ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 124
ਇਕਿ ਕੂੜਿ ਲਾਗੇ ਕੂੜੇ ਫਲ ਪਾਏ ॥
eik koorr laage koorre fal paae |કેટલાક જૂઠાણામાં અટવાયેલા છે, અને તેઓને મળેલા પુરસ્કારો ખોટા છે.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥
doojai bhaae birathaa janam gavaae |દ્વૈતના પ્રેમમાં તેઓ પોતાનું જીવન વ્યર્થમાં વેડફી નાખે છે.
ਆਪਿ ਡੁਬੇ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਡੋਬੇ ਕੂੜੁ ਬੋਲਿ ਬਿਖੁ ਖਾਵਣਿਆ ॥੬॥
aap ddube sagale kul ddobe koorr bol bikh khaavaniaa |6|તેઓ પોતાને ડૂબી જાય છે, અને તેમના સમગ્ર પરિવારને ડૂબી જાય છે; જૂઠું બોલે છે, તેઓ ઝેર ખાય છે. ||6||
ਇਸੁ ਤਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਕੋ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਖੈ ॥
eis tan meh man ko guramukh dekhai |કેટલા દુર્લભ છે જેઓ, ગુરુમુખ તરીકે, તેમના શરીરમાં, તેમના મનમાં જુએ છે.
ਭਾਇ ਭਗਤਿ ਜਾ ਹਉਮੈ ਸੋਖੈ ॥
bhaae bhagat jaa haumai sokhai |પ્રેમાળ ભક્તિ દ્વારા, તેમનો અહંકાર બાષ્પીભવન થાય છે.
ਸਿਧ ਸਾਧਿਕ ਮੋਨਿਧਾਰੀ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ਤਿਨ ਭੀ ਤਨ ਮਹਿ ਮਨੁ ਨ ਦਿਖਾਵਣਿਆ ॥੭॥
sidh saadhik monidhaaree rahe liv laae tin bhee tan meh man na dikhaavaniaa |7|સિદ્ધો, સાધકો અને મૌન ઋષિઓ નિરંતર, પ્રેમપૂર્વક તેમની ચેતનાને કેન્દ્રિત કરે છે, પરંતુ તેઓએ શરીરની અંદર મન જોયું નથી. ||7||
ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰਤਾ ਸੋਈ ॥
aap karaae karataa soee |નિર્માતા પોતે જ આપણને કામ કરવા પ્રેરણા આપે છે;
ਹੋਰੁ ਕਿ ਕਰੇ ਕੀਤੈ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥
hor ki kare keetai kiaa hoee |બીજું કોઈ શું કરી શકે? આપણા કરવાથી શું થઈ શકે?
ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਲੇਵੈ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੩॥੨੪॥
naanak jis naam devai so levai naamo man vasaavaniaa |8|23|24|ઓ નાનક, ભગવાન તેનું નામ આપે છે; આપણે તેને પ્રાપ્ત કરીએ છીએ, અને તેને મનમાં સમાવી લઈએ છીએ. ||8||23||24||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |માજ, ત્રીજી મહેલ:
ਇਸੁ ਗੁਫਾ ਮਹਿ ਅਖੁਟ ਭੰਡਾਰਾ ॥
eis gufaa meh akhutt bhanddaaraa |આ ગુફાની અંદર એક અખૂટ ખજાનો છે.
ਤਿਸੁ ਵਿਚਿ ਵਸੈ ਹਰਿ ਅਲਖ ਅਪਾਰਾ ॥
tis vich vasai har alakh apaaraa |આ ગુફાની અંદર અદૃશ્ય અને અનંત ભગવાન રહે છે.
ਆਪੇ ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਹੈ ਆਪੇ ਗੁਰਸਬਦੀ ਆਪੁ ਵੰਞਾਵਣਿਆ ॥੧॥
aape gupat paragatt hai aape gurasabadee aap vanyaavaniaa |1|તે પોતે છુપાયેલો છે, અને તે પોતે જ પ્રગટ થયો છે; ગુરુના શબ્દ દ્વારા સ્વાર્થ અને અહંકાર દૂર થાય છે. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree amrit naam man vasaavaniaa |હું બલિદાન છું, મારો આત્મા બલિદાન છે, જેઓ પોતાના મનમાં અમૃતમય નામ, ભગવાનના નામને પ્રતિષ્ઠિત કરે છે.
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮਹਾ ਰਸੁ ਮੀਠਾ ਗੁਰਮਤੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
amrit naam mahaa ras meetthaa guramatee amrit peeaavaniaa |1| rahaau |અમૃત નામનો સ્વાદ ખૂબ જ મીઠો છે! ગુરુના ઉપદેશો દ્વારા, આ અમૃતમાં પીવો. ||1||થોભો ||
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਬਜਰ ਕਪਾਟ ਖੁਲਾਇਆ ॥
haumai maar bajar kapaatt khulaaeaa |અહંકારને વશ કરીને, કઠોર દરવાજા ખુલી જાય છે.
ਨਾਮੁ ਅਮੋਲਕੁ ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਪਾਇਆ ॥
naam amolak guraparasaadee paaeaa |અમૂલ્ય નામ ગુરુની કૃપાથી પ્રાપ્ત થાય છે.
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਨਾਮੁ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੨॥
bin sabadai naam na paae koee gur kirapaa man vasaavaniaa |2|શબ્દ વિના, નામ પ્રાપ્ત થતું નથી. ગુરુની કૃપાથી તે મનમાં રોપાય છે. ||2||
ਗੁਰ ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਸਚੁ ਨੇਤ੍ਰੀ ਪਾਇਆ ॥
gur giaan anjan sach netree paaeaa |ગુરુએ મારી આંખોમાં આધ્યાત્મિક જ્ઞાનનો સાચો મલમ લગાવ્યો છે.
ਅੰਤਰਿ ਚਾਨਣੁ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰੁ ਗਵਾਇਆ ॥
antar chaanan agiaan andher gavaaeaa |ઊંડે અંદર, દિવ્ય પ્રકાશ થયો છે, અને અજ્ઞાનનો અંધકાર દૂર થઈ ગયો છે.
ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥
jotee jot milee man maaniaa har dar sobhaa paavaniaa |3|મારો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળી ગયો છે; મારું મન સમર્પણ થયું છે, અને હું ભગવાનના દરબારમાં મહિમાથી ધન્ય છું. ||3||
ਸਰੀਰਹੁ ਭਾਲਣਿ ਕੋ ਬਾਹਰਿ ਜਾਏ ॥
sareerahu bhaalan ko baahar jaae |જેઓ શરીરની બહાર જુએ છે, પ્રભુને શોધે છે,
ਨਾਮੁ ਨ ਲਹੈ ਬਹੁਤੁ ਵੇਗਾਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥
naam na lahai bahut vegaar dukh paae |નામ પ્રાપ્ત કરશો નહીં; તેના બદલે તેઓને ગુલામીની ભયંકર પીડા સહન કરવાની ફરજ પાડવામાં આવશે.
ਮਨਮੁਖ ਅੰਧੇ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਘਿਰਿ ਆਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਥੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥
manamukh andhe soojhai naahee fir ghir aae guramukh vath paavaniaa |4|અંધ, સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો સમજતા નથી; પરંતુ જ્યારે તેઓ ફરી એકવાર પોતાના ઘરે પાછા ફરે છે, ત્યારે, ગુરુમુખ તરીકે, તેઓને સાચો લેખ મળે છે. ||4||
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸਚਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ॥
guraparasaadee sachaa har paae |ગુરુની કૃપાથી સાચા પ્રભુ મળે છે.
ਮਨਿ ਤਨਿ ਵੇਖੈ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਜਾਏ ॥
man tan vekhai haumai mail jaae |તમારા મન અને શરીરની અંદર, ભગવાનને જુઓ, અને અહંકારની મલિનતા દૂર થઈ જશે.
ਬੈਸਿ ਸੁਥਾਨਿ ਸਦ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੫॥
bais suthaan sad har gun gaavai sachai sabad samaavaniaa |5|તે સ્થાને બેસીને, સદા ભગવાનના ગુણગાન ગાઓ, અને શબ્દના સાચા શબ્દમાં લીન થાઓ. ||5||
ਨਉ ਦਰ ਠਾਕੇ ਧਾਵਤੁ ਰਹਾਏ ॥
nau dar tthaake dhaavat rahaae |જેઓ નવ દરવાજા બંધ કરે છે, અને ભટકતા મનને રોકે છે,
ਦਸਵੈ ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਪਾਏ ॥
dasavai nij ghar vaasaa paae |દસમા દ્વારના ઘરમાં રહેવા આવો.
ਓਥੈ ਅਨਹਦ ਸਬਦ ਵਜਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮਤੀ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥੬॥
othai anahad sabad vajeh din raatee guramatee sabad sunaavaniaa |6|ત્યાં, શબ્દની અનસ્ટ્રક મેલોડી દિવસ-રાત કંપાય છે. ગુરુના ઉપદેશો દ્વારા, શબ્દ સાંભળવામાં આવે છે. ||6||
ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਅੰਤਰਿ ਆਨੇਰਾ ॥
bin sabadai antar aaneraa |શબ્દ વિના, અંદર માત્ર અંધકાર છે.
ਨ ਵਸਤੁ ਲਹੈ ਨ ਚੂਕੈ ਫੇਰਾ ॥
n vasat lahai na chookai feraa |અસલી લેખ મળતો નથી, અને પુનર્જન્મનું ચક્ર સમાપ્ત થતું નથી.
ਸਤਿਗੁਰ ਹਥਿ ਕੁੰਜੀ ਹੋਰਤੁ ਦਰੁ ਖੁਲੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰੁ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥
satigur hath kunjee horat dar khulai naahee gur poorai bhaag milaavaniaa |7|ચાવી સાચા ગુરુના હાથમાં છે; બીજું કોઈ આ દરવાજો ખોલી શકે નહીં. સંપૂર્ણ નિયતિ દ્વારા, તે મળ્યા છે. ||7||
ਗੁਪਤੁ ਪਰਗਟੁ ਤੂੰ ਸਭਨੀ ਥਾਈ ॥
gupat paragatt toon sabhanee thaaee |તમે બધી જગ્યાએ છુપાયેલા અને પ્રગટ થયેલા છો.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਮਿਲਿ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
guraparasaadee mil sojhee paaee |ગુરુની કૃપા પ્રાપ્ત કરવાથી આ સમજણ પ્રાપ્ત થાય છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਸਦਾ ਤੂੰ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੪॥੨੫॥
naanak naam salaeh sadaa toon guramukh man vasaavaniaa |8|24|25|હે નાનક, નામની સદા સ્તુતિ કરો; ગુરુમુખ તરીકે, તેને મનમાં સમાવી લો. ||8||24||25||
ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥
maajh mahalaa 3 |માજ, ત્રીજી મહેલ:
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਮਿਲਾਏ ਆਪੇ ॥
guramukh milai milaae aape |ગુરુમુખો ભગવાનને મળે છે, અને અન્ય લોકોને પણ તેમને મળવાની પ્રેરણા આપે છે.
ਕਾਲੁ ਨ ਜੋਹੈ ਦੁਖੁ ਨ ਸੰਤਾਪੇ ॥
kaal na johai dukh na santaape |મૃત્યુ તેમને જોતું નથી, અને પીડા તેમને પીડિત કરતી નથી.
ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਬੰਧਨ ਸਭ ਤੋੜੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੧॥
haumai maar bandhan sabh torrai guramukh sabad suhaavaniaa |1|અહંકારને વશ કરીને, તેઓ તેમના બધા બંધન તોડી નાખે છે; ગુરુમુખ તરીકે, તેઓ શબ્દના શબ્દથી શણગારવામાં આવે છે. ||1||
ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥
hau vaaree jeeo vaaree har har naam suhaavaniaa |હું બલિદાન છું, મારો આત્મા બલિદાન છે, જેઓ ભગવાન, હર, હરના નામમાં સુંદર દેખાય છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਗਾਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਚੈ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
guramukh gaavai guramukh naachai har setee chit laavaniaa |1| rahaau |ગુરુમુખો ગાય છે, ગુરુમુખો નૃત્ય કરે છે અને તેમની ચેતના ભગવાન પર કેન્દ્રિત કરે છે. ||1||થોભો ||