ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 907
ਜਾ ਆਏ ਤਾ ਤਿਨਹਿ ਪਠਾਏ ਚਾਲੇ ਤਿਨੈ ਬੁਲਾਇ ਲਇਆ ॥
jaa aae taa tineh patthaae chaale tinai bulaae leaa |જ્યારે પ્રભુ તેને મોકલે છે ત્યારે તે આવે છે; જ્યારે ભગવાન તેને પાછો બોલાવે છે, ત્યારે તે જાય છે.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੋ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਬਖਸਣਹਾਰੈ ਬਖਸਿ ਲਇਆ ॥੧੦॥
jo kichh karanaa so kar rahiaa bakhasanahaarai bakhas leaa |10|તે જે કંઈ કરે છે તે પ્રભુ જ કરે છે. ક્ષમાશીલ ભગવાન તેને માફ કરે છે. ||10||
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਚਾਖਿਆ ਰਾਮ ਰਸਾਇਣੁ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਖੋਜੁ ਭਇਆ ॥
jin ehu chaakhiaa raam rasaaein tin kee sangat khoj bheaa |હું એવા લોકો સાથે રહેવા માંગુ છું જેમણે ભગવાનના આ ઉત્કૃષ્ટ સારનો સ્વાદ લીધો છે.
ਰਿਧਿ ਸਿਧਿ ਬੁਧਿ ਗਿਆਨੁ ਗੁਰੂ ਤੇ ਪਾਇਆ ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਸਰਣਿ ਪਇਆ ॥੧੧॥
ridh sidh budh giaan guroo te paaeaa mukat padaarath saran peaa |11|સંપત્તિ, ચમત્કારિક આધ્યાત્મિક શક્તિઓ, શાણપણ અને આધ્યાત્મિક જ્ઞાન, ગુરુ પાસેથી પ્રાપ્ત થાય છે. તેમના અભયારણ્યમાં મુક્તિનો ખજાનો મળે છે. ||11||
ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣਾ ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਬਿਰਕਤੁ ਭਇਆ ॥
dukh sukh guramukh sam kar jaanaa harakh sog te birakat bheaa |ગુરમુખ દુઃખ અને આનંદને એક સમાન જુએ છે; તે આનંદ અને દુ:ખથી અસ્પૃશ્ય રહે છે.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪਾਏ ਨਾਨਕ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇ ਲਇਆ ॥੧੨॥੭॥
aap maar guramukh har paae naanak sahaj samaae leaa |12|7|પોતાના સ્વ-અહંકારને જીતીને, ગુરુમુખ પ્રભુને શોધે છે; ઓ નાનક, તે સાહજિક રીતે ભગવાનમાં ભળી જાય છે. ||12||7||
ਰਾਮਕਲੀ ਦਖਣੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
raamakalee dakhanee mahalaa 1 |રામકલી, દખાની, પ્રથમ મહેલ:
ਜਤੁ ਸਤੁ ਸੰਜਮੁ ਸਾਚੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਰਸਿ ਲੀਣਾ ॥੧॥
jat sat sanjam saach drirraaeaa saach sabad ras leenaa |1|ત્યાગ, પવિત્રતા, આત્મસંયમ અને સત્યતા મારી અંદર રોપવામાં આવી છે; હું શબ્દના સાચા શબ્દના ઉત્કૃષ્ટ સારથી પ્રભાવિત છું. ||1||
ਮੇਰਾ ਗੁਰੁ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਲੀਣਾ ॥
meraa gur deaal sadaa rang leenaa |મારા દયાળુ ગુરુ હંમેશ માટે ભગવાનના પ્રેમથી રંગાયેલા રહે છે.
ਅਹਿਨਿਸਿ ਰਹੈ ਏਕ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਾਚੇ ਦੇਖਿ ਪਤੀਣਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
ahinis rahai ek liv laagee saache dekh pateenaa |1| rahaau |દિવસ અને રાત, તે એક ભગવાન પર પ્રેમથી કેન્દ્રિત રહે છે; સાચા ભગવાનને જોતા, તે પ્રસન્ન થાય છે. ||1||થોભો ||
ਰਹੈ ਗਗਨ ਪੁਰਿ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਸਮੈਸਰਿ ਅਨਹਤ ਸਬਦਿ ਰੰਗੀਣਾ ॥੨॥
rahai gagan pur drisatt samaisar anahat sabad rangeenaa |2|તે દસમા દ્વારમાં રહે છે, અને બધાને સમાન રીતે જુએ છે; તે શબ્દના અનસ્ટ્રક ધ્વનિ પ્રવાહથી પ્રભાવિત છે. ||2||
ਸਤੁ ਬੰਧਿ ਕੁਪੀਨ ਭਰਿਪੁਰਿ ਲੀਣਾ ਜਿਹਵਾ ਰੰਗਿ ਰਸੀਣਾ ॥੩॥
sat bandh kupeen bharipur leenaa jihavaa rang raseenaa |3|પવિત્રતાનું કમર-વસ્ત્ર પહેરીને, તે સર્વવ્યાપી પ્રભુમાં લીન રહે છે; તેની જીભ ભગવાનના પ્રેમનો સ્વાદ માણે છે. ||3||
ਮਿਲੈ ਗੁਰ ਸਾਚੇ ਜਿਨਿ ਰਚੁ ਰਾਚੇ ਕਿਰਤੁ ਵੀਚਾਰਿ ਪਤੀਣਾ ॥੪॥
milai gur saache jin rach raache kirat veechaar pateenaa |4|જેણે સૃષ્ટિની રચના કરી છે તે સાચા ગુરુને મળ્યા છે; ગુરુની જીવનશૈલીનું ચિંતન કરવાથી તેઓ પ્રસન્ન થાય છે. ||4||
ਏਕ ਮਹਿ ਸਰਬ ਸਰਬ ਮਹਿ ਏਕਾ ਏਹ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਈ ॥੫॥
ek meh sarab sarab meh ekaa eh satigur dekh dikhaaee |5|બધા એકમાં છે, અને એક જ બધામાં છે. સાચા ગુરુએ મને આ બતાવ્યું છે. ||5||
ਜਿਨਿ ਕੀਏ ਖੰਡ ਮੰਡਲ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਲਖਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੬॥
jin kee khandd manddal brahamanddaa so prabh lakhan na jaaee |6|જેણે વિશ્વો, સૌરમંડળ અને તારાવિશ્વો બનાવ્યા - તે ભગવાનને જાણી શકાય નહીં. ||6||
ਦੀਪਕ ਤੇ ਦੀਪਕੁ ਪਰਗਾਸਿਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਜੋਤਿ ਦਿਖਾਈ ॥੭॥
deepak te deepak paragaasiaa tribhavan jot dikhaaee |7|ભગવાનના દીવાથી અંદરનો દીવો પ્રગટે છે; દૈવી પ્રકાશ ત્રણેય જગતને પ્રકાશિત કરે છે. ||7||
ਸਚੈ ਤਖਤਿ ਸਚ ਮਹਲੀ ਬੈਠੇ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਈ ॥੮॥
sachai takhat sach mahalee baitthe nirbhau taarree laaee |8|ગુરુ સાચી હવેલીમાં સાચા સિંહાસન પર બિરાજે છે; તે નિર્ભય ભગવાનમાં સમાઈ જાય છે, સમાઈ જાય છે. ||8||
ਮੋਹਿ ਗਇਆ ਬੈਰਾਗੀ ਜੋਗੀ ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਈ ॥੯॥
mohi geaa bairaagee jogee ghatt ghatt kinguree vaaee |9|ગુરુ, અલિપ્ત યોગીએ, બધાના હૃદયને મોહિત કર્યું છે; તે દરેક હૃદયમાં તેની વીણા વગાડે છે. ||9||
ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਪ੍ਰਭੂ ਕੀ ਛੂਟੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਚੁ ਸਖਾਈ ॥੧੦॥੮॥
naanak saran prabhoo kee chhootte satigur sach sakhaaee |10|8|ઓ નાનક, ભગવાનના અભયારણ્યમાં, વ્યક્તિ મુક્તિ પામે છે; સાચા ગુરુ આપણી સાચી મદદ અને ટેકો બને છે. ||10||8||
ਰਾਮਕਲੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥
raamakalee mahalaa 1 |રામકલી, પ્રથમ મહેલ:
ਅਉਹਠਿ ਹਸਤ ਮੜੀ ਘਰੁ ਛਾਇਆ ਧਰਣਿ ਗਗਨ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥੧॥
aauhatth hasat marree ghar chhaaeaa dharan gagan kal dhaaree |1|તેણે હૃદયના આશ્રમમાં પોતાનું ઘર બનાવ્યું છે; તેણે પૃથ્વી અને આકાશમાં પોતાની શક્તિનો સંચાર કર્યો છે. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੇਤੀ ਸਬਦਿ ਉਧਾਰੀ ਸੰਤਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh ketee sabad udhaaree santahu |1| rahaau |શબ્દના શબ્દ દ્વારા, ગુરુમુખોએ ઘણા બધાને બચાવ્યા છે, હે સંતો. ||1||થોભો ||
ਮਮਤਾ ਮਾਰਿ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ਤ੍ਰਿਭਵਣਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੨॥
mamataa maar haumai sokhai tribhavan jot tumaaree |2|તે આસક્તિ પર વિજય મેળવે છે, અને અહંકારને નાબૂદ કરે છે, અને ભગવાન, તમારા દિવ્ય પ્રકાશને ત્રણેય લોકમાં વ્યાપેલા જુએ છે. ||2||
ਮਨਸਾ ਮਾਰਿ ਮਨੈ ਮਹਿ ਰਾਖੈ ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੩॥
manasaa maar manai meh raakhai satigur sabad veechaaree |3|તે ઇચ્છા પર વિજય મેળવે છે, અને ભગવાનને તેના મનમાં સમાવે છે; તે સાચા ગુરુના શબ્દનું ચિંતન કરે છે. ||3||
ਸਿੰਙੀ ਸੁਰਤਿ ਅਨਾਹਦਿ ਵਾਜੈ ਘਟਿ ਘਟਿ ਜੋਤਿ ਤੁਮਾਰੀ ॥੪॥
singee surat anaahad vaajai ghatt ghatt jot tumaaree |4|ચેતનાનું હોર્ન અનસ્ટ્રક્ડ ધ્વનિ પ્રવાહને વાઇબ્રેટ કરે છે; તમારો પ્રકાશ દરેક હૃદયને પ્રકાશિત કરે છે, પ્રભુ. ||4||
ਪਰਪੰਚ ਬੇਣੁ ਤਹੀ ਮਨੁ ਰਾਖਿਆ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਪਰਜਾਰੀ ॥੫॥
parapanch ben tahee man raakhiaa braham agan parajaaree |5|તે પોતાના મનમાં બ્રહ્માંડની વાંસળી વગાડે છે, અને ભગવાનનો અગ્નિ પ્રગટાવે છે. ||5||
ਪੰਚ ਤਤੁ ਮਿਲਿ ਅਹਿਨਿਸਿ ਦੀਪਕੁ ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰੀ ॥੬॥
panch tat mil ahinis deepak niramal jot apaaree |6|દિવસ અને રાત, પાંચ તત્વોને એકસાથે લાવીને, ભગવાનનો દીવો અનંતના શુદ્ધ પ્રકાશથી ઝળકે છે. ||6||
ਰਵਿ ਸਸਿ ਲਉਕੇ ਇਹੁ ਤਨੁ ਕਿੰਗੁਰੀ ਵਾਜੈ ਸਬਦੁ ਨਿਰਾਰੀ ॥੭॥
rav sas lauke ihu tan kinguree vaajai sabad niraaree |7|જમણી અને ડાબી નસકોરી, સૂર્ય અને ચંદ્રમાર્ગો, શરીર-વીણાના તાર છે; તેઓ શબ્દના અદ્ભુત મેલોડીને વાઇબ્રેટ કરે છે. ||7||
ਸਿਵ ਨਗਰੀ ਮਹਿ ਆਸਣੁ ਅਉਧੂ ਅਲਖੁ ਅਗੰਮੁ ਅਪਾਰੀ ॥੮॥
siv nagaree meh aasan aaudhoo alakh agam apaaree |8|સાચા સંન્યાસી ભગવાનના શહેરમાં, અદૃશ્ય, અપ્રાપ્ય, અનંતમાં બેઠક મેળવે છે. ||8||
ਕਾਇਆ ਨਗਰੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਰਾਜਾ ਪੰਚ ਵਸਹਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੯॥
kaaeaa nagaree ihu man raajaa panch vaseh veechaaree |9|મન શરીરના શહેરનો રાજા છે; જ્ઞાનના પાંચ સ્ત્રોત તેની અંદર રહે છે. ||9||
ਸਬਦਿ ਰਵੈ ਆਸਣਿ ਘਰਿ ਰਾਜਾ ਅਦਲੁ ਕਰੇ ਗੁਣਕਾਰੀ ॥੧੦॥
sabad ravai aasan ghar raajaa adal kare gunakaaree |10|પોતાના ઘરમાં બેસીને આ રાજા શબ્દ જપ કરે છે; તે ન્યાય અને સદ્ગુણનું સંચાલન કરે છે. ||10||
ਕਾਲੁ ਬਿਕਾਲੁ ਕਹੇ ਕਹਿ ਬਪੁਰੇ ਜੀਵਤ ਮੂਆ ਮਨੁ ਮਾਰੀ ॥੧੧॥
kaal bikaal kahe keh bapure jeevat mooaa man maaree |11|ગરીબ મૃત્યુ કે જન્મ તેને શું કહી શકે? તેના મન પર વિજય મેળવતા, તે જીવતા છતાં મૃત રહે છે. ||11||