ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 643
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਹਉਮੈ ਜਲਤੇ ਜਲਿ ਮੁਏ ਭ੍ਰਮਿ ਆਏ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ॥
haumai jalate jal mue bhram aae doojai bhaae |અહંકારની જ્વાળામાં, તે બળીને મૃત્યુ પામે છે; તે શંકા અને દ્વૈતના પ્રેમમાં ભટકે છે.
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਰਾਖਿ ਲੀਏ ਆਪਣੈ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥
poorai satigur raakh lee aapanai panai paae |સંપૂર્ણ સાચા ગુરુ તેને બચાવે છે, તેને પોતાનો બનાવે છે.
ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਲਤਾ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥
eihu jag jalataa nadaree aaeaa gur kai sabad subhaae |આ જગત બળી રહ્યું છે; ગુરુના શબ્દના ઉત્કૃષ્ટ શબ્દ દ્વારા, આ જોવા મળે છે.
ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਸੀਤਲ ਭਏ ਨਾਨਕ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥੧॥
sabad rate se seetal bhe naanak sach kamaae |1|જેઓ શબ્દ સાથે સુસંગત છે તેઓ ઠંડુ અને શાંત થાય છે; ઓ નાનક, તેઓ સત્યનું આચરણ કરે છે. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਸਫਲਿਓ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਆ ਧੰਨੁ ਜਨਮੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥
safalio satigur seviaa dhan janam paravaan |સાચા ગુરુની સેવા ફળદાયી અને લાભદાયી છે; ધન્ય અને સ્વીકાર્ય એવું જીવન છે.
ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜੀਵਦਿਆ ਮੁਇਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਣ ॥
jinaa satigur jeevadiaa mueaa na visarai seee purakh sujaan |જેઓ સાચા ગુરુને જીવનમાં અને મૃત્યુમાં ભૂલતા નથી તે સાચા જ્ઞાની છે.
ਕੁਲੁ ਉਧਾਰੇ ਆਪਣਾ ਸੋ ਜਨੁ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਣੁ ॥
kul udhaare aapanaa so jan hovai paravaan |તેમના પરિવારો સાચવવામાં આવે છે, અને તેઓ ભગવાન દ્વારા મંજૂર કરવામાં આવે છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੁਏ ਜੀਵਦੇ ਪਰਵਾਣੁ ਹਹਿ ਮਨਮੁਖ ਜਨਮਿ ਮਰਾਹਿ ॥
guramukh mue jeevade paravaan heh manamukh janam maraeh |ગુરુમુખોને જીવનની જેમ મૃત્યુમાં પણ મંજૂરી આપવામાં આવે છે, જ્યારે સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો જન્મ અને મૃત્યુનું ચક્ર ચાલુ રાખે છે.
ਨਾਨਕ ਮੁਏ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹਿ ॥੨॥
naanak mue na aakheeeh ji gur kai sabad samaeh |2|ઓ નાનક, તેઓને મૃત તરીકે વર્ણવવામાં આવ્યા નથી, જેઓ ગુરુના શબ્દમાં સમાઈ જાય છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਹਰਿ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੇਵਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥
har purakh niranjan sev har naam dhiaaeeai |નિષ્કલંક ભગવાન ભગવાનની સેવા કરો, અને ભગવાનના નામનું ધ્યાન કરો.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧੂ ਲਗਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈਐ ॥
satasangat saadhoo lag har naam samaaeeai |પવિત્ર સંતોની સોસાયટીમાં જોડાઓ, અને ભગવાનના નામમાં લીન થાઓ.
ਹਰਿ ਤੇਰੀ ਵਡੀ ਕਾਰ ਮੈ ਮੂਰਖ ਲਾਈਐ ॥
har teree vaddee kaar mai moorakh laaeeai |હે પ્રભુ, તમારી સેવા મહિમાવાન અને મહાન છે; હું બહુ મૂર્ખ છું
ਹਉ ਗੋਲਾ ਲਾਲਾ ਤੁਧੁ ਮੈ ਹੁਕਮੁ ਫੁਰਮਾਈਐ ॥
hau golaa laalaa tudh mai hukam furamaaeeai |- કૃપા કરીને, મને તે માટે પ્રતિબદ્ધ કરો. હું તમારો સેવક અને દાસ છું; તમારી ઇચ્છા મુજબ મને આદેશ આપો.
ਹਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਮਾਵਾ ਜਿ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਈਐ ॥੨॥
hau guramukh kaar kamaavaa ji gur samajhaaeeai |2|ગુરુએ મને સૂચના આપી છે તેમ ગુરુમુખ તરીકે હું તમારી સેવા કરીશ. ||2||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਜਿ ਕਰਤੈ ਆਪਿ ਲਿਖਿਆਸੁ ॥
poorab likhiaa kamaavanaa ji karatai aap likhiaas |તે નિર્માતા દ્વારા પોતે લખાયેલ પૂર્વનિર્ધારિત નિયતિ અનુસાર કાર્ય કરે છે.
ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਵਿਸਰਿਆ ਗੁਣਤਾਸੁ ॥
moh tthgaulee paaeean visariaa gunataas |ભાવનાત્મક આસક્તિએ તેને માદક બનાવી દીધો છે, અને તે સદ્ગુણોના ભંડાર ભગવાનને ભૂલી ગયો છે.
ਮਤੁ ਜਾਣਹੁ ਜਗੁ ਜੀਵਦਾ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮੁਇਆਸੁ ॥
mat jaanahu jag jeevadaa doojai bhaae mueaas |એવું ન વિચારો કે તે વિશ્વમાં જીવંત છે - તે દ્વૈતના પ્રેમ દ્વારા મરી ગયો છે.
ਜਿਨੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਸੇ ਬਹਣਿ ਨ ਮਿਲਨੀ ਪਾਸਿ ॥
jinee guramukh naam na chetio se bahan na milanee paas |જેઓ ગુરૂમુખ તરીકે ભગવાનનું ધ્યાન નથી કરતા, તેમને ભગવાનની નજીક બેસવાની પરવાનગી નથી.
ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਬਹੁ ਅਤਿ ਘਣਾ ਪੁਤੁ ਕਲਤੁ ਨ ਸਾਥਿ ਕੋਈ ਜਾਸਿ ॥
dukh laagaa bahu at ghanaa put kalat na saath koee jaas |તેઓ સૌથી ભયાનક પીડા અને વેદના સહન કરે છે, અને તેમના પુત્રો કે તેમની પત્નીઓ તેમની સાથે જતા નથી.
ਲੋਕਾ ਵਿਚਿ ਮੁਹੁ ਕਾਲਾ ਹੋਆ ਅੰਦਰਿ ਉਭੇ ਸਾਸ ॥
lokaa vich muhu kaalaa hoaa andar ubhe saas |તેઓના મુખ પુરુષોમાં કાળા પડી ગયા છે, અને તેઓ ઊંડા ખેદમાં નિસાસો નાખે છે.
ਮਨਮੁਖਾ ਨੋ ਕੋ ਨ ਵਿਸਹੀ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਵੇਸਾਸੁ ॥
manamukhaa no ko na visahee chuk geaa vesaas |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખોમાં કોઈ નિર્ભરતા રાખતું નથી; તેમના પરથી વિશ્વાસ ઉઠી ગયો છે.
ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਾ ਨੋ ਸੁਖੁ ਅਗਲਾ ਜਿਨਾ ਅੰਤਰਿ ਨਾਮ ਨਿਵਾਸੁ ॥੧॥
naanak guramukhaa no sukh agalaa jinaa antar naam nivaas |1|હે નાનક, ગુરુમુખો સંપૂર્ણ શાંતિમાં રહે છે; નામ, ભગવાનનું નામ, તેમની અંદર રહે છે. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਸੇ ਸੈਣ ਸੇ ਸਜਣਾ ਜਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲਹਿ ਸੁਭਾਇ ॥
se sain se sajanaa ji guramukh mileh subhaae |તેઓ એકલા સંબંધીઓ છે, અને તેઓ એકલા મિત્રો છે, જેઓ, ગુરુમુખ તરીકે, પ્રેમમાં જોડાય છે.
ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਅਨਦਿਨੁ ਕਰਹਿ ਸੇ ਸਚਿ ਰਹੇ ਸਮਾਇ ॥
satigur kaa bhaanaa anadin kareh se sach rahe samaae |રાત-દિવસ, તેઓ સાચા ગુરુની ઇચ્છા પ્રમાણે કાર્ય કરે છે; તેઓ સાચા નામમાં લીન રહે છે.
ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਗੇ ਸਜਣ ਨ ਆਖੀਅਹਿ ਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਰਹਿ ਵੇਕਾਰ ॥
doojai bhaae lage sajan na aakheeeh ji abhimaan kareh vekaar |જેઓ દ્વૈત પ્રેમમાં આસક્ત છે તેઓને મિત્ર ન કહેવાય; તેઓ અહંકાર અને ભ્રષ્ટાચાર આચરે છે.
ਮਨਮੁਖ ਆਪ ਸੁਆਰਥੀ ਕਾਰਜੁ ਨ ਸਕਹਿ ਸਵਾਰਿ ॥
manamukh aap suaarathee kaaraj na sakeh savaar |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો સ્વાર્થી છે; તેઓ કોઈની બાબતોને ઉકેલી શકતા નથી.
ਨਾਨਕ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਵਣਾ ਕੋਇ ਨ ਮੇਟਣਹਾਰੁ ॥੨॥
naanak poorab likhiaa kamaavanaa koe na mettanahaar |2|ઓ નાનક, તેઓ તેમના પૂર્વનિર્ધારિત ભાગ્ય પ્રમાણે કાર્ય કરે છે; કોઈ તેને ભૂંસી શકતું નથી. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਤੁਧੁ ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਆਪਿ ਖੇਲੁ ਰਚਾਇਆ ॥
tudh aape jagat upaae kai aap khel rachaaeaa |તમે જ જગતનું સર્જન કર્યું છે, અને તમે જ એનું નાટક ગોઠવ્યું છે.
ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਆਪਿ ਸਿਰਜਿਆ ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥
trai gun aap sirajiaa maaeaa mohu vadhaaeaa |તમે પોતે જ ત્રણ ગુણોની રચના કરી, અને માયા પ્રત્યે ભાવનાત્મક આસક્તિને પ્રોત્સાહન આપ્યું.
ਵਿਚਿ ਹਉਮੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਫਿਰਿ ਆਵੈ ਜਾਇਆ ॥
vich haumai lekhaa mangeeai fir aavai jaaeaa |તેને તેના અહંકારમાં કરેલા કાર્યોનો હિસાબ આપવા માટે કહેવામાં આવે છે; તે પુનર્જન્મમાં આવતો અને જતો રહે છે.
ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਆਪਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਸੇ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ॥
jinaa har aap kripaa kare se gur samajhaaeaa |ભગવાન પોતે જેમને કૃપાથી આશીર્વાદ આપે છે તેઓને ગુરુ સૂચના આપે છે.
ਬਲਿਹਾਰੀ ਗੁਰ ਆਪਣੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਘੁਮਾਇਆ ॥੩॥
balihaaree gur aapane sadaa sadaa ghumaaeaa |3|હું મારા ગુરુને બલિદાન છું; હંમેશ માટે અને હંમેશ માટે, હું તેને બલિદાન છું. ||3||
ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਮੋਹਣੀ ਜਿਨਿ ਵਿਣੁ ਦੰਤਾ ਜਗੁ ਖਾਇਆ ॥
maaeaa mamataa mohanee jin vin dantaa jag khaaeaa |માયાનો પ્રેમ મોહક છે; દાંત વિના, તે વિશ્વને ખાઈ ગયું છે.
ਮਨਮੁਖ ਖਾਧੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਉਬਰੇ ਜਿਨੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥
manamukh khaadhe guramukh ubare jinee sach naam chit laaeaa |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો ખાઈ જાય છે, જ્યારે ગુરુમુખોનો ઉદ્ધાર થાય છે; તેઓ તેમની ચેતનાને સાચા નામ પર કેન્દ્રિત કરે છે.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜਗੁ ਕਮਲਾ ਫਿਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ॥
bin naavai jag kamalaa firai guramukh nadaree aaeaa |નામ વિના જગત ગાંડામાં ભટકે છે; ગુરુમુખો આ જોવા આવે છે.