ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 1267
ਜਬ ਪ੍ਰਿਅ ਆਇ ਬਸੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਆਸਨਿ ਤਬ ਹਮ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥
जब प्रिअ आइ बसे ग्रिहि आसनि तब हम मंगलु गाइआ ॥माझी प्रेयसी माझ्या घरी राहायला आली तेव्हा मी आनंदाची गाणी म्हणू लागलो.
ਮੀਤ ਸਾਜਨ ਮੇਰੇ ਭਏ ਸੁਹੇਲੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੩॥
मीत साजन मेरे भए सुहेले प्रभु पूरा गुरू मिलाइआ ॥३॥माझे मित्र आणि सोबती आनंदी आहेत; देव मला परिपूर्ण गुरूंना भेटायला नेतो. ||3||
ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਭਏ ਅਨੰਦਾ ਗੁਰਿ ਕਾਰਜ ਹਮਰੇ ਪੂਰੇ ॥
सखी सहेली भए अनंदा गुरि कारज हमरे पूरे ॥माझे मित्र आणि सोबती आनंदात आहेत; गुरूंनी माझे सर्व प्रकल्प पूर्ण केले आहेत.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਵਰੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਈ ਦੂਰੇ ॥੪॥੩॥
कहु नानक वरु मिलिआ सुखदाता छोडि न जाई दूरे ॥४॥३॥नानक म्हणतात, मला शांती देणारा माझा पती भेटला आहे; तो मला सोडून कधीही जाणार नाही. ||4||3||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
मलार महला ५ ॥मलार, पाचवी मेहल:
ਰਾਜ ਤੇ ਕੀਟ ਕੀਟ ਤੇ ਸੁਰਪਤਿ ਕਰਿ ਦੋਖ ਜਠਰ ਕਉ ਭਰਤੇ ॥
राज ते कीट कीट ते सुरपति करि दोख जठर कउ भरते ॥राजापासून किड्यापर्यंत आणि किड्यापासून देवांच्या अधिपतीपर्यंत ते पोट भरण्यासाठी दुष्कृत्यांमध्ये गुंतले आहेत.
ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਛੋਡਿ ਆਨ ਕਉ ਪੂਜਹਿ ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹਰਤੇ ॥੧॥
क्रिपा निधि छोडि आन कउ पूजहि आतम घाती हरते ॥१॥ते दयेचा सागर परमेश्वराचा त्याग करतात आणि इतरांची पूजा करतात; ते चोर आणि आत्म्याचे मारेकरी आहेत. ||1||
ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇ ਦੁਖਿ ਦੁਖਿ ਮਰਤੇ ॥
हरि बिसरत ते दुखि दुखि मरते ॥परमेश्वराला विसरुन ते दु:खात त्रस्त होऊन मरतात.
ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਭ੍ਰਮਹਿ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਟੇਕ ਨ ਕਾਹੂ ਧਰਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
अनिक बार भ्रमहि बहु जोनी टेक न काहू धरते ॥१॥ रहाउ ॥ते सर्व प्रकारच्या प्रजातींमधून पुनर्जन्मात हरवलेले भटकतात; त्यांना कुठेही आश्रय मिळत नाही. ||1||विराम||
ਤਿਆਗਿ ਸੁਆਮੀ ਆਨ ਕਉ ਚਿਤਵਤ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਖਲ ਖਰ ਤੇ ॥
तिआगि सुआमी आन कउ चितवत मूड़ मुगध खल खर ते ॥जे आपल्या स्वामी-गुरूचा त्याग करून दुसऱ्याचा विचार करतात, ते मूर्ख, मूर्ख, मूर्ख गाढवे आहेत.
ਕਾਗਰ ਨਾਵ ਲੰਘਹਿ ਕਤ ਸਾਗਰੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਕਥਤ ਹਮ ਤਰਤੇ ॥੨॥
कागर नाव लंघहि कत सागरु ब्रिथा कथत हम तरते ॥२॥ते कागदाच्या बोटीतून महासागर कसा ओलांडू शकतात? ते ओलांडतील अशी त्यांची अहंकारी बढाई निरर्थक आहे. ||2||
ਸਿਵ ਬਿਰੰਚਿ ਅਸੁਰ ਸੁਰ ਜੇਤੇ ਕਾਲ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਜਰਤੇ ॥
सिव बिरंचि असुर सुर जेते काल अगनि महि जरते ॥शिव, ब्रह्मा, देवदूत आणि राक्षस हे सर्व मृत्यूच्या अग्नीत जळतात.
ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਚਰਨ ਕਮਲਨ ਕੀ ਤੁਮੑ ਨ ਡਾਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਕਰਤੇ ॥੩॥੪॥
नानक सरनि चरन कमलन की तुम न डारहु प्रभ करते ॥३॥४॥नानक परमेश्वराच्या कमळाच्या पायांचे अभयारण्य शोधतात; हे देवा, निर्मात्या, कृपया मला वनवासात पाठवू नका. ||3||4||
ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੧ ॥
रागु मलार महला ५ दुपदे घरु १ ॥राग मलार, पाचवी मेहल, धो-पधे, पहिले घर:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਓਇ ਬੈਰਾਗੀ ਤਿਆਗੀ ॥
प्रभ मेरे ओइ बैरागी तिआगी ॥माझा देव अलिप्त आणि इच्छामुक्त आहे.
ਹਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮਾਰੀ ਲਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हउ इकु खिनु तिसु बिनु रहि न सकउ प्रीति हमारी लागी ॥१॥ रहाउ ॥मी त्याच्याशिवाय एका क्षणासाठीही जगू शकत नाही. मी त्याच्यावर खूप प्रेम करतो. ||1||विराम||
ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੋਹਿ ਜਾਗੀ ॥
उन कै संगि मोहि प्रभु चिति आवै संत प्रसादि मोहि जागी ॥संतांच्या सहवासाने भगवंत माझ्या चैतन्यात आला आहे. त्यांच्या कृपेने मी जागृत झालो आहे.
ਸੁਨਿ ਉਪਦੇਸੁ ਭਏ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਗੁਨ ਗਾਏ ਰੰਗਿ ਰਾਂਗੀ ॥੧॥
सुनि उपदेसु भए मन निरमल गुन गाए रंगि रांगी ॥१॥उपदेश ऐकून माझे मन निष्कलंक झाले आहे. प्रभूच्या प्रेमाने ओतप्रोत होऊन, मी त्याची स्तुती गातो. ||1||
ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੇਇ ਕੀਏ ਸੰਤ ਮੀਤਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਭਏ ਬਡਭਾਗਂੀ ॥
इहु मनु देइ कीए संत मीता क्रिपाल भए बडभागीं ॥हे मन समर्पित करून मी संतांशी मैत्री केली आहे. ते माझ्यावर दयाळू झाले आहेत; मी खूप भाग्यवान आहे.
ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਰੇਨੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਪਾਗੀ ॥੨॥੧॥੫॥
महा सुखु पाइआ बरनि न साकउ रेनु नानक जन पागी ॥२॥१॥५॥मला पूर्ण शांती मिळाली आहे - मी त्याचे वर्णन करू शकत नाही. नानकांनी दीनांच्या पायाची धूळ मिळवली आहे. ||2||1||5||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
मलार महला ५ ॥मलार, पाचवी मेहल:
ਮਾਈ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਦੇਹੁ ਮਿਲਾਈ ॥
माई मोहि प्रीतमु देहु मिलाई ॥हे आई, कृपा करून मला माझ्या प्रेयसीच्या मिलनात ने.
ਸਗਲ ਸਹੇਲੀ ਸੁਖ ਭਰਿ ਸੂਤੀ ਜਿਹ ਘਰਿ ਲਾਲੁ ਬਸਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
सगल सहेली सुख भरि सूती जिह घरि लालु बसाई ॥१॥ रहाउ ॥माझे सर्व मित्र आणि सोबती पूर्णपणे शांत झोपतात; त्यांचा प्रिय प्रभू त्यांच्या हृदयाच्या घरी आला आहे. ||1||विराम||
ਮੋਹਿ ਅਵਗਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨਿ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥
मोहि अवगन प्रभु सदा दइआला मोहि निरगुनि किआ चतुराई ॥मी नालायक आहे; देव सदैव दयाळू आहे. मी अयोग्य आहे; मी कोणत्या चतुर युक्त्या वापरून पाहू शकतो?
ਕਰਉ ਬਰਾਬਰਿ ਜੋ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗਿ ਰਾਤਂੀ ਇਹ ਹਉਮੈ ਕੀ ਢੀਠਾਈ ॥੧॥
करउ बराबरि जो प्रिअ संगि रातीं इह हउमै की ढीठाई ॥१॥मी त्यांच्या प्रेयसीच्या प्रेमाने ओतप्रोत असलेल्या लोकांच्या बरोबरीने असल्याचा दावा करतो. हा माझा हट्टी अहंकार आहे. ||1||
ਭਈ ਨਿਮਾਣੀ ਸਰਨਿ ਇਕ ਤਾਕੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਸੁਖਦਾਈ ॥
भई निमाणी सरनि इक ताकी गुर सतिगुर पुरख सुखदाई ॥मी अपमानित आहे - मी एक, गुरू, खरा गुरू, आदिमानव, शांती देणारा यांचे अभयारण्य शोधतो.
ਏਕ ਨਿਮਖ ਮਹਿ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਕਾਟਿਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਈ ॥੨॥੨॥੬॥
एक निमख महि मेरा सभु दुखु काटिआ नानक सुखि रैनि बिहाई ॥२॥२॥६॥एका क्षणात माझ्या सर्व वेदना दूर झाल्या आहेत; नानक आपल्या आयुष्यातील रात्र शांततेत घालवतात. ||2||2||6||
ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥
मलार महला ५ ॥मलार, पाचवी मेहल:
ਬਰਸੁ ਮੇਘ ਜੀ ਤਿਲੁ ਬਿਲਮੁ ਨ ਲਾਉ ॥
बरसु मेघ जी तिलु बिलमु न लाउ ॥हे ढग, पाऊस पडा; उशीर करू नका.
ਬਰਸੁ ਪਿਆਰੇ ਮਨਹਿ ਸਧਾਰੇ ਹੋਇ ਅਨਦੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
बरसु पिआरे मनहि सधारे होइ अनदु सदा मनि चाउ ॥१॥ रहाउ ॥हे प्रिय मेघ, हे मनाचा आधार, तू मनाला शाश्वत आनंद आणि आनंद आणतोस. ||1||विराम||
ਹਮ ਤੇਰੀ ਧਰ ਸੁਆਮੀਆ ਮੇਰੇ ਤੂ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰੇ ॥
हम तेरी धर सुआमीआ मेरे तू किउ मनहु बिसारे ॥हे माझ्या स्वामी आणि स्वामी, मी तुझा आधार घेतो; तू मला कसा विसरू शकशील?