ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 787
ਸੂਹੈ ਵੇਸਿ ਪਿਰੁ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਮੁਖਿ ਦਝਿ ਮੁਈ ਗਾਵਾਰਿ ॥
soohai ves pir kinai na paaeio manamukh dajh muee gaavaar |તેણીના લાલ વસ્ત્ર પહેરીને, કોઈએ તેણીના પતિ ભગવાનને શોધી શક્યા નથી; સ્વ-ઇચ્છા ધરાવતો મનમુખ બળીને મૃત્યુ પામે છે.
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੂਹਾ ਵੇਸੁ ਗਇਆ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਮਾਰਿ ॥
satigur miliaai soohaa ves geaa haumai vichahu maar |સાચા ગુરુને મળીને, તેણીએ તેના લાલ વસ્ત્રનો ત્યાગ કર્યો, અને અંદરથી અહંકાર નાબૂદ કર્યો.
ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਤਾ ਲਾਲੁ ਹੋਆ ਰਸਨਾ ਰਤੀ ਗੁਣ ਸਾਰਿ ॥
man tan rataa laal hoaa rasanaa ratee gun saar |તેણીનું મન અને શરીર તેના પ્રેમના ઊંડા લાલ રંગથી રંગાયેલા છે, અને તેણીની જીભ તેના ગુણગાન અને શ્રેષ્ઠતાના ગીતોથી રંગાયેલી છે.
ਸਦਾ ਸੋਹਾਗਣਿ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭੈ ਭਾਇ ਕਰੇ ਸੀਗਾਰੁ ॥
sadaa sohaagan sabad man bhai bhaae kare seegaar |તે તેના મનમાં શબ્દના શબ્દ સાથે, કાયમ માટે તેની આત્મા-વધૂ બની જાય છે; તે ભગવાનના ડર અને ભગવાનના પ્રેમને તેના ઘરેણાં અને શણગાર બનાવે છે.
ਨਾਨਕ ਕਰਮੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥
naanak karamee mahal paaeaa pir raakhiaa ur dhaar |1|ઓ નાનક, તેમની દયાળુ કૃપાથી, તેણી ભગવાનની હાજરીની હવેલી મેળવે છે, અને તેને તેના હૃદયમાં સમાવે છે. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਮੁੰਧੇ ਸੂਹਾ ਪਰਹਰਹੁ ਲਾਲੁ ਕਰਹੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥
mundhe soohaa paraharahu laal karahu seegaar |ઓ કન્યા, તારો લાલ પોશાક છોડી દે, અને પોતાની જાતને તેના પ્રેમના કિરમજી રંગથી સજાવો.
ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਵੀਸਰੈ ਗੁਰਸਬਦੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥
aavan jaanaa veesarai gurasabadee veechaar |ગુરુના શબ્દનું ચિંતન કરીને તમારું આવવું અને જવાનું ભૂલી જશે.
ਮੁੰਧ ਸੁਹਾਵੀ ਸੋਹਣੀ ਜਿਸੁ ਘਰਿ ਸਹਜਿ ਭਤਾਰੁ ॥
mundh suhaavee sohanee jis ghar sahaj bhataar |આત્મા-કન્યા સુશોભિત અને સુંદર છે; આકાશી ભગવાન, તેના પતિ, તેના ઘરમાં રહે છે.
ਨਾਨਕ ਸਾ ਧਨ ਰਾਵੀਐ ਰਾਵੇ ਰਾਵਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak saa dhan raaveeai raave raavanahaar |2|ઓ નાનક, કન્યા તેને આનંદ આપે છે અને તેનો આનંદ માણે છે; અને તે, રાવિશેર, તેણીને ખુશ કરે છે અને તેનો આનંદ માણે છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਮੋਹੁ ਕੂੜੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਮੁਗਧੁ ਰਤਾ ॥
mohu koorr kuttanb hai manamukh mugadh rataa |મૂર્ખ, સ્વ-ઇચ્છાહીન મનમુખ કુટુંબના ખોટા આસક્તિમાં ડૂબેલો છે.
ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਕਰਿ ਮੁਏ ਕਿਛੁ ਸਾਥਿ ਨ ਲਿਤਾ ॥
haumai meraa kar mue kichh saath na litaa |અહંકાર અને આત્મગૌરવ આચરતા, તે મૃત્યુ પામે છે અને પ્રયાણ કરે છે, તેની સાથે કંઈપણ લેતા નથી.
ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਜਮਕਾਲੁ ਨ ਸੁਝਈ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿਤਾ ॥
sir upar jamakaal na sujhee doojai bharamitaa |તે સમજી શકતો નથી કે મૃત્યુનો દૂત તેના માથા પર મંડરાતો હોય છે; તે દ્વૈત દ્વારા ભ્રમિત છે.
ਫਿਰਿ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵਈ ਜਮਕਾਲਿ ਵਸਿ ਕਿਤਾ ॥
fir velaa hath na aavee jamakaal vas kitaa |આ તક તેના હાથમાં ફરી નહિ આવે; મૃત્યુનો દૂત તેને પકડી લેશે.
ਜੇਹਾ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿ ਪਾਇਓਨੁ ਸੇ ਕਰਮ ਕਮਿਤਾ ॥੫॥
jehaa dhur likh paaeion se karam kamitaa |5|તે તેના પૂર્વનિર્ધારિત ભાગ્ય મુજબ કાર્ય કરે છે. ||5||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਸਤੀਆ ਏਹਿ ਨ ਆਖੀਅਨਿ ਜੋ ਮੜਿਆ ਲਗਿ ਜਲੰਨਿੑ ॥
sateea ehi na aakheean jo marriaa lag jalani |તેમને 'સતી' ન કહો, જેઓ પોતાના પતિની લાશો સાથે પોતાને સળગાવે છે.
ਨਾਨਕ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿੑ ਜਿ ਬਿਰਹੇ ਚੋਟ ਮਰੰਨਿੑ ॥੧॥
naanak sateea jaaneeani ji birahe chott marani |1|ઓ નાનક, તેઓ એકલા 'સતી' તરીકે ઓળખાય છે, જેઓ છૂટાછેડાના આઘાતથી મૃત્યુ પામે છે. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਭੀ ਸੋ ਸਤੀਆ ਜਾਣੀਅਨਿ ਸੀਲ ਸੰਤੋਖਿ ਰਹੰਨਿੑ ॥
bhee so sateea jaaneean seel santokh rahani |તેઓ 'સતી' તરીકે પણ ઓળખાય છે, જેઓ નમ્રતા અને સંતોષમાં રહે છે.
ਸੇਵਨਿ ਸਾਈ ਆਪਣਾ ਨਿਤ ਉਠਿ ਸੰਮੑਾਲੰਨਿੑ ॥੨॥
sevan saaee aapanaa nit utth samaalani |2|તેઓ તેમના ભગવાનની સેવા કરે છે, અને તેનું ચિંતન કરવા માટે વહેલી સવારે ઉઠે છે. ||2||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਕੰਤਾ ਨਾਲਿ ਮਹੇਲੀਆ ਸੇਤੀ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥
kantaa naal maheleea setee ag jalaeh |વિધવાઓ પોતાના પતિના મૃતદેહો સાથે પોતાની જાતને અગ્નિમાં બાળે છે.
ਜੇ ਜਾਣਹਿ ਪਿਰੁ ਆਪਣਾ ਤਾ ਤਨਿ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥
je jaaneh pir aapanaa taa tan dukh sahaeh |જો તેઓ ખરેખર તેમના પતિઓને જાણતા હોય, તો તેઓ ભયંકર શારીરિક પીડા સહન કરે છે.
ਨਾਨਕ ਕੰਤ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸੇ ਕਿਉ ਅਗਿ ਜਲਾਹਿ ॥
naanak kant na jaananee se kiau ag jalaeh |હે નાનક, જો તેઓ તેમના પતિઓને સાચા અર્થમાં ઓળખતા ન હોય, તો તેઓએ શા માટે પોતાને અગ્નિમાં બાળવું જોઈએ?
ਭਾਵੈ ਜੀਵਉ ਕੈ ਮਰਉ ਦੂਰਹੁ ਹੀ ਭਜਿ ਜਾਹਿ ॥੩॥
bhaavai jeevau kai mrau doorahu hee bhaj jaeh |3|ભલે તેમના પતિ જીવિત હોય કે મૃત્યુ પામે, તે પત્નીઓ તેમનાથી દૂર રહે છે. ||3||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਤੁਧੁ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਨਾਲਿ ਉਪਾਇਆ ਲੇਖੁ ਕਰਤੈ ਲਿਖਿਆ ॥
tudh dukh sukh naal upaaeaa lekh karatai likhiaa |તમે આનંદની સાથે દુઃખનું સર્જન કર્યું છે; હે સર્જનહાર, તેં લખેલું રિટ છે.
ਨਾਵੈ ਜੇਵਡ ਹੋਰ ਦਾਤਿ ਨਾਹੀ ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰਿਖਿਆ ॥
naavai jevadd hor daat naahee tis roop na rikhiaa |નામ જેવી મહાન બીજી કોઈ ભેટ નથી; તેનું કોઈ સ્વરૂપ કે ચિહ્ન નથી.
ਨਾਮੁ ਅਖੁਟੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ॥
naam akhutt nidhaan hai guramukh man vasiaa |નામ, ભગવાનનું નામ, એક અખૂટ ખજાનો છે; તે ગુરુમુખના મનમાં રહે છે.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਦੇਵਸੀ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਲਿਖਿਆ ॥
kar kirapaa naam devasee fir lekh na likhiaa |તેમની દયામાં, તે આપણને નામથી આશીર્વાદ આપે છે, અને પછી, દુઃખ અને આનંદની લેખિત નથી.
ਸੇਵਕ ਭਾਇ ਸੇ ਜਨ ਮਿਲੇ ਜਿਨ ਹਰਿ ਜਪੁ ਜਪਿਆ ॥੬॥
sevak bhaae se jan mile jin har jap japiaa |6|જે નમ્ર સેવકો પ્રેમથી સેવા કરે છે, તેઓ પ્રભુને મળે છે, પ્રભુના જપ કરે છે. ||6||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |સાલોક, દ્વિતીય મહેલ:
ਜਿਨੀ ਚਲਣੁ ਜਾਣਿਆ ਸੇ ਕਿਉ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥
jinee chalan jaaniaa se kiau kareh vithaar |તેઓ જાણે છે કે તેઓએ વિદાય લેવી પડશે, તો તેઓ શા માટે આવા ઉદ્ધત પ્રદર્શનો કરે છે?
ਚਲਣ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਕਾਜ ਸਵਾਰਣਹਾਰ ॥੧॥
chalan saar na jaananee kaaj savaaranahaar |1|જેઓ જાણતા નથી કે તેઓએ પ્રસ્થાન કરવું પડશે, તેઓ તેમની બાબતો ગોઠવવાનું ચાલુ રાખે છે. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਰਾਤਿ ਕਾਰਣਿ ਧਨੁ ਸੰਚੀਐ ਭਲਕੇ ਚਲਣੁ ਹੋਇ ॥
raat kaaran dhan sancheeai bhalake chalan hoe |તે તેના જીવનની રાત દરમિયાન સંપત્તિ એકઠી કરે છે, પરંતુ સવારે તેણે વિદાય લેવી જ જોઇએ.
ਨਾਨਕ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲਈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਾ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak naal na chalee fir pachhutaavaa hoe |2|ઓ નાનક, તે તેની સાથે જશે નહીં, અને તેથી તે પસ્તાવો કરે છે. ||2||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਬਧਾ ਚਟੀ ਜੋ ਭਰੇ ਨਾ ਗੁਣੁ ਨਾ ਉਪਕਾਰੁ ॥
badhaa chattee jo bhare naa gun naa upakaar |દબાણ હેઠળ દંડ ચૂકવવાથી યોગ્યતા કે ભલાઈ આવતી નથી.
ਸੇਤੀ ਖੁਸੀ ਸਵਾਰੀਐ ਨਾਨਕ ਕਾਰਜੁ ਸਾਰੁ ॥੩॥
setee khusee savaareeai naanak kaaraj saar |3|ઓ નાનક, તે એકલું સારું કાર્ય છે, જે પોતાની સ્વતંત્ર ઇચ્છાથી કરવામાં આવે છે. ||3||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਮਨਹਠਿ ਤਰਫ ਨ ਜਿਪਈ ਜੇ ਬਹੁਤਾ ਘਾਲੇ ॥
manahatth taraf na jipee je bahutaa ghaale |ગમે તેટલો પ્રયત્ન કરવામાં આવે તો પણ જિદ્દી માનસિકતા ભગવાનને કોઈના પક્ષે જીતી શકશે નહીં.
ਤਰਫ ਜਿਣੈ ਸਤ ਭਾਉ ਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰੇ ॥੪॥
taraf jinai sat bhaau de jan naanak sabad veechaare |4|હે સેવક નાનક, ભગવાનને તમારો સાચો પ્રેમ અર્પણ કરીને અને શબ્દના શબ્દનું ચિંતન કરીને, ભગવાન તમારા પક્ષે જીત્યા છે. ||4||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਜਿਨਿ ਕੀਆ ਸੋ ਜਾਣੈ ਸੋਈ ॥
karatai kaaran jin keea so jaanai soee |નિર્માતાએ વિશ્વનું સર્જન કર્યું; તે એકલો જ સમજે છે.
ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪੇ ਫੁਨਿ ਗੋਈ ॥
aape srisatt upaaeean aape fun goee |તેણે પોતે જ બ્રહ્માંડનું સર્જન કર્યું છે, અને તે પછી તે પોતે જ તેનો નાશ કરશે.