श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 1131


ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ਜਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥੨॥
नामे नामि मिलै वडिआई जिस नो मंनि वसाए ॥२॥

नामाच्या माध्यमातून तेजस्वी महानता प्राप्त होते; ज्याचे मन परमेश्वराने भरलेले आहे तोच तो मिळवतो. ||2||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਭੇਟੈ ਤਾ ਫਲੁ ਪਾਏ ਸਚੁ ਕਰਣੀ ਸੁਖ ਸਾਰੁ ॥
सतिगुरु भेटै ता फलु पाए सचु करणी सुख सारु ॥

खऱ्या गुरूंच्या भेटीने फलदायी फळ मिळते. ही खरी जीवनशैली उदात्त शांती देते.

ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਜੋ ਹਰਿ ਲਾਗੇ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਧਰਹਿ ਪਿਆਰੁ ॥੩॥
से जन निरमल जो हरि लागे हरि नामे धरहि पिआरु ॥३॥

जे नम्र प्राणी परमेश्वराशी आसक्त असतात ते निष्कलंक असतात; ते परमेश्वराच्या नावावर प्रेम करतात. ||3||

ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਮਸਤਕਿ ਲਾਈ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਧਿਆਇਆ ॥
तिन की रेणु मिलै तां मसतकि लाई जिन सतिगुरु पूरा धिआइआ ॥

त्यांच्या पायाची धूळ मला मिळाली तर मी कपाळाला लावतो. ते परिपूर्ण खरे गुरूंचे ध्यान करतात.

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕੀ ਰੇਣੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਈਐ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥੪॥੩॥੧੩॥
नानक तिन की रेणु पूरै भागि पाईऐ जिनी राम नामि चितु लाइआ ॥४॥३॥१३॥

हे नानक, ही धूळ परिपूर्ण प्रारब्धानेच मिळते. ते त्यांचे चैतन्य परमेश्वराच्या नावावर केंद्रित करतात. ||4||3||13||

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
भैरउ महला ३ ॥

भैराव, तिसरी मेहल:

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸੋ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚਾ ਸੋਈ ॥
सबदु बीचारे सो जनु साचा जिन कै हिरदै साचा सोई ॥

शब्दाचे चिंतन करणारा नम्र प्राणी सत्य आहे; खरा परमेश्वर त्याच्या हृदयात असतो.

ਸਾਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਤਾਂ ਤਨਿ ਦੂਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥੧॥
साची भगति करहि दिनु राती तां तनि दूखु न होई ॥१॥

जर कोणी रात्रंदिवस खरी भक्ती केली तर त्याच्या शरीराला वेदना होत नाहीत. ||1||

ਭਗਤੁ ਭਗਤੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ॥
भगतु भगतु कहै सभु कोई ॥

सर्वजण त्याला ‘भक्त, भक्त’ म्हणतात.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਈਐ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲੈ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
बिनु सतिगुर सेवे भगति न पाईऐ पूरै भागि मिलै प्रभु सोई ॥१॥ रहाउ ॥

पण खऱ्या गुरूंची सेवा केल्याशिवाय भक्ती प्राप्त होत नाही. केवळ परिपूर्ण प्रारब्धानेच ईश्वर भेटतो. ||1||विराम||

ਮਨਮੁਖ ਮੂਲੁ ਗਵਾਵਹਿ ਲਾਭੁ ਮਾਗਹਿ ਲਾਹਾ ਲਾਭੁ ਕਿਦੂ ਹੋਈ ॥
मनमुख मूलु गवावहि लाभु मागहि लाहा लाभु किदू होई ॥

स्वार्थी मनमुख आपले भांडवल गमावतात आणि तरीही ते नफ्याची मागणी करतात. ते कोणताही नफा कसा मिळवू शकतात?

ਜਮਕਾਲੁ ਸਦਾ ਹੈ ਸਿਰ ਊਪਰਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥
जमकालु सदा है सिर ऊपरि दूजै भाइ पति खोई ॥२॥

मृत्यूचा दूत नेहमी त्यांच्या डोक्यावर घिरट्या घालत असतो. द्वैताच्या प्रेमात ते मान गमावून बसतात. ||2||

ਬਹਲੇ ਭੇਖ ਭਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਰੋਗੁ ਨ ਜਾਈ ॥
बहले भेख भवहि दिनु राती हउमै रोगु न जाई ॥

सर्व प्रकारची धार्मिक वस्त्रे परिधान करून ते रात्रंदिवस भटकत असतात, परंतु त्यांचा अहंकाराचा रोग बरा होत नाही.

ਪੜਿ ਪੜਿ ਲੂਝਹਿ ਬਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮਿਲਿ ਮਾਇਆ ਸੁਰਤਿ ਗਵਾਈ ॥੩॥
पड़ि पड़ि लूझहि बादु वखाणहि मिलि माइआ सुरति गवाई ॥३॥

वाचन आणि अभ्यास, ते भांडणे आणि वादविवाद; मायेशी जोडले गेल्याने ते त्यांची जाणीव गमावतात. ||3||

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਪਰਮ ਗਤਿ ਪਾਵਹਿ ਨਾਮਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
सतिगुरु सेवहि परम गति पावहि नामि मिलै वडिआई ॥

जे खरे गुरूंची सेवा करतात त्यांना परम दर्जा प्राप्त होतो; नामाद्वारे, त्यांना गौरवशाली महानता प्राप्त होते.

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਜਿਨਾ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥੧੪॥
नानक नामु जिना मनि वसिआ दरि साचै पति पाई ॥४॥४॥१४॥

हे नानक, ज्यांचे मन नामाने भरलेले आहे, तेच खऱ्या परमेश्वराच्या दरबारात सन्मानित आहेत. ||4||4||14||

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
भैरउ महला ३ ॥

भैराव, तिसरी मेहल:

ਮਨਮੁਖ ਆਸਾ ਨਹੀ ਉਤਰੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਏ ॥
मनमुख आसा नही उतरै दूजै भाइ खुआए ॥

स्वार्थी मनमुख खोट्या आशेपासून सुटू शकत नाही. द्वैताच्या प्रेमात तो नाश पावतो.

ਉਦਰੁ ਨੈ ਸਾਣੁ ਨ ਭਰੀਐ ਕਬਹੂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਪਚਾਏ ॥੧॥
उदरु नै साणु न भरीऐ कबहू त्रिसना अगनि पचाए ॥१॥

त्याचे पोट नदीसारखे आहे - ते कधीही भरत नाही. तो वासनेच्या अग्नीने भस्म होतो. ||1||

ਸਦਾ ਅਨੰਦੁ ਰਾਮ ਰਸਿ ਰਾਤੇ ॥
सदा अनंदु राम रसि राते ॥

जे भगवंताच्या उदात्त तत्वाने ओतप्रोत असतात तेच नित्य आनंदी असतात.

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਦੁਬਿਧਾ ਮਨਿ ਭਾਗੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀ ਤ੍ਰਿਪਤਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
हिरदै नामु दुबिधा मनि भागी हरि हरि अंम्रितु पी त्रिपताते ॥१॥ रहाउ ॥

भगवंताच्या नामाने त्यांचे अंतःकरण भरून येते आणि त्यांच्या मनातून द्वैत दूर होते. हर, हर भगवंताचे अमृत प्यायल्याने ते तृप्त होतात. ||1||विराम||

ਆਪੇ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਜਿਨਿ ਸਾਜੀ ਸਿਰਿ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਏ ॥
आपे पारब्रहमु स्रिसटि जिनि साजी सिरि सिरि धंधै लाए ॥

परमप्रभू देवाने स्वतः विश्वाची निर्मिती केली; तो प्रत्येक व्यक्तीला त्यांच्या कार्यांशी जोडतो.

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਕੀਆ ਜਿਨਿ ਆਪੇ ਆਪੇ ਦੂਜੈ ਲਾਏ ॥੨॥
माइआ मोहु कीआ जिनि आपे आपे दूजै लाए ॥२॥

त्याने स्वतः प्रेम आणि मायेची आसक्ती निर्माण केली; तो स्वतः मनुष्यांना द्वैताशी जोडतो. ||2||

ਤਿਸ ਨੋ ਕਿਹੁ ਕਹੀਐ ਜੇ ਦੂਜਾ ਹੋਵੈ ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥
तिस नो किहु कहीऐ जे दूजा होवै सभि तुधै माहि समाए ॥

दुसरा कोणी असता तर मी त्याच्याशी बोलेन; सर्व तुझ्यात विलीन होतील.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਿਆਨੁ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਏ ॥੩॥
गुरमुखि गिआनु ततु बीचारा जोती जोति मिलाए ॥३॥

गुरुमुख आध्यात्मिक शहाणपणाचे सार चिंतन करतो; त्याचा प्रकाश प्रकाशात विलीन होतो. ||3||

ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਸਦ ਹੀ ਸਾਚਾ ਸਾਚਾ ਸਭੁ ਆਕਾਰਾ ॥
सो प्रभु साचा सद ही साचा साचा सभु आकारा ॥

देव सत्य आहे, सदैव सत्य आहे आणि त्याची सर्व निर्मिती सत्य आहे.

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਨਿਸਤਾਰਾ ॥੪॥੫॥੧੫॥
नानक सतिगुरि सोझी पाई सचि नामि निसतारा ॥४॥५॥१५॥

हे नानक, खऱ्या गुरूंनी मला ही समज दिली आहे; खरे नाम मुक्ती आणते. ||4||5||15||

ਭੈਰਉ ਮਹਲਾ ੩ ॥
भैरउ महला ३ ॥

भैराव, तिसरी मेहल:

ਕਲਿ ਮਹਿ ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨੑੀ ਰਾਮੁ ਨ ਪਛਾਤਾ ਸਤਜੁਗਿ ਪਰਮ ਹੰਸ ਬੀਚਾਰੀ ॥
कलि महि प्रेत जिनी रामु न पछाता सतजुगि परम हंस बीचारी ॥

या कलियुगातील अंधकारमय युगात ज्यांना परमेश्वराचा साक्षात्कार होत नाही ते गोब्लिन आहेत. सत्युगाच्या सुवर्णयुगात, परम आत्मा-हंसांनी परमेश्वराचे चिंतन केले.

ਦੁਆਪੁਰਿ ਤ੍ਰੇਤੈ ਮਾਣਸ ਵਰਤਹਿ ਵਿਰਲੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀ ॥੧॥
दुआपुरि त्रेतै माणस वरतहि विरलै हउमै मारी ॥१॥

द्वापूर युगाच्या रौप्य युगात, आणि त्रयता युगाच्या पितळ युगात, मानवजात प्रबळ होते, परंतु केवळ काही क्वचितच त्यांच्या अहंकाराला वश करतात. ||1||

ਕਲਿ ਮਹਿ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਵਡਿਆਈ ॥
कलि महि राम नामि वडिआई ॥

कलियुगातील या अंधकारमय युगात भगवंताच्या नामाने तेजस्वी महानता प्राप्त होते.

ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਕਤਿ ਨ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
जुगि जुगि गुरमुखि एको जाता विणु नावै मुकति न पाई ॥१॥ रहाउ ॥

प्रत्येक युगात, गुरुमुख एक परमेश्वराला ओळखतात; नामाशिवाय मुक्ती मिळत नाही. ||1||विराम||

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਲਖੈ ਜਨੁ ਸਾਚਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥
हिरदै नामु लखै जनु साचा गुरमुखि मंनि वसाई ॥

खऱ्या परमेश्वराच्या विनम्र सेवकाच्या हृदयात परमेश्वराचे नाम प्रकट होते. ते गुरुमुखाच्या मनात वास करते.

ਆਪਿ ਤਰੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਜਿਨੀ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੨॥
आपि तरे सगले कुल तारे जिनी राम नामि लिव लाई ॥२॥

जे प्रभूच्या नावावर प्रेमाने लक्ष केंद्रित करतात ते स्वतःला वाचवतात; ते त्यांच्या सर्व पूर्वजांनाही वाचवतात. ||2||

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਗੁਣ ਕਾ ਦਾਤਾ ਅਵਗਣ ਸਬਦਿ ਜਲਾਏ ॥
मेरा प्रभु है गुण का दाता अवगण सबदि जलाए ॥

माझा प्रभू देव सद्गुण देणारा आहे. शब्दाचे वचन सर्व दोष आणि अवगुण जाळून टाकते.


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430