ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 श्री गुरु ग्रंथ साहिब
पान - 907
ਜਾ ਆਏ ਤਾ ਤਿਨਹਿ ਪਠਾਏ ਚਾਲੇ ਤਿਨੈ ਬੁਲਾਇ ਲਇਆ ॥
जा आए ता तिनहि पठाए चाले तिनै बुलाइ लइआ ॥परमेश्वर त्याला पाठवतो तेव्हा तो येतो. जेव्हा परमेश्वर त्याला परत बोलावतो तेव्हा तो जातो.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸਣਹਾਰੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥੧੦॥
जो किछु करणा सो करि रहिआ बखसणहारै बखसि लइआ ॥१०॥तो जे काही करतो ते परमेश्वर करत असतो. क्षमाशील परमेश्वर त्याला क्षमा करतो. ||10||
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਚਾਖਿਆ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਖੋਜੁ ਭਇਆ ॥
जिनि एहु चाखिआ राम रसाइणु तिन की संगति खोजु भइआ ॥ज्यांनी परमेश्वराच्या या उदात्त तत्वाचा आस्वाद घेतला आहे त्यांच्याबरोबर राहण्याचा माझा प्रयत्न आहे.
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਬੁਧਿ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਇਆ ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ॥੧੧॥
रिधि सिधि बुधि गिआनु गुरू ते पाइआ मुकति पदारथु सरणि पइआ ॥११॥संपत्ती, चमत्कारिक अध्यात्मिक शक्ती, बुद्धी आणि अध्यात्मिक ज्ञान हे गुरूंकडून मिळतात. त्याच्या अभयारण्यात मुक्तीचा खजिना प्राप्त होतो. ||11||
ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣਾ ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਬਿਰਕਤੁ ਭਇਆ ॥
दुखु सुखु गुरमुखि सम करि जाणा हरख सोग ते बिरकतु भइआ ॥गुरुमुख दुःख आणि सुखाकडे एकसारखेच पाहतो; तो आनंद आणि दुःखाने अस्पर्श राहतो.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ਲਇਆ ॥੧੨॥੭॥
आपु मारि गुरमुखि हरि पाए नानक सहजि समाइ लइआ ॥१२॥७॥आपल्या स्वाभिमानावर विजय मिळवून गुरुमुखाला परमेश्वर सापडतो; हे नानक, तो अंतर्ज्ञानाने परमेश्वरात विलीन होतो. ||12||7||
ਰਾਮਕਲੀ ਦਖਣੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
रामकली दखणी महला १ ॥रामकले, दखने, पहिली मेहल:
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਰਸਿ ਲੀਣਾ ॥੧॥
जतु सतु संजमु साचु द्रिड़ाइआ साच सबदि रसि लीणा ॥१॥संयम, पावित्र्य, आत्मसंयम आणि सत्यता हे माझ्यात बिंबवले गेले आहे; मी शब्दाच्या खऱ्या शब्दाच्या उदात्त साराने ओतप्रोत झालो आहे. ||1||
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਲੀਣਾ ॥
मेरा गुरु दइआलु सदा रंगि लीणा ॥माझे दयाळू गुरु सदैव प्रभूच्या प्रेमाने रंगलेले आहेत.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਾਚੇ ਦੇਖਿ ਪਤੀਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
अहिनिसि रहै एक लिव लागी साचे देखि पतीणा ॥१॥ रहाउ ॥रात्रंदिवस, तो एका परमेश्वरावर प्रेमाने केंद्रित असतो; खऱ्या परमेश्वराकडे पाहिल्यावर तो प्रसन्न होतो. ||1||विराम||
ਰਹੈ ਗਗਨ ਪੁਰਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਮੈਸਰਿ ਅਨਹਤ ਸਬਦਿ ਰੰਗੀਣਾ ॥੨॥
रहै गगन पुरि द्रिसटि समैसरि अनहत सबदि रंगीणा ॥२॥तो दहाव्या गेटमध्ये राहतो, आणि सर्वांकडे समानतेने पाहतो; तो शब्दाच्या अप्रचलित ध्वनी प्रवाहाने ओतलेला आहे. ||2||
ਸਤੁ ਬੰਧਿ ਕੁਪੀਨ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਰਸੀਣਾ ॥੩॥
सतु बंधि कुपीन भरिपुरि लीणा जिहवा रंगि रसीणा ॥३॥पवित्रतेचे वस्त्र परिधान करून तो सर्वव्यापी परमेश्वरामध्ये लीन राहतो; त्याच्या जिभेला देवाच्या प्रेमाची चव चाखते. ||3||
ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਜਿਨਿ ਰਚੁ ਰਾਚੇ ਕਿਰਤੁ ਵੀਚਾਰਿ ਪਤੀਣਾ ॥੪॥
मिलै गुर साचे जिनि रचु राचे किरतु वीचारि पतीणा ॥४॥ज्याने सृष्टी निर्माण केली त्यालाच खरे गुरु भेटले; गुरूंच्या जीवनशैलीचे चिंतन केल्याने ते प्रसन्न होतात. ||4||
ਏਕ ਮਹਿ ਸਰਬ ਸਰਬ ਮਹਿ ਏਕਾ ਏਹ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਈ ॥੫॥
एक महि सरब सरब महि एका एह सतिगुरि देखि दिखाई ॥५॥सर्व एकात आहेत आणि एकच सर्वांमध्ये आहे. हेच खरे गुरूंनी मला दाखवले आहे. ||5||
ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਖਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੬॥
जिनि कीए खंड मंडल ब्रहमंडा सो प्रभु लखनु न जाई ॥६॥ज्याने जग, सौर यंत्रणा आणि आकाशगंगा निर्माण केल्या - तो देव ओळखला जाऊ शकत नाही. ||6||
ਦੀਪਕ ਤੇ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥੭॥
दीपक ते दीपकु परगासिआ त्रिभवण जोति दिखाई ॥७॥देवाच्या दिव्यातून आतला दिवा पेटतो; दैवी प्रकाश तीन जगांना प्रकाशित करतो. ||7||
ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਸਚ ਮਹਲੀ ਬੈਠੇ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥੮॥
सचै तखति सच महली बैठे निरभउ ताड़ी लाई ॥८॥खऱ्या हवेलीत खऱ्या सिंहासनावर गुरू विराजमान होतात; तो निर्भय परमेश्वरात रमलेला, लीन झालेला असतो. ||8||
ਮੋਹਿ ਗਇਆ ਬੈਰਾਗੀ ਜੋਗੀ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਈ ॥੯॥
मोहि गइआ बैरागी जोगी घटि घटि किंगुरी वाई ॥९॥गुरू, अलिप्त योगी, सर्वांच्या अंतःकरणात मोहित झाले आहेत; तो प्रत्येक हृदयात त्याची वीणा वाजवतो. ||9||
ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਛੂਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਸਖਾਈ ॥੧੦॥੮॥
नानक सरणि प्रभू की छूटे सतिगुर सचु सखाई ॥१०॥८॥हे नानक, देवाच्या अभयारण्यात, मनुष्य मुक्त झाला आहे; खरे गुरु हेच आपले खरे साहाय्य आणि आधार बनतात. ||10||8||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
रामकली महला १ ॥रामकली, पहिली मेहल:
ਅਉਹਠਿ ਹਸਤ ਮੜੀ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥੧॥
अउहठि हसत मड़ी घरु छाइआ धरणि गगन कल धारी ॥१॥हृदयाच्या मठात त्याने आपले घर केले आहे; त्याने पृथ्वी आणि आकाशात आपली शक्ती ओतली आहे. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੇਤੀ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰੀ ਸੰਤਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
गुरमुखि केती सबदि उधारी संतहु ॥१॥ रहाउ ॥हे संतांनो, शब्दाच्या माध्यमातून गुरुमुखांनी अनेकांचे रक्षण केले आहे. ||1||विराम||
ਮਮਤਾ ਮਾਰਿ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੨॥
ममता मारि हउमै सोखै त्रिभवणि जोति तुमारी ॥२॥तो आसक्तीवर विजय मिळवतो, अहंकार नाहीसे करतो आणि तुझा दिव्य प्रकाश तिन्ही लोकांमध्ये व्यापलेला पाहतो. ||2||
ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੩॥
मनसा मारि मनै महि राखै सतिगुर सबदि वीचारी ॥३॥तो इच्छेवर विजय मिळवतो आणि परमेश्वराला त्याच्या मनात धारण करतो; तो खऱ्या गुरूंच्या शब्दाचे चिंतन करतो. ||3||
ਸਿੰਙੀ ਸੁਰਤਿ ਅਨਾਹਦਿ ਵਾਜੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੪॥
सिंङी सुरति अनाहदि वाजै घटि घटि जोति तुमारी ॥४॥चेतनेचे शिंग अनस्ट्रक ध्वनी प्रवाह कंपन करते; प्रभु, तुझा प्रकाश प्रत्येक हृदयाला प्रकाशित करतो. ||4||
ਪਰਪੰਚ ਬੇਣੁ ਤਹੀ ਮਨੁ ਰਾਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਪਰਜਾਰੀ ॥੫॥
परपंच बेणु तही मनु राखिआ ब्रहम अगनि परजारी ॥५॥तो आपल्या मनात विश्वाची बासरी वाजवतो आणि देवाचा अग्नी प्रज्वलित करतो. ||5||
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦੀਪਕੁ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰੀ ॥੬॥
पंच ततु मिलि अहिनिसि दीपकु निरमल जोति अपारी ॥६॥रात्रंदिवस या पंचतत्त्वांना एकत्र आणून, परमेश्वराचा दिवा अनंताच्या निष्कलंक प्रकाशाने चमकतो. ||6||
ਰਵਿ ਸਸਿ ਲਉਕੇ ਇਹੁ ਤਨੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨਿਰਾਰੀ ॥੭॥
रवि ससि लउके इहु तनु किंगुरी वाजै सबदु निरारी ॥७॥उजव्या आणि डाव्या नाकपुड्या, सूर्य आणि चंद्र वाहिनी, शरीर-वीणाच्या तार आहेत; ते शब्दाच्या अद्भुत रागाने कंपन करतात. ||7||
ਸਿਵ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਆਸਣੁ ਅਉਧੂ ਅਲਖੁ ਅਗੰਮੁ ਅਪਾਰੀ ॥੮॥
सिव नगरी महि आसणु अउधू अलखु अगंमु अपारी ॥८॥खरा संन्यासी देवाच्या नगरात, अदृश्य, दुर्गम, अनंत स्थान प्राप्त करतो. ||8||
ਕਾਇਆ ਨਗਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਪੰਚ ਵਸਹਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੯॥
काइआ नगरी इहु मनु राजा पंच वसहि वीचारी ॥९॥मन हा शरीराच्या नगरीचा राजा आहे; ज्ञानाचे पाच स्त्रोत त्यात वसतात. ||9||
ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਆਸਣਿ ਘਰਿ ਰਾਜਾ ਅਦਲੁ ਕਰੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧੦॥
सबदि रवै आसणि घरि राजा अदलु करे गुणकारी ॥१०॥आपल्या घरी बसून हा राजा शब्दाचा जप करतो; तो न्याय आणि सद्गुण चालवतो. ||10||
ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਕਹੇ ਕਹਿ ਬਪੁਰੇ ਜੀਵਤ ਮੂਆ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ॥੧੧॥
कालु बिकालु कहे कहि बपुरे जीवत मूआ मनु मारी ॥११॥बिचारा मृत्यू किंवा जन्म त्याला काय म्हणू शकतो? त्याच्या मनावर विजय मिळवून तो जिवंत असतानाही मेलेलाच राहतो. ||11||