ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 554
ਘਟਿ ਵਸਹਿ ਚਰਣਾਰਬਿੰਦ ਰਸਨਾ ਜਪੈ ਗੁਪਾਲ ॥
घटि वसहि चरणारबिंद रसना जपै गुपाल ॥परमेश्वराचे कमळ चरण तुमच्या हृदयात राहू द्या आणि तुमच्या जिभेने भगवंताचे नामस्मरण करा.
ਨਾਨਕ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰੀਐ ਤਿਸੁ ਦੇਹੀ ਕਉ ਪਾਲਿ ॥੨॥
नानक सो प्रभु सिमरीऐ तिसु देही कउ पालि ॥२॥हे नानक, भगवंताचे स्मरण करून या शरीराचे पालनपोषण कर. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਆਪੇ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰੇ ਇਸਨਾਨੁ ॥
आपे अठसठि तीरथ करता आपि करे इसनानु ॥सृष्टिकर्ता स्वतः अठ्ठावन्न पवित्र तीर्थक्षेत्रे आहेत; तो स्वतः त्यात शुद्ध स्नान करतो.
ਆਪੇ ਸੰਜਮਿ ਵਰਤੈ ਸ੍ਵਾਮੀ ਆਪਿ ਜਪਾਇਹਿ ਨਾਮੁ ॥
आपे संजमि वरतै स्वामी आपि जपाइहि नामु ॥तो स्वतः कठोर आत्म-शिस्त पाळतो; भगवान स्वामी स्वतःच आपल्याला त्यांचे नामस्मरण करायला लावतात.
ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਭਉ ਖੰਡਨੁ ਆਪਿ ਕਰੈ ਸਭੁ ਦਾਨੁ ॥
आपि दइआलु होइ भउ खंडनु आपि करै सभु दानु ॥तो स्वतःच आपल्यावर दयाळू होतो; भीतीचा नाश करणारा स्वतः सर्वांना दान देतो.
ਜਿਸ ਨੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋ ਸਦ ਹੀ ਦਰਗਹਿ ਪਾਏ ਮਾਨੁ ॥
जिस नो गुरमुखि आपि बुझाए सो सद ही दरगहि पाए मानु ॥ज्याला त्याने ज्ञान दिले आहे आणि गुरुमुखी केले आहे, तो त्याच्या दरबारात नेहमी सन्मान प्राप्त करतो.
ਜਿਸ ਦੀ ਪੈਜ ਰਖੈ ਹਰਿ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਸਚਾ ਹਰਿ ਜਾਨੁ ॥੧੪॥
जिस दी पैज रखै हरि सुआमी सो सचा हरि जानु ॥१४॥ज्याचा सन्मान स्वामींनी जपला आहे, तोच खऱ्या परमेश्वराला ओळखतो. ||14||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
सलोकु मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟੇ ਜਗੁ ਅੰਧੁ ਹੈ ਅੰਧੇ ਕਰਮ ਕਮਾਇ ॥
नानक बिनु सतिगुर भेटे जगु अंधु है अंधे करम कमाइ ॥हे नानक, खऱ्या गुरूंना भेटल्याशिवाय जग आंधळे आहे आणि ते आंधळे कर्म करते.
ਸਬਦੈ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਨ ਲਾਵਈ ਜਿਤੁ ਸੁਖੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥
सबदै सिउ चितु न लावई जितु सुखु वसै मनि आइ ॥ते आपले चैतन्य शब्दाच्या वचनावर केंद्रित करत नाही, ज्यामुळे मनाला शांती मिळेल.
ਤਾਮਸਿ ਲਗਾ ਸਦਾ ਫਿਰੈ ਅਹਿਨਿਸਿ ਜਲਤੁ ਬਿਹਾਇ ॥
तामसि लगा सदा फिरै अहिनिसि जलतु बिहाइ ॥नेहमी कमी उर्जेच्या गडद आकांक्षांनी त्रस्त असलेला, तो आजूबाजूला भटकतो आणि दिवस आणि रात्र जळत जातो.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥
जो तिसु भावै सो थीऐ कहणा किछू न जाइ ॥१॥त्याला जे आवडते ते घडते; यामध्ये कोणाचेही म्हणणे नाही. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਇਆ ਕਾਰੀ ਏਹ ਕਰੇਹੁ ॥
सतिगुरू फुरमाइआ कारी एह करेहु ॥खऱ्या गुरूंनी आम्हाला असे करण्यास सांगितले आहे:
ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਹੋਇ ਕੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਮਾਲੇਹੁ ॥
गुरू दुआरै होइ कै साहिबु संमालेहु ॥गुरूद्वारातून, स्वामींचे ध्यान करा.
ਸਾਹਿਬੁ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਹੈ ਭਰਮੈ ਕੇ ਛਉੜ ਕਟਿ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਧਰੇਹੁ ॥
साहिबु सदा हजूरि है भरमै के छउड़ कटि कै अंतरि जोति धरेहु ॥स्वामी सदैव उपस्थित आहेत. तो शंकेचा पडदा फाडून टाकतो, आणि मनात त्याचा प्रकाश स्थापित करतो.
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਦਾਰੂ ਏਹੁ ਲਾਏਹੁ ॥
हरि का नामु अंम्रितु है दारू एहु लाएहु ॥प्रभूचे नाव अमृत आहे - हे उपचार औषध घ्या!
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਰਖਹੁ ਸੰਜਮੁ ਸਚਾ ਨੇਹੁ ॥
सतिगुर का भाणा चिति रखहु संजमु सचा नेहु ॥खऱ्या गुरूंची इच्छा तुमच्या चेतनेमध्ये धारण करा आणि खऱ्या प्रभूच्या प्रेमाला तुमची स्वयंशिस्त बनवा.
ਨਾਨਕ ਐਥੈ ਸੁਖੈ ਅੰਦਰਿ ਰਖਸੀ ਅਗੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਕੇਲ ਕਰੇਹੁ ॥੨॥
नानक ऐथै सुखै अंदरि रखसी अगै हरि सिउ केल करेहु ॥२॥हे नानक, तू येथे शांततेत राहशील आणि यापुढे तू परमेश्वराबरोबर उत्सव साजरा करशील. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਆਪੇ ਭਾਰ ਅਠਾਰਹ ਬਣਸਪਤਿ ਆਪੇ ਹੀ ਫਲ ਲਾਏ ॥
आपे भार अठारह बणसपति आपे ही फल लाए ॥तो स्वतःच निसर्गाचा विशाल प्रकार आहे आणि तो स्वतःच त्याला फळ देतो.
ਆਪੇ ਮਾਲੀ ਆਪਿ ਸਭੁ ਸਿੰਚੈ ਆਪੇ ਹੀ ਮੁਹਿ ਪਾਏ ॥
आपे माली आपि सभु सिंचै आपे ही मुहि पाए ॥तो स्वतःच माळी आहे, तो स्वतःच सर्व झाडांना सिंचन करतो आणि तो स्वतःच आपल्या तोंडात घालतो.
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਭੁਗਤਾ ਆਪੇ ਦੇਇ ਦਿਵਾਏ ॥
आपे करता आपे भुगता आपे देइ दिवाए ॥तो स्वतः सृष्टिकर्ता आहे आणि तो स्वतःच भोग घेणारा आहे; तो स्वतः देतो, आणि इतरांना देण्यास प्रवृत्त करतो.
ਆਪੇ ਸਾਹਿਬੁ ਆਪੇ ਹੈ ਰਾਖਾ ਆਪੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ॥
आपे साहिबु आपे है राखा आपे रहिआ समाए ॥तो स्वतःच प्रभु आणि स्वामी आहे आणि तो स्वतःच रक्षक आहे; तो स्वतः सर्वत्र व्याप्त व व्याप्त आहे.
ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਵਡਿਆਈ ਆਖੈ ਹਰਿ ਕਰਤੇ ਕੀ ਜਿਸ ਨੋ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਏ ॥੧੫॥
जनु नानक वडिआई आखै हरि करते की जिस नो तिलु न तमाए ॥१५॥सेवक नानक परमेश्वराच्या महानतेबद्दल बोलतात, ज्याला अजिबात लोभ नाही. ||15||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
सलोक मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਣਿਆ ਮਾਣਸੁ ਭਰਿਆ ਆਇ ॥
माणसु भरिआ आणिआ माणसु भरिआ आइ ॥एक व्यक्ती पूर्ण बाटली आणते आणि दुसरा आपला कप भरतो.
ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਮਤਿ ਦੂਰਿ ਹੋਇ ਬਰਲੁ ਪਵੈ ਵਿਚਿ ਆਇ ॥
जितु पीतै मति दूरि होइ बरलु पवै विचि आइ ॥वाइन प्यायल्याने त्याची बुद्धी निघून जाते आणि त्याच्या मनात वेडेपणा येतो;
ਆਪਣਾ ਪਰਾਇਆ ਨ ਪਛਾਣਈ ਖਸਮਹੁ ਧਕੇ ਖਾਇ ॥
आपणा पराइआ न पछाणई खसमहु धके खाइ ॥तो स्वत:चा आणि इतरांमध्ये फरक करू शकत नाही, आणि त्याला त्याच्या स्वामी आणि स्वामीने मारले आहे.
ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਖਸਮੁ ਵਿਸਰੈ ਦਰਗਹ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥
जितु पीतै खसमु विसरै दरगह मिलै सजाइ ॥ते पिऊन तो आपल्या स्वामीला विसरतो आणि त्याला परमेश्वराच्या दरबारात शिक्षा होते.
ਝੂਠਾ ਮਦੁ ਮੂਲਿ ਨ ਪੀਚਈ ਜੇ ਕਾ ਪਾਰਿ ਵਸਾਇ ॥
झूठा मदु मूलि न पीचई जे का पारि वसाइ ॥खोटी द्राक्षारस अजिबात पिऊ नका, जर ती तुमच्या अधिकारात असेल.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਸਚੁ ਮਦੁ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਜਿਸੁ ਆਇ ॥
नानक नदरी सचु मदु पाईऐ सतिगुरु मिलै जिसु आइ ॥हे नानक, खरे गुरु येतात आणि नश्वराला भेटतात; त्याच्या कृपेने माणसाला खरी वाइन मिळते.
ਸਦਾ ਸਾਹਿਬ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਹੈ ਮਹਲੀ ਪਾਵੈ ਥਾਉ ॥੧॥
सदा साहिब कै रंगि रहै महली पावै थाउ ॥१॥तो सदैव सद्गुरूंच्या प्रेमात वास करेल, आणि त्याच्या उपस्थितीच्या वाड्यात जागा मिळवेल. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਜਾ ਇਸ ਨੋ ਸੋਝੀ ਹੋਇ ॥
इहु जगतु जीवतु मरै जा इस नो सोझी होइ ॥जेव्हा हे जग समजते, तेव्हा ते जिवंत असतानाही मृत होते.
ਜਾ ਤਿਨਿੑ ਸਵਾਲਿਆ ਤਾਂ ਸਵਿ ਰਹਿਆ ਜਗਾਏ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥
जा तिनि सवालिआ तां सवि रहिआ जगाए तां सुधि होइ ॥जेव्हा परमेश्वर त्याला झोपवतो तेव्हा तो झोपलेलाच राहतो; जेव्हा तो त्याला उठवतो तेव्हा तो शुद्धीत येतो.
ਨਾਨਕ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਲੈ ਸੋਇ ॥
नानक नदरि करे जे आपणी सतिगुरु मेलै सोइ ॥हे नानक, जेव्हा परमेश्वर त्याच्या कृपेची नजर टाकतो तेव्हा तो त्याला खऱ्या गुरूंची भेट घडवून आणतो.
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜੀਵਤੁ ਮਰੈ ਤਾ ਫਿਰਿ ਮਰਣੁ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥
गुरप्रसादि जीवतु मरै ता फिरि मरणु न होइ ॥२॥गुरूंच्या कृपेने, जिवंत असतानाच मेलेले राहा, आणि तुम्हाला पुन्हा मरावे लागणार नाही. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਜਿਸ ਦਾ ਕੀਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਵੈ ਤਿਸ ਨੋ ਪਰਵਾਹ ਨਾਹੀ ਕਿਸੈ ਕੇਰੀ ॥
जिस दा कीता सभु किछु होवै तिस नो परवाह नाही किसै केरी ॥त्याच्या कृतीने सर्व काही घडते; त्याला इतर कोणाची काय काळजी आहे?
ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਸਭੁ ਕੋ ਖਾਵੈ ਸਭ ਮੁਹਤਾਜੀ ਕਢੈ ਤੇਰੀ ॥
हरि जीउ तेरा दिता सभु को खावै सभ मुहताजी कढै तेरी ॥हे देवा, तू जे देतोस ते सर्वजण खातात - सर्व तुझ्या अधीन आहेत.