શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ

પાન - 645


ਮਨ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਹਉਮੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥
man kee saar na jaananee haumai bharam bhulaae |

તેઓ પોતાના મનની સ્થિતિ જાણતા નથી; તેઓ શંકા અને અહંકાર દ્વારા ભ્રમિત છે.

ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਭਉ ਪਇਆ ਵਡਭਾਗਿ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥
guraparasaadee bhau peaa vaddabhaag vasiaa man aae |

ગુરુની કૃપાથી, ભગવાનનો ભય પ્રાપ્ત થાય છે; મહાન નસીબ દ્વારા, ભગવાન મનમાં વાસ કરવા માટે આવે છે.

ਭੈ ਪਇਐ ਮਨੁ ਵਸਿ ਹੋਆ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥
bhai peaai man vas hoaa haumai sabad jalaae |

જ્યારે ભગવાનનો ભય આવે છે, ત્યારે મન સંયમિત થાય છે, અને શબ્દના શબ્દ દ્વારા, અહંકાર બળી જાય છે.

ਸਚਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥
sach rate se niramale jotee jot milaae |

જેઓ સત્યથી રંગાયેલા છે તેઓ નિષ્કલંક છે; તેમનો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળી જાય છે.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਪਾਇਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥
satigur miliaai naau paaeaa naanak sukh samaae |2|

સાચા ગુરુને મળવાથી નામ મળે છે; હે નાનક, તે શાંતિમાં લીન છે. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

પૌરી:

ਏਹ ਭੂਪਤਿ ਰਾਣੇ ਰੰਗ ਦਿਨ ਚਾਰਿ ਸੁਹਾਵਣਾ ॥
eh bhoopat raane rang din chaar suhaavanaa |

રાજાઓ અને બાદશાહોની ખુશીઓ આનંદદાયક હોય છે, પરંતુ તે ફક્ત થોડા દિવસો માટે જ રહે છે.

ਏਹੁ ਮਾਇਆ ਰੰਗੁ ਕਸੁੰਭ ਖਿਨ ਮਹਿ ਲਹਿ ਜਾਵਣਾ ॥
ehu maaeaa rang kasunbh khin meh leh jaavanaa |

માયાના આ આનંદો કુસુમના રંગ જેવા છે, જે એક ક્ષણમાં ખરી જાય છે.

ਚਲਦਿਆ ਨਾਲਿ ਨ ਚਲੈ ਸਿਰਿ ਪਾਪ ਲੈ ਜਾਵਣਾ ॥
chaladiaa naal na chalai sir paap lai jaavanaa |

જ્યારે તે પ્રયાણ કરે છે ત્યારે તેઓ તેની સાથે જતા નથી; તેના બદલે, તે તેના માથા પર પાપોનો ભાર વહન કરે છે.

ਜਾਂ ਪਕੜਿ ਚਲਾਇਆ ਕਾਲਿ ਤਾਂ ਖਰਾ ਡਰਾਵਣਾ ॥
jaan pakarr chalaaeaa kaal taan kharaa ddaraavanaa |

જ્યારે મૃત્યુ તેને પકડી લે છે, અને તેને દૂર લઈ જાય છે, ત્યારે તે એકદમ બિહામણું લાગે છે.

ਓਹ ਵੇਲਾ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਫਿਰਿ ਪਛੁਤਾਵਣਾ ॥੬॥
oh velaa hath na aavai fir pachhutaavanaa |6|

તે ગુમાવેલી તક તેના હાથમાં ફરી નહીં આવે, અને અંતે, તે પસ્તાવો કરે છે અને પસ્તાવો કરે છે. ||6||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

સાલોક, ત્રીજી મહેલ:

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜੋ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਸੇ ਬਧੇ ਦੁਖ ਸਹਾਹਿ ॥
satigur te jo muh fire se badhe dukh sahaeh |

જેઓ સાચા ગુરુથી મોં ફેરવે છે, તેઓ દુ:ખ અને બંધન ભોગવે છે.

ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਮਿਲਣੁ ਨ ਪਾਇਨੀ ਜੰਮਹਿ ਤੈ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥
fir fir milan na paaeinee jameh tai mar jaeh |

ફરીથી અને ફરીથી, તેઓ ફક્ત મૃત્યુ માટે જ જન્મે છે; તેઓ તેમના પ્રભુને મળી શકતા નથી.

ਸਹਸਾ ਰੋਗੁ ਨ ਛੋਡਈ ਦੁਖ ਹੀ ਮਹਿ ਦੁਖ ਪਾਹਿ ॥
sahasaa rog na chhoddee dukh hee meh dukh paeh |

શંકાનો રોગ દૂર થતો નથી, અને તેઓ માત્ર પીડા અને વધુ પીડા શોધે છે.

ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਬਖਸਿ ਲੇਹਿ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਹਿ ॥੧॥
naanak nadaree bakhas lehi sabade mel milaeh |1|

હે નાનક, જો કૃપાળુ ભગવાન માફ કરે, તો વ્યક્તિ શબ્દના શબ્દ સાથે એકરૂપ થાય છે. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ત્રીજી મહેલ:

ਜੋ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਮੁਹ ਫਿਰੇ ਤਿਨਾ ਠਉਰ ਨ ਠਾਉ ॥
jo satigur te muh fire tinaa tthaur na tthaau |

જેઓ સાચા ગુરુથી મોં ફેરવી લે છે, તેઓને કોઈ આરામ કે આશ્રય મળશે નહીં.

ਜਿਉ ਛੁਟੜਿ ਘਰਿ ਘਰਿ ਫਿਰੈ ਦੁਹਚਾਰਣਿ ਬਦਨਾਉ ॥
jiau chhuttarr ghar ghar firai duhachaaran badanaau |

તેઓ તરછોડાયેલી સ્ત્રીની જેમ, ખરાબ પાત્ર અને ખરાબ પ્રતિષ્ઠા સાથે ઘરે-ઘરે ભટકતા હોય છે.

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਖਸੀਅਹਿ ਸੇ ਸਤਿਗੁਰ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਉ ॥੨॥
naanak guramukh bakhaseeeh se satigur mel milaau |2|

ઓ નાનક, ગુરુમુખોને માફ કરવામાં આવે છે, અને સાચા ગુરુ સાથે એકતામાં જોડાય છે. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

પૌરી:

ਜੋ ਸੇਵਹਿ ਸਤਿ ਮੁਰਾਰਿ ਸੇ ਭਵਜਲ ਤਰਿ ਗਇਆ ॥
jo seveh sat muraar se bhavajal tar geaa |

જેઓ અહંકારનો નાશ કરનાર સાચા પ્રભુની સેવા કરે છે તેઓ ભયાનક સંસાર સાગર પાર કરે છે.

ਜੋ ਬੋਲਹਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨ ਜਮੁ ਛਡਿ ਗਇਆ ॥
jo boleh har har naau tin jam chhadd geaa |

જેઓ ભગવાન, હર, હર, ના નામનો જપ કરે છે તેઓ મૃત્યુના દૂત દ્વારા પસાર થાય છે.

ਸੇ ਦਰਗਹ ਪੈਧੇ ਜਾਹਿ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਜਪਿ ਲਇਆ ॥
se daragah paidhe jaeh jinaa har jap leaa |

જેઓ ભગવાનનું ધ્યાન કરે છે, તેઓ સન્માનના વસ્ત્રોમાં તેમના દરબારમાં જાય છે.

ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੇਈ ਪੁਰਖ ਜਿਨਾ ਹਰਿ ਤੁਧੁ ਮਇਆ ॥
har seveh seee purakh jinaa har tudh meaa |

તેઓ એકલા તમારી સેવા કરે છે, હે ભગવાન, જેમને તમે કૃપાથી આશીર્વાદ આપો છો.

ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਪਿਆਰੇ ਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭ੍ਰਮ ਭਉ ਗਇਆ ॥੭॥
gun gaavaa piaare nit guramukh bhram bhau geaa |7|

હે પ્રિય, હું નિરંતર તમારા મહિમાના ગુણગાન ગાઉં છું; ગુરુમુખ તરીકે, મારી શંકાઓ અને ભય દૂર થઈ ગયા છે. ||7||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

સાલોક, ત્રીજી મહેલ:

ਥਾਲੈ ਵਿਚਿ ਤੈ ਵਸਤੂ ਪਈਓ ਹਰਿ ਭੋਜਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਾਰੁ ॥
thaalai vich tai vasatoo peeo har bhojan amrit saar |

પ્લેટ પર, ત્રણ વસ્તુઓ મૂકવામાં આવી છે; આ ભગવાનનો ઉત્કૃષ્ટ, અમૃત ખોરાક છે.

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥
jit khaadhai man tripateeai paaeeai mokh duaar |

આ ખાવાથી મન તૃપ્ત થાય છે અને મોક્ષના દ્વાર મળી જાય છે.

ਇਹੁ ਭੋਜਨੁ ਅਲਭੁ ਹੈ ਸੰਤਹੁ ਲਭੈ ਗੁਰ ਵੀਚਾਰਿ ॥
eihu bhojan alabh hai santahu labhai gur veechaar |

આ અન્ન મેળવવું ઘણું મુશ્કેલ છે, હે સંતો; તે ગુરુનું ચિંતન કરવાથી જ પ્રાપ્ત થાય છે.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਕਿਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਸਦਾ ਰਖੀਐ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥
eh mudaavanee kiau vichahu kadteeai sadaa rakheeai ur dhaar |

શા માટે આપણે આ કોયડો આપણા મનમાંથી કાઢી નાખવો જોઈએ? આપણે તેને હંમેશ આપણા હૃદયમાં સમાવીને રાખવું જોઈએ.

ਏਹ ਮੁਦਾਵਣੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਾਈ ਗੁਰਸਿਖਾ ਲਧੀ ਭਾਲਿ ॥
eh mudaavanee satiguroo paaee gurasikhaa ladhee bhaal |

સાચા ગુરુએ આ કોયડો ઉભો કર્યો છે. ગુરુની શીખોએ તેનો ઉકેલ શોધી કાઢ્યો છે.

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬੁਝਾਏ ਸੁ ਬੁਝਸੀ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਘਾਲਿ ॥੧॥
naanak jis bujhaae su bujhasee har paaeaa guramukh ghaal |1|

હે નાનક, તે એકલા જ આ સમજે છે, જેને પ્રભુ સમજવાની પ્રેરણા આપે છે. ગુરુમુખો સખત મહેનત કરે છે, અને ભગવાનને શોધે છે. ||1||

ਮਃ ੩ ॥
mahalaa 3 |

ત્રીજી મહેલ:

ਜੋ ਧੁਰਿ ਮੇਲੇ ਸੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਸਤਿਗੁਰ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥
jo dhur mele se mil rahe satigur siau chit laae |

જેમને આદિ ભગવાન એક કરે છે, તેઓ તેમની સાથે એકતામાં રહે છે; તેઓ તેમની ચેતના સાચા ગુરુ પર કેન્દ્રિત કરે છે.

ਆਪਿ ਵਿਛੋੜੇਨੁ ਸੇ ਵਿਛੁੜੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਖੁਆਇ ॥
aap vichhorren se vichhurre doojai bhaae khuaae |

જેને ભગવાન પોતે જુદા પાડે છે, તેઓ જુદા રહે છે; દ્વૈતના પ્રેમમાં, તેઓ બરબાદ થઈ ગયા છે.

ਨਾਨਕ ਵਿਣੁ ਕਰਮਾ ਕਿਆ ਪਾਈਐ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥੨॥
naanak vin karamaa kiaa paaeeai poorab likhiaa kamaae |2|

હે નાનક, સારા કર્મ વિના કોઈ શું મેળવી શકે? તે તે કમાય છે જે તેને પ્રાપ્ત કરવાનું પૂર્વ નિર્ધારિત છે. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

પૌરી:

ਬਹਿ ਸਖੀਆ ਜਸੁ ਗਾਵਹਿ ਗਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥
beh sakheea jas gaaveh gaavanahaareea |

સાથે બેસીને, સાથીઓ ભગવાનની સ્તુતિના ગીતો ગાય છે.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿਹੁ ਨਿਤ ਹਰਿ ਕਉ ਬਲਿਹਾਰੀਆ ॥
har naam salaahihu nit har kau balihaareea |

તેઓ સતત પ્રભુના નામની સ્તુતિ કરે છે; તેઓ ભગવાન માટે બલિદાન છે.

ਜਿਨੀ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ਤਿਨਾ ਹਉ ਵਾਰੀਆ ॥
jinee sun maniaa har naau tinaa hau vaareea |

જેઓ પ્રભુના નામને સાંભળે છે અને માને છે, તેમના માટે હું બલિદાન છું.

ਗੁਰਮੁਖੀਆ ਹਰਿ ਮੇਲੁ ਮਿਲਾਵਣਹਾਰੀਆ ॥
guramukheea har mel milaavanahaareea |

હે ભગવાન, મને ગુરુમુખો સાથે જોડવા દો, જે તમારી સાથે એકરૂપ છે.

ਹਉ ਬਲਿ ਜਾਵਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ਗੁਰ ਦੇਖਣਹਾਰੀਆ ॥੮॥
hau bal jaavaa din raat gur dekhanahaareea |8|

જેઓ રાત-દિવસ પોતાના ગુરુને નિહાળે છે તેમના માટે હું બલિદાન છું. ||8||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥
salok mahalaa 3 |

સાલોક, ત્રીજી મહેલ:


સૂચિ (1 - 1430)
જાપ પાન: 1 - 8
સો દર પાન: 8 - 10
સો પુરખ પાન: 10 - 12
સોહલા પાન: 12 - 13
સિરી રાગ પાન: 14 - 93
રાગ માઝ પાન: 94 - 150
રાગ ગૌરી પાન: 151 - 346
રાગ આસા પાન: 347 - 488
રાગ ગુજરી પાન: 489 - 526
રાગ દયવ ગંધીરી પાન: 527 - 536
રાગ બિહાગ્રા પાન: 537 - 556
રાગ વાધંસ પાન: 557 - 594
રાગ સોરથ પાન: 595 - 659
રાગ ધનાસ્રી પાન: 660 - 695
રાગ જયથ્સ્રી પાન: 696 - 710
રાગ ટોડી પાન: 711 - 718
રાગ બૈરારી પાન: 719 - 720
રાગ તિલંગ પાન: 721 - 727
રાગ સૂહી પાન: 728 - 794
રાગ બિલાવળ પાન: 795 - 858
રાગ ગોન્ડ પાન: 859 - 875
રાગ રામકલી પાન: 876 - 974
રાગ નત નારાયણ પાન: 975 - 983
રાગ માલી ગૌરા પાન: 984 - 988
રાગ મારો પાન: 989 - 1106
રાગ ટુખારી પાન: 1107 - 1117
રાગ કાયદારા પાન: 1118 - 1124
રાગ ભૈરાવો પાન: 1125 - 1167
રાગ વસંત પાન: 1168 - 1196
રાગ સારાંગ પાન: 1197 - 1253
રાગ માલાર પાન: 1254 - 1293
રાગ કાંરા પાન: 1294 - 1318
રાગ કલ્યાણ પાન: 1319 - 1326
રાગ પ્રભાતી પાન: 1327 - 1351
રાગ જૈજાવતી પાન: 1352 - 1359
સલોક સેહશક્રીતી પાન: 1353 - 1360
ગાઠા ફિફ્થ મહલ પાન: 1360 - 1361
ફુન્હે ફિફ્થ મહલ પાન: 1361 - 1363
ચૌબોલાસ ફિફ્થ મહલ પાન: 1363 - 1364
સલોક કબીર જી પાન: 1364 - 1377
સલોક ફરીદ જી પાન: 1377 - 1385
સ્વૈયાય શ્રી મુખબક મહલ 5 પાન: 1385 - 1389
સ્વૈયાય પ્રથમ મહલ પાન: 1389 - 1390
સ્વૈયાય દ્વિતીય મહલ પાન: 1391 - 1392
સ્વૈયાય તૃતીય મહલ પાન: 1392 - 1396
સ્વૈયાય ચતુર્થી મહલ પાન: 1396 - 1406
સ્વૈયાય પંચમ મહલ પાન: 1406 - 1409
સલોક વારોણ થાય વધીક પાન: 1410 - 1426
સલોક નવમ મહલ પાન: 1426 - 1429
મુન્ધાવણી ફિફ્થ મહલ પાન: 1429 - 1429
રાગમાળા પાન: 1430 - 1430