श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 301


ਸਭਿ ਕਾਰਜ ਤਿਨ ਕੇ ਸਿਧਿ ਹਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥
सभि कारज तिन के सिधि हहि जिन गुरमुखि किरपा धारि ॥

गुरुमुखाचे सर्व व्यवहार पूर्णत्वास येतात; परमेश्वराने त्याच्यावर दयेचा वर्षाव केला आहे.

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਸਿਰਜਣਹਾਰਿ ॥੨॥
नानक जो धुरि मिले से मिलि रहे हरि मेले सिरजणहारि ॥२॥

हे नानक, जो आदिम परमेश्वराला भेटतो तो परमेश्वर, सृष्टिकर्ता परमेश्वराशी एकरूप राहतो. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੂ ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਚੁ ਹੈ ਸਚੁ ਸਚਾ ਗੋਸਾਈ ॥
तू सचा साहिबु सचु है सचु सचा गोसाई ॥

हे खरे स्वामी, तूच सत्य आहेस. हे जगाचे स्वामी तूच खरा सत्याचा आहेस.

ਤੁਧੁਨੋ ਸਭ ਧਿਆਇਦੀ ਸਭ ਲਗੈ ਤੇਰੀ ਪਾਈ ॥
तुधुनो सभ धिआइदी सभ लगै तेरी पाई ॥

सर्वजण तुझे ध्यान करतात; प्रत्येकजण तुझ्या पाया पडतो.

ਤੇਰੀ ਸਿਫਤਿ ਸੁਆਲਿਉ ਸਰੂਪ ਹੈ ਜਿਨਿ ਕੀਤੀ ਤਿਸੁ ਪਾਰਿ ਲਘਾਈ ॥
तेरी सिफति सुआलिउ सरूप है जिनि कीती तिसु पारि लघाई ॥

तुझी स्तुती सुंदर आणि सुंदर आहे; जे बोलतात त्यांना तुम्ही वाचवता.

ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਫਲੁ ਪਾਇਦਾ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥
गुरमुखा नो फलु पाइदा सचि नामि समाई ॥

खऱ्या नामात लीन झालेल्या गुरुमुखांना तू पुरस्कार देतोस.

ਵਡੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਵਡੀ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
वडे मेरे साहिबा वडी तेरी वडिआई ॥१॥

हे माझ्या महान प्रभु आणि स्वामी, तुझी तेजस्वी महानता महान आहे. ||1||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
सलोक मः ४ ॥

सालोक, चौथी मेहल:

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਸਲਾਹਣਾ ਸਭੁ ਬੋਲਣੁ ਫਿਕਾ ਸਾਦੁ ॥
विणु नावै होरु सलाहणा सभु बोलणु फिका सादु ॥

नामाशिवाय, इतर सर्व स्तुती आणि वाणी निरर्थक आणि अरसिक आहेत.

ਮਨਮੁਖ ਅਹੰਕਾਰੁ ਸਲਾਹਦੇ ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਵਾਦੁ ॥
मनमुख अहंकारु सलाहदे हउमै ममता वादु ॥

स्वार्थी मनमुख आपल्याच अहंकाराची स्तुती करतात; त्यांची अहंकाराची आसक्ती व्यर्थ आहे.

ਜਿਨ ਸਾਲਾਹਨਿ ਸੇ ਮਰਹਿ ਖਪਿ ਜਾਵੈ ਸਭੁ ਅਪਵਾਦੁ ॥
जिन सालाहनि से मरहि खपि जावै सभु अपवादु ॥

ते ज्यांची स्तुती करतात ते मरतात; ते सर्व संघर्षात वाया जातात.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਪਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਪਰਮਾਨਾਦੁ ॥੧॥
जन नानक गुरमुखि उबरे जपि हरि हरि परमानादु ॥१॥

हे सेवक नानक, गुरुमुखांचे तारण होते, ते परम परमानंदाचे अवतार असलेल्या हर, हरच्या नामाचा जप करतात. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਸਤਿਗੁਰ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਦਸਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਮਨਿ ਹਰੀ ॥
सतिगुर हरि प्रभु दसि नामु धिआई मनि हरी ॥

हे खरे गुरु, मला माझ्या परमात्म्याविषयी सांगा, जेणेकरून मी माझ्या मनात नामाचे चिंतन करू शकेन.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪਵਿਤੁ ਹਰਿ ਮੁਖਿ ਬੋਲੀ ਸਭਿ ਦੁਖ ਪਰਹਰੀ ॥੨॥
नानक नामु पवितु हरि मुखि बोली सभि दुख परहरी ॥२॥

हे नानक, परमेश्वराचे नाव पवित्र आणि शुद्ध आहे; त्याचा जप केल्याने माझे सर्व दुःख दूर झाले. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੂ ਆਪੇ ਆਪਿ ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਹੈ ਨਿਰੰਜਨ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥
तू आपे आपि निरंकारु है निरंजन हरि राइआ ॥

तुम्ही स्वतः निराकार परमेश्वर, निष्कलंक परमेश्वर, आमचा सार्वभौम राजा आहात.

ਜਿਨੀ ਤੂ ਇਕ ਮਨਿ ਸਚੁ ਧਿਆਇਆ ਤਿਨ ਕਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਇਆ ॥
जिनी तू इक मनि सचु धिआइआ तिन का सभु दुखु गवाइआ ॥

हे सत्य परमेश्वरा, एकमुखी चित्ताने जे तुझे चिंतन करतात, त्यांच्या सर्व दुःखांपासून मुक्ती मिळते.

ਤੇਰਾ ਸਰੀਕੁ ਕੋ ਨਾਹੀ ਜਿਸ ਨੋ ਲਵੈ ਲਾਇ ਸੁਣਾਇਆ ॥
तेरा सरीकु को नाही जिस नो लवै लाइ सुणाइआ ॥

तुझी बरोबरी नाही, ज्याच्या शेजारी मी बसून तुझ्याबद्दल बोलू शकेन.

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਤੂਹੈ ਨਿਰੰਜਨਾ ਤੂਹੈ ਸਚੁ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥
तुधु जेवडु दाता तूहै निरंजना तूहै सचु मेरै मनि भाइआ ॥

तूच तुझ्यासारखा महान दाता आहेस. तू निष्कलंक आहेस; हे खरे परमेश्वरा, तू माझ्या मनाला प्रसन्न करतोस.

ਸਚੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਬਾ ਸਚੇ ਸਚੁ ਨਾਇਆ ॥੨॥
सचे मेरे साहिबा सचे सचु नाइआ ॥२॥

हे माझ्या खऱ्या स्वामी आणि स्वामी, तुझे नाम हेच सत्य आहे. ||2||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
सलोक मः ४ ॥

सालोक, चौथी मेहल:

ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਹੈ ਭ੍ਰਮਿ ਭੂਲੇ ਮਨਮੁਖ ਦੁਰਜਨਾ ॥
मन अंतरि हउमै रोगु है भ्रमि भूले मनमुख दुरजना ॥

मनाच्या खोलवर अहंकाराचा रोग आहे; स्वैच्छिक मनमुख, दुष्ट प्राणी, संशयाने भ्रमित होतात.

ਨਾਨਕ ਰੋਗੁ ਗਵਾਇ ਮਿਲਿ ਸਤਿਗੁਰ ਸਾਧੂ ਸਜਨਾ ॥੧॥
नानक रोगु गवाइ मिलि सतिगुर साधू सजना ॥१॥

हे नानक, हा रोग तेव्हाच नाहीसा होतो, जेव्हा एखादा खरा गुरु, आपला पवित्र मित्र भेटतो. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥
मनु तनु रता रंग सिउ गुरमुखि हरि गुणतासु ॥

गुरुमुखाचे मन आणि शरीर सद्गुणांचा खजिना असलेल्या परमेश्वराच्या प्रेमाने रंगलेले असते.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਰਣਾਗਤੀ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਗੁਰ ਸਾਬਾਸਿ ॥੨॥
जन नानक हरि सरणागती हरि मेले गुर साबासि ॥२॥

सेवक नानक परमेश्वराच्या आश्रयाला गेले आहेत. ज्यांनी मला परमेश्वराशी जोडले आहे त्या गुरूंना नमस्कार असो. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਅਗੰਮੁ ਹੈ ਕਿਸੁ ਨਾਲਿ ਤੂ ਵੜੀਐ ॥
तू करता पुरखु अगंमु है किसु नालि तू वड़ीऐ ॥

तुम्ही सृजनशीलतेचे अवतार आहात, दुर्गम परमेश्वर आहात. मी तुझी तुलना कोणाशी करावी?

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਹੋਇ ਸੁ ਆਖੀਐ ਤੁਧੁ ਜੇਹਾ ਤੂਹੈ ਪੜੀਐ ॥
तुधु जेवडु होइ सु आखीऐ तुधु जेहा तूहै पड़ीऐ ॥

तुझ्यासारखा महान दुसरा कोणी असता तर मी त्याचे नाव घेईन; तू एकटाच तुझ्यासारखा आहेस.

ਤੂ ਘਟਿ ਘਟਿ ਇਕੁ ਵਰਤਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗੜੀਐ ॥
तू घटि घटि इकु वरतदा गुरमुखि परगड़ीऐ ॥

तू एकच आहेस, प्रत्येक हृदयात व्यापलेला आहेस; तू गुरुमुखाला प्रगट झाला आहेस.

ਤੂ ਸਚਾ ਸਭਸ ਦਾ ਖਸਮੁ ਹੈ ਸਭ ਦੂ ਤੂ ਚੜੀਐ ॥
तू सचा सभस दा खसमु है सभ दू तू चड़ीऐ ॥

तू सर्वांचा खरा स्वामी आणि स्वामी आहेस; तू सर्वांत श्रेष्ठ आहेस.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਹੋਇਸੀ ਤਾ ਕਾਇਤੁ ਕੜੀਐ ॥੩॥
तू करहि सु सचे होइसी ता काइतु कड़ीऐ ॥३॥

हे खरे परमेश्वर, तू जे काही करतोस तेच घडते, मग आम्ही दुःख का करावे? ||3||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥
सलोक मः ४ ॥

सालोक, चौथी मेहल:

ਮੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੇਮੁ ਪਿਰੰਮ ਕਾ ਅਠੇ ਪਹਰ ਲਗੰਨਿ ॥
मै मनि तनि प्रेमु पिरंम का अठे पहर लगंनि ॥

माझे मन आणि शरीर दिवसाचे चोवीस तास माझ्या प्रियकराच्या प्रेमाने रंगलेले आहे.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਪ੍ਰਭ ਸਤਿਗੁਰ ਸੁਖਿ ਵਸੰਨਿ ॥੧॥
जन नानक किरपा धारि प्रभ सतिगुर सुखि वसंनि ॥१॥

हे देवा, सेवक नानकवर तुझी कृपा कर, जेणेकरून तो खऱ्या गुरूंसोबत शांतीने राहू शकेल. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
मः ४ ॥

चौथी मेहल:

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਮ ਕੀ ਜਿਉ ਬੋਲਨਿ ਤਿਵੈ ਸੋਹੰਨਿ ॥
जिन अंदरि प्रीति पिरंम की जिउ बोलनि तिवै सोहंनि ॥

ज्यांचे अंतरंग आपल्या प्रेयसीच्या प्रेमाने भरलेले असते, ते बोलता बोलता सुंदर दिसतात.

ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਆਪੇ ਜਾਣਦਾ ਜਿਨਿ ਲਾਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਪਿਰੰਨਿ ॥੨॥
नानक हरि आपे जाणदा जिनि लाई प्रीति पिरंनि ॥२॥

हे नानक, प्रभु स्वतः सर्व जाणतो; प्रिय प्रभूने त्याचे प्रेम ओतले आहे. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੂ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਅਭੁਲੁ ਹੈ ਭੁਲਣ ਵਿਚਿ ਨਾਹੀ ॥
तू करता आपि अभुलु है भुलण विचि नाही ॥

हे सृष्टिकर्ता परमेश्वरा, तू स्वतःच अविचारी आहेस; तुम्ही कधीच चुका करत नाही.

ਤੂ ਕਰਹਿ ਸੁ ਸਚੇ ਭਲਾ ਹੈ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਬੁਝਾਹੀ ॥
तू करहि सु सचे भला है गुर सबदि बुझाही ॥

हे खरे परमेश्वरा, तू जे काही करतोस ते चांगले आहे; ही समज गुरूंच्या वचनातून प्राप्त होते.

ਤੂ ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥
तू करण कारण समरथु है दूजा को नाही ॥

तू कारणांचे कारण, सर्वशक्तिमान परमेश्वर आहेस; इतर अजिबात नाही.

ਤੂ ਸਾਹਿਬੁ ਅਗਮੁ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਸਭਿ ਤੁਧੁ ਧਿਆਹੀ ॥
तू साहिबु अगमु दइआलु है सभि तुधु धिआही ॥

हे स्वामी आणि स्वामी, तू अगम्य आणि दयाळू आहेस. सर्वजण तुझे ध्यान करतात.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430