शब्दाची लपलेली बाणी प्रकट होते.
हे नानक, खरा परमेश्वर प्रगट आणि ज्ञात आहे. ||५३||
अंतःप्रेरणेने आणि प्रेमाने परमेश्वराची भेट झाली की शांती मिळते.
गुरुमुख जागृत व जागृत राहतो; त्याला झोप येत नाही.
तो अमर्याद, निरपेक्ष शब्द अंतर्मनात अंतर्भूत करतो.
शब्दाचा जप केल्याने तो मुक्त होतो आणि इतरांचाही उद्धार करतो.
जे गुरूंच्या शिकवणीचे पालन करतात ते सत्याशी एकरूप होतात.
हे नानक, जे आपला स्वाभिमान नाहीसा करतात ते परमेश्वराला भेटतात; ते संशयाने वेगळे राहत नाहीत. ||५४||
"ते स्थान कोठे आहे, जेथे वाईट विचारांचा नाश होतो?
नश्वराला वास्तवाचे सार समजत नाही; त्याला दुःख का सहन करावे लागेल?"
मृत्यूच्या दारात बांधलेल्याला कोणीही वाचवू शकत नाही.
शब्दाशिवाय कोणाचेही श्रेय किंवा मान नाही.
"समज कशी मिळवता येईल आणि ओलांडता येईल?"
हे नानक, मूर्ख स्वार्थी मनमुखाला कळत नाही. ||५५||
गुरूंच्या वचनाचे चिंतन केल्याने वाईट विचार नाहीसे होतात.
खऱ्या गुरूंच्या भेटीने मुक्तीचे द्वार सापडते.
स्वार्थी मनमुखाला वास्तवाचे मर्म समजत नाही आणि तो जळून राख होतो.
त्याची वाईट बुद्धी त्याला परमेश्वरापासून दूर करते आणि त्याला त्रास होतो.
परमेश्वराच्या आदेशाचा स्वीकार केल्याने त्याला सर्व सद्गुण आणि आध्यात्मिक ज्ञान प्राप्त होते.
हे नानक, परमेश्वराच्या दरबारात त्यांचा सन्मान आहे. ||५६||
ज्याच्याकडे माल आहे, खऱ्या नामाची संपत्ती आहे,
ओलांडतो, आणि त्याच्याबरोबर इतरांनाही घेऊन जातो.
जो अंतर्ज्ञानाने समजून घेतो आणि भगवंताशी एकरूप होतो, त्याचा सन्मान होतो.
त्याच्या योग्यतेचा कोणीही अंदाज लावू शकत नाही.
मी जिकडे पाहतो तिकडे मला परमेश्वर व्यापलेला आणि व्यापलेला दिसतो.
हे नानक, खऱ्या परमेश्वराच्या प्रेमाने, माणूस पार करतो. ||५७||
"शब्द कोठे राहावे असे म्हटले आहे? काय आपल्याला भयंकर जग-सागर पार करेल?
श्वास, श्वास बाहेर टाकल्यावर, दहा बोटांची लांबी वाढवते; श्वासाचा आधार काय आहे?
बोलणे आणि खेळणे, माणूस स्थिर आणि स्थिर कसा असू शकतो? न दिसणारे कसे पाहता येईल?"
हे स्वामी ऐका; नानक खरोखर प्रार्थना करतात. स्वतःच्या मनाला शिकवा.
गुरुमुख खऱ्या शब्दाशी प्रेमाने जोडलेला असतो. त्याची कृपादृष्टी देऊन, तो आपल्याला त्याच्या संघात एकत्र करतो.
तो स्वतः सर्वज्ञ आणि सर्व पाहणारा आहे. परिपूर्ण नियतीने, आपण त्याच्यामध्ये विलीन होतो. ||५८||
ते शब्द सर्व प्राणिमात्रांच्या केंद्रकात खोलवर राहतात. देव अदृश्य आहे; मी जिकडे पाहतो तिकडे मला तो दिसतो.
वायु हे परम परमेश्वराचे निवासस्थान आहे. त्याच्याकडे कोणतेही गुण नाहीत; त्याच्याकडे सर्व गुण आहेत.
जेव्हा तो त्याच्या कृपेची दृष्टी देतो तेव्हा शब्द हृदयात राहतो आणि आतून शंका नाहीशी होते.
शरीर आणि मन निर्दोष बनतात, त्यांच्या बाणीच्या पवित्र वचनाने. त्याचे नाम आपल्या मनात धारण करू द्या.
शब्द हा गुरू आहे, जो तुम्हाला भयंकर विश्वसागरातून पार करतो. येथे आणि यापुढे केवळ एकच परमेश्वर जाणून घ्या.
त्याला कोणतेही रूप किंवा रंग, सावली किंवा भ्रम नाही; हे नानक, शब्द जाण. ||५९||
हे एकांतिक संन्यासी, खरा, निरपेक्ष परमेश्वर म्हणजे सोडलेल्या श्वासाचा आधार आहे, जो दहा बोटांच्या लांबीपर्यंत पसरतो.
गुरुमुख वास्तवाचे सार बोलतो आणि मंथन करतो, आणि अदृश्य, अनंत परमेश्वराची जाणीव करतो.
तिन्ही गुणांचे निर्मूलन करून तो शब्द आत धारण करतो आणि मग त्याचे मन अहंकारापासून मुक्त होते.
आतून आणि बाहेर, तो एकट्या परमेश्वरालाच ओळखतो; तो परमेश्वराच्या नावावर प्रेम करतो.
तो सुषमना, इडा आणि पिंगला समजून घेतो, जेव्हा अदृश्य परमेश्वर स्वतःला प्रकट करतो.
हे नानक, खरा परमेश्वर या तीन ऊर्जा वाहिन्यांच्या वर आहे. खऱ्या गुरूंच्या शब्दाने, माणूस त्याच्यात विलीन होतो. ||60||
"हवा हा मनाचा आत्मा आहे असे म्हणतात. पण हवा कशाला खायला घालते?
अध्यात्मिक गुरू आणि एकांतिक संन्यासी यांचा मार्ग काय आहे? सिद्धाचा व्यवसाय काय आहे?"