ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 1280
ਧਰਮੁ ਕਰਾਏ ਕਰਮ ਧੁਰਹੁ ਫੁਰਮਾਇਆ ॥੩॥
dharam karaae karam dhurahu furamaaeaa |3|આદિકાળના ભગવાને આદેશ આપ્યો છે કે મનુષ્યોએ સદાચારનું આચરણ કરવું જોઈએ. ||3||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥
salok mahalaa 2 |સાલોક, દ્વિતીય મહેલ:
ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਕੰਤੈ ਚਿਤਿ ਕਰੇਹੁ ॥
saavan aaeaa he sakhee kantai chit karehu |સાવનનો મહિનો આવ્યો, હે મારા સાથીઓ; તમારા પતિ ભગવાન વિશે વિચારો.
ਨਾਨਕ ਝੂਰਿ ਮਰਹਿ ਦੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਅਵਰੀ ਲਾਗਾ ਨੇਹੁ ॥੧॥
naanak jhoor mareh dohaaganee jina avaree laagaa nehu |1|હે નાનક, ત્યજી ગયેલી કન્યા બીજી સાથે પ્રેમમાં છે; હવે તે રડે છે અને રડે છે, અને મૃત્યુ પામે છે. ||1||
ਮਃ ੨ ॥
mahalaa 2 |બીજી મહેલ:
ਸਾਵਣੁ ਆਇਆ ਹੇ ਸਖੀ ਜਲਹਰੁ ਬਰਸਨਹਾਰੁ ॥
saavan aaeaa he sakhee jalahar barasanahaar |સાવનનો મહિનો આવ્યો, હે મારા સાથીઓ; વરસાદ સાથે વાદળો ફૂટી નીકળ્યા છે.
ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਵਨੁ ਸੋਹਾਗਣੀ ਜਿਨੑ ਸਹ ਨਾਲਿ ਪਿਆਰੁ ॥੨॥
naanak sukh savan sohaaganee jina sah naal piaar |2|ઓ નાનક, ધન્ય આત્મા-વધુઓ શાંતિથી સૂઈ જાય છે; તેઓ તેમના પતિ ભગવાન સાથે પ્રેમમાં છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਆਪੇ ਛਿੰਝ ਪਵਾਇ ਮਲਾਖਾੜਾ ਰਚਿਆ ॥
aape chhinjh pavaae malaakhaarraa rachiaa |તેણે પોતે ટુર્નામેન્ટનું આયોજન કર્યું છે, અને કુસ્તીબાજો માટે અખાડાની વ્યવસ્થા કરી છે.
ਲਥੇ ਭੜਥੂ ਪਾਇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਚਿਆ ॥
lathe bharrathoo paae guramukh machiaa |તેઓ ધામધૂમ અને વિધિ સાથે મેદાનમાં પ્રવેશ્યા છે; ગુરુમુખો આનંદિત છે.
ਮਨਮੁਖ ਮਾਰੇ ਪਛਾੜਿ ਮੂਰਖ ਕਚਿਆ ॥
manamukh maare pachhaarr moorakh kachiaa |ખોટા અને મૂર્ખ સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખોનો પરાજય અને વિજય થાય છે.
ਆਪਿ ਭਿੜੈ ਮਾਰੇ ਆਪਿ ਆਪਿ ਕਾਰਜੁ ਰਚਿਆ ॥
aap bhirrai maare aap aap kaaraj rachiaa |ભગવાન પોતે કુસ્તી કરે છે, અને તે પોતે જ તેમને હરાવે છે. તેમણે પોતે આ નાટકનું મંચન કર્યું હતું.
ਸਭਨਾ ਖਸਮੁ ਏਕੁ ਹੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ॥
sabhanaa khasam ek hai guramukh jaaneeai |એક જ ભગવાન બધાનો ભગવાન અને માસ્ટર છે; આ ગુરુમુખો દ્વારા ઓળખાય છે.
ਹੁਕਮੀ ਲਿਖੈ ਸਿਰਿ ਲੇਖੁ ਵਿਣੁ ਕਲਮ ਮਸਵਾਣੀਐ ॥
hukamee likhai sir lekh vin kalam masavaaneeai |તે બધાના કપાળ પર પેન કે શાહી વગર પોતાના હુકમનો શિલાલેખ લખે છે.
ਸਤਸੰਗਤਿ ਮੇਲਾਪੁ ਜਿਥੈ ਹਰਿ ਗੁਣ ਸਦਾ ਵਖਾਣੀਐ ॥
satasangat melaap jithai har gun sadaa vakhaaneeai |સત્સંગતમાં, સાચી મંડળી, તેની સાથે મિલન પ્રાપ્ત થાય છે; ત્યાં, ભગવાનના મહિમાવાન સ્તુતિનો સદાય ગાન કરવામાં આવે છે.
ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਲਾਹਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥੪॥
naanak sachaa sabad salaeh sach pachhaaneeai |4|હે નાનક, તેમના શબ્દના સાચા શબ્દની સ્તુતિ કરતાં, વ્યક્તિ સત્યનો અહેસાસ કરે છે. ||4||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਅਵਰਿ ਕਰੇਂਦਾ ਵੰਨ ॥
aoonav aoonav aaeaa avar karendaa van |આકાશમાં નીચા, નીચા અને જાડા લટકતા વાદળો રંગ બદલી રહ્યા છે.
ਕਿਆ ਜਾਣਾ ਤਿਸੁ ਸਾਹ ਸਿਉ ਕੇਵ ਰਹਸੀ ਰੰਗੁ ॥
kiaa jaanaa tis saah siau kev rahasee rang |હું કેવી રીતે જાણી શકું કે મારા પતિ પ્રત્યેનો મારો પ્રેમ ટકી રહેશે કે નહીં?
ਰੰਗੁ ਰਹਿਆ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਮਨਿ ਭਉ ਭਾਉ ਹੋਇ ॥
rang rahiaa tina kaamanee jina man bhau bhaau hoe |જો તેઓના મન પ્રેમ અને ભગવાનના ભયથી ભરેલા હોય તો તે આત્મા-વધુનો પ્રેમ ટકી રહે છે.
ਨਾਨਕ ਭੈ ਭਾਇ ਬਾਹਰੀ ਤਿਨ ਤਨਿ ਸੁਖੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥
naanak bhai bhaae baaharee tin tan sukh na hoe |1|ઓ નાનક, જેને ભગવાનનો પ્રેમ અને ડર નથી - તેના શરીરને ક્યારેય શાંતિ મળશે નહીં. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਨੀਰੁ ਨਿਪੰਗੁ ॥
aoonav aoonav aaeaa varasai neer nipang |આકાશમાં નીચા, નીચા અને જાડા લટકતા, વાદળો આવે છે, અને શુદ્ધ પાણી વરસે છે.
ਨਾਨਕ ਦੁਖੁ ਲਾਗਾ ਤਿਨੑ ਕਾਮਣੀ ਜਿਨੑ ਕੰਤੈ ਸਿਉ ਮਨਿ ਭੰਗੁ ॥੨॥
naanak dukh laagaa tina kaamanee jina kantai siau man bhang |2|હે નાનક, તે આત્મા-કન્યા પીડાથી પીડાય છે, જેનું મન તેના પતિ ભગવાનથી દૂર થઈ ગયું છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਦੋਵੈ ਤਰਫਾ ਉਪਾਇ ਇਕੁ ਵਰਤਿਆ ॥
dovai tarafaa upaae ik varatiaa |એક પ્રભુએ બંને બાજુઓ બનાવી છે અને તે વિસ્તારને વ્યાપ્યો છે.
ਬੇਦ ਬਾਣੀ ਵਰਤਾਇ ਅੰਦਰਿ ਵਾਦੁ ਘਤਿਆ ॥
bed baanee varataae andar vaad ghatiaa |વેદના શબ્દો દલીલો અને વિભાજન સાથે વ્યાપક બની ગયા.
ਪਰਵਿਰਤਿ ਨਿਰਵਿਰਤਿ ਹਾਠਾ ਦੋਵੈ ਵਿਚਿ ਧਰਮੁ ਫਿਰੈ ਰੈਬਾਰਿਆ ॥
paravirat niravirat haatthaa dovai vich dharam firai raibaariaa |આસક્તિ અને અલિપ્તતા તેની બે બાજુઓ છે; ધર્મ, સાચો ધર્મ, બંને વચ્ચે માર્ગદર્શક છે.
ਮਨਮੁਖ ਕਚੇ ਕੂੜਿਆਰ ਤਿਨੑੀ ਨਿਹਚਉ ਦਰਗਹ ਹਾਰਿਆ ॥
manamukh kache koorriaar tinaee nihchau daragah haariaa |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો નકામા અને મિથ્યા છે. કોઈ શંકા વિના, તેઓ ભગવાનના દરબારમાં હારી જાય છે.
ਗੁਰਮਤੀ ਸਬਦਿ ਸੂਰ ਹੈ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਜਿਨੑੀ ਮਾਰਿਆ ॥
guramatee sabad soor hai kaam krodh jinaee maariaa |જેઓ ગુરુના ઉપદેશોનું પાલન કરે છે તેઓ સાચા આધ્યાત્મિક યોદ્ધાઓ છે; તેઓએ જાતીય ઇચ્છા અને ગુસ્સા પર વિજય મેળવ્યો છે.
ਸਚੈ ਅੰਦਰਿ ਮਹਲਿ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰਿਆ ॥
sachai andar mahal sabad savaariaa |તેઓ ભગવાનની હાજરીની સાચી હવેલીમાં પ્રવેશ કરે છે, શબ્દના શબ્દ દ્વારા સુશોભિત અને ઉત્કૃષ્ટ.
ਸੇ ਭਗਤ ਤੁਧੁ ਭਾਵਦੇ ਸਚੈ ਨਾਇ ਪਿਆਰਿਆ ॥
se bhagat tudh bhaavade sachai naae piaariaa |તે ભક્તો તમારી ઈચ્છાને પ્રસન્ન કરે છે, હે પ્રભુ; તેઓ સાચા નામને ખૂબ પ્રેમ કરે છે.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਨਿ ਆਪਣਾ ਤਿਨੑਾ ਵਿਟਹੁ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ॥੫॥
satigur sevan aapanaa tinaa vittahu hau vaariaa |5|જેઓ તેમના સાચા ગુરુની સેવા કરે છે તેમના માટે હું બલિદાન છું. ||5||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |સાલોક, ત્રીજી મહેલ:
ਊਂਨਵਿ ਊਂਨਵਿ ਆਇਆ ਵਰਸੈ ਲਾਇ ਝੜੀ ॥
aoonav aoonav aaeaa varasai laae jharree |આકાશમાં નીચા, નીચા અને જાડા લટકતા, વાદળો આવે છે, અને ધોધમાં પાણી વરસે છે.
ਨਾਨਕ ਭਾਣੈ ਚਲੈ ਕੰਤ ਕੈ ਸੁ ਮਾਣੇ ਸਦਾ ਰਲੀ ॥੧॥
naanak bhaanai chalai kant kai su maane sadaa ralee |1|ઓ નાનક, તેણી તેના પતિ ભગવાનની ઇચ્છા સાથે સુમેળમાં ચાલે છે; તેણી હંમેશ માટે શાંતિ અને આનંદનો આનંદ માણે છે. ||1||
ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |ત્રીજી મહેલ:
ਕਿਆ ਉਠਿ ਉਠਿ ਦੇਖਹੁ ਬਪੁੜੇਂ ਇਸੁ ਮੇਘੈ ਹਥਿ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥
kiaa utth utth dekhahu bapurren is meghai hath kichh naeh |તું કેમ ઊભો છે, જોવા ઊભો છે? હે બિચારી, આ વાદળના હાથમાં કંઈ નથી.
ਜਿਨਿ ਏਹੁ ਮੇਘੁ ਪਠਾਇਆ ਤਿਸੁ ਰਾਖਹੁ ਮਨ ਮਾਂਹਿ ॥
jin ehu megh patthaaeaa tis raakhahu man maanhi |જેણે આ વાદળ મોકલ્યો છે - તેને તમારા મનમાં વહાલ કરો.
ਤਿਸ ਨੋ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਸੀ ਜਾ ਕਉ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥
tis no man vasaaeisee jaa kau nadar karee |તે જ પ્રભુને પોતાના મનમાં સમાવે છે, જેના પર પ્રભુ કૃપાની નજર નાખે છે.
ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਾਹਰੀ ਸਭ ਕਰਣ ਪਲਾਹ ਕਰੇਇ ॥੨॥
naanak nadaree baaharee sabh karan palaah karee |2|હે નાનક, જેઓ આ કૃપાનો અભાવ છે તે બધા રડે છે અને રડે છે અને વિલાપ કરે છે. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |પૌરી:
ਸੋ ਹਰਿ ਸਦਾ ਸਰੇਵੀਐ ਜਿਸੁ ਕਰਤ ਨ ਲਾਗੈ ਵਾਰ ॥
so har sadaa sareveeai jis karat na laagai vaar |સદા પ્રભુની સેવા કરો; તે કોઈ પણ સમયે કાર્ય કરે છે.
ਆਡਾਣੇ ਆਕਾਸ ਕਰਿ ਖਿਨ ਮਹਿ ਢਾਹਿ ਉਸਾਰਣਹਾਰ ॥
aaddaane aakaas kar khin meh dtaeh usaaranahaar |તેણે આકાશને સમગ્ર આકાશમાં લંબાવ્યું; એક ક્ષણમાં, તે બનાવે છે અને નાશ કરે છે.
ਆਪੇ ਜਗਤੁ ਉਪਾਇ ਕੈ ਕੁਦਰਤਿ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰ ॥
aape jagat upaae kai kudarat kare veechaar |તેણે પોતે જ વિશ્વનું સર્જન કર્યું છે; તે તેની સર્જનાત્મક સર્વશક્તિનું ચિંતન કરે છે.
ਮਨਮੁਖ ਅਗੈ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਬਹੁਤੀ ਹੋਵੈ ਮਾਰ ॥
manamukh agai lekhaa mangeeai bahutee hovai maar |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખનો હિસાબ હવે પછી લેવામાં આવશે; તેને સખત સજા કરવામાં આવશે.