ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 571
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਅੰਤਰਿ ਮਲੁ ਲਾਗੈ ਮਾਇਆ ਕੇ ਵਾਪਾਰਾ ਰਾਮ ॥
माइआ मोहु अंतरि मलु लागै माइआ के वापारा राम ॥मायेच्या आसक्तीची घाण त्यांच्या हृदयाला चिकटून राहते; ते केवळ मायेचा व्यवहार करतात.
ਮਾਇਆ ਕੇ ਵਾਪਾਰਾ ਜਗਤਿ ਪਿਆਰਾ ਆਵਣਿ ਜਾਣਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥
माइआ के वापारा जगति पिआरा आवणि जाणि दुखु पाई ॥त्यांना या जगात मायेचा व्यवहार करायला आवडतो; येता-जाता त्यांना वेदना होतात.
ਬਿਖੁ ਕਾ ਕੀੜਾ ਬਿਖੁ ਸਿਉ ਲਾਗਾ ਬਿਸ੍ਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਈ ॥
बिखु का कीड़ा बिखु सिउ लागा बिस्टा माहि समाई ॥विषाचा किडा विषाचे व्यसन आहे; ते खतामध्ये बुडवले जाते.
ਜੋ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਸੋਇ ਕਮਾਵੈ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰਾ ॥
जो धुरि लिखिआ सोइ कमावै कोइ न मेटणहारा ॥तो त्याच्यासाठी जे पूर्वनियोजित आहे ते करतो; कोणीही त्याचे नशीब मिटवू शकत नाही.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਹੋਰਿ ਮੂਰਖ ਕੂਕਿ ਮੁਏ ਗਾਵਾਰਾ ॥੩॥
नानक नामि रते तिन सदा सुखु पाइआ होरि मूरख कूकि मुए गावारा ॥३॥हे नानक, भगवंताच्या नामाने रंगून गेल्याने शाश्वत शांती मिळते; अज्ञानी मूर्ख ओरडत मरतात. ||3||
ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਮਨੁ ਰੰਗਿਆ ਮੋਹਿ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ਰਾਮ ॥
माइआ मोहि मनु रंगिआ मोहि सुधि न काई राम ॥त्यांचे मन मायेच्या भावनिक आसक्तीने रंगले आहे; या भावनिक जोडामुळे ते समजत नाहीत.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰੰਗੀਐ ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਜਾਈ ਰਾਮ ॥
गुरमुखि इहु मनु रंगीऐ दूजा रंगु जाई राम ॥गुरुमुखाचा आत्मा परमेश्वराच्या प्रेमाने रंगलेला असतो; द्वैताचे प्रेम निघून जाते.
ਦੂਜਾ ਰੰਗੁ ਜਾਈ ਸਾਚਿ ਸਮਾਈ ਸਚਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥
दूजा रंगु जाई साचि समाई सचि भरे भंडारा ॥द्वैताचे प्रेम निघून जाते आणि आत्मा सत्यात विलीन होतो; गोदाम सत्याने फुलले आहे.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਸਚਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥
गुरमुखि होवै सोई बूझै सचि सवारणहारा ॥जो गुरुमुख होतो, त्याला समज येते; परमेश्वर त्याला सत्याने सुशोभित करतो.
ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਸੋ ਹਰਿ ਮਿਲੈ ਹੋਰੁ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਏ ॥
आपे मेले सो हरि मिलै होरु कहणा किछू न जाए ॥तो एकटाच परमेश्वरात विलीन होतो, ज्याला परमेश्वर विलीन करायला लावतो; दुसरे काहीही सांगितले किंवा केले जाऊ शकत नाही.
ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਇਕਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਰੰਗੁ ਲਾਏ ॥੪॥੫॥
नानक विणु नावै भरमि भुलाइआ इकि नामि रते रंगु लाए ॥४॥५॥हे नानक, नामाशिवाय, संशयाने भ्रमित होतो; परंतु काही, नामाने ओतप्रोत, परमेश्वरावर प्रेम ठेवतात. ||4||5||
ਵਡਹੰਸੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
वडहंसु महला ३ ॥वडाहंस, तिसरी मेहल:
ਏ ਮਨ ਮੇਰਿਆ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਸੰਸਾਰੁ ਹੈ ਅੰਤਿ ਸਚਿ ਨਿਬੇੜਾ ਰਾਮ ॥
ए मन मेरिआ आवा गउणु संसारु है अंति सचि निबेड़ा राम ॥हे मन, जग जन्ममरणात येते आणि जाते; फक्त खरे नामच तुम्हाला शेवटी मुक्त करेल.
ਆਪੇ ਸਚਾ ਬਖਸਿ ਲਏ ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਨ ਫੇਰਾ ਰਾਮ ॥
आपे सचा बखसि लए फिरि होइ न फेरा राम ॥जेव्हा खरा परमेश्वर स्वतः क्षमा करतो, तेव्हा पुन्हा पुनर्जन्माच्या चक्रात जावे लागत नाही.
ਫਿਰਿ ਹੋਇ ਨ ਫੇਰਾ ਅੰਤਿ ਸਚਿ ਨਿਬੇੜਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਵਡਿਆਈ ॥
फिरि होइ न फेरा अंति सचि निबेड़ा गुरमुखि मिलै वडिआई ॥त्याला पुन्हा पुनर्जन्माच्या चक्रात जावे लागत नाही आणि शेवटी तो मुक्त होतो; गुरुमुख म्हणून त्याला गौरवशाली महानता प्राप्त होते.
ਸਾਚੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਹਜੇ ਮਾਤੇ ਸਹਜੇ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥
साचै रंगि राते सहजे माते सहजे रहे समाई ॥खऱ्या प्रभूच्या प्रेमाने ओतप्रोत झालेला, तो दिव्य आनंदाने मदमस्त होतो, आणि तो दिव्य परमेश्वरात लीन राहतो.
ਸਚਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ਸਚੁ ਵਸਾਇਆ ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਅੰਤਿ ਨਿਬੇਰਾ ॥
सचा मनि भाइआ सचु वसाइआ सबदि रते अंति निबेरा ॥सच्चा परमेश्वर त्याच्या मनाला प्रसन्न करतो; तो खरा परमेश्वर आपल्या मनात धारण करतो; शब्दाच्या अनुषंगाने तो शेवटी मुक्त होतो.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸਚਿ ਸਮਾਣੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਵਜਲਿ ਫੇਰਾ ॥੧॥
नानक नामि रते से सचि समाणे बहुरि न भवजलि फेरा ॥१॥हे नानक, जे नामात रंगलेले आहेत, ते खऱ्या परमेश्वरात विलीन व्हा; ते पुन्हा भयंकर महासागरात टाकले जात नाहीत. ||1||
ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਸਭੁ ਬਰਲੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਈ ਰਾਮ ॥
माइआ मोहु सभु बरलु है दूजै भाइ खुआई राम ॥मायेची भावनिक आसक्ती म्हणजे पूर्ण वेडेपणा; द्वैताच्या प्रेमामुळे मनुष्याचा नाश होतो.
ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਸਭੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਹੇਤੇ ਪਲਚਾਈ ਰਾਮ ॥
माता पिता सभु हेतु है हेते पलचाई राम ॥आई आणि वडील - सर्व या प्रेमाच्या अधीन आहेत; या प्रेमात ते अडकतात.
ਹੇਤੇ ਪਲਚਾਈ ਪੁਰਬਿ ਕਮਾਈ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥
हेते पलचाई पुरबि कमाई मेटि न सकै कोई ॥ते या प्रेमात अडकले आहेत, त्यांच्या भूतकाळातील कृतींमुळे, जे कोणीही पुसून टाकू शकत नाही.
ਜਿਨਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਸਾਜੀ ਸੋ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ਤਿਸੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥
जिनि स्रिसटि साजी सो करि वेखै तिसु जेवडु अवरु न कोई ॥ज्याने विश्व निर्माण केले, तो पाहतो; त्याच्याइतका महान दुसरा कोणी नाही.
ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧਾ ਤਪਿ ਤਪਿ ਖਪੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਸਾਂਤਿ ਨ ਆਈ ॥
मनमुखि अंधा तपि तपि खपै बिनु सबदै सांति न आई ॥आंधळा, स्वार्थी मनमुख त्याच्या जळत्या क्रोधाने भस्म होतो; शब्दाशिवाय शांती मिळत नाही.
ਨਾਨਕ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭੁ ਕੋਈ ਭੁਲਾ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਖੁਆਈ ॥੨॥
नानक बिनु नावै सभु कोई भुला माइआ मोहि खुआई ॥२॥हे नानक, नामाशिवाय, मायेच्या भावनिक आसक्तीने सर्वजण भ्रमित, नाश पावलेले आहेत. ||2||
ਏਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਜਿ ਪਏ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ਰਾਮ ॥
एहु जगु जलता देखि कै भजि पए हरि सरणाई राम ॥हे जग पेटलेले पाहून मी घाईघाईने भगवंताच्या आश्रयाला गेलो.
ਅਰਦਾਸਿ ਕਰਂੀ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਆਗੈ ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਦੇਹੁ ਵਡਾਈ ਰਾਮ ॥
अरदासि करीं गुर पूरे आगै रखि लेवहु देहु वडाई राम ॥मी परिपूर्ण गुरूंना माझी प्रार्थना करतो: कृपया माझे रक्षण करा आणि मला तुमच्या तेजस्वी महानतेने आशीर्वाद द्या.
ਰਖਿ ਲੇਵਹੁ ਸਰਣਾਈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਅਵਰੁ ਨ ਦਾਤਾ ॥
रखि लेवहु सरणाई हरि नामु वडाई तुधु जेवडु अवरु न दाता ॥मला तुझ्या अभयारण्यात सुरक्षित ठेव, आणि परमेश्वराच्या नामाच्या तेजस्वी महानतेने मला आशीर्वाद दे; तुझ्यासारखा महान दाता दुसरा कोणी नाही.
ਸੇਵਾ ਲਾਗੇ ਸੇ ਵਡਭਾਗੇ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਏਕੋ ਜਾਤਾ ॥
सेवा लागे से वडभागे जुगि जुगि एको जाता ॥जे तुझ्या सेवेत मग्न आहेत ते फार भाग्यवान आहेत; युगानुयुगे, ते एका परमेश्वराला ओळखतात.
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਗਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥
जतु सतु संजमु करम कमावै बिनु गुर गति नही पाई ॥तुम्ही ब्रह्मचर्य, सत्य, कठोर स्वयंशिस्त आणि अनुष्ठान पाळू शकता, परंतु गुरूंशिवाय तुमची मुक्ती होणार नाही.
ਨਾਨਕ ਤਿਸ ਨੋ ਸਬਦੁ ਬੁਝਾਏ ਜੋ ਜਾਇ ਪਵੈ ਹਰਿ ਸਰਣਾਈ ॥੩॥
नानक तिस नो सबदु बुझाए जो जाइ पवै हरि सरणाई ॥३॥हे नानक, केवळ त्यालाच शब्द समजतो, जो जातो आणि परमेश्वराच्या आश्रयाला शोधतो. ||3||
ਜੋ ਹਰਿ ਮਤਿ ਦੇਇ ਸਾ ਊਪਜੈ ਹੋਰ ਮਤਿ ਨ ਕਾਈ ਰਾਮ ॥
जो हरि मति देइ सा ऊपजै होर मति न काई राम ॥परमेश्वराने दिलेली ती समजूतदारपणा वाढतो; इतर कोणतीही समज नाही.
ਅੰਤਰਿ ਬਾਹਰਿ ਏਕੁ ਤੂ ਆਪੇ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ਰਾਮ ॥
अंतरि बाहरि एकु तू आपे देहि बुझाई राम ॥आत खोलवर आणि पलीकडेही, हे परमेश्वरा, तूच आहेस; ही समज तुम्ही स्वतः द्या.
ਆਪੇ ਦੇਹਿ ਬੁਝਾਈ ਅਵਰ ਨ ਭਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਆ ॥
आपे देहि बुझाई अवर न भाई गुरमुखि हरि रसु चाखिआ ॥ज्याला तो स्वतः ही समज देऊन आशीर्वाद देतो, तो दुसऱ्यावर प्रेम करत नाही. गुरुमुख या नात्याने तो परमेश्वराचे सूक्ष्म सार चाखतो.
ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਦਾ ਹੈ ਸਾਚਾ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਖਿਆ ॥
दरि साचै सदा है साचा साचै सबदि सुभाखिआ ॥खऱ्या दरबारात तो सदैव खरा असतो; प्रेमाने तो खरा शब्दाचा जप करतो.