ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 769
ਕੋਟਿ ਮਧੇ ਕਿਨੈ ਪਛਾਣਿਆ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥
कोटि मधे किनै पछाणिआ हरि नामा सचु सोई ॥लाखो लोकांमध्ये खऱ्या परमेश्वराच्या नामाचा साक्षात्कार करणारा क्वचितच असेल.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੩॥
नानक नामि मिलै वडिआई दूजै भाइ पति खोई ॥३॥हे नानक, नामाने महानता प्राप्त होते; द्वैताच्या प्रेमात, सर्व सन्मान नष्ट होतो. ||3||
ਭਗਤਾ ਕੈ ਘਰਿ ਕਾਰਜੁ ਸਾਚਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥
भगता कै घरि कारजु साचा हरि गुण सदा वखाणे राम ॥भक्तांच्या घरी, खरा विवाहाचा आनंद आहे; ते सदैव परमेश्वराची स्तुती करतात.
ਭਗਤਿ ਖਜਾਨਾ ਆਪੇ ਦੀਆ ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਰਾਮ ॥
भगति खजाना आपे दीआ कालु कंटकु मारि समाणे राम ॥तो स्वतः त्यांना भक्तीचा खजिना देतो; मृत्यूच्या काटेरी वेदनांवर विजय मिळवून ते परमेश्वरात विलीन होतात.
ਕਾਲੁ ਕੰਟਕੁ ਮਾਰਿ ਸਮਾਣੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਸਚੁ ਪਾਇਆ ॥
कालु कंटकु मारि समाणे हरि मनि भाणे नामु निधानु सचु पाइआ ॥मृत्यूच्या काटेरी वेदनांवर विजय मिळवून ते परमेश्वरात विलीन होतात; ते प्रभूचे मन प्रसन्न करतात आणि त्यांना नामाचा खरा खजिना प्राप्त होतो.
ਸਦਾ ਅਖੁਟੁ ਕਦੇ ਨ ਨਿਖੁਟੈ ਹਰਿ ਦੀਆ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇਆ ॥
सदा अखुटु कदे न निखुटै हरि दीआ सहजि सुभाइआ ॥हा खजिना अक्षय आहे; ते कधीही संपणार नाही. परमेश्वर त्यांना आपोआप आशीर्वाद देतो.
ਹਰਿ ਜਨ ਊਚੇ ਸਦ ਹੀ ਊਚੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਇਆ ॥
हरि जन ऊचे सद ही ऊचे गुर कै सबदि सुहाइआ ॥प्रभूचे नम्र सेवक सर्वकाळ उच्च आणि उच्च आहेत; ते गुरूंच्या शब्दाने शोभतात.
ਨਾਨਕ ਆਪੇ ਬਖਸਿ ਮਿਲਾਏ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਸੋਭਾ ਪਾਇਆ ॥੪॥੧॥੨॥
नानक आपे बखसि मिलाए जुगि जुगि सोभा पाइआ ॥४॥१॥२॥हे नानक, तो स्वत: त्यांना क्षमा करतो, आणि त्यांना स्वतःमध्ये विलीन करतो; युगानुयुगे, त्यांचा गौरव केला जातो. ||4||1||2||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
सूही महला ३ ॥सूही, तिसरी मेहल:
ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਸਚੁ ਸੋਹਿਲਾ ਜਿਥੈ ਸਚੇ ਕਾ ਹੋਇ ਵੀਚਾਰੋ ਰਾਮ ॥
सबदि सचै सचु सोहिला जिथै सचे का होइ वीचारो राम ॥जेथे खऱ्या परमेश्वराचे चिंतन केले जाते तेथेच खऱ्या शब्दाने खरा आनंद मिळतो.
ਹਉਮੈ ਸਭਿ ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਸਾਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਰਾਮ ॥
हउमै सभि किलविख काटे साचु रखिआ उरि धारे राम ॥अहंभाव आणि सर्व पापे नष्ट होतात, जेव्हा मनुष्य खऱ्या परमेश्वराला हृदयात धारण करतो.
ਸਚੁ ਰਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰੇ ਦੁਤਰੁ ਤਾਰੇ ਫਿਰਿ ਭਵਜਲੁ ਤਰਣੁ ਨ ਹੋਈ ॥
सचु रखिआ उर धारे दुतरु तारे फिरि भवजलु तरणु न होई ॥जो खऱ्या परमेश्वराला हृदयात धारण करतो, तो भयंकर महासागर पार करतो; त्याला पुन्हा ते ओलांडावे लागणार नाही.
ਸਚਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਵਿਖਾਲਿਆ ਸੋਈ ॥
सचा सतिगुरु सची बाणी जिनि सचु विखालिआ सोई ॥खरा तोच खरा गुरू, आणि सत्य हाच त्याची बाणी; त्याद्वारे खरा परमेश्वर दिसतो.
ਸਾਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸਚੁ ਵੇਖੈ ਸਭੁ ਸੋਈ ॥
साचे गुण गावै सचि समावै सचु वेखै सभु सोई ॥जो खऱ्या परमेश्वराची स्तुती गातो तो सत्यात विलीन होतो; तो खरा परमेश्वर सर्वत्र पाहतो.
ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਸਾਚੀ ਨਾਈ ਸਚੁ ਨਿਸਤਾਰਾ ਹੋਈ ॥੧॥
नानक साचा साहिबु साची नाई सचु निसतारा होई ॥१॥हे नानक, प्रभु आणि स्वामी खरे आहे आणि त्याचे नाव खरे आहे; सत्याच्या माध्यमातून मुक्ती मिळते. ||1||
ਸਾਚੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਾਚੁ ਬੁਝਾਇਆ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਸਚੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
साचै सतिगुरि साचु बुझाइआ पति राखै सचु सोई राम ॥खरा गुरु खरा परमेश्वर प्रकट करतो; खरा परमेश्वर आपला सन्मान राखतो.
ਸਚਾ ਭੋਜਨੁ ਭਾਉ ਸਚਾ ਹੈ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
सचा भोजनु भाउ सचा है सचै नामि सुखु होई राम ॥खरे अन्न म्हणजे खऱ्या परमेश्वरावर प्रेम करणे; खऱ्या नामाने शांती मिळते.
ਸਾਚੈ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਮਰੈ ਨ ਕੋਈ ਗਰਭਿ ਨ ਜੂਨੀ ਵਾਸਾ ॥
साचै नामि सुखु होई मरै न कोई गरभि न जूनी वासा ॥खऱ्या नामाने, नश्वराला शांती मिळते; तो कधीही मरणार नाही आणि पुन्हा कधीही पुनर्जन्माच्या गर्भात प्रवेश करणार नाही.
ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ਸਚਿ ਸਮਾਈ ਸਚਿ ਨਾਇ ਪਰਗਾਸਾ ॥
जोती जोति मिलाई सचि समाई सचि नाइ परगासा ॥त्याचा प्रकाश प्रकाशात मिसळतो आणि तो खऱ्या परमेश्वरात विलीन होतो; तो खऱ्या नामाने प्रकाशित आणि प्रबुद्ध होतो.
ਜਿਨੀ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਸੇ ਸਚੇ ਹੋਏ ਅਨਦਿਨੁ ਸਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ॥
जिनी सचु जाता से सचे होए अनदिनु सचु धिआइनि ॥जे सत्य जाणतात ते खरे असतात; रात्रंदिवस ते सत्याचे चिंतन करतात.
ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਨਾਮੁ ਜਿਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਆ ਨਾ ਵੀਛੁੜਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ॥੨॥
नानक सचु नामु जिन हिरदै वसिआ ना वीछुड़ि दुखु पाइनि ॥२॥हे नानक, ज्यांचे अंतःकरण खरे नामाने भरलेले आहे, त्यांना वियोगाचे दुःख कधीच सहन होत नाही. ||2||
ਸਚੀ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਗੁਣ ਗਾਵਹਿ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ਸੋਹਿਲਾ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
सची बाणी सचे गुण गावहि तितु घरि सोहिला होई राम ॥त्या घरात आणि त्या हृदयात, जिथे परमेश्वराच्या खऱ्या स्तुतीची खरी बाणी गायली जाते, तिथे आनंदाची गाणी गुंजतात.
ਨਿਰਮਲ ਗੁਣ ਸਾਚੇ ਤਨੁ ਮਨੁ ਸਾਚਾ ਵਿਚਿ ਸਾਚਾ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥
निरमल गुण साचे तनु मनु साचा विचि साचा पुरखु प्रभु सोई राम ॥खऱ्या परमेश्वराच्या निष्कलंक सद्गुणांनी, शरीर आणि मन सत्य बनले आहे आणि देव, खरा आदिम अस्तित्व आहे.
ਸਭੁ ਸਚੁ ਵਰਤੈ ਸਚੋ ਬੋਲੈ ਜੋ ਸਚੁ ਕਰੈ ਸੁ ਹੋਈ ॥
सभु सचु वरतै सचो बोलै जो सचु करै सु होई ॥अशी व्यक्ती फक्त सत्यच वागते, आणि फक्त सत्यच बोलते; खरा परमेश्वर जे काही करतो तेच घडते.
ਜਹ ਦੇਖਾ ਤਹ ਸਚੁ ਪਸਰਿਆ ਅਵਰੁ ਨ ਦੂਜਾ ਕੋਈ ॥
जह देखा तह सचु पसरिआ अवरु न दूजा कोई ॥मी जिकडे पाहतो तिकडे मला खरा परमेश्वर व्यापलेला दिसतो; इतर अजिबात नाही.
ਸਚੇ ਉਪਜੈ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਦੂਜਾ ਹੋਈ ॥
सचे उपजै सचि समावै मरि जनमै दूजा होई ॥खऱ्या प्रभूपासून, आम्ही बाहेर पडतो, आणि खऱ्या प्रभूमध्ये विलीन होऊ; मृत्यू आणि जन्म द्वैतातून येतो.
ਨਾਨਕ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ਕਰਾਵੈ ਸੋਈ ॥੩॥
नानक सभु किछु आपे करता आपि करावै सोई ॥३॥हे नानक, तो स्वतः सर्व काही करतो; तो स्वतःच कारण आहे. ||3||
ਸਚੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਦਰਵਾਰੇ ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੇ ਰਾਮ ॥
सचे भगत सोहहि दरवारे सचो सचु वखाणे राम ॥परमेश्वराच्या दरबारात खरे भक्त सुंदर दिसतात. ते सत्य आणि फक्त सत्य बोलतात.
ਘਟ ਅੰਤਰੇ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਸਾਚੋ ਆਪਿ ਪਛਾਣੇ ਰਾਮ ॥
घट अंतरे साची बाणी साचो आपि पछाणे राम ॥त्यांच्या हृदयाच्या मध्यभागी, परमेश्वराच्या बाणीचे खरे वचन आहे. सत्याद्वारे ते स्वतःला समजून घेतात.
ਆਪੁ ਪਛਾਣਹਿ ਤਾ ਸਚੁ ਜਾਣਹਿ ਸਾਚੇ ਸੋਝੀ ਹੋਈ ॥
आपु पछाणहि ता सचु जाणहि साचे सोझी होई ॥ते स्वतःला समजून घेतात आणि म्हणूनच खऱ्या प्रभूला त्यांच्या खऱ्या अंतर्ज्ञानाने ओळखतात.
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਸੋਭਾ ਸਾਚੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥
सचा सबदु सची है सोभा साचे ही सुखु होई ॥सत्य हा शब्द आहे आणि सत्यच त्याचा महिमा आहे; शांती फक्त सत्यातून येते.
ਸਾਚਿ ਰਤੇ ਭਗਤ ਇਕ ਰੰਗੀ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਨ ਕੋਈ ॥
साचि रते भगत इक रंगी दूजा रंगु न कोई ॥सत्याने ओतप्रोत, भक्त एका परमेश्वरावर प्रेम करतात; ते दुसऱ्यावर प्रेम करत नाहीत.
ਨਾਨਕ ਜਿਸ ਕਉ ਮਸਤਕਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਸੁ ਸਚੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਈ ॥੪॥੨॥੩॥
नानक जिस कउ मसतकि लिखिआ तिसु सचु परापति होई ॥४॥२॥३॥हे नानक, त्यालाच खऱ्या परमेश्वराची प्राप्ती होते, ज्याच्या कपाळावर असे पूर्वनिर्धारित भाग्य लिहिलेले आहे. ||4||2||3||
ਸੂਹੀ ਮਹਲਾ ੩ ॥
सूही महला ३ ॥सूही, तिसरी मेहल:
ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਧਨ ਜੇ ਭਵੈ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੋਹਾਗੁ ਨ ਹੋਈ ਰਾਮ ॥
जुग चारे धन जे भवै बिनु सतिगुर सोहागु न होई राम ॥आत्मा-वधू चार युगात भटकत असेल, परंतु तरीही, खऱ्या गुरूशिवाय, तिला तिचा खरा पती सापडणार नाही.