛਾਰੁ ॥
आगै पाछै सुखु नही गाडे लादे छारु ॥

इकडे आणि परलोकात त्यांना शांती मिळत नाही; त्यांनी त्यांच्या गाड्या राखेने भरल्या आहेत.

ਵਿਛੁੜਿਆ ਮੇਲਾ ਨਹੀ ਦੂਖੁ ਘਣੋ ਜਮ ਦੁਆਰਿ ॥੩॥
विछुड़िआ मेला नही दूखु घणो जम दुआरि ॥३॥

जे विभक्त आहेत, ते परमेश्वराला भेटत नाहीत; ते मृत्यूच्या दारात भयंकर वेदना सहन करतात. ||3||

ਅਗੈ ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਨਾਹਿ ਮੈ ਭੂਲੇ ਤੂ ਸਮਝਾਇ ॥
अगै किआ जाणा नाहि मै भूले तू समझाइ ॥

पुढे जगात काय होईल हे मला माहीत नाही; मी खूप गोंधळलो आहे - कृपया मला शिकवा, प्रभु!

ਭੂਲੇ ਮਾਰਗੁ ਜੋ ਦਸੇ ਤਿਸ ਕੈ ਲਾਗਉ ਪਾਇ ॥
भूले मारगु जो दसे तिस कै लागउ पाइ ॥

मी गोंधळलो आहे; जो मला मार्ग दाखवतो त्याच्या पाया पडेन.

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਦਾਤਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥੪॥
गुर बिनु दाता को नही कीमति कहणु न जाइ ॥४॥

गुरूशिवाय दाता मुळीच नाही; त्याचे मूल्य वर्णन करता येत नाही. ||4||

ਸਾਜਨੁ ਦੇਖਾ ਤਾ ਗਲਿ ਮਿਲਾ ਸਾਚੁ ਪਠਾਇਓ ਲੇਖੁ ॥
साजनु देखा ता गलि मिला साचु पठाइओ लेखु ॥

जर मला माझा मित्र दिसला तर मी त्याला मिठीत घेईन; मी त्याला सत्याचे पत्र पाठवले आहे.

ਮੁਖਿ ਧਿਮਾਣੈ ਧਨ ਖੜੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਖੀ ਦੇਖੁ ॥
मुखि धिमाणै धन खड़ी गुरमुखि आखी देखु ॥

त्याची आत्मा-वधू आतुरतेने वाट पाहत उभी आहे; गुरुमुख म्हणून मी त्याला माझ्या डोळ्यांनी पाहतो.

ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤੂ ਮਨਿ ਵਸਹਿ ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਵਿਸੇਖੁ ॥੫॥
तुधु भावै तू मनि वसहि नदरी करमि विसेखु ॥५॥

तुझ्या इच्छेच्या प्रसन्नतेने तू माझ्या चित्तात रहा आणि तुझ्या कृपेने मला आशीर्वाद दे. ||5||

ਭੂਖ ਪਿਆਸੋ ਜੇ ਭਵੈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਮਾਗਉ ਦੇਇ ॥
भूख पिआसो जे भवै किआ तिसु मागउ देइ ॥

जो भुकेने तहानलेला आहे - तो काय देऊ शकतो आणि कोणी त्याच्याकडून काय मागू शकतो?

ਬੀਜਉ ਸੂਝੈ ਕੋ ਨਹੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪੂਰਨੁ ਦੇਇ ॥
बीजउ सूझै को नही मनि तनि पूरनु देइ ॥

माझ्या मनाला आणि शरीराला परिपूर्णतेने आशीर्वाद देणारा दुसरा कोणताच मी विचार करू शकत नाही.

ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਤਿਨਿ ਦੇਖਿਆ ਆਪਿ ਵਡਾਈ ਦੇਇ ॥੬॥
जिनि कीआ तिनि देखिआ आपि वडाई देइ ॥६॥

ज्याने मला निर्माण केले तो माझी काळजी घेतो; तो स्वतःच मला गौरव देतो. ||6||

ਨਗਰੀ ਨਾਇਕੁ ਨਵਤਨੋ ਬਾਲਕੁ ਲੀਲ ਅਨੂਪੁ ॥
नगरी नाइकु नवतनो बालकु लील अनूपु ॥

देह-गावात माझा स्वामी आणि स्वामी आहे, ज्याचे शरीर नित्य नवनवीन, निरागस आणि बालकांसारखे, अतुलनीय खेळकर आहे.

ਨਾਰਿ ਨ ਪੁਰਖੁ ਨ ਪੰਖਣੂ ਸਾਚਉ ਚਤੁਰੁ ਸਰੂਪੁ ॥
नारि न पुरखु न पंखणू साचउ चतुरु सरूपु ॥

तो ना स्त्री, ना पुरुष, ना पक्षी; खरा परमेश्वर खूप ज्ञानी आणि सुंदर आहे.

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਤੂ ਦੀਪਕੁ ਤੂ ਧੂਪੁ ॥੭॥
जो तिसु भावै सो थीऐ तू दीपकु तू धूपु ॥७॥

त्याला जे आवडते ते घडते; तू दिवा आहेस आणि तू धूप आहेस. ||7||

ਗੀਤ ਸਾਦ ਚਾਖੇ ਸੁਣੇ ਬਾਦ ਸਾਦ ਤਨਿ ਰੋਗੁ ॥
गीत साद चाखे सुणे बाद साद तनि रोगु ॥

तो गाणी ऐकतो आणि चव चाखतो, पण या फ्लेवर्स निरुपयोगी आणि फालतू असतात आणि शरीराला फक्त रोग आणतात.

ਸਚੁ ਭਾਵੈ ਸਾਚਉ ਚਵੈ ਛੂਟੈ ਸੋਗ ਵਿਜੋਗੁ ॥
सचु भावै साचउ चवै छूटै सोग विजोगु ॥

जो सत्यावर प्रेम करतो आणि सत्य बोलतो तो वियोगाच्या दु:खापासून वाचतो.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਹੋਗੁ ॥੮॥੩॥
नानक नामु न वीसरै जो तिसु भावै सु होगु ॥८॥३॥

नानक नाम विसरत नाही; जे काही घडते ते प्रभूच्या इच्छेने होते. ||8||3||

ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੧ ॥
मारू महला १ ॥

मारू, पहिली मेहल:

ਸਾਚੀ ਕਾਰ ਕਮਾਵਣੀ ਹੋਰਿ ਲਾਲਚ ਬਾਦਿ ॥
साची कार कमावणी होरि लालच बादि ॥

सत्याचे आचरण करा - इतर लोभ आणि आसक्ती निरुपयोगी आहेत.

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚੈ ਮੋਹਿਆ ਜਿਹਵਾ ਸਚਿ ਸਾਦਿ ॥
इहु मनु साचै मोहिआ जिहवा सचि सादि ॥

या मनाला खऱ्या परमेश्वराने मोहित केले आहे आणि माझ्या जिभेने सत्याचा आस्वाद घेतला आहे.

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕੋ ਰਸੁ ਨਹੀ ਹੋਰਿ ਚਲਹਿ ਬਿਖੁ ਲਾਦਿ ॥੧॥
बिनु नावै को रसु नही होरि चलहि बिखु लादि ॥१॥

नामाशिवाय रस नाही; इतर निघून जातात, विषाने भरलेले. ||1||

ਐਸਾ ਲਾਲਾ ਮੇਰੇ ਲਾਲ ਕੋ ਸੁਣਿ ਖਸਮ ਹਮਾਰੇ ॥
ऐसा लाला मेरे लाल को सुणि खसम हमारे ॥

हे माझ्या प्रिय स्वामी आणि स्वामी, मी तुझा असा दास आहे.

ਜਿਉ ਫੁਰਮਾਵਹਿ ਤਿਉ ਚਲਾ ਸਚੁ ਲਾਲ ਪਿਆਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जिउ फुरमावहि तिउ चला सचु लाल पिआरे ॥१॥ रहाउ ॥

हे माझ्या खऱ्या, गोड प्रिये, मी तुझ्या आज्ञेनुसार चालतो. ||1||विराम||

ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਲੇ ਚਾਕਰੀ ਗੋਲੇ ਸਿਰਿ ਮੀਰਾ ॥
अनदिनु लाले चाकरी गोले सिरि मीरा ॥

रात्रंदिवस गुलाम त्याच्या अधिपतीसाठी काम करतो.

ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਮਨੁ ਵੇਚਿਆ ਸਬਦਿ ਮਨੁ ਧੀਰਾ ॥
गुर बचनी मनु वेचिआ सबदि मनु धीरा ॥

गुरूंच्या वचनासाठी मी माझे मन विकले आहे; माझ्या मनाला शब्दाने सांत्वन आणि सांत्वन मिळते.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430