श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 793


ਸੂਹੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਲਲਿਤ ॥
सूही कबीर जीउ ललित ॥

सूही, कबीर जी, लल्लित:

ਥਾਕੇ ਨੈਨ ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਿ ਥਾਕੇ ਥਾਕੀ ਸੁੰਦਰਿ ਕਾਇਆ ॥
थाके नैन स्रवन सुनि थाके थाकी सुंदरि काइआ ॥

माझे डोळे थकले आहेत आणि माझे कान ऐकून थकले आहेत. माझे सुंदर शरीर थकले आहे.

ਜਰਾ ਹਾਕ ਦੀ ਸਭ ਮਤਿ ਥਾਕੀ ਏਕ ਨ ਥਾਕਸਿ ਮਾਇਆ ॥੧॥
जरा हाक दी सभ मति थाकी एक न थाकसि माइआ ॥१॥

म्हातारपणामुळे माझ्या सर्व इंद्रिये संपल्या आहेत; फक्त माझी मायेची आसक्ती संपत नाही. ||1||

ਬਾਵਰੇ ਤੈ ਗਿਆਨ ਬੀਚਾਰੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
बावरे तै गिआन बीचारु न पाइआ ॥

हे वेड्या माणसा, तुला आध्यात्मिक ज्ञान आणि ध्यान प्राप्त झाले नाही.

ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
बिरथा जनमु गवाइआ ॥१॥ रहाउ ॥

आपण हे मानवी जीवन वाया घालवले आहे, आणि गमावले आहे. ||1||विराम||

ਤਬ ਲਗੁ ਪ੍ਰਾਨੀ ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਹੁ ਜਬ ਲਗੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਸਾ ॥
तब लगु प्रानी तिसै सरेवहु जब लगु घट महि सासा ॥

हे नश्वर, जोपर्यंत शरीरात प्राण आहे तोपर्यंत परमेश्वराची सेवा कर.

ਜੇ ਘਟੁ ਜਾਇ ਤ ਭਾਉ ਨ ਜਾਸੀ ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਨਿਵਾਸਾ ॥੨॥
जे घटु जाइ त भाउ न जासी हरि के चरन निवासा ॥२॥

आणि तुमचे शरीर मेले तरी परमेश्वरावरील तुमचे प्रेम मरणार नाही. तू परमेश्वराच्या चरणी वास कर. ||2||

ਜਿਸ ਕਉ ਸਬਦੁ ਬਸਾਵੈ ਅੰਤਰਿ ਚੂਕੈ ਤਿਸਹਿ ਪਿਆਸਾ ॥
जिस कउ सबदु बसावै अंतरि चूकै तिसहि पिआसा ॥

जेव्हा शब्दाचा शब्द आतमध्ये राहतो, तेव्हा तहान आणि इच्छा शमतात.

ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੈ ਚਉਪੜਿ ਖੇਲੈ ਮਨੁ ਜਿਣਿ ਢਾਲੇ ਪਾਸਾ ॥੩॥
हुकमै बूझै चउपड़ि खेलै मनु जिणि ढाले पासा ॥३॥

जेव्हा एखाद्याला परमेश्वराची आज्ञा कळते तेव्हा तो परमेश्वराशी बुद्धिबळाचा खेळ खेळतो; फासे फेकून तो स्वतःचे मन जिंकतो. ||3||

ਜੋ ਜਨ ਜਾਨਿ ਭਜਹਿ ਅਬਿਗਤ ਕਉ ਤਿਨ ਕਾ ਕਛੂ ਨ ਨਾਸਾ ॥
जो जन जानि भजहि अबिगत कउ तिन का कछू न नासा ॥

जे नम्र प्राणी अविनाशी परमेश्वराला ओळखतात आणि त्याचे चिंतन करतात त्यांचा मुळीच नाश होत नाही.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਤੇ ਜਨ ਕਬਹੁ ਨ ਹਾਰਹਿ ਢਾਲਿ ਜੁ ਜਾਨਹਿ ਪਾਸਾ ॥੪॥੪॥
कहु कबीर ते जन कबहु न हारहि ढालि जु जानहि पासा ॥४॥४॥

कबीर म्हणतात, ज्यांना हे फासे कसे फेकायचे ते नम्र प्राणी जीवनाच्या खेळात कधीही हरत नाहीत. ||4||4||

ਸੂਹੀ ਲਲਿਤ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥
सूही ललित कबीर जीउ ॥

सूही, ललित, कबीर जी:

ਏਕੁ ਕੋਟੁ ਪੰਚ ਸਿਕਦਾਰਾ ਪੰਚੇ ਮਾਗਹਿ ਹਾਲਾ ॥
एकु कोटु पंच सिकदारा पंचे मागहि हाला ॥

शरीराच्या एका गढीमध्ये पाच राज्यकर्ते आहेत आणि पाचही कर भरण्याची मागणी करतात.

ਜਿਮੀ ਨਾਹੀ ਮੈ ਕਿਸੀ ਕੀ ਬੋਈ ਐਸਾ ਦੇਨੁ ਦੁਖਾਲਾ ॥੧॥
जिमी नाही मै किसी की बोई ऐसा देनु दुखाला ॥१॥

मी कोणाच्याही जमिनीवर शेती केलेली नाही, त्यामुळे असे पैसे देणे मला अवघड आहे. ||1||

ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗਾ ਮੋ ਕਉ ਨੀਤਿ ਡਸੈ ਪਟਵਾਰੀ ॥
हरि के लोगा मो कउ नीति डसै पटवारी ॥

हे परमेश्वराच्या लोकांनो, कर-वसुली करणारा माझा सतत छळ करत आहे!

ਊਪਰਿ ਭੁਜਾ ਕਰਿ ਮੈ ਗੁਰ ਪਹਿ ਪੁਕਾਰਿਆ ਤਿਨਿ ਹਉ ਲੀਆ ਉਬਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ऊपरि भुजा करि मै गुर पहि पुकारिआ तिनि हउ लीआ उबारी ॥१॥ रहाउ ॥

माझे हात वर करून मी माझ्या गुरूंकडे तक्रार केली आणि त्यांनी मला वाचवले. ||1||विराम||

ਨਉ ਡਾਡੀ ਦਸ ਮੁੰਸਫ ਧਾਵਹਿ ਰਈਅਤਿ ਬਸਨ ਨ ਦੇਹੀ ॥
नउ डाडी दस मुंसफ धावहि रईअति बसन न देही ॥

नऊ कर-निर्धारक आणि दहा दंडाधिकारी बाहेर जातात; ते त्यांच्या प्रजेला शांततेत राहू देत नाहीत.

ਡੋਰੀ ਪੂਰੀ ਮਾਪਹਿ ਨਾਹੀ ਬਹੁ ਬਿਸਟਾਲਾ ਲੇਹੀ ॥੨॥
डोरी पूरी मापहि नाही बहु बिसटाला लेही ॥२॥

ते पूर्ण टेपने मोजत नाहीत आणि ते लाच म्हणून मोठ्या प्रमाणात घेतात. ||2||

ਬਹਤਰਿ ਘਰ ਇਕੁ ਪੁਰਖੁ ਸਮਾਇਆ ਉਨਿ ਦੀਆ ਨਾਮੁ ਲਿਖਾਈ ॥
बहतरि घर इकु पुरखु समाइआ उनि दीआ नामु लिखाई ॥

शरीराच्या बहात्तर कक्षांमध्ये एकच परमेश्वर आहे आणि त्याने माझा हिशोब लिहून ठेवला आहे.

ਧਰਮ ਰਾਇ ਕਾ ਦਫਤਰੁ ਸੋਧਿਆ ਬਾਕੀ ਰਿਜਮ ਨ ਕਾਈ ॥੩॥
धरम राइ का दफतरु सोधिआ बाकी रिजम न काई ॥३॥

धर्माच्या न्यायाधिशांच्या नोंदी शोधल्या गेल्या आहेत, आणि मी काहीही देणेघेणे नाही. ||3||

ਸੰਤਾ ਕਉ ਮਤਿ ਕੋਈ ਨਿੰਦਹੁ ਸੰਤ ਰਾਮੁ ਹੈ ਏਕੁੋ ॥
संता कउ मति कोई निंदहु संत रामु है एकुो ॥

कोणीही संतांची निंदा करू नये, कारण संत आणि परमेश्वर हे एकच आहेत.

ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਮੈ ਸੋ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਜਾ ਕਾ ਨਾਉ ਬਿਬੇਕੁੋ ॥੪॥੫॥
कहु कबीर मै सो गुरु पाइआ जा का नाउ बिबेकुो ॥४॥५॥

कबीर म्हणतात, मला तो गुरु सापडला आहे, ज्याचे नाव स्पष्ट समज आहे. ||4||5||

ਰਾਗੁ ਸੂਹੀ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰੀ ਰਵਿਦਾਸ ਜੀਉ ਕੀ ॥
रागु सूही बाणी स्री रविदास जीउ की ॥

राग सूही, श्री रविदास जींचे वचन:

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ੴ सतिगुर प्रसादि ॥

एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:

ਸਹ ਕੀ ਸਾਰ ਸੁਹਾਗਨਿ ਜਾਨੈ ॥
सह की सार सुहागनि जानै ॥

आनंदी वधूला तिच्या पती परमेश्वराची किंमत कळते.

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਸੁਖ ਰਲੀਆ ਮਾਨੈ ॥
तजि अभिमानु सुख रलीआ मानै ॥

अभिमानाचा त्याग करून तिला शांती व सुख मिळते.

ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਇ ਨ ਅੰਤਰੁ ਰਾਖੈ ॥
तनु मनु देइ न अंतरु राखै ॥

ती तिचे शरीर आणि मन त्याला समर्पण करते आणि त्याच्यापासून वेगळी राहत नाही.

ਅਵਰਾ ਦੇਖਿ ਨ ਸੁਨੈ ਅਭਾਖੈ ॥੧॥
अवरा देखि न सुनै अभाखै ॥१॥

तिला दिसत नाही, ऐकू येत नाही किंवा दुसऱ्याशी बोलत नाही. ||1||

ਸੋ ਕਤ ਜਾਨੈ ਪੀਰ ਪਰਾਈ ॥
सो कत जानै पीर पराई ॥

दुस-याचे दुःख कोणाला कळणार कसे,

ਜਾ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਦਰਦੁ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जा कै अंतरि दरदु न पाई ॥१॥ रहाउ ॥

जर आत सहानुभूती आणि सहानुभूती नसेल तर? ||1||विराम||

ਦੁਖੀ ਦੁਹਾਗਨਿ ਦੁਇ ਪਖ ਹੀਨੀ ॥
दुखी दुहागनि दुइ पख हीनी ॥

टाकून दिलेली वधू दयनीय आहे, आणि दोन्ही जग गमावते;

ਜਿਨਿ ਨਾਹ ਨਿਰੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਕੀਨੀ ॥
जिनि नाह निरंतरि भगति न कीनी ॥

ती तिच्या पतीची पूजा करत नाही.

ਪੁਰ ਸਲਾਤ ਕਾ ਪੰਥੁ ਦੁਹੇਲਾ ॥
पुर सलात का पंथु दुहेला ॥

नरकाच्या आगीवरचा पूल कठीण आणि विश्वासघातकी आहे.

ਸੰਗਿ ਨ ਸਾਥੀ ਗਵਨੁ ਇਕੇਲਾ ॥੨॥
संगि न साथी गवनु इकेला ॥२॥

तिथे तुम्हाला कोणीही साथ देणार नाही; तुला एकटेच जावे लागेल. ||2||

ਦੁਖੀਆ ਦਰਦਵੰਦੁ ਦਰਿ ਆਇਆ ॥
दुखीआ दरदवंदु दरि आइआ ॥

हे दयाळू परमेश्वरा, दुःखाने त्रस्त होऊन मी तुझ्या दारी आलो आहे.

ਬਹੁਤੁ ਪਿਆਸ ਜਬਾਬੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥
बहुतु पिआस जबाबु न पाइआ ॥

मला तुझी खूप तहान लागली आहे, पण तू मला उत्तर देत नाहीस.

ਕਹਿ ਰਵਿਦਾਸ ਸਰਨਿ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੀ ॥
कहि रविदास सरनि प्रभ तेरी ॥

रविदास म्हणतात, देवा, मी तुझे अभयारण्य शोधतो;

ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਕਰੁ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ॥੩॥੧॥
जिउ जानहु तिउ करु गति मेरी ॥३॥१॥

जसे तू मला ओळखतोस तसे तू मला वाचवशील. ||3||1||

ਸੂਹੀ ॥
सूही ॥

सूही:

ਜੋ ਦਿਨ ਆਵਹਿ ਸੋ ਦਿਨ ਜਾਹੀ ॥
जो दिन आवहि सो दिन जाही ॥

जो दिवस येईल, तो दिवस जाईल.

ਕਰਨਾ ਕੂਚੁ ਰਹਨੁ ਥਿਰੁ ਨਾਹੀ ॥
करना कूचु रहनु थिरु नाही ॥

आपण कूच करणे आवश्यक आहे; काहीही स्थिर राहत नाही.

ਸੰਗੁ ਚਲਤ ਹੈ ਹਮ ਭੀ ਚਲਨਾ ॥
संगु चलत है हम भी चलना ॥

आमचे साथीदार निघून जात आहेत, आणि आम्हालाही निघून जावे.

ਦੂਰਿ ਗਵਨੁ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਮਰਨਾ ॥੧॥
दूरि गवनु सिर ऊपरि मरना ॥१॥

आपण दूर जावे. मृत्यू आपल्या डोक्यावर घिरट्या घालत आहे. ||1||


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430