प्रत्येकजण आपल्या मनाप्रमाणे बोलतो.
द्वैतातील स्वार्थी मनमुखाला कसे बोलावे ते कळत नाही.
आंधळ्याला आंधळी आणि बहिरी बुद्धी असते; पुनर्जन्मात येणे आणि जाणे, तो वेदना सहन करतो. ||11||
वेदनेतच तो जन्म घेतो आणि दुःखातच तो मरतो.
गुरूंचा आश्रय घेतल्याशिवाय त्याचे दुःख कमी होत नाही.
वेदनेने तो निर्माण होतो आणि दुःखातच त्याचा नाश होतो. त्याने स्वतःसोबत काय आणले आहे? आणि तो काय घेऊन जाईल? ||12||
गुरुच्या प्रभावाखाली असलेल्यांची कृती खरी आहे.
ते पुनर्जन्मात येत नाहीत आणि जात नाहीत आणि ते मृत्यूच्या नियमांच्या अधीन नाहीत.
जो फांद्या सोडून खऱ्या मुळाला चिकटून राहतो, त्याच्या मनात खरा आनंद होतो. ||१३||
परमेश्वराच्या लोकांना मृत्यू हाणू शकत नाही.
सर्वात कठीण मार्गावर त्यांना वेदना दिसत नाहीत.
त्यांच्या अंतःकरणाच्या मध्यभागी, ते परमेश्वराच्या नावाची पूजा करतात आणि त्यांची पूजा करतात; त्यांच्यासाठी दुसरे काहीही नाही. ||14||
परमेश्वराच्या उपदेशाला आणि स्तुतीला अंत नाही.
तुला आवडेल म्हणून मी तुझ्या इच्छेखाली राहतो.
खऱ्या राजाच्या आज्ञेने मी परमेश्वराच्या दरबारात सन्मानाचे वस्त्र परिधान केले आहे. ||15||
तुझा अगणित महिमा मी कसा जपू?
थोरात मोठ्यांनाही तुझ्या मर्यादा माहीत नाहीत.
कृपया नानकांना सत्याचा आशीर्वाद द्या आणि त्यांचा सन्मान राखा; तू राजांच्या मस्तकांहून श्रेष्ठ सम्राट आहेस. ||16||6||12||
मारू, पहिली मेहल, दखने:
शरीर-गावात खोलवर किल्ला आहे.
खऱ्या प्रभूचे वास्तव्य दहाव्या दरवाज्याच्या नगरात आहे.
हे स्थान कायमस्वरूपी आणि कायमचे निष्कलंक आहे. त्यानेच ते निर्माण केले. ||1||
किल्ल्याच्या आत बाल्कनी आणि बाजार आहेत.
तो स्वतः त्याच्या मालाची काळजी घेतो.
दहाव्या गेटचे कठीण आणि जड दरवाजे बंद आणि कुलूपबंद आहेत. गुरूंच्या वचनातून ते मोकळे होतात. ||2||
गडाच्या आत गुहा, स्वतःचे घर आहे.
त्याने या घराचे नऊ दरवाजे त्याच्या आज्ञेने आणि त्याच्या इच्छेने स्थापित केले.
दहाव्या गेटमध्ये, आदिम भगवान, अज्ञात आणि अनंत वास करतात; अदृश्य परमेश्वर स्वतःला प्रकट करतो. ||3||
वायू, पाणी आणि अग्नीच्या शरीरात एकच परमेश्वर वास करतो.
तो स्वतःच त्याची अद्भुत नाटके आणि नाटके रंगवतो.
त्याच्या कृपेने, पाणी जळणारी अग्नी विझवते; तो स्वत: ते पाणी भरलेल्या समुद्रात साठवून ठेवतो. ||4||
पृथ्वीची निर्मिती करून, त्याने ती धर्माचे घर म्हणून स्थापित केली.
सृष्टी आणि नाश करून तो अलिप्त राहतो.
तो सर्वत्र श्वासाचा खेळ रंगवतो. त्याची शक्ती काढून घेऊन, तो प्राण्यांना चुरा होऊ देतो. ||5||
तुमची माळी ही निसर्गाची विस्तीर्ण वनस्पती आहे.
आजूबाजूला वाहणारा वारा म्हणजे चौरी, फ्लाय-ब्रश, तुझ्यावर फिरणारा.
परमेश्वराने सूर्य आणि चंद्र हे दोन दिवे ठेवले; सूर्य चंद्राच्या घरात विलीन होतो. ||6||
पाच पक्षी जंगली उडत नाहीत.
जीवनाचे झाड फलदायी आहे, अमृताचे फळ धारण करते.
गुरुमुख अंतर्ज्ञानाने परमेश्वराची स्तुती गातो; तो परमेश्वराच्या उदात्त तत्वाचे अन्न खातो. ||7||
चमकदार प्रकाश चमकत आहे, जरी चंद्र किंवा तारे चमकत नाहीत;
सूर्याची किरणे किंवा वीज आकाशात चमकत नाही.
मी अवर्णनीय अवस्थेचे वर्णन करतो, ज्याचे कोणतेही चिन्ह नाही, जिथे सर्वव्यापी परमेश्वर अजूनही मनाला प्रसन्न करतो. ||8||
दिव्य प्रकाशाच्या किरणांनी त्यांचे तेजस्वी तेज पसरले आहे.
सृष्टी निर्माण करून, दयाळू परमेश्वर स्वतः त्यावर नजर टाकतो.
निर्भय परमेश्वराच्या घरी मधुर, मधुर, अप्रचलित ध्वनी प्रवाह सतत कंप पावत असतो. ||9||