सालोक, पहिली मेहल:
रात्री वेळ दूर ticks माध्यमातून; दिवसभर वेळ निघून जातो.
शरीर झिजते आणि पेंढ्याकडे वळते.
सर्वजण सांसारिक फंदात गुंतलेले आणि अडकलेले आहेत.
नश्वराने चुकून सेवेचा मार्ग सोडला आहे.
आंधळा मुर्ख संघर्षात अडकला आहे, त्रासलेला आणि गोंधळलेला आहे.
एखाद्याच्या मृत्यूनंतर जे रडतात - ते त्याला पुन्हा जिवंत करू शकतात?
अनुभूतीशिवाय काहीही समजू शकत नाही.
मेलेल्यांसाठी रडणारे स्वतःही मरतील.
हे नानक, ही आपल्या प्रभु आणि स्वामीची इच्छा आहे.
जे परमेश्वराचे स्मरण करत नाहीत ते मेलेले असतात. ||1||
पहिली मेहल:
प्रेम मरते आणि प्रेम मरते; द्वेष आणि कलह मरतात.
रंग फिका पडतो आणि सौंदर्य नाहीसे होते; शरीर दुखते आणि कोसळते.
तो कुठून आला? तो कुठे जात आहे? तो अस्तित्वात होता की नाही?
स्वार्थी मनमुखाने पोकळ फुशारकी मारली, पार्ट्यांमध्ये आणि आनंदात मग्न होते.
हे नानक, खऱ्या नावाशिवाय, त्याचा मान डोक्यापासून पायापर्यंत फाडला जातो. ||2||
पौरी:
भगवंताचे अमृत नाम हे सदैव शांती देणारे आहे. शेवटी तुमची मदत आणि पाठिंबा असेल.
गुरूशिवाय जग वेडे आहे. तो नामाच्या सार्थकतेची कदर करत नाही.
जे खऱ्या गुरूंची सेवा करतात ते स्वीकारले जातात. त्यांचा प्रकाश प्रकाशात विलीन होतो.
जो सेवक परमेश्वराच्या इच्छेला आपल्या मनात ठसवतो, तो आपल्या स्वामीसारखाच होतो.
मला सांगा, स्वतःच्या इच्छेनुसार शांती कोणाला मिळाली आहे? आंधळेपणात आंधळे कृत्य करतात.
वाईट आणि भ्रष्टाचाराने कोणीही कधीच समाधानी आणि पूर्ण होत नाही. मुर्खाची भूक भागत नाही.
द्वैताशी संलग्न, सर्व नाश पावले; खऱ्या गुरूशिवाय समज नाही.
जे खऱ्या गुरूंची सेवा करतात त्यांना शांती मिळते; त्यांना परमेश्वराच्या इच्छेने कृपा प्राप्त झाली आहे. ||20||
सालोक, पहिली मेहल:
हे नानक, नम्रता आणि धार्मिकता हे दोन्ही गुण ज्यांना खरी संपत्ती प्राप्त झाली आहे.
त्या संपत्तीला तुमचा मित्र म्हणून संबोधू नका, ज्यामुळे तुमचे डोके दुखते.
ज्यांच्याकडे केवळ ही ऐहिक संपत्ती असते त्यांना गरीब म्हणून ओळखले जाते.
परंतु हे परमेश्वरा, ज्यांच्या हृदयात तू वास करतोस ते लोक सद्गुणांचे सागर आहेत. ||1||
पहिली मेहल:
ऐहिक संपत्ती दुःखाने व दुःखाने प्राप्त होते; जेव्हा ते निघून जातात तेव्हा ते दुःख आणि दुःख सोडतात.
हे नानक, खऱ्या नामाशिवाय भूक कधीच भागत नाही.
सौंदर्य भूक भागवत नाही; जेव्हा माणूस सौंदर्य पाहतो तेव्हा त्याला आणखी भूक लागते.
शरीराची जितकी सुखं आहेत, तितकीच त्याला त्रास देणारी वेदना आहेत. ||2||
पहिली मेहल:
आंधळेपणाने वागल्याने मन आंधळे होते. आंधळे मन शरीराला आंधळे बनवते.
माती आणि प्लास्टरने बांध का बनवायचा? दगडांनी बांधलेला बांध सुद्धा रस्ता देतो.
धरण फुटले आहे. एकही बोट नाही. तराफा नाही. पाण्याची खोली अथांग आहे.
हे नानक, खऱ्या नामाशिवाय अनेक लोक बुडाले आहेत. ||3||
पहिली मेहल:
हजारो पौंड सोने आणि हजारो पौंड चांदी; हजारो राजांच्या डोक्यावर राजा.
हजारो सैन्य, हजारो कूच करणारे बँड आणि भाले; हजारो घोडेस्वारांचा सम्राट.
अग्नी आणि पाण्याचा अथांग सागर पार केला पाहिजे.
दुसरा किनारा दिसत नाही; फक्त दयनीय रडण्याचा आवाज ऐकू येतो.
हे नानक, तेथे कोणीही राजा आहे की सम्राट आहे हे कळेल. ||4||
पौरी:
काहींच्या गळ्यात साखळ्या आहेत, परमेश्वराच्या बंधनात.
ते बंधनातून मुक्त होतात, खऱ्या परमेश्वराला सत्य समजतात.