श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 19


ਦਰਿ ਘਰਿ ਢੋਈ ਨ ਲਹੈ ਦਰਗਹ ਝੂਠੁ ਖੁਆਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
दरि घरि ढोई न लहै दरगह झूठु खुआरु ॥१॥ रहाउ ॥

या जगात, तुम्हाला कोणताही आश्रय मिळणार नाही; यापुढे जगात, खोटे असल्याने, तुम्हाला दुःख भोगावे लागेल. ||1||विराम||

ਆਪਿ ਸੁਜਾਣੁ ਨ ਭੁਲਈ ਸਚਾ ਵਡ ਕਿਰਸਾਣੁ ॥
आपि सुजाणु न भुलई सचा वड किरसाणु ॥

खरा परमेश्वर स्वतः सर्व जाणतो; तो कोणतीही चूक करत नाही. तो विश्वाचा महान शेतकरी आहे.

ਪਹਿਲਾ ਧਰਤੀ ਸਾਧਿ ਕੈ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਦੇ ਦਾਣੁ ॥
पहिला धरती साधि कै सचु नामु दे दाणु ॥

प्रथम, तो जमीन तयार करतो, आणि नंतर तो खऱ्या नावाचे बीज पेरतो.

ਨਉ ਨਿਧਿ ਉਪਜੈ ਨਾਮੁ ਏਕੁ ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥
नउ निधि उपजै नामु एकु करमि पवै नीसाणु ॥२॥

नऊ खजिना एका परमेश्वराच्या नावाने निर्माण होतात. त्याच्या कृपेने, आम्ही त्याचे बॅनर आणि चिन्ह प्राप्त करतो. ||2||

ਗੁਰ ਕਉ ਜਾਣਿ ਨ ਜਾਣਈ ਕਿਆ ਤਿਸੁ ਚਜੁ ਅਚਾਰੁ ॥
गुर कउ जाणि न जाणई किआ तिसु चजु अचारु ॥

काही फार ज्ञानी असतात, पण त्यांना गुरूच माहीत नसतील तर त्यांच्या जीवनाचा उपयोग काय?

ਅੰਧੁਲੈ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧ ਗੁਬਾਰੁ ॥
अंधुलै नामु विसारिआ मनमुखि अंध गुबारु ॥

आंधळे भगवंताचे नाम विसरले आहेत. स्वार्थी मनमुख पूर्ण अंधारात आहेत.

ਆਵਣੁ ਜਾਣੁ ਨ ਚੁਕਈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥੩॥
आवणु जाणु न चुकई मरि जनमै होइ खुआरु ॥३॥

पुनर्जन्मात त्यांचे येणे आणि जाणे संपत नाही; मृत्यू आणि पुनर्जन्म द्वारे ते वाया जात आहेत. ||3||

ਚੰਦਨੁ ਮੋਲਿ ਅਣਾਇਆ ਕੁੰਗੂ ਮਾਂਗ ਸੰਧੂਰੁ ॥
चंदनु मोलि अणाइआ कुंगू मांग संधूरु ॥

वधू चंदनाचे तेल आणि परफ्यूम खरेदी करू शकते आणि ते तिच्या केसांना मोठ्या प्रमाणात लावू शकते;

ਚੋਆ ਚੰਦਨੁ ਬਹੁ ਘਣਾ ਪਾਨਾ ਨਾਲਿ ਕਪੂਰੁ ॥
चोआ चंदनु बहु घणा पाना नालि कपूरु ॥

ती सुपारीच्या पानांनी आणि कापूरने तिचा श्वास गोड करू शकते,

ਜੇ ਧਨ ਕੰਤਿ ਨ ਭਾਵਈ ਤ ਸਭਿ ਅਡੰਬਰ ਕੂੜੁ ॥੪॥
जे धन कंति न भावई त सभि अडंबर कूड़ु ॥४॥

पण जर ही वधू तिच्या पतीला आवडत नसेल तर हे सर्व फंदे खोटे आहेत. ||4||

ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗਣ ਬਾਦਿ ਹਹਿ ਸਭਿ ਸੀਗਾਰ ਵਿਕਾਰ ॥
सभि रस भोगण बादि हहि सभि सीगार विकार ॥

तिचा सर्व सुखांचा उपभोग व्यर्थ आहे आणि तिची सर्व सजावट भ्रष्ट आहे.

ਜਬ ਲਗੁ ਸਬਦਿ ਨ ਭੇਦੀਐ ਕਿਉ ਸੋਹੈ ਗੁਰਦੁਆਰਿ ॥
जब लगु सबदि न भेदीऐ किउ सोहै गुरदुआरि ॥

जोपर्यंत तिला शब्दाने छेद दिला जात नाही तोपर्यंत ती गुरूच्या दारात सुंदर कशी दिसेल?

ਨਾਨਕ ਧੰਨੁ ਸੁਹਾਗਣੀ ਜਿਨ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੫॥੧੩॥
नानक धंनु सुहागणी जिन सह नालि पिआरु ॥५॥१३॥

हे नानक, धन्य ती भाग्यवान वधू, जी तिच्या पतीवर प्रेम करते. ||5||13||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
सिरीरागु महला १ ॥

सिरी राग, पहिली मेहल:

ਸੁੰਞੀ ਦੇਹ ਡਰਾਵਣੀ ਜਾ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥
सुंञी देह डरावणी जा जीउ विचहु जाइ ॥

रिकामे शरीर भयंकर असते, जेव्हा आत्मा आतून बाहेर जातो.

ਭਾਹਿ ਬਲੰਦੀ ਵਿਝਵੀ ਧੂਉ ਨ ਨਿਕਸਿਓ ਕਾਇ ॥
भाहि बलंदी विझवी धूउ न निकसिओ काइ ॥

जीवनाचा धगधगता आग विझला, श्वासाचा धूर निघत नाही.

ਪੰਚੇ ਰੁੰਨੇ ਦੁਖਿ ਭਰੇ ਬਿਨਸੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥੧॥
पंचे रुंने दुखि भरे बिनसे दूजै भाइ ॥१॥

पाच नातेवाईक (इंद्रिये) दुःखाने रडतात आणि रडतात आणि द्वैतप्रेमाने वाया घालवतात. ||1||

ਮੂੜੇ ਰਾਮੁ ਜਪਹੁ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥
मूड़े रामु जपहु गुण सारि ॥

मूर्खा, परमेश्वराचे नामस्मरण करा आणि तुमचे पुण्य जप.

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਸਭ ਮੁਠੀ ਅਹੰਕਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हउमै ममता मोहणी सभ मुठी अहंकारि ॥१॥ रहाउ ॥

अहंकार आणि मालकीण खूप मोहक आहेत; अहंकारी अभिमानाने सर्वांना लुटले आहे. ||1||विराम||

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਦੂਜੀ ਕਾਰੈ ਲਗਿ ॥
जिनी नामु विसारिआ दूजी कारै लगि ॥

जे भगवंताचे नाम विसरले आहेत, ते द्वैत व्यवहारात संलग्न आहेत.

ਦੁਬਿਧਾ ਲਾਗੇ ਪਚਿ ਮੁਏ ਅੰਤਰਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਿ ॥
दुबिधा लागे पचि मुए अंतरि त्रिसना अगि ॥

द्वैताशी संलग्न, ते सडतात आणि मरतात; ते आतमध्ये इच्छांच्या अग्नीने भरलेले आहेत.

ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹੋਰਿ ਮੁਠੀ ਧੰਧੈ ਠਗਿ ॥੨॥
गुरि राखे से उबरे होरि मुठी धंधै ठगि ॥२॥

ज्यांचे गुरूंनी रक्षण केले त्यांचे तारण होते; इतर सर्व फसव्या सांसारिक व्यवहारांनी फसवले जातात आणि लुटले जातात. ||2||

ਮੁਈ ਪਰੀਤਿ ਪਿਆਰੁ ਗਇਆ ਮੁਆ ਵੈਰੁ ਵਿਰੋਧੁ ॥
मुई परीति पिआरु गइआ मुआ वैरु विरोधु ॥

प्रेम मरते आणि आपुलकी नाहीशी होते. द्वेष आणि परकेपणा मरतो.

ਧੰਧਾ ਥਕਾ ਹਉ ਮੁਈ ਮਮਤਾ ਮਾਇਆ ਕ੍ਰੋਧੁ ॥
धंधा थका हउ मुई ममता माइआ क्रोधु ॥

गुंता संपतात आणि माया, स्वत्व आणि क्रोध यांच्या सोबतच अहंकार मरतो.

ਕਰਮਿ ਮਿਲੈ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਨਿਰੋਧੁ ॥੩॥
करमि मिलै सचु पाईऐ गुरमुखि सदा निरोधु ॥३॥

ज्यांना त्याची कृपा प्राप्त होते ते सत्य प्राप्त करतात. गुरुमुख सदैव संतुलित संयमात राहतात. ||3||

ਸਚੀ ਕਾਰੈ ਸਚੁ ਮਿਲੈ ਗੁਰਮਤਿ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥
सची कारै सचु मिलै गुरमति पलै पाइ ॥

खऱ्या कृतीने खरा परमेश्वर भेटतो आणि गुरूंची शिकवण मिळते.

ਸੋ ਨਰੁ ਜੰਮੈ ਨਾ ਮਰੈ ਨਾ ਆਵੈ ਨਾ ਜਾਇ ॥
सो नरु जंमै ना मरै ना आवै ना जाइ ॥

मग, ते जन्म आणि मृत्यूच्या अधीन नाहीत; ते पुनर्जन्मात येतात आणि जात नाहीत.

ਨਾਨਕ ਦਰਿ ਪਰਧਾਨੁ ਸੋ ਦਰਗਹਿ ਪੈਧਾ ਜਾਇ ॥੪॥੧੪॥
नानक दरि परधानु सो दरगहि पैधा जाइ ॥४॥१४॥

हे नानक, परमेश्वराच्या गेटवर त्यांचा आदर केला जातो; परमेश्वराच्या दरबारात त्यांना सन्मानाने कपडे घातले जातात. ||4||14||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲ ੧ ॥
सिरीरागु महल १ ॥

सिरी राग, पहिली मेहल:

ਤਨੁ ਜਲਿ ਬਲਿ ਮਾਟੀ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਮਨੂਰੁ ॥
तनु जलि बलि माटी भइआ मनु माइआ मोहि मनूरु ॥

शरीर जळून राख; मायेच्या प्रेमाने मनाला गंज चढतो.

ਅਉਗਣ ਫਿਰਿ ਲਾਗੂ ਭਏ ਕੂਰਿ ਵਜਾਵੈ ਤੂਰੁ ॥
अउगण फिरि लागू भए कूरि वजावै तूरु ॥

दोष एखाद्याचे शत्रू बनतात आणि खोटेपणा आक्रमणाचा बिगुल वाजवतो.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਭਰਮਾਈਐ ਦੁਬਿਧਾ ਡੋਬੇ ਪੂਰੁ ॥੧॥
बिनु सबदै भरमाईऐ दुबिधा डोबे पूरु ॥१॥

शब्दाशिवाय, लोक पुनर्जन्मात हरवतात. द्वैताच्या प्रेमाने, बहुजन बुडून गेले आहेत. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਸਬਦਿ ਤਰਹੁ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
मन रे सबदि तरहु चितु लाइ ॥

हे मन, आपले चैतन्य शब्दावर केंद्रित करून ओलांडून जा.

ਜਿਨਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਬੂਝਿਆ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जिनि गुरमुखि नामु न बूझिआ मरि जनमै आवै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥

जे गुरुमुख होत नाहीत त्यांना नाम समजत नाही; ते मरतात, आणि पुनर्जन्मात येत-जातात. ||1||विराम||

ਤਨੁ ਸੂਚਾ ਸੋ ਆਖੀਐ ਜਿਸੁ ਮਹਿ ਸਾਚਾ ਨਾਉ ॥
तनु सूचा सो आखीऐ जिसु महि साचा नाउ ॥

ते शरीर शुद्ध असे म्हणतात, ज्यामध्ये खरे नाम वास करते.

ਭੈ ਸਚਿ ਰਾਤੀ ਦੇਹੁਰੀ ਜਿਹਵਾ ਸਚੁ ਸੁਆਉ ॥
भै सचि राती देहुरी जिहवा सचु सुआउ ॥

ज्याचे शरीर सत्याच्या भयाने रंगलेले आहे आणि ज्याची जीभ सत्यतेचा आस्वाद घेते,

ਸਚੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲੀਐ ਬਹੁੜਿ ਨ ਪਾਵੈ ਤਾਉ ॥੨॥
सची नदरि निहालीऐ बहुड़ि न पावै ताउ ॥२॥

खऱ्या प्रभूच्या कृपेच्या नजरेने परमानंदात आणले जाते. त्या व्यक्तीला पुन्हा गर्भाच्या आगीतून जावे लागत नाही. ||2||

ਸਾਚੇ ਤੇ ਪਵਨਾ ਭਇਆ ਪਵਨੈ ਤੇ ਜਲੁ ਹੋਇ ॥
साचे ते पवना भइआ पवनै ते जलु होइ ॥

खऱ्या परमेश्वराकडून हवा आली आणि हवेतून पाणी आले.

ਜਲ ਤੇ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਸਾਜਿਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਸਮੋਇ ॥
जल ते त्रिभवणु साजिआ घटि घटि जोति समोइ ॥

पाण्यापासून त्याने तीन जग निर्माण केले; प्रत्येक हृदयात त्याने आपला प्रकाश टाकला आहे.

ਨਿਰਮਲੁ ਮੈਲਾ ਨਾ ਥੀਐ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਪਤਿ ਹੋਇ ॥੩॥
निरमलु मैला ना थीऐ सबदि रते पति होइ ॥३॥

निष्कलंक परमेश्वर अपवित्र होत नाही. शब्दाशी जुळले की सन्मान प्राप्त होतो. ||3||

ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਾਚਿ ਸੰਤੋਖਿਆ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਿਸੁ ਮਾਹਿ ॥
इहु मनु साचि संतोखिआ नदरि करे तिसु माहि ॥

ज्याचे मन सत्यतेने तृप्त होते, त्याला भगवंताच्या कृपेने धन्यता प्राप्त होते.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430