ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 602
ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
जनम जनम के किलबिख दुख काटे आपे मेलि मिलाई ॥ रहाउ ॥अगणित जन्मांचे पाप आणि दुःख नाहीसे होतात; प्रभु स्वतः त्यांना त्याच्या संघात जोडतो. ||विराम द्या||
ਇਹੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਭੁ ਜੀਅ ਕੇ ਬੰਧਨ ਭਾਈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾ ਸੈਂਸਾਰਾ ॥
इहु कुटंबु सभु जीअ के बंधन भाई भरमि भुला सैंसारा ॥हे सर्व नातेवाईक आत्म्याला साखळदंड आहेत, हे नियतीच्या भावांनो; जग संशयाने भ्रमित आहे.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਬੰਧਨ ਟੂਟਹਿ ਨਾਹੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥
बिनु गुर बंधन टूटहि नाही गुरमुखि मोख दुआरा ॥गुरूशिवाय साखळदंड तोडता येत नाहीत; गुरुमुखांना मोक्षाचे द्वार सापडते.
ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਗੁਰਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ਮਰਿ ਜਨਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰਾ ॥੨॥
करम करहि गुरसबदु न पछाणहि मरि जनमहि वारो वारा ॥२॥जो गुरूंच्या वचनाची जाणीव न करता कर्मकांड करतो, तो मरतो आणि पुन्हा जन्म घेतो. ||2||
ਹਉ ਮੇਰਾ ਜਗੁ ਪਲਚਿ ਰਹਿਆ ਭਾਈ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਕੇਰਾ ॥
हउ मेरा जगु पलचि रहिआ भाई कोइ न किस ही केरा ॥हे नियतीच्या भावांनो, जग अहंकार आणि स्वत्वात अडकले आहे, परंतु कोणीही दुसऱ्याचे नाही.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲੁ ਪਾਇਨਿ ਗੁਣ ਗਾਵਨਿ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਇ ਬਸੇਰਾ ॥
गुरमुखि महलु पाइनि गुण गावनि निज घरि होइ बसेरा ॥गुरुमुखांनी प्रभूचे महिमा गाऊन, प्रभूच्या सान्निध्याचा वाडा गाठला; ते त्यांच्या स्वतःच्या आतल्या घरात राहतात.
ਐਥੈ ਬੂਝੈ ਸੁ ਆਪੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਹੈ ਤਿਸੁ ਕੇਰਾ ॥੩॥
ऐथै बूझै सु आपु पछाणै हरि प्रभु है तिसु केरा ॥३॥जो येथे समजतो, त्याला स्वतःची जाणीव होते; परमेश्वर देव त्याच्या मालकीचा आहे. ||3||
ਸਤਿਗੁਰੂ ਸਦਾ ਦਇਆਲੁ ਹੈ ਭਾਈ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ॥
सतिगुरू सदा दइआलु है भाई विणु भागा किआ पाईऐ ॥हे नियतीच्या भावांनो, खरे गुरू सदैव दयाळू आहेत; चांगल्या नशिबाशिवाय कोणाला काय मिळेल?
ਏਕ ਨਦਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਸਭ ਊਪਰਿ ਜੇਹਾ ਭਾਉ ਤੇਹਾ ਫਲੁ ਪਾਈਐ ॥
एक नदरि करि वेखै सभ ऊपरि जेहा भाउ तेहा फलु पाईऐ ॥तो त्याच्या कृपेच्या नजरेने सर्वांवर एकसारखा दिसतो, परंतु लोक त्यांच्या प्रभूवरील प्रेमाप्रमाणे त्यांच्या प्रतिफळाचे फळ प्राप्त करतात.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਈਐ ॥੪॥੬॥
नानक नामु वसै मन अंतरि विचहु आपु गवाईऐ ॥४॥६॥हे नानक, जेव्हा भगवंताचे नाम मनात वास करते, तेव्हा आतून स्वाभिमान नाहीसा होतो. ||4||6||
ਸੋਰਠਿ ਮਹਲਾ ੩ ਚੌਤੁਕੇ ॥
सोरठि महला ३ चौतुके ॥सोरातह, तिसरा मेहल, चौ-थुके:
ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਸਚੀ ਹਿਰਦੈ ਬਾਣੀ ॥
सची भगति सतिगुर ते होवै सची हिरदै बाणी ॥खरी भक्ती ही खरी गुरूंच्या द्वारेच प्राप्त होते, जेव्हा त्यांच्या बाणीचे खरे वचन हृदयात असते.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਣੀ ॥
सतिगुरु सेवे सदा सुखु पाए हउमै सबदि समाणी ॥खऱ्या गुरूंची सेवा केल्याने शाश्वत शांती मिळते; शब्दाच्या माध्यमातून अहंकार नाहीसा होतो.
ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਵੀ ਹੋਰ ਭੂਲੀ ਫਿਰੈ ਇਆਣੀ ॥
बिनु गुर साचे भगति न होवी होर भूली फिरै इआणी ॥गुरूशिवाय खरी भक्ती नाही; अन्यथा, लोक अज्ञानाने भ्रमित होऊन फिरतात.
ਮਨਮੁਖਿ ਫਿਰਹਿ ਸਦਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਡੂਬਿ ਮੁਏ ਵਿਣੁ ਪਾਣੀ ॥੧॥
मनमुखि फिरहि सदा दुखु पावहि डूबि मुए विणु पाणी ॥१॥स्वेच्छेने युक्त मनमुख सतत दु:ख भोगत फिरतात; ते पाण्याशिवाय बुडतात आणि मरतात. ||1||
ਭਾਈ ਰੇ ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਸਰਣਾਈ ॥
भाई रे सदा रहहु सरणाई ॥हे नशिबाच्या भावंडांनो, परमेश्वराच्या अभयारण्यात, त्याच्या संरक्षणाखाली सदैव रहा.
ਆਪਣੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਪਤਿ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਨਾਮੋ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥ ਰਹਾਉ ॥
आपणी नदरि करे पति राखै हरि नामो दे वडिआई ॥ रहाउ ॥त्याची कृपादृष्टी देऊन, तो आपला सन्मान राखतो, आणि परमेश्वराच्या नावाच्या गौरवाने आशीर्वाद देतो. ||विराम द्या||
ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਆਪੁ ਪਛਾਤਾ ਸਬਦਿ ਸਚੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥
पूरे गुर ते आपु पछाता सबदि सचै वीचारा ॥परफेक्ट गुरूद्वारे, शब्दाच्या खऱ्या शब्दाचे चिंतन करून, माणूस स्वतःला समजून घेतो.
ਹਿਰਦੈ ਜਗਜੀਵਨੁ ਸਦ ਵਸਿਆ ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰਾ ॥
हिरदै जगजीवनु सद वसिआ तजि कामु क्रोधु अहंकारा ॥जगाचा प्राण देणारा परमेश्वर सदैव त्याच्या हृदयात वास करतो आणि तो कामवासना, क्रोध आणि अहंकार यांचा त्याग करतो.
ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ਰਵਿਆ ਸਭ ਠਾਈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅਪਾਰਾ ॥
सदा हजूरि रविआ सभ ठाई हिरदै नामु अपारा ॥परमेश्वर सर्वत्र विराजमान, सर्वत्र व्याप्त व व्याप्त आहे; अनंत परमेश्वराचे नाम हृदयात धारण केलेले आहे.
ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀ ਨਾਉ ਮੀਠਾ ਮਨਹਿ ਪਿਆਰਾ ॥੨॥
जुगि जुगि बाणी सबदि पछाणी नाउ मीठा मनहि पिआरा ॥२॥युगानुयुगे, त्यांच्या बाणीच्या माध्यमातून, त्यांच्या शब्दाचा साक्षात्कार होतो आणि नाम मनाला खूप गोड आणि प्रिय होते. ||2||
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਤਾ ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਜਗਿ ਆਇਆ ॥
सतिगुरु सेवि जिनि नामु पछाता सफल जनमु जगि आइआ ॥गुरूंची सेवा केल्याने भगवंताच्या नामाचा साक्षात्कार होतो; त्याचे जीवन आणि त्याचे जगात येणे फलदायी आहे.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿ ਸਦਾ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਗੁਣੀ ਅਘਾਇਆ ॥
हरि रसु चाखि सदा मनु त्रिपतिआ गुण गावै गुणी अघाइआ ॥परमेश्वराच्या उदात्त अमृताचा आस्वाद घेतल्याने त्याचे मन सदैव तृप्त आणि तृप्त होते; तेजस्वी परमेश्वराची महिमा गाऊन, तो पूर्ण आणि तृप्त होतो.
ਕਮਲੁ ਪ੍ਰਗਾਸਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਵਜਾਇਆ ॥
कमलु प्रगासि सदा रंगि राता अनहद सबदु वजाइआ ॥त्याच्या हृदयाचे कमळ फुलते, तो सदैव भगवंताच्या प्रेमाने ओतलेला असतो, आणि शब्दाचे अखंड राग त्याच्या आत गुंजत असतात.
ਤਨੁ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਬਾਣੀ ਸਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੩॥
तनु मनु निरमलु निरमल बाणी सचे सचि समाइआ ॥३॥त्याचे शरीर आणि मन शुद्ध होते; त्याचे बोलणेही निष्कलंक होते आणि तो सत्याच्या सत्यात विलीन होतो. ||3||
ਰਾਮ ਨਾਮ ਕੀ ਗਤਿ ਕੋਇ ਨ ਬੂਝੈ ਗੁਰਮਤਿ ਰਿਦੈ ਸਮਾਈ ॥
राम नाम की गति कोइ न बूझै गुरमति रिदै समाई ॥परमेश्वराच्या नामाची स्थिती कोणालाच कळत नाही; गुरूंच्या उपदेशाने ते हृदयात टिकून राहते.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੁ ਮਗੁ ਪਛਾਣੈ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥
गुरमुखि होवै सु मगु पछाणै हरि रसि रसन रसाई ॥जो गुरुमुख होतो, त्याला मार्ग समजतो; त्याची जीभ प्रभूच्या अमृताच्या उदात्त साराचा आस्वाद घेते.
ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਸਭੁ ਗੁਰ ਤੇ ਹੋਵੈ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਵਸਾਈ ॥
जपु तपु संजमु सभु गुर ते होवै हिरदै नामु वसाई ॥ध्यान, कठोर आत्म-शिस्त आणि आत्मसंयम हे सर्व गुरूंकडून प्राप्त होतात; नाम, परमेश्वराचे नाव, हृदयात वास करण्यासाठी येते.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਮਾਲਹਿ ਸੇ ਜਨ ਸੋਹਨਿ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਪਤਿ ਪਾਈ ॥੪॥੭॥
नानक नामु समालहि से जन सोहनि दरि साचै पति पाई ॥४॥७॥हे नानक, नामाची स्तुती करणारे नम्र प्राणी सुंदर आहेत; त्यांना खऱ्या परमेश्वराच्या दरबारात सन्मानित केले जाते. ||4||7||
ਸੋਰਠਿ ਮਃ ੩ ਦੁਤੁਕੇ ॥
सोरठि मः ३ दुतुके ॥सोरातह, तिसरा मेहल, धो-थुके:
ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਉਲਟੀ ਭਈ ਭਾਈ ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਤਾ ਬੂਝ ਪਾਇ ॥
सतिगुर मिलिऐ उलटी भई भाई जीवत मरै ता बूझ पाइ ॥खऱ्या गुरूला भेटून, जगापासून विमुख होतो, हे नियतीच्या भावांनो; जेव्हा तो जिवंत असताना मेलेला असतो, तेव्हा त्याला खरी समज प्राप्त होते.
ਸੋ ਗੁਰੂ ਸੋ ਸਿਖੁ ਹੈ ਭਾਈ ਜਿਸੁ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥
सो गुरू सो सिखु है भाई जिसु जोती जोति मिलाइ ॥१॥तो एकटाच गुरू आहे, आणि तो एकटाच एक शीख आहे, हे भाग्याच्या भावांनो, ज्याचा प्रकाश प्रकाशात विलीन होतो. ||1||
ਮਨ ਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
मन रे हरि हरि सेती लिव लाइ ॥हे माझ्या मन, हर, हरच्या नामात प्रेमाने जोडून घे.
ਮਨ ਹਰਿ ਜਪਿ ਮੀਠਾ ਲਾਗੈ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਥਾਇ ॥ ਰਹਾਉ ॥
मन हरि जपि मीठा लागै भाई गुरमुखि पाए हरि थाइ ॥ रहाउ ॥भगवंताचे नामस्मरण करणे मनाला किती गोड वाटते, हे नियतीच्या भावांनो; गुरुमुखांना परमेश्वराच्या दरबारात स्थान मिळते. ||विराम द्या||