श्री गुरु ग्रंथ साहिब

पान - 472


ਨੀਲ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਰਿ ਹੋਵਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥
नील वसत्र पहिरि होवहि परवाणु ॥

निळे वस्त्र परिधान करून ते मुस्लिम राज्यकर्त्यांची मान्यता घेतात.

ਮਲੇਛ ਧਾਨੁ ਲੇ ਪੂਜਹਿ ਪੁਰਾਣੁ ॥
मलेछ धानु ले पूजहि पुराणु ॥

मुस्लीम राज्यकर्त्यांकडून भाकर स्वीकारून ते आजही पुराणांची पूजा करतात.

ਅਭਾਖਿਆ ਕਾ ਕੁਠਾ ਬਕਰਾ ਖਾਣਾ ॥
अभाखिआ का कुठा बकरा खाणा ॥

ते बकऱ्यांचे मांस खातात, मुस्लिमांच्या नमाज वाचल्यानंतर मारले जातात,

ਚਉਕੇ ਉਪਰਿ ਕਿਸੈ ਨ ਜਾਣਾ ॥
चउके उपरि किसै न जाणा ॥

परंतु ते इतर कोणालाही त्यांच्या स्वयंपाकघरात प्रवेश करू देत नाहीत.

ਦੇ ਕੈ ਚਉਕਾ ਕਢੀ ਕਾਰ ॥
दे कै चउका कढी कार ॥

ते त्यांच्याभोवती रेषा काढतात, शेणाने जमिनीवर प्लास्टर करतात.

ਉਪਰਿ ਆਇ ਬੈਠੇ ਕੂੜਿਆਰ ॥
उपरि आइ बैठे कूड़िआर ॥

खोटे त्यांच्यात येऊन बसतात.

ਮਤੁ ਭਿਟੈ ਵੇ ਮਤੁ ਭਿਟੈ ॥
मतु भिटै वे मतु भिटै ॥

ते ओरडतात, "आमच्या अन्नाला हात लावू नका,

ਇਹੁ ਅੰਨੁ ਅਸਾਡਾ ਫਿਟੈ ॥
इहु अंनु असाडा फिटै ॥

किंवा ते प्रदूषित होईल!"

ਤਨਿ ਫਿਟੈ ਫੇੜ ਕਰੇਨਿ ॥
तनि फिटै फेड़ करेनि ॥

पण आपल्या प्रदूषित शरीराने ते दुष्कृत्ये करतात.

ਮਨਿ ਜੂਠੈ ਚੁਲੀ ਭਰੇਨਿ ॥
मनि जूठै चुली भरेनि ॥

मलिन मनाने ते तोंड स्वच्छ करण्याचा प्रयत्न करतात.

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਧਿਆਈਐ ॥
कहु नानक सचु धिआईऐ ॥

नानक म्हणतात, खऱ्या परमेश्वराचे ध्यान करा.

ਸੁਚਿ ਹੋਵੈ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਈਐ ॥੨॥
सुचि होवै ता सचु पाईऐ ॥२॥

जर तुम्ही शुद्ध असाल तर तुम्हाला खऱ्या परमेश्वराची प्राप्ती होईल. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਚਿਤੈ ਅੰਦਰਿ ਸਭੁ ਕੋ ਵੇਖਿ ਨਦਰੀ ਹੇਠਿ ਚਲਾਇਦਾ ॥
चितै अंदरि सभु को वेखि नदरी हेठि चलाइदा ॥

सर्व तुझ्या मनात आहेत; हे परमेश्वरा, तू त्यांना तुझ्या कृपेच्या नजरेने पाहतोस आणि हलवतोस.

ਆਪੇ ਦੇ ਵਡਿਆਈਆ ਆਪੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਾਇਦਾ ॥
आपे दे वडिआईआ आपे ही करम कराइदा ॥

तूच त्यांना गौरव देतोस आणि तूच त्यांना कृती करायला लावतोस.

ਵਡਹੁ ਵਡਾ ਵਡ ਮੇਦਨੀ ਸਿਰੇ ਸਿਰਿ ਧੰਧੈ ਲਾਇਦਾ ॥
वडहु वडा वड मेदनी सिरे सिरि धंधै लाइदा ॥

परमेश्वर महान आहे; त्याचे जग महान आहे. तो सर्वांना त्यांच्या कार्याची आज्ञा देतो.

ਨਦਰਿ ਉਪਠੀ ਜੇ ਕਰੇ ਸੁਲਤਾਨਾ ਘਾਹੁ ਕਰਾਇਦਾ ॥
नदरि उपठी जे करे सुलताना घाहु कराइदा ॥

जर त्याने रागीट दृष्टीक्षेप टाकला तर तो राजांचे रूपांतर गवताच्या पातीत करू शकतो.

ਦਰਿ ਮੰਗਨਿ ਭਿਖ ਨ ਪਾਇਦਾ ॥੧੬॥
दरि मंगनि भिख न पाइदा ॥१६॥

ते घरोघरी भीक मागत असले तरी त्यांना कोणी दान देणार नाही. ||16||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
सलोकु मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਜੇ ਮੋਹਾਕਾ ਘਰੁ ਮੁਹੈ ਘਰੁ ਮੁਹਿ ਪਿਤਰੀ ਦੇਇ ॥
जे मोहाका घरु मुहै घरु मुहि पितरी देइ ॥

चोर घर लुटतो आणि चोरीचा माल त्याच्या पूर्वजांना देतो.

ਅਗੈ ਵਸਤੁ ਸਿਞਾਣੀਐ ਪਿਤਰੀ ਚੋਰ ਕਰੇਇ ॥
अगै वसतु सिञाणीऐ पितरी चोर करेइ ॥

परलोकात, हे ओळखले जाते, आणि त्याच्या पूर्वजांना देखील चोर मानले जाते.

ਵਢੀਅਹਿ ਹਥ ਦਲਾਲ ਕੇ ਮੁਸਫੀ ਏਹ ਕਰੇਇ ॥
वढीअहि हथ दलाल के मुसफी एह करेइ ॥

जाणाऱ्यांचे हात कापले जातात; हा परमेश्वराचा न्याय आहे.

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਸੋ ਮਿਲੈ ਜਿ ਖਟੇ ਘਾਲੇ ਦੇਇ ॥੧॥
नानक अगै सो मिलै जि खटे घाले देइ ॥१॥

हे नानक, परलोकात तेच मिळते, जे गरजूंना स्वतःच्या कमाईतून आणि श्रमातून देते. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਜਿਉ ਜੋਰੂ ਸਿਰਨਾਵਣੀ ਆਵੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥
जिउ जोरू सिरनावणी आवै वारो वार ॥

स्त्रीला मासिक पाळी येत असल्याने,

ਜੂਠੇ ਜੂਠਾ ਮੁਖਿ ਵਸੈ ਨਿਤ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥
जूठे जूठा मुखि वसै नित नित होइ खुआरु ॥

खोट्याच्या तोंडात असत्य वास करते. ते कायमचे, पुन्हा पुन्हा दुःख सहन करतात.

ਸੂਚੇ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਬਹਨਿ ਜਿ ਪਿੰਡਾ ਧੋਇ ॥
सूचे एहि न आखीअहि बहनि जि पिंडा धोइ ॥

जे नुसते अंग धुवून बसतात त्यांना शुद्ध म्हणत नाहीत.

ਸੂਚੇ ਸੇਈ ਨਾਨਕਾ ਜਿਨ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥
सूचे सेई नानका जिन मनि वसिआ सोइ ॥२॥

हे नानक, केवळ तेच शुद्ध आहेत, ज्यांच्या मनात परमेश्वर वास करतो. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
पउड़ी ॥

पौरी:

ਤੁਰੇ ਪਲਾਣੇ ਪਉਣ ਵੇਗ ਹਰ ਰੰਗੀ ਹਰਮ ਸਵਾਰਿਆ ॥
तुरे पलाणे पउण वेग हर रंगी हरम सवारिआ ॥

काठी घातलेले घोडे, वाऱ्याप्रमाणे वेगवान, आणि सर्व प्रकारे सजवलेले हेरेम्स;

ਕੋਠੇ ਮੰਡਪ ਮਾੜੀਆ ਲਾਇ ਬੈਠੇ ਕਰਿ ਪਾਸਾਰਿਆ ॥
कोठे मंडप माड़ीआ लाइ बैठे करि पासारिआ ॥

घरे, मंडप आणि उंच वाड्यांमध्ये ते वास्तव्य करतात, दिखाऊ शो करतात.

ਚੀਜ ਕਰਨਿ ਮਨਿ ਭਾਵਦੇ ਹਰਿ ਬੁਝਨਿ ਨਾਹੀ ਹਾਰਿਆ ॥
चीज करनि मनि भावदे हरि बुझनि नाही हारिआ ॥

ते त्यांच्या मनातील इच्छा पूर्ण करतात, परंतु त्यांना परमेश्वर समजत नाही आणि त्यामुळे त्यांचा नाश होतो.

ਕਰਿ ਫੁਰਮਾਇਸਿ ਖਾਇਆ ਵੇਖਿ ਮਹਲਤਿ ਮਰਣੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ॥
करि फुरमाइसि खाइआ वेखि महलति मरणु विसारिआ ॥

त्यांचा अधिकार सांगून ते खातात आणि त्यांचे वाडे पाहून ते मृत्यूला विसरतात.

ਜਰੁ ਆਈ ਜੋਬਨਿ ਹਾਰਿਆ ॥੧੭॥
जरु आई जोबनि हारिआ ॥१७॥

पण म्हातारपण येते आणि तारुण्य नष्ट होते. ||17||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
सलोकु मः १ ॥

सालोक, पहिली मेहल:

ਜੇ ਕਰਿ ਸੂਤਕੁ ਮੰਨੀਐ ਸਭ ਤੈ ਸੂਤਕੁ ਹੋਇ ॥
जे करि सूतकु मंनीऐ सभ तै सूतकु होइ ॥

अशुद्धतेची संकल्पना मान्य केली तर सर्वत्र अशुद्धता आहे.

ਗੋਹੇ ਅਤੈ ਲਕੜੀ ਅੰਦਰਿ ਕੀੜਾ ਹੋਇ ॥
गोहे अतै लकड़ी अंदरि कीड़ा होइ ॥

शेण आणि लाकडात कृमी असतात.

ਜੇਤੇ ਦਾਣੇ ਅੰਨ ਕੇ ਜੀਆ ਬਾਝੁ ਨ ਕੋਇ ॥
जेते दाणे अंन के जीआ बाझु न कोइ ॥

जितके कणके आहेत, तितके कोणतेही जीवन नाही.

ਪਹਿਲਾ ਪਾਣੀ ਜੀਉ ਹੈ ਜਿਤੁ ਹਰਿਆ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥
पहिला पाणी जीउ है जितु हरिआ सभु कोइ ॥

प्रथम, पाण्यात जीवन आहे, ज्याद्वारे इतर सर्व काही हिरवे केले जाते.

ਸੂਤਕੁ ਕਿਉ ਕਰਿ ਰਖੀਐ ਸੂਤਕੁ ਪਵੈ ਰਸੋਇ ॥
सूतकु किउ करि रखीऐ सूतकु पवै रसोइ ॥

ते अशुद्धतेपासून कसे संरक्षित केले जाऊ शकते? ते आपल्याच स्वयंपाकघराला स्पर्श करते.

ਨਾਨਕ ਸੂਤਕੁ ਏਵ ਨ ਉਤਰੈ ਗਿਆਨੁ ਉਤਾਰੇ ਧੋਇ ॥੧॥
नानक सूतकु एव न उतरै गिआनु उतारे धोइ ॥१॥

हे नानक, अशा प्रकारे अशुद्धता काढता येत नाही; ते केवळ आध्यात्मिक शहाणपणाने धुऊन जाते. ||1||

ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਮਨ ਕਾ ਸੂਤਕੁ ਲੋਭੁ ਹੈ ਜਿਹਵਾ ਸੂਤਕੁ ਕੂੜੁ ॥
मन का सूतकु लोभु है जिहवा सूतकु कूड़ु ॥

मनाची अपवित्रता म्हणजे लोभ आणि जिभेची अपवित्रता असत्य आहे.

ਅਖੀ ਸੂਤਕੁ ਵੇਖਣਾ ਪਰ ਤ੍ਰਿਅ ਪਰ ਧਨ ਰੂਪੁ ॥
अखी सूतकु वेखणा पर त्रिअ पर धन रूपु ॥

डोळ्यांची अशुद्धता म्हणजे दुसऱ्या पुरुषाच्या पत्नीच्या सौंदर्याकडे आणि त्याच्या संपत्तीकडे टक लावून पाहणे.

ਕੰਨੀ ਸੂਤਕੁ ਕੰਨਿ ਪੈ ਲਾਇਤਬਾਰੀ ਖਾਹਿ ॥
कंनी सूतकु कंनि पै लाइतबारी खाहि ॥

कानांची अपवित्रता म्हणजे इतरांची निंदा ऐकणे.

ਨਾਨਕ ਹੰਸਾ ਆਦਮੀ ਬਧੇ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਹਿ ॥੨॥
नानक हंसा आदमी बधे जम पुरि जाहि ॥२॥

हे नानक, नश्वराचा आत्मा जातो, बांधला जातो आणि मृत्यूच्या नगरात अडकतो. ||2||

ਮਃ ੧ ॥
मः १ ॥

पहिली मेहल:

ਸਭੋ ਸੂਤਕੁ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲਗੈ ਜਾਇ ॥
सभो सूतकु भरमु है दूजै लगै जाइ ॥

सर्व अपवित्रता संशय आणि द्वैताच्या आसक्तीतून येते.

ਜੰਮਣੁ ਮਰਣਾ ਹੁਕਮੁ ਹੈ ਭਾਣੈ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
जंमणु मरणा हुकमु है भाणै आवै जाइ ॥

जन्म आणि मृत्यू हे परमेश्वराच्या इच्छेच्या अधीन आहेत; त्याच्या इच्छेने आपण येतो आणि जातो.

ਖਾਣਾ ਪੀਣਾ ਪਵਿਤ੍ਰੁ ਹੈ ਦਿਤੋਨੁ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥
खाणा पीणा पवित्रु है दितोनु रिजकु संबाहि ॥

खाणे पिणे शुद्ध आहे, कारण परमेश्वर सर्वांना पोषण देतो.

ਨਾਨਕ ਜਿਨੑੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੁਝਿਆ ਤਿਨੑਾ ਸੂਤਕੁ ਨਾਹਿ ॥੩॥
नानक जिनी गुरमुखि बुझिआ तिना सूतकु नाहि ॥३॥

हे नानक, भगवंताला समजून घेणारे गुरुमुख अशुद्धतेने डागत नाहीत. ||3||


सूची (1 - 1430)
जप पान: 1 - 8
सो दर पान: 8 - 10
सो पुरख पान: 10 - 12
सोहला पान: 12 - 13
सिरी राग पान: 14 - 93
राग माझ पान: 94 - 150
राग गउड़ी पान: 151 - 346
राग आसा पान: 347 - 488
राग गूजरी पान: 489 - 526
राग देवगणधारी पान: 527 - 536
राग बिहागड़ा पान: 537 - 556
राग वढ़हंस पान: 557 - 594
राग सोरठ पान: 595 - 659
राग धनसारी पान: 660 - 695
राग जैतसरी पान: 696 - 710
राग तोडी पान: 711 - 718
राग बैराडी पान: 719 - 720
राग तिलंग पान: 721 - 727
राग सूही पान: 728 - 794
राग बिलावल पान: 795 - 858
राग गोंड पान: 859 - 875
राग रामकली पान: 876 - 974
राग नट नारायण पान: 975 - 983
राग माली पान: 984 - 988
राग मारू पान: 989 - 1106
राग तुखारी पान: 1107 - 1117
राग केदारा पान: 1118 - 1124
राग भैरौ पान: 1125 - 1167
राग वसंत पान: 1168 - 1196
राग सारंगस पान: 1197 - 1253
राग मलार पान: 1254 - 1293
राग कानडा पान: 1294 - 1318
राग कल्याण पान: 1319 - 1326
राग प्रभाती पान: 1327 - 1351
राग जयवंती पान: 1352 - 1359
सलोक सहस्रकृति पान: 1353 - 1360
गाथा महला 5 पान: 1360 - 1361
फुनहे महला 5 पान: 1361 - 1363
चौबोले महला 5 पान: 1363 - 1364
सलोक भगत कबीर जिओ के पान: 1364 - 1377
सलोक सेख फरीद के पान: 1377 - 1385
सवईए स्री मुखबाक महला 5 पान: 1385 - 1389
सवईए महले पहिले के पान: 1389 - 1390
सवईए महले दूजे के पान: 1391 - 1392
सवईए महले तीजे के पान: 1392 - 1396
सवईए महले चौथे के पान: 1396 - 1406
सवईए महले पंजवे के पान: 1406 - 1409
सलोक वारा ते वधीक पान: 1410 - 1426
सलोक महला 9 पान: 1426 - 1429
मुंदावणी महला 5 पान: 1429 - 1429
रागमाला पान: 1430 - 1430