ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 1280
ਧਰਮੁ ਕਰਾਏ ਕਰਮ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥੩॥
धरमु कराए करम धुरहु फुरमाइआ ॥३॥आदिम परमेश्वराने आज्ञा केली आहे की मनुष्यांनी धार्मिकतेचे पालन केले पाहिजे. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
सलोक मः २ ॥सालोक, दुसरी मेहल:
ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਕੰਤੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਹੁ ॥
सावणु आइआ हे सखी कंतै चिति करेहु ॥सावन महिना आला, माझ्या सोबत्यांनो; आपल्या पती परमेश्वराचा विचार करा.
ਨਾਨਕ ਝੂਰਿ ਮਰਹਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਅਵਰੀ ਲਾਗਾ ਨੇਹੁ ॥੧॥
नानक झूरि मरहि दोहागणी जिन अवरी लागा नेहु ॥१॥हे नानक, टाकून दिलेली वधू दुसऱ्याच्या प्रेमात आहे; आता ती रडते आणि रडते आणि मरते. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
मः २ ॥दुसरी मेहल:
ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਜਲਹਰੁ ਬਰਸਨਹਾਰੁ ॥
सावणु आइआ हे सखी जलहरु बरसनहारु ॥सावन महिना आला, माझ्या सोबत्यांनो; पावसाने ढग फुटले आहेत.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥
नानक सुखि सवनु सोहागणी जिन सह नालि पिआरु ॥२॥हे नानक, धन्य आत्म्या-वधू शांततेत झोपतात; ते त्यांच्या पती परमेश्वराच्या प्रेमात आहेत. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਆਪੇ ਛਿੰਝ ਪਵਾਇ ਮਲਾਖਾੜਾ ਰਚਿਆ ॥
आपे छिंझ पवाइ मलाखाड़ा रचिआ ॥त्यांनी स्वतः स्पर्धेचे आयोजन केले आहे, आणि कुस्तीपटूंसाठी आखाड्याची व्यवस्था केली आहे.
ਲਥੇ ਭੜਥੂ ਪਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਚਿਆ ॥
लथे भड़थू पाइ गुरमुखि मचिआ ॥ते थाटामाटात आणि सोहळ्याने रिंगणात उतरले आहेत; गुरुमुख आनंदी आहेत.
ਮਨਮੁਖ ਮਾਰੇ ਪਛਾੜਿ ਮੂਰਖ ਕਚਿਆ ॥
मनमुख मारे पछाड़ि मूरख कचिआ ॥खोटे आणि मूर्ख स्वार्थी मनमुखांचा पराभव होऊन विजय प्राप्त होतो.
ਆਪਿ ਭਿੜੈ ਮਾਰੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਕਾਰਜੁ ਰਚਿਆ ॥
आपि भिड़ै मारे आपि आपि कारजु रचिआ ॥परमेश्वर स्वतः कुस्ती करतो आणि तो स्वतःच त्यांचा पराभव करतो. त्यांनी स्वतः हे नाटक रंगवले.
ਸਭਨਾ ਖਸਮੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ॥
सभना खसमु एकु है गुरमुखि जाणीऐ ॥एकच ईश्वर सर्वांचा स्वामी व स्वामी आहे; हे गुरुमुखांना माहीत आहे.
ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੈ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਵਿਣੁ ਕਲਮ ਮਸਵਾਣੀਐ ॥
हुकमी लिखै सिरि लेखु विणु कलम मसवाणीऐ ॥तो सर्वांच्या कपाळावर, पेन किंवा शाईशिवाय आपल्या आदेशाचा शिलालेख लिहितो.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਪੁ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੀਐ ॥
सतसंगति मेलापु जिथै हरि गुण सदा वखाणीऐ ॥सत्संगतीत, खरी मंडळी, त्याच्याशी एकरूपता प्राप्त होते; तेथे सदैव परमेश्वराची स्तुती केली जाते.
ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥੪॥
नानक सचा सबदु सलाहि सचु पछाणीऐ ॥४॥हे नानक, त्यांच्या शब्दाच्या खऱ्या शब्दाची स्तुती केल्याने सत्याचा साक्षात्कार होतो. ||4||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
सलोक मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਅਵਰਿ ਕਰੇਂਦਾ ਵੰਨ ॥
ऊंनवि ऊंनवि आइआ अवरि करेंदा वंन ॥आकाशात कमी, कमी आणि दाट लटकलेले ढग रंग बदलत आहेत.
ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਤਿਸੁ ਸਾਹ ਸਿਉ ਕੇਵ ਰਹਸੀ ਰੰਗੁ ॥
किआ जाणा तिसु साह सिउ केव रहसी रंगु ॥माझ्या पतीवर माझे प्रेम टिकेल की नाही हे मला कसे कळेल?
ਰੰਗੁ ਰਹਿਆ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਭਾਉ ਹੋਇ ॥
रंगु रहिआ तिन कामणी जिन मनि भउ भाउ होइ ॥त्या आत्म्या-वधूंचे प्रेम टिकून राहते, जर त्यांचे मन ईश्वराच्या प्रेमाने आणि भयाने भरलेले असेल.
ਨਾਨਕ ਭੈ ਭਾਇ ਬਾਹਰੀ ਤਿਨ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥
नानक भै भाइ बाहरी तिन तनि सुखु न होइ ॥१॥हे नानक, ज्याला देवाचे प्रेम आणि भय नाही - तिच्या शरीराला कधीही शांती मिळणार नाही. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਨੀਰੁ ਨਿਪੰਗੁ ॥
ऊंनवि ऊंनवि आइआ वरसै नीरु निपंगु ॥आकाशात कमी, कमी आणि घनदाट लटकत आहे, ढग येतात आणि शुद्ध पाण्याचा पाऊस पडतो.
ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਕੰਤੈ ਸਿਉ ਮਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥
नानक दुखु लागा तिन कामणी जिन कंतै सिउ मनि भंगु ॥२॥हे नानक, ती आत्मा-वधू दुःखाने ग्रस्त आहे, जिचे मन तिच्या पतीपासून दूर गेले आहे. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਦੋਵੈ ਤਰਫਾ ਉਪਾਇ ਇਕੁ ਵਰਤਿਆ ॥
दोवै तरफा उपाइ इकु वरतिआ ॥एका परमेश्वराने दोन्ही बाजू निर्माण केल्या आहेत आणि विस्तार व्यापला आहे.
ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਵਰਤਾਇ ਅੰਦਰਿ ਵਾਦੁ ਘਤਿਆ ॥
बेद बाणी वरताइ अंदरि वादु घतिआ ॥वेदांचे शब्द सर्वव्यापी झाले, युक्तिवाद आणि विभागणी झाली.
ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਿਰਵਿਰਤਿ ਹਾਠਾ ਦੋਵੈ ਵਿਚਿ ਧਰਮੁ ਫਿਰੈ ਰੈਬਾਰਿਆ ॥
परविरति निरविरति हाठा दोवै विचि धरमु फिरै रैबारिआ ॥आसक्ती आणि अलिप्तता या त्याच्या दोन बाजू आहेत; धर्म, खरा धर्म, या दोघांमधील मार्गदर्शक आहे.
ਮਨਮੁਖ ਕਚੇ ਕੂੜਿਆਰ ਤਿਨੑੀ ਨਿਹਚਉ ਦਰਗਹ ਹਾਰਿਆ ॥
मनमुख कचे कूड़िआर तिनी निहचउ दरगह हारिआ ॥स्वेच्छेने युक्त मनमुख व्यर्थ आणि मिथ्या आहेत. निःसंशयपणे, ते परमेश्वराच्या दरबारात हरतात.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਬਦਿ ਸੂਰ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜਿਨੑੀ ਮਾਰਿਆ ॥
गुरमती सबदि सूर है कामु क्रोधु जिनी मारिआ ॥जे गुरूंच्या शिकवणीचे पालन करतात तेच खरे आध्यात्मिक योद्धे आहेत; त्यांनी लैंगिक इच्छा आणि क्रोधावर विजय मिळवला आहे.
ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
सचै अंदरि महलि सबदि सवारिआ ॥ते शब्दाच्या वचनाने सुशोभित आणि उत्तुंग, परमेश्वराच्या उपस्थितीच्या खऱ्या हवेलीमध्ये प्रवेश करतात.
ਸੇ ਭਗਤ ਤੁਧੁ ਭਾਵਦੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥
से भगत तुधु भावदे सचै नाइ पिआरिआ ॥हे भक्त तुझी इच्छा पसंत करतात. त्यांना खरे नाव प्रिय आहे.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ॥੫॥
सतिगुरु सेवनि आपणा तिना विटहु हउ वारिआ ॥५॥जे आपल्या खऱ्या गुरूंची सेवा करतात त्यांच्यासाठी मी त्याग करतो. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
सलोक मः ३ ॥सालोक, तिसरी मेहल:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਲਾਇ ਝੜੀ ॥
ऊंनवि ऊंनवि आइआ वरसै लाइ झड़ी ॥आकाशात कमी, कमी आणि घनदाट लटकत आहे, ढग येतात आणि मुसळधार पावसात पाणी कोसळते.
ਨਾਨਕ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਕੰਤ ਕੈ ਸੁ ਮਾਣੇ ਸਦਾ ਰਲੀ ॥੧॥
नानक भाणै चलै कंत कै सु माणे सदा रली ॥१॥हे नानक, ती तिच्या पती परमेश्वराच्या इच्छेनुसार चालते; तिला सदैव शांती आणि आनंद मिळतो. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
मः ३ ॥तिसरी मेहल:
ਕਿਆ ਉਠਿ ਉਠਿ ਦੇਖਹੁ ਬਪੁੜੇਂ ਇਸੁ ਮੇਘੈ ਹਥਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
किआ उठि उठि देखहु बपुड़ें इसु मेघै हथि किछु नाहि ॥का उभी आहेस, उभी आहेस बघायला? अरे गरीब, या ढगाच्या हातात काहीच नाही.
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਮੇਘੁ ਪਠਾਇਆ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਮਨ ਮਾਂਹਿ ॥
जिनि एहु मेघु पठाइआ तिसु राखहु मन मांहि ॥ज्याने हा मेघ पाठवला - त्याला आपल्या मनात जप.
ਤਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
तिस नो मंनि वसाइसी जा कउ नदरि करेइ ॥तो एकटाच परमेश्वराला आपल्या मनात धारण करतो, ज्याच्यावर परमेश्वर आपली कृपादृष्टी करतो.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਸਭ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇਇ ॥੨॥
नानक नदरी बाहरी सभ करण पलाह करेइ ॥२॥हे नानक, ज्यांच्याकडे या कृपेची कमतरता आहे ते सर्व रडतात आणि रडतात आणि रडतात. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥पौरी:
ਸੋ ਹਰਿ ਸਦਾ ਸਰੇਵੀਐ ਜਿਸੁ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਵਾਰ ॥
सो हरि सदा सरेवीऐ जिसु करत न लागै वार ॥सदैव परमेश्वराची सेवा करा; तो अजिबात वेळेत काम करतो.
ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ਕਰਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਣਹਾਰ ॥
आडाणे आकास करि खिन महि ढाहि उसारणहार ॥त्याने आकाशात आकाश पसरले; एका क्षणात, तो निर्माण करतो आणि नष्ट करतो.
ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰ ॥
आपे जगतु उपाइ कै कुदरति करे वीचार ॥त्याने स्वतः जग निर्माण केले; तो त्याच्या सर्जनशील सर्वशक्तिमानतेचा विचार करतो.
ਮਨਮੁਖ ਅਗੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੈ ਮਾਰ ॥
मनमुख अगै लेखा मंगीऐ बहुती होवै मार ॥स्वार्थी मनमुखाचा हिशोब पुढे केला जाईल; त्याला कठोर शिक्षा होईल.