ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 1367
ਕਬੀਰ ਥੋਰੈ ਜਲਿ ਮਾਛੁਲੀ ਝੀਵਰਿ ਮੇਲਿਓ ਜਾਲੁ ॥
कबीर थोरै जलि माछुली झीवरि मेलिओ जालु ॥कबीर, मासा उथळ पाण्यात आहे; मच्छीमाराने जाळे टाकले आहे.
ਇਹ ਟੋਘਨੈ ਨ ਛੂਟਸਹਿ ਫਿਰਿ ਕਰਿ ਸਮੁੰਦੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੪੯॥
इह टोघनै न छूटसहि फिरि करि समुंदु समालि ॥४९॥तुम्ही या लहान तलावातून सुटू शकणार नाही. समुद्राकडे परत जाण्याचा विचार करा. ||49||
ਕਬੀਰ ਸਮੁੰਦੁ ਨ ਛੋਡੀਐ ਜਉ ਅਤਿ ਖਾਰੋ ਹੋਇ ॥
कबीर समुंदु न छोडीऐ जउ अति खारो होइ ॥कबीर, सागर खूप खारट असला तरी सोडू नकोस.
ਪੋਖਰਿ ਪੋਖਰਿ ਢੂਢਤੇ ਭਲੋ ਨ ਕਹਿਹੈ ਕੋਇ ॥੫੦॥
पोखरि पोखरि ढूढते भलो न कहिहै कोइ ॥५०॥जर तुम्ही डबक्यापासून ते डब्यात शोधत फिरत असाल तर तुम्हाला कोणीही हुशार म्हणणार नाही. ||50||
ਕਬੀਰ ਨਿਗੁਸਾਂਏਂ ਬਹਿ ਗਏ ਥਾਂਘੀ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
कबीर निगुसांएं बहि गए थांघी नाही कोइ ॥कबीर, ज्यांना गुरू नाही ते वाहून जातात. त्यांना कोणीही मदत करू शकत नाही.
ਦੀਨ ਗਰੀਬੀ ਆਪੁਨੀ ਕਰਤੇ ਹੋਇ ਸੁ ਹੋਇ ॥੫੧॥
दीन गरीबी आपुनी करते होइ सु होइ ॥५१॥नम्र आणि नम्र व्हा; जे काही घडते तेच निर्माता परमेश्वर करतो. ||५१||
ਕਬੀਰ ਬੈਸਨਉ ਕੀ ਕੂਕਰਿ ਭਲੀ ਸਾਕਤ ਕੀ ਬੁਰੀ ਮਾਇ ॥
कबीर बैसनउ की कूकरि भली साकत की बुरी माइ ॥कबीर, भक्ताचा कुत्राही चांगला असतो, तर अविश्वासू निंदकाची आई वाईट असते.
ਓਹ ਨਿਤ ਸੁਨੈ ਹਰਿ ਨਾਮ ਜਸੁ ਉਹ ਪਾਪ ਬਿਸਾਹਨ ਜਾਇ ॥੫੨॥
ओह नित सुनै हरि नाम जसु उह पाप बिसाहन जाइ ॥५२॥कुत्रा परमेश्वराच्या नामाची स्तुती ऐकतो, तर दुसरा पापात गुंतलेला असतो. ||५२||
ਕਬੀਰ ਹਰਨਾ ਦੂਬਲਾ ਇਹੁ ਹਰੀਆਰਾ ਤਾਲੁ ॥
कबीर हरना दूबला इहु हरीआरा तालु ॥कबीर, हरीण कमकुवत आहे आणि तलाव हिरव्यागार वनस्पतींनी भरलेला आहे.
ਲਾਖ ਅਹੇਰੀ ਏਕੁ ਜੀਉ ਕੇਤਾ ਬੰਚਉ ਕਾਲੁ ॥੫੩॥
लाख अहेरी एकु जीउ केता बंचउ कालु ॥५३॥हजारो शिकारी आत्म्याचा पाठलाग करत आहेत; तो किती काळ मृत्यूपासून वाचू शकतो? ||५३||
ਕਬੀਰ ਗੰਗਾ ਤੀਰ ਜੁ ਘਰੁ ਕਰਹਿ ਪੀਵਹਿ ਨਿਰਮਲ ਨੀਰੁ ॥
कबीर गंगा तीर जु घरु करहि पीवहि निरमल नीरु ॥कबीर, काहीजण गंगेच्या काठावर आपली घरे बनवतात आणि शुद्ध पाणी पितात.
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਮੁਕਤਿ ਹੋਇ ਇਉ ਕਹਿ ਰਮੇ ਕਬੀਰ ॥੫੪॥
बिनु हरि भगति न मुकति होइ इउ कहि रमे कबीर ॥५४॥भगवंताची भक्ती केल्याशिवाय त्यांची मुक्ती होत नाही. कबीर याची घोषणा करतात. ||५४||
ਕਬੀਰ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਭਇਆ ਜੈਸਾ ਗੰਗਾ ਨੀਰੁ ॥
कबीर मनु निरमलु भइआ जैसा गंगा नीरु ॥कबीर, माझे मन गंगेच्या पाण्यासारखे निर्मळ झाले आहे.
ਪਾਛੈ ਲਾਗੋ ਹਰਿ ਫਿਰੈ ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਕਬੀਰ ॥੫੫॥
पाछै लागो हरि फिरै कहत कबीर कबीर ॥५५॥परमेश्वर माझ्यामागे येतो, "कबीर! कबीर!" ||५५||
ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਅਰੀ ਚੂੰਨਾਂ ਊਜਲ ਭਾਇ ॥
कबीर हरदी पीअरी चूंनां ऊजल भाइ ॥कबीर, हळद पिवळी आणि चुना पांढरा आहे.
ਰਾਮ ਸਨੇਹੀ ਤਉ ਮਿਲੈ ਦੋਨਉ ਬਰਨ ਗਵਾਇ ॥੫੬॥
राम सनेही तउ मिलै दोनउ बरन गवाइ ॥५६॥दोन्ही रंग नष्ट झाल्यावरच तुम्हाला प्रिय परमेश्वर भेटेल. ||५६||
ਕਬੀਰ ਹਰਦੀ ਪੀਰਤਨੁ ਹਰੈ ਚੂਨ ਚਿਹਨੁ ਨ ਰਹਾਇ ॥
कबीर हरदी पीरतनु हरै चून चिहनु न रहाइ ॥कबीर, हळदीचा पिवळा रंग हरवला आहे, आणि चुन्याच्या शुभ्रतेचे कोणतेही चिन्ह राहिलेले नाही.
ਬਲਿਹਾਰੀ ਇਹ ਪ੍ਰੀਤਿ ਕਉ ਜਿਹ ਜਾਤਿ ਬਰਨੁ ਕੁਲੁ ਜਾਇ ॥੫੭॥
बलिहारी इह प्रीति कउ जिह जाति बरनु कुलु जाइ ॥५७॥मी या प्रेमासाठी बलिदान आहे, ज्याद्वारे सामाजिक वर्ग आणि दर्जा, रंग आणि वंश हिरावले जातात. ||५७||
ਕਬੀਰ ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਸੰਕੁਰਾ ਰਾਈ ਦਸਏਂ ਭਾਇ ॥
कबीर मुकति दुआरा संकुरा राई दसएं भाइ ॥कबीर, मुक्तीचा दरवाजा फारच अरुंद आहे, मोहरीच्या दाण्यापेक्षाही कमी आहे.
ਮਨੁ ਤਉ ਮੈਗਲੁ ਹੋਇ ਰਹਿਓ ਨਿਕਸੋ ਕਿਉ ਕੈ ਜਾਇ ॥੫੮॥
मनु तउ मैगलु होइ रहिओ निकसो किउ कै जाइ ॥५८॥तुमचे मन हत्तीपेक्षा मोठे आहे; ते कसे जाईल? ||५८||
ਕਬੀਰ ਐਸਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੇ ਮਿਲੈ ਤੁਠਾ ਕਰੇ ਪਸਾਉ ॥
कबीर ऐसा सतिगुरु जे मिलै तुठा करे पसाउ ॥कबीर, जर मला असे खरे गुरु भेटले, जे मला कृपापूर्वक वरदान देतात,
ਮੁਕਤਿ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਲਾ ਸਹਜੇ ਆਵਉ ਜਾਉ ॥੫੯॥
मुकति दुआरा मोकला सहजे आवउ जाउ ॥५९॥मग मुक्तीचे दार माझ्यासाठी खुले होईल आणि मी सहज पार होईल. ||५९||
ਕਬੀਰ ਨਾ ਮੁੋਹਿ ਛਾਨਿ ਨ ਛਾਪਰੀ ਨਾ ਮੁੋਹਿ ਘਰੁ ਨਹੀ ਗਾਉ ॥
कबीर ना मुोहि छानि न छापरी ना मुोहि घरु नही गाउ ॥कबीर, माझ्याकडे झोपडी किंवा कुंड नाही, घर किंवा गाव नाही.
ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਮੇਰੇ ਜਾਤਿ ਨ ਨਾਉ ॥੬੦॥
मत हरि पूछै कउनु है मेरे जाति न नाउ ॥६०॥मला आशा आहे की मी कोण आहे हे परमेश्वर विचारणार नाही. मला सामाजिक प्रतिष्ठा किंवा नाव नाही. ||60||
ਕਬੀਰ ਮੁਹਿ ਮਰਨੇ ਕਾ ਚਾਉ ਹੈ ਮਰਉ ਤ ਹਰਿ ਕੈ ਦੁਆਰ ॥
कबीर मुहि मरने का चाउ है मरउ त हरि कै दुआर ॥कबीर, मला मरणाची इच्छा आहे; मला परमेश्वराच्या दारात मरू द्या.
ਮਤ ਹਰਿ ਪੂਛੈ ਕਉਨੁ ਹੈ ਪਰਾ ਹਮਾਰੈ ਬਾਰ ॥੬੧॥
मत हरि पूछै कउनु है परा हमारै बार ॥६१॥मला आशा आहे की परमेश्वर विचारणार नाही, "हे कोण आहे, माझ्या दारात पडलेले आहे?" ||61||
ਕਬੀਰ ਨਾ ਹਮ ਕੀਆ ਨ ਕਰਹਿਗੇ ਨਾ ਕਰਿ ਸਕੈ ਸਰੀਰੁ ॥
कबीर ना हम कीआ न करहिगे ना करि सकै सरीरु ॥कबीर, मी काही केले नाही; मी काहीही करणार नाही; माझे शरीर काहीही करू शकत नाही.
ਕਿਆ ਜਾਨਉ ਕਿਛੁ ਹਰਿ ਕੀਆ ਭਇਓ ਕਬੀਰੁ ਕਬੀਰੁ ॥੬੨॥
किआ जानउ किछु हरि कीआ भइओ कबीरु कबीरु ॥६२॥परमेश्वराने काय केले हे मला माहीत नाही, पण "कबीर, कबीर" अशी हाक निघाली आहे. ||62||
ਕਬੀਰ ਸੁਪਨੈ ਹੂ ਬਰੜਾਇ ਕੈ ਜਿਹ ਮੁਖਿ ਨਿਕਸੈ ਰਾਮੁ ॥
कबीर सुपनै हू बरड़ाइ कै जिह मुखि निकसै रामु ॥कबीर, जर कोणी स्वप्नातही भगवंताचे नाम उच्चारले,
ਤਾ ਕੇ ਪਗ ਕੀ ਪਾਨਹੀ ਮੇਰੇ ਤਨ ਕੋ ਚਾਮੁ ॥੬੩॥
ता के पग की पानही मेरे तन को चामु ॥६३॥मी माझी कातडी त्याच्या पायासाठी शूज बनवीन. ||63||
ਕਬੀਰ ਮਾਟੀ ਕੇ ਹਮ ਪੂਤਰੇ ਮਾਨਸੁ ਰਾਖਿਓੁ ਨਾਉ ॥
कबीर माटी के हम पूतरे मानसु राखिओु नाउ ॥कबीर, आम्ही मातीच्या बाहुल्या आहोत, पण माणसाचे नाव घेतो.
ਚਾਰਿ ਦਿਵਸ ਕੇ ਪਾਹੁਨੇ ਬਡ ਬਡ ਰੂੰਧਹਿ ਠਾਉ ॥੬੪॥
चारि दिवस के पाहुने बड बड रूंधहि ठाउ ॥६४॥आम्ही येथे फक्त काही दिवसांसाठी पाहुणे आहोत, परंतु आम्ही खूप जागा घेतो. ||64||
ਕਬੀਰ ਮਹਿਦੀ ਕਰਿ ਘਾਲਿਆ ਆਪੁ ਪੀਸਾਇ ਪੀਸਾਇ ॥
कबीर महिदी करि घालिआ आपु पीसाइ पीसाइ ॥कबीर, मी स्वतःला मेंदी बनवली आहे आणि मी स्वतःला पावडर बनवतो.
ਤੈ ਸਹ ਬਾਤ ਨ ਪੂਛੀਐ ਕਬਹੁ ਨ ਲਾਈ ਪਾਇ ॥੬੫॥
तै सह बात न पूछीऐ कबहु न लाई पाइ ॥६५॥पण, हे माझ्या पती, तू माझ्याबद्दल विचारले नाहीस; तू मला कधीही तुझ्या चरणी लावले नाहीस. ||65||
ਕਬੀਰ ਜਿਹ ਦਰਿ ਆਵਤ ਜਾਤਿਅਹੁ ਹਟਕੈ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
कबीर जिह दरि आवत जातिअहु हटकै नाही कोइ ॥कबीर, तो दरवाजा, ज्यातून माणसांचे येणे-जाणे कधीच थांबत नाही
ਸੋ ਦਰੁ ਕੈਸੇ ਛੋਡੀਐ ਜੋ ਦਰੁ ਐਸਾ ਹੋਇ ॥੬੬॥
सो दरु कैसे छोडीऐ जो दरु ऐसा होइ ॥६६॥मी असा दरवाजा कसा सोडू शकतो? ||66||
ਕਬੀਰ ਡੂਬਾ ਥਾ ਪੈ ਉਬਰਿਓ ਗੁਨ ਕੀ ਲਹਰਿ ਝਬਕਿ ॥
कबीर डूबा था पै उबरिओ गुन की लहरि झबकि ॥कबीर, मी बुडत होतो, पण सद्गुणाच्या लाटांनी मला एका क्षणात वाचवले.