गोंड:
धन्य जगाचा स्वामी । धन्य परमात्मा गुरु ।
धन्य ते धान्य, ज्याने भुकेल्यांचे हृदय-कमळ फुलते.
धन्य ते संत, ज्यांना हे कळते.
त्यांच्याशी भेट होऊन जगाचा पालनपोषण करणारा परमेश्वर भेटतो. ||1||
हे धान्य आद्य भगवान देवाकडून आले आहे.
जेव्हा तो या धान्याचा आस्वाद घेतो तेव्हाच परमेश्वराचे नामस्मरण करतो. ||1||विराम||
नामाचे चिंतन करा, आणि या धान्याचे ध्यान करा.
पाण्यात मिसळून त्याची चव उदात्त होते.
जो या धान्यापासून दूर राहतो,
तिन्ही लोकांमध्ये आपला सन्मान गमावतो. ||2||
जो या धान्याचा त्याग करतो, तो दांभिकपणा करतो.
ती सुखी वधू नाही, विधवाही नाही.
जे या जगात दावा करतात की ते फक्त दुधावर जगतात.
गुपचूप भरपूर अन्न खा. ||3||
या धान्याशिवाय वेळ शांततेत जात नाही.
या धान्याचा त्याग केल्याने मनुष्य जगाच्या स्वामीला भेटत नाही.
कबीर म्हणतात, हे मला माहीत आहे:
धन्य ते धान्य, जे मनात प्रभु आणि गुरुवर विश्वास आणते. ||4||8||11||
राग गोंड, नाम दैव जीचे वचन, पहिले घर:
एक वैश्विक निर्माता देव. खऱ्या गुरूंच्या कृपेने:
घोड्यांचा विधी यज्ञ,
धर्मादाय संस्थांना सोन्यामध्ये वजन देणे,
आणि औपचारिक शुद्धीकरण स्नान - ||1||
हे परमेश्वराच्या नामाचे गुणगान गाण्यासारखे नाहीत.
आळशी माणसा, तुझ्या प्रभूचे चिंतन कर! ||1||विराम||
गया येथे गोड भात अर्पण करणे,
बनारस येथे नदीकाठावर राहणारा,
मनापासून चार वेदांचे पठण;||2||
सर्व धार्मिक विधी पूर्ण करणे,
गुरूंनी दिलेल्या आध्यात्मिक बुद्धीने लैंगिक उत्कटतेला आवर घालणे,
आणि सहा विधी पार पाडणे;||3||
शिव आणि शक्ती बद्दल स्पष्टीकरण
हे मनुष्य, या सर्व गोष्टींचा त्याग कर.
ब्रह्मांडाच्या परमेश्वराचे स्मरण करा, ध्यान करा.
हे नामदेव, ध्यान करा आणि भयंकर विश्वसागर पार करा. ||4||1||
गोंड:
शिकारीच्या घंटाच्या आवाजाने हरिण भुरळ पाडते;
तो आपला जीव गमावतो, परंतु तो त्याबद्दल विचार करणे थांबवू शकत नाही. ||1||
त्याच प्रकारे मी माझ्या परमेश्वराकडे पाहतो.
मी माझ्या प्रभूला सोडणार नाही आणि माझे विचार दुसऱ्याकडे वळवणार नाही. ||1||विराम||
मच्छीमार माशाकडे पाहत असताना,
आणि सोनार तो बनवलेल्या सोन्याकडे पाहतो;||2||
लैंगिक संबंधाने प्रेरित पुरुष दुसऱ्या पुरुषाच्या पत्नीकडे पाहतो,
आणि जुगारी फासे फेकताना बघतो -||3||
त्याचप्रमाणे नाम दैव जिकडे पाहतो तिथे त्याला परमेश्वर दिसतो.
नामदेव सतत परमेश्वराच्या चरणांचे ध्यान करतो. ||4||2||
गोंड:
परमेश्वरा, मला पलीकडे घेऊन जा.
मी अडाणी आहे, आणि मला पोहता येत नाही. हे माझ्या प्रिय पित्या, मला तुझा बाहू दे. ||1||विराम||
माझे रूपांतर एका नश्वर जीवातून एका क्षणात देवदूतात झाले आहे; खऱ्या गुरूंनी मला हे शिकवले आहे.
मानवी देहापासून जन्मलेला, मी स्वर्ग जिंकला आहे; मला दिलेले औषध असे आहे. ||1||
ध्रुव आणि नारद जिथे ठेवले होते तिथे मला ठेवा.
तुझ्या नामाच्या आधाराने अनेकांचा उद्धार झाला; ही नामदेवाची समज आहे. ||2||3||