ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 278
ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਜਿਉ ਸ੍ਵਾਗੀ ਦਿਖਾਵੈ ॥
naanaa roop jiau svaagee dikhaavai |અભિનેતાઓની જેમ તેઓ વિવિધ પોશાકોમાં દેખાય છે.
ਜਿਉ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਨਚਾਵੈ ॥
jiau prabh bhaavai tivai nachaavai |જેમ તે ભગવાનને ખુશ કરે છે, તેઓ નૃત્ય કરે છે.
ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋਈ ਹੋਇ ॥
jo tis bhaavai soee hoe |જે તેને પ્રસન્ન કરે છે, તે થાય છે.
ਨਾਨਕ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥੭॥
naanak doojaa avar na koe |7|હે નાનક, બીજું કોઈ નથી. ||7||
ਕਬਹੂ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਇਹੁ ਪਾਵੈ ॥
kabahoo saadhasangat ihu paavai |કેટલીકવાર, આ અસ્તિત્વ પવિત્રની કંપનીને પ્રાપ્ત કરે છે.
ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਆਵੈ ॥
aus asathaan te bahur na aavai |તે જગ્યાએથી તેને ફરી પાછા આવવું પડતું નથી.
ਅੰਤਰਿ ਹੋਇ ਗਿਆਨ ਪਰਗਾਸੁ ॥
antar hoe giaan paragaas |આધ્યાત્મિક જ્ઞાનનો પ્રકાશ અંદર ઊગે છે.
ਉਸੁ ਅਸਥਾਨ ਕਾ ਨਹੀ ਬਿਨਾਸੁ ॥
aus asathaan kaa nahee binaas |તે સ્થાન નાશ પામતું નથી.
ਮਨ ਤਨ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਇਕ ਰੰਗਿ ॥
man tan naam rate ik rang |મન અને શરીર એક ભગવાનના નામના પ્રેમથી રંગાયેલા છે.
ਸਦਾ ਬਸਹਿ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਸੰਗਿ ॥
sadaa baseh paarabraham kai sang |તે સર્વોપરી ભગવાન સાથે સદાકાળ રહે છે.
ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਜਲੁ ਆਇ ਖਟਾਨਾ ॥
jiau jal meh jal aae khattaanaa |જેમ પાણી પાણી સાથે ભળે છે,
ਤਿਉ ਜੋਤੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਸਮਾਨਾ ॥
tiau jotee sang jot samaanaa |તેનો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળે છે.
ਮਿਟਿ ਗਏ ਗਵਨ ਪਾਏ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥
mitt ge gavan paae bisraam |પુનર્જન્મ સમાપ્ત થાય છે, અને શાશ્વત શાંતિ મળે છે.
ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕੈ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨ ॥੮॥੧੧॥
naanak prabh kai sad kurabaan |8|11|નાનક ભગવાનને હંમેશ માટે બલિદાન છે. ||8||11||
ਸਲੋਕੁ ॥
salok |સાલોક:
ਸੁਖੀ ਬਸੈ ਮਸਕੀਨੀਆ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਿ ਤਲੇ ॥
sukhee basai masakeeneea aap nivaar tale |નમ્ર લોકો શાંતિમાં રહે છે; અહંકારને વશ કરીને, તેઓ નમ્ર છે.
ਬਡੇ ਬਡੇ ਅਹੰਕਾਰੀਆ ਨਾਨਕ ਗਰਬਿ ਗਲੇ ॥੧॥
badde badde ahankaareea naanak garab gale |1|હે નાનક, અત્યંત અભિમાની અને ઘમંડી વ્યક્તિઓ પોતાના અભિમાનથી ભસ્મ થઈ જાય છે. ||1||
ਅਸਟਪਦੀ ॥
asattapadee |અષ્ટપદીઃ
ਜਿਸ ਕੈ ਅੰਤਰਿ ਰਾਜ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
jis kai antar raaj abhimaan |જેની અંદર શક્તિનો અભિમાન છે,
ਸੋ ਨਰਕਪਾਤੀ ਹੋਵਤ ਸੁਆਨੁ ॥
so narakapaatee hovat suaan |નરકમાં રહેશે, અને કૂતરો બનશે.
ਜੋ ਜਾਨੈ ਮੈ ਜੋਬਨਵੰਤੁ ॥
jo jaanai mai jobanavant |જે પોતાને યુવાનીની સુંદરતા માને છે,
ਸੋ ਹੋਵਤ ਬਿਸਟਾ ਕਾ ਜੰਤੁ ॥
so hovat bisattaa kaa jant |ખાતરમાં મેગોટ બનશે.
ਆਪਸ ਕਉ ਕਰਮਵੰਤੁ ਕਹਾਵੈ ॥
aapas kau karamavant kahaavai |જે સદાચારી કાર્ય કરવાનો દાવો કરે છે,
ਜਨਮਿ ਮਰੈ ਬਹੁ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਾਵੈ ॥
janam marai bahu jon bhramaavai |જીવશે અને મૃત્યુ પામશે, અસંખ્ય પુનર્જન્મમાં ભટકશે.
ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਜੋ ਕਰੈ ਗੁਮਾਨੁ ॥
dhan bhoom kaa jo karai gumaan |જે સંપત્તિ અને જમીન પર ગર્વ લે છે
ਸੋ ਮੂਰਖੁ ਅੰਧਾ ਅਗਿਆਨੁ ॥
so moorakh andhaa agiaan |મૂર્ખ, અંધ અને અજ્ઞાની છે.
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜਿਸ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਗਰੀਬੀ ਬਸਾਵੈ ॥
kar kirapaa jis kai hiradai gareebee basaavai |જેનું હૃદય દયાપૂર્વક નમ્રતાથી ધન્ય છે,
ਨਾਨਕ ਈਹਾ ਮੁਕਤੁ ਆਗੈ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥੧॥
naanak eehaa mukat aagai sukh paavai |1|હે નાનક, અહીં મુક્ત થાય છે અને પરલોકમાં શાંતિ મળે છે. ||1||
ਧਨਵੰਤਾ ਹੋਇ ਕਰਿ ਗਰਬਾਵੈ ॥
dhanavantaa hoe kar garabaavai |જે ધનવાન બને છે અને તેનું અભિમાન કરે છે
ਤ੍ਰਿਣ ਸਮਾਨਿ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਵੈ ॥
trin samaan kachh sang na jaavai |સ્ટ્રોનો એક ટુકડો પણ તેની સાથે જશે નહિ.
ਬਹੁ ਲਸਕਰ ਮਾਨੁਖ ਊਪਰਿ ਕਰੇ ਆਸ ॥
bahu lasakar maanukh aoopar kare aas |તે માણસોની મોટી સેના પર તેની આશા રાખી શકે છે,
ਪਲ ਭੀਤਰਿ ਤਾ ਕਾ ਹੋਇ ਬਿਨਾਸ ॥
pal bheetar taa kaa hoe binaas |પરંતુ તે એક ક્ષણમાં અદૃશ્ય થઈ જશે.
ਸਭ ਤੇ ਆਪ ਜਾਨੈ ਬਲਵੰਤੁ ॥
sabh te aap jaanai balavant |જે પોતાને બધામાં સૌથી મજબૂત માને છે,
ਖਿਨ ਮਹਿ ਹੋਇ ਜਾਇ ਭਸਮੰਤੁ ॥
khin meh hoe jaae bhasamant |એક ક્ષણમાં, રાખ થઈ જશે.
ਕਿਸੈ ਨ ਬਦੈ ਆਪਿ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥
kisai na badai aap ahankaaree |જે પોતાના અભિમાની સ્વ સિવાય બીજા કોઈનો વિચાર કરતો નથી
ਧਰਮ ਰਾਇ ਤਿਸੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥
dharam raae tis kare khuaaree |ધર્મના ન્યાયી ન્યાયાધીશ તેની બદનામીનો પર્દાફાશ કરશે.
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਜਾ ਕਾ ਮਿਟੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
guraprasaad jaa kaa mittai abhimaan |જે ગુરુની કૃપાથી પોતાના અહંકારને દૂર કરે છે,
ਸੋ ਜਨੁ ਨਾਨਕ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਨੁ ॥੨॥
so jan naanak daragah paravaan |2|હે નાનક, પ્રભુના દરબારમાં સ્વીકાર્ય બને છે. ||2||
ਕੋਟਿ ਕਰਮ ਕਰੈ ਹਉ ਧਾਰੇ ॥
kott karam karai hau dhaare |અહંકારમાં રહીને જો કોઈ લાખો સત્કર્મો કરે,
ਸ੍ਰਮੁ ਪਾਵੈ ਸਗਲੇ ਬਿਰਥਾਰੇ ॥
sram paavai sagale birathaare |તે માત્ર મુશ્કેલી ભોગવશે; આ બધું વ્યર્થ છે.
ਅਨਿਕ ਤਪਸਿਆ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ॥
anik tapasiaa kare ahankaar |જો કોઈ વ્યક્તિ સ્વાર્થ અને અહંકારથી કામ કરીને મહાન તપ કરે છે,
ਨਰਕ ਸੁਰਗ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਅਵਤਾਰ ॥
narak surag fir fir avataar |તે સ્વર્ગ અને નરકમાં પુનઃજન્મ પામશે.
ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਆਤਮ ਨਹੀ ਦ੍ਰਵੈ ॥
anik jatan kar aatam nahee dravai |તે તમામ પ્રકારના પ્રયત્નો કરે છે, પરંતુ તેનો આત્મા હજી પણ નરમ પડ્યો નથી
ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਕਹੁ ਕੈਸੇ ਗਵੈ ॥
har daragah kahu kaise gavai |તે ભગવાનના દરબારમાં કેવી રીતે જઈ શકે?
ਆਪਸ ਕਉ ਜੋ ਭਲਾ ਕਹਾਵੈ ॥
aapas kau jo bhalaa kahaavai |જે પોતાને સારો કહે છે
ਤਿਸਹਿ ਭਲਾਈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ॥
tiseh bhalaaee nikatt na aavai |ભલાઈ તેની નજીક ન આવે.
ਸਰਬ ਕੀ ਰੇਨ ਜਾ ਕਾ ਮਨੁ ਹੋਇ ॥
sarab kee ren jaa kaa man hoe |જેનું મન સર્વની ધૂળ છે
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਤਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਸੋਇ ॥੩॥
kahu naanak taa kee niramal soe |3|- નાનક કહે છે, તેમની પ્રતિષ્ઠા નિષ્કલંકપણે શુદ્ધ છે. ||3||
ਜਬ ਲਗੁ ਜਾਨੈ ਮੁਝ ਤੇ ਕਛੁ ਹੋਇ ॥
jab lag jaanai mujh te kachh hoe |જ્યાં સુધી કોઈ વ્યક્તિ વિચારે છે કે તે જ કાર્ય કરે છે,
ਤਬ ਇਸ ਕਉ ਸੁਖੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥
tab is kau sukh naahee koe |તેને શાંતિ નહીં મળે.
ਜਬ ਇਹ ਜਾਨੈ ਮੈ ਕਿਛੁ ਕਰਤਾ ॥
jab ih jaanai mai kichh karataa |જ્યાં સુધી આ નશ્વર વિચારે છે કે તે તે છે જે વસ્તુઓ કરે છે,
ਤਬ ਲਗੁ ਗਰਭ ਜੋਨਿ ਮਹਿ ਫਿਰਤਾ ॥
tab lag garabh jon meh firataa |તે ગર્ભાશય દ્વારા પુનર્જન્મમાં ભટકશે.
ਜਬ ਧਾਰੈ ਕੋਊ ਬੈਰੀ ਮੀਤੁ ॥
jab dhaarai koaoo bairee meet |જ્યાં સુધી તે એકને દુશ્મન અને બીજાને મિત્ર માને છે,
ਤਬ ਲਗੁ ਨਿਹਚਲੁ ਨਾਹੀ ਚੀਤੁ ॥
tab lag nihachal naahee cheet |તેનું મન શાંત થશે નહિ.
ਜਬ ਲਗੁ ਮੋਹ ਮਗਨ ਸੰਗਿ ਮਾਇ ॥
jab lag moh magan sang maae |જ્યાં સુધી તે માયાની આસક્તિનો નશો કરે છે,
ਤਬ ਲਗੁ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥
tab lag dharam raae dee sajaae |ન્યાયી ન્યાયાધીશ તેને સજા કરશે.
ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਬੰਧਨ ਤੂਟੈ ॥
prabh kirapaa te bandhan toottai |ભગવાનની કૃપાથી, તેના બંધનો વિખેરાઈ ગયા છે;
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਹਉ ਛੂਟੈ ॥੪॥
guraprasaad naanak hau chhoottai |4|ગુરુની કૃપાથી, હે નાનક, તેનો અહંકાર દૂર થાય છે. ||4||
ਸਹਸ ਖਟੇ ਲਖ ਕਉ ਉਠਿ ਧਾਵੈ ॥
sahas khatte lakh kau utth dhaavai |હજારની કમાણી કરીને તે લાખ પાછળ દોડે છે.