ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 1066
ਮਾਰੂ ਮਹਲਾ ੩ ॥
मारू महला ३ ॥मारू, तिसरी मेहल:
ਨਿਰੰਕਾਰਿ ਆਕਾਰੁ ਉਪਾਇਆ ॥
निरंकारि आकारु उपाइआ ॥निराकार परमेश्वराने रूपाचे विश्व निर्माण केले.
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਹੁਕਮਿ ਬਣਾਇਆ ॥
माइआ मोहु हुकमि बणाइआ ॥त्याच्या आज्ञेने त्याने मायेची आसक्ती निर्माण केली.
ਆਪੇ ਖੇਲ ਕਰੇ ਸਭਿ ਕਰਤਾ ਸੁਣਿ ਸਾਚਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਦਾ ॥੧॥
आपे खेल करे सभि करता सुणि साचा मंनि वसाइदा ॥१॥सृष्टीकर्ता स्वतः सर्व नाटके रंगवतो; खऱ्या परमेश्वराचे श्रवण करून, त्याला आपल्या मनात धारण करा. ||1||
ਮਾਇਆ ਮਾਈ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪਰਸੂਤਿ ਜਮਾਇਆ ॥
माइआ माई त्रै गुण परसूति जमाइआ ॥मायेने, मातेने, तीन गुणांना, तीन गुणांना जन्म दिला.
ਚਾਰੇ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੇ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥
चारे बेद ब्रहमे नो फुरमाइआ ॥आणि ब्रह्मदेवाला चार वेद सांगितले.
ਵਰ੍ਹੇ ਮਾਹ ਵਾਰ ਥਿਤੀ ਕਰਿ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਸੋਝੀ ਪਾਇਦਾ ॥੨॥
वर्हे माह वार थिती करि इसु जग महि सोझी पाइदा ॥२॥वर्षे, महिने, दिवस आणि तारखा तयार करून, त्याने जगात बुद्धिमत्ता ओतली. ||2||
ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਕਰਣੀ ਸਾਰ ॥
गुर सेवा ते करणी सार ॥गुरूंची सेवा ही सर्वात श्रेष्ठ कृती आहे.
ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਰਾਖਹੁ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥
राम नामु राखहु उरि धार ॥परमेश्वराचे नाम हृदयात धारण करा.
ਗੁਰਬਾਣੀ ਵਰਤੀ ਜਗ ਅੰਤਰਿ ਇਸੁ ਬਾਣੀ ਤੇ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਾਇਦਾ ॥੩॥
गुरबाणी वरती जग अंतरि इसु बाणी ते हरि नामु पाइदा ॥३॥गुरूंची वाणी जगभर गाजते; या बाणीद्वारे भगवंताचे नाम प्राप्त होते. ||3||
ਵੇਦੁ ਪੜੈ ਅਨਦਿਨੁ ਵਾਦ ਸਮਾਲੇ ॥
वेदु पड़ै अनदिनु वाद समाले ॥तो वेद वाचतो, पण तो रात्रंदिवस वाद घालतो.
ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤੈ ਬਧਾ ਜਮਕਾਲੇ ॥
नामु न चेतै बधा जमकाले ॥तो नामस्मरण, परमेश्वराचे नामस्मरण करत नाही; त्याला मृत्यूच्या दूताने बांधून ठेवले आहे.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਦਾ ॥੪॥
दूजै भाइ सदा दुखु पाए त्रै गुण भरमि भुलाइदा ॥४॥द्वैताच्या प्रेमात तो सदैव दुःख भोगतो; तो संशयाने भ्रमित झाला आहे, आणि तीन गुणांमुळे गोंधळलेला आहे. ||4||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥
गुरमुखि एकसु सिउ लिव लाए ॥गुरुमुख एकच परमेश्वरावर प्रेम करतो;
ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਨਸਾ ਮਨਹਿ ਸਮਾਏ ॥
त्रिबिधि मनसा मनहि समाए ॥तो त्याच्या मनातील त्रिस्तरीय इच्छा बुडवतो.
ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹੈ ਮੁਕਤਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਚੁਕਾਇਦਾ ॥੫॥
साचै सबदि सदा है मुकता माइआ मोहु चुकाइदा ॥५॥खऱ्या शब्दाने तो कायमचा मुक्त होतो; तो मायेच्या भावनिक आसक्तीचा त्याग करतो. ||5||
ਜੋ ਧੁਰਿ ਰਾਤੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਰਾਤੇ ॥
जो धुरि राते से हुणि राते ॥ज्यांना पूर्वनियोजित केले आहे, ते भगवंताच्या प्रेमाने रंगलेले आहेत.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ॥
गुरपरसादी सहजे माते ॥गुरूंच्या कृपेने ते अंतर्ज्ञानी नशा करतात.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਆ ਆਪੈ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੬॥
सतिगुरु सेवि सदा प्रभु पाइआ आपै आपु मिलाइदा ॥६॥सदैव खऱ्या गुरूंची सेवा करून त्यांना देव सापडतो; तो स्वतःच त्यांना स्वतःशी जोडतो. ||6||
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਨ ਪਾਏ ॥
माइआ मोहि भरमि न पाए ॥माया आणि संशयाच्या आसक्तीने परमेश्वर सापडत नाही.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗਾ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
दूजै भाइ लगा दुखु पाए ॥द्वैताच्या प्रेमात आसक्त होऊन मनुष्य दुःखाने ग्रासतो.
ਸੂਹਾ ਰੰਗੁ ਦਿਨ ਥੋੜੇ ਹੋਵੈ ਇਸੁ ਜਾਦੇ ਬਿਲਮ ਨ ਲਾਇਦਾ ॥੭॥
सूहा रंगु दिन थोड़े होवै इसु जादे बिलम न लाइदा ॥७॥किरमिजी रंगाचा रंग फक्त काही दिवस टिकतो; सर्व खूप लवकर, ते नाहीसे होते. ||7||
ਏਹੁ ਮਨੁ ਭੈ ਭਾਇ ਰੰਗਾਏ ॥
एहु मनु भै भाइ रंगाए ॥म्हणून या मनाला देवाच्या भय आणि प्रेमात रंग द्या.
ਇਤੁ ਰੰਗਿ ਸਾਚੇ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
इतु रंगि साचे माहि समाए ॥या रंगात रंगून माणूस खऱ्या परमेश्वरात विलीन होतो.
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਕੋ ਇਹੁ ਰੰਗੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮਤੀ ਰੰਗੁ ਚੜਾਇਦਾ ॥੮॥
पूरै भागि को इहु रंगु पाए गुरमती रंगु चड़ाइदा ॥८॥परिपूर्ण नशिबाने, काहींना हा रंग मिळू शकतो. गुरूंच्या शिकवणीतून हा रंग लावला जातो. ||8||
ਮਨਮੁਖੁ ਬਹੁਤੁ ਕਰੇ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
मनमुखु बहुतु करे अभिमानु ॥स्वार्थी मनमुखांना स्वतःचा मोठा अभिमान असतो.
ਦਰਗਹ ਕਬ ਹੀ ਨ ਪਾਵੈ ਮਾਨੁ ॥
दरगह कब ही न पावै मानु ॥परमेश्वराच्या दरबारात त्यांचा कधीच सन्मान होत नाही.
ਦੂਜੈ ਲਾਗੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਇਦਾ ॥੯॥
दूजै लागे जनमु गवाइआ बिनु बूझे दुखु पाइदा ॥९॥द्वैताशी संलग्न होऊन ते आपले जीवन वाया घालवतात; समजून न घेता, त्यांना वेदना होतात. ||9||
ਮੇਰੈ ਪ੍ਰਭਿ ਅੰਦਰਿ ਆਪੁ ਲੁਕਾਇਆ ॥
मेरै प्रभि अंदरि आपु लुकाइआ ॥माझ्या देवाने स्वतःला स्वतःमध्ये खोलवर लपवले आहे.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਇਆ ॥
गुरपरसादी हरि मिलै मिलाइआ ॥गुरूंच्या कृपेने माणूस परमेश्वराच्या संघात एकरूप होतो.
ਸਚਾ ਪ੍ਰਭੁ ਸਚਾ ਵਾਪਾਰਾ ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਪਾਇਦਾ ॥੧੦॥
सचा प्रभु सचा वापारा नामु अमोलकु पाइदा ॥१०॥देव सत्य आहे, आणि सत्य आहे त्याचा व्यापार, ज्याद्वारे अमूल्य नाम प्राप्त होते. ||10||
ਇਸੁ ਕਾਇਆ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਈ ॥
इसु काइआ की कीमति किनै न पाई ॥या शरीराची किंमत कोणालाच सापडली नाही.
ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਇਹ ਬਣਤ ਬਣਾਈ ॥
मेरै ठाकुरि इह बणत बणाई ॥माझ्या प्रभु आणि स्वामीने त्याच्या हाताने काम केले आहे.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਕਾਇਆ ਸੋਧੈ ਆਪਹਿ ਆਪੁ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੧॥
गुरमुखि होवै सु काइआ सोधै आपहि आपु मिलाइदा ॥११॥जो गुरुमुख होतो तो त्याचे शरीर शुद्ध करतो आणि मग परमेश्वर त्याला स्वतःशी जोडतो. ||11||
ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਤੋਟਾ ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਲਾਹਾ ॥
काइआ विचि तोटा काइआ विचि लाहा ॥शरीरात, एक हरतो, आणि शरीरात, एक जिंकतो.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਖੋਜੇ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥
गुरमुखि खोजे वेपरवाहा ॥गुरुमुख आत्मनिर्भर परमेश्वराचा शोध घेतो.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਣਜਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਸਹਜੇ ਸਹਜਿ ਮਿਲਾਇਦਾ ॥੧੨॥
गुरमुखि वणजि सदा सुखु पाए सहजे सहजि मिलाइदा ॥१२॥गुरुमुख व्यापार करतो आणि त्याला कायमची शांती मिळते; तो अंतर्ज्ञानाने स्वर्गीय परमेश्वरात विलीन होतो. ||12||
ਸਚਾ ਮਹਲੁ ਸਚੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
सचा महलु सचे भंडारा ॥परमेश्वराचा वाडा खरा आहे आणि त्याचा खजिना खरा आहे.
ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਦੇਵਣਹਾਰਾ ॥
आपे देवै देवणहारा ॥महान दाता स्वतः देतो.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਲਾਹੇ ਸੁਖਦਾਤੇ ਮਨਿ ਮੇਲੇ ਕੀਮਤਿ ਪਾਇਦਾ ॥੧੩॥
गुरमुखि सालाहे सुखदाते मनि मेले कीमति पाइदा ॥१३॥गुरुमुख शांती देणाऱ्याची स्तुती करतो; त्याचे मन परमेश्वराशी एकरूप होते आणि त्याला त्याची योग्यता कळते. ||१३||
ਕਾਇਆ ਵਿਚਿ ਵਸਤੁ ਕੀਮਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
काइआ विचि वसतु कीमति नही पाई ॥शरीराच्या आत वस्तू आहे; त्याची किंमत मोजता येत नाही.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥
गुरमुखि आपे दे वडिआई ॥तो स्वतः गुरुमुखाला वैभवशाली महानता प्रदान करतो.
ਜਿਸ ਦਾ ਹਟੁ ਸੋਈ ਵਥੁ ਜਾਣੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਇਦਾ ॥੧੪॥
जिस दा हटु सोई वथु जाणै गुरमुखि देइ न पछोताइदा ॥१४॥ही वस्तू कोणाची आहे, हे त्यालाच माहीत आहे; गुरुमुखाला त्याचा आशीर्वाद मिळतो आणि त्याला पश्चात्ताप होत नाही. ||14||
ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਭ ਮਹਿ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥
हरि जीउ सभ महि रहिआ समाई ॥प्रिय परमेश्वर सर्वांमध्ये व्याप्त आणि व्यापलेला आहे.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥
गुरपरसादी पाइआ जाई ॥गुरूंच्या कृपेने तो सापडतो.
ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਏ ਆਪੇ ਸਬਦੇ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਦਾ ॥੧੫॥
आपे मेलि मिलाए आपे सबदे सहजि समाइदा ॥१५॥तो स्वतः त्याच्या संघात एकत्र येतो; शब्दाच्या माध्यमातून माणूस अंतर्ज्ञानाने त्याच्यात विलीन होतो. ||15||