ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 655
ਕਹੁ ਕਬੀਰ ਜਨ ਭਏ ਖਾਲਸੇ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਜਿਹ ਜਾਨੀ ॥੪॥੩॥
kahu kabeer jan bhe khaalase prem bhagat jih jaanee |4|3|કબીર કહે છે, તે નમ્ર લોકો શુદ્ધ બને છે - તેઓ ખાલસા બને છે - જેઓ ભગવાનની પ્રેમાળ ભક્તિને જાણે છે. ||4||3||
ਘਰੁ ੨ ॥
ghar 2 |બીજું ઘર ||
ਦੁਇ ਦੁਇ ਲੋਚਨ ਪੇਖਾ ॥
due due lochan pekhaa |મારી બંને આંખોથી, હું આસપાસ જોઉં છું;
ਹਉ ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਉਰੁ ਨ ਦੇਖਾ ॥
hau har bin aaur na dekhaa |મને પ્રભુ સિવાય કશું દેખાતું નથી.
ਨੈਨ ਰਹੇ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥
nain rahe rang laaee |મારી આંખો તેના પર પ્રેમથી જુએ છે,
ਅਬ ਬੇ ਗਲ ਕਹਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੧॥
ab be gal kahan na jaaee |1|અને હવે, હું બીજું કંઈ બોલી શકતો નથી. ||1||
ਹਮਰਾ ਭਰਮੁ ਗਇਆ ਭਉ ਭਾਗਾ ॥
hamaraa bharam geaa bhau bhaagaa |મારી શંકાઓ દૂર થઈ ગઈ, અને મારો ડર દૂર થઈ ગયો,
ਜਬ ਰਾਮ ਨਾਮ ਚਿਤੁ ਲਾਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jab raam naam chit laagaa |1| rahaau |જ્યારે મારી ચેતના ભગવાનના નામ સાથે જોડાઈ ગઈ. ||1||થોભો ||
ਬਾਜੀਗਰ ਡੰਕ ਬਜਾਈ ॥
baajeegar ddank bajaaee |જ્યારે જાદુગર તેની ખંજરી મારે છે,
ਸਭ ਖਲਕ ਤਮਾਸੇ ਆਈ ॥
sabh khalak tamaase aaee |દરેક વ્યક્તિ શો જોવા આવે છે.
ਬਾਜੀਗਰ ਸ੍ਵਾਂਗੁ ਸਕੇਲਾ ॥
baajeegar svaang sakelaa |જ્યારે જાદુગર તેનો શો સમાપ્ત કરે છે,
ਅਪਨੇ ਰੰਗ ਰਵੈ ਅਕੇਲਾ ॥੨॥
apane rang ravai akelaa |2|પછી તે એકલા જ તેના નાટકનો આનંદ માણે છે. ||2||
ਕਥਨੀ ਕਹਿ ਭਰਮੁ ਨ ਜਾਈ ॥
kathanee keh bharam na jaaee |ઉપદેશ આપવાથી વ્યક્તિની શંકા દૂર થતી નથી.
ਸਭ ਕਥਿ ਕਥਿ ਰਹੀ ਲੁਕਾਈ ॥
sabh kath kath rahee lukaaee |દરેક વ્યક્તિ ઉપદેશ અને ઉપદેશ આપીને થાકી ગયો છે.
ਜਾ ਕਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਬੁਝਾਈ ॥
jaa kau guramukh aap bujhaaee |પ્રભુ ગુરુમુખને સમજણ કરાવે છે;
ਤਾ ਕੇ ਹਿਰਦੈ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੩॥
taa ke hiradai rahiaa samaaee |3|તેનું હૃદય ભગવાન સાથે સમાયેલું રહે છે. ||3||
ਗੁਰ ਕਿੰਚਤ ਕਿਰਪਾ ਕੀਨੀ ॥
gur kinchat kirapaa keenee |જ્યારે ગુરુ તેમની થોડીક કૃપા પણ આપે છે,
ਸਭੁ ਤਨੁ ਮਨੁ ਦੇਹ ਹਰਿ ਲੀਨੀ ॥
sabh tan man deh har leenee |વ્યક્તિનું શરીર, મન અને સમગ્ર અસ્તિત્વ પ્રભુમાં સમાઈ જાય છે.
ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ॥
keh kabeer rang raataa |કબીર કહે છે, હું પ્રભુના પ્રેમથી રંગાયેલો છું;
ਮਿਲਿਓ ਜਗਜੀਵਨ ਦਾਤਾ ॥੪॥੪॥
milio jagajeevan daataa |4|4|હું વિશ્વના જીવન, મહાન દાતા સાથે મળ્યો છું. ||4||4||
ਜਾ ਕੇ ਨਿਗਮ ਦੂਧ ਕੇ ਠਾਟਾ ॥
jaa ke nigam doodh ke tthaattaa |પવિત્ર ગ્રંથો તમારા દૂધ અને ક્રીમ બનવા દો,
ਸਮੁੰਦੁ ਬਿਲੋਵਨ ਕਉ ਮਾਟਾ ॥
samund bilovan kau maattaa |અને મનનો મહાસાગર મંથન વટ.
ਤਾ ਕੀ ਹੋਹੁ ਬਿਲੋਵਨਹਾਰੀ ॥
taa kee hohu bilovanahaaree |પ્રભુના માખણ મથનાર બનો,
ਕਿਉ ਮੇਟੈ ਗੋ ਛਾਛਿ ਤੁਹਾਰੀ ॥੧॥
kiau mettai go chhaachh tuhaaree |1|અને તમારી છાશ વેડફાય નહિ. ||1||
ਚੇਰੀ ਤੂ ਰਾਮੁ ਨ ਕਰਸਿ ਭਤਾਰਾ ॥
cheree too raam na karas bhataaraa |હે આત્મા-કન્યા દાસી, તમે ભગવાનને તમારા પતિ તરીકે કેમ લેતા નથી?
ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jagajeevan praan adhaaraa |1| rahaau |તે જગતનું જીવન છે, જીવનના શ્વાસનો આધાર છે. ||1||થોભો ||
ਤੇਰੇ ਗਲਹਿ ਤਉਕੁ ਪਗ ਬੇਰੀ ॥
tere galeh tauk pag beree |સાંકળ તમારા ગળામાં છે, અને કફ તમારા પગ પર છે.
ਤੂ ਘਰ ਘਰ ਰਮਈਐ ਫੇਰੀ ॥
too ghar ghar rameeai feree |પ્રભુએ તમને ઘરે-ઘરે ભટકતા મોકલ્યા છે.
ਤੂ ਅਜਹੁ ਨ ਚੇਤਸਿ ਚੇਰੀ ॥
too ajahu na chetas cheree |અને છતાં, હે આત્મા-કન્યા, દાસ, તમે ભગવાનનું ધ્યાન કરતા નથી.
ਤੂ ਜਮਿ ਬਪੁਰੀ ਹੈ ਹੇਰੀ ॥੨॥
too jam bapuree hai heree |2|હે દુ:ખી સ્ત્રી, મૃત્યુ તને જોઈ રહ્યું છે. ||2||
ਪ੍ਰਭ ਕਰਨ ਕਰਾਵਨਹਾਰੀ ॥
prabh karan karaavanahaaree |ભગવાન ભગવાન કારણોના કારણ છે.
ਕਿਆ ਚੇਰੀ ਹਾਥ ਬਿਚਾਰੀ ॥
kiaa cheree haath bichaaree |ગરીબ આત્મા-કન્યા, ગુલામના હાથમાં શું છે?
ਸੋਈ ਸੋਈ ਜਾਗੀ ॥
soee soee jaagee |તેણી તેની ઊંઘમાંથી જાગી જાય છે,
ਜਿਤੁ ਲਾਈ ਤਿਤੁ ਲਾਗੀ ॥੩॥
jit laaee tith laagee |3|અને તે ભગવાન તેને જે પણ જોડે છે તેની સાથે જોડાયેલી બની જાય છે. ||3||
ਚੇਰੀ ਤੈ ਸੁਮਤਿ ਕਹਾਂ ਤੇ ਪਾਈ ॥
cheree tai sumat kahaan te paaee |હે આત્મા-કન્યા, દાસી, તને આ જ્ઞાન ક્યાંથી મળ્યું,
ਜਾ ਤੇ ਭ੍ਰਮ ਕੀ ਲੀਕ ਮਿਟਾਈ ॥
jaa te bhram kee leek mittaaee |જેના દ્વારા તમે તમારા શંકાના શિલાલેખને ભૂંસી નાખ્યા?
ਸੁ ਰਸੁ ਕਬੀਰੈ ਜਾਨਿਆ ॥
su ras kabeerai jaaniaa |કબીરે એ સૂક્ષ્મ તત્વ ચાખ્યો છે;
ਮੇਰੋ ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੪॥੫॥
mero guraprasaad man maaniaa |4|5|ગુરુની કૃપાથી તેનું મન પ્રભુ સાથે સમાધાન કરે છે. ||4||5||
ਜਿਹ ਬਾਝੁ ਨ ਜੀਆ ਜਾਈ ॥
jih baajh na jeea jaaee |તેના વિના, આપણે જીવી પણ શકતા નથી;
ਜਉ ਮਿਲੈ ਤ ਘਾਲ ਅਘਾਈ ॥
jau milai ta ghaal aghaaee |જ્યારે આપણે તેને મળીએ છીએ, ત્યારે આપણું કાર્ય પૂર્ણ થાય છે.
ਸਦ ਜੀਵਨੁ ਭਲੋ ਕਹਾਂਹੀ ॥
sad jeevan bhalo kahaanhee |લોકો કહે છે કે હંમેશ માટે જીવવું સારું છે,
ਮੂਏ ਬਿਨੁ ਜੀਵਨੁ ਨਾਹੀ ॥੧॥
mooe bin jeevan naahee |1|પરંતુ મૃત્યુ વિના જીવન નથી. ||1||
ਅਬ ਕਿਆ ਕਥੀਐ ਗਿਆਨੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
ab kiaa katheeai giaan beechaaraa |તો હવે, મારે કયા પ્રકારનું શાણપણ વિચારવું જોઈએ અને ઉપદેશ આપવો જોઈએ?
ਨਿਜ ਨਿਰਖਤ ਗਤ ਬਿਉਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
nij nirakhat gat biauhaaraa |1| rahaau |જેમ જેમ હું જોઉં છું તેમ તેમ દુન્યવી વસ્તુઓ વિખરાઈ જાય છે. ||1||થોભો ||
ਘਸਿ ਕੁੰਕਮ ਚੰਦਨੁ ਗਾਰਿਆ ॥
ghas kunkam chandan gaariaa |કેસર જમીન ઉપર છે, અને ચંદન સાથે મિશ્ર;
ਬਿਨੁ ਨੈਨਹੁ ਜਗਤੁ ਨਿਹਾਰਿਆ ॥
bin nainahu jagat nihaariaa |આંખો વિના, વિશ્વ દેખાય છે.
ਪੂਤਿ ਪਿਤਾ ਇਕੁ ਜਾਇਆ ॥
poot pitaa ik jaaeaa |પુત્રે તેના પિતાને જન્મ આપ્યો છે;
ਬਿਨੁ ਠਾਹਰ ਨਗਰੁ ਬਸਾਇਆ ॥੨॥
bin tthaahar nagar basaaeaa |2|સ્થળ વિના, શહેરની સ્થાપના કરવામાં આવી છે. ||2||
ਜਾਚਕ ਜਨ ਦਾਤਾ ਪਾਇਆ ॥
jaachak jan daataa paaeaa |નમ્ર ભિખારીને મહાન દાતા મળ્યો છે,
ਸੋ ਦੀਆ ਨ ਜਾਈ ਖਾਇਆ ॥
so deea na jaaee khaaeaa |પરંતુ તેને જે આપવામાં આવ્યું છે તે ખાવા માટે તે અસમર્થ છે.
ਛੋਡਿਆ ਜਾਇ ਨ ਮੂਕਾ ॥
chhoddiaa jaae na mookaa |તે તેને એકલો છોડી શકતો નથી, પરંતુ તે ક્યારેય થાકતો નથી.
ਅਉਰਨ ਪਹਿ ਜਾਨਾ ਚੂਕਾ ॥੩॥
aauran peh jaanaa chookaa |3|તે હવે બીજા પાસે ભીખ માંગવા નહિ જાય. ||3||
ਜੋ ਜੀਵਨ ਮਰਨਾ ਜਾਨੈ ॥
jo jeevan maranaa jaanai |તે થોડા પસંદ કરે છે, જેઓ જાણે છે કે જીવતા જીવતા કેવી રીતે મરવું,
ਸੋ ਪੰਚ ਸੈਲ ਸੁਖ ਮਾਨੈ ॥
so panch sail sukh maanai |મહાન શાંતિનો આનંદ માણો.
ਕਬੀਰੈ ਸੋ ਧਨੁ ਪਾਇਆ ॥
kabeerai so dhan paaeaa |કબીરને તે સંપત્તિ મળી છે;
ਹਰਿ ਭੇਟਤ ਆਪੁ ਮਿਟਾਇਆ ॥੪॥੬॥
har bhettat aap mittaaeaa |4|6|ભગવાન સાથે મુલાકાત કરીને, તેણે પોતાનો સ્વ-અહંકાર ભૂંસી નાખ્યો છે. ||4||6||
ਕਿਆ ਪੜੀਐ ਕਿਆ ਗੁਨੀਐ ॥
kiaa parreeai kiaa guneeai |વાંચવાનો શું ફાયદો છે અને અભ્યાસ કરવાનો શું ફાયદો છે?
ਕਿਆ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨਾਂ ਸੁਨੀਐ ॥
kiaa bed puraanaan suneeai |વેદ અને પુરાણ સાંભળવાનો શો ફાયદો?
ਪੜੇ ਸੁਨੇ ਕਿਆ ਹੋਈ ॥
parre sune kiaa hoee |વાંચન અને સાંભળવાનો શું ઉપયોગ,
ਜਉ ਸਹਜ ਨ ਮਿਲਿਓ ਸੋਈ ॥੧॥
jau sahaj na milio soee |1|જો આકાશી શાંતિ પ્રાપ્ત ન થાય તો? ||1||
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨ ਜਪਸਿ ਗਵਾਰਾ ॥
har kaa naam na japas gavaaraa |મૂર્ખ ભગવાનનું નામ જપતો નથી.
ਕਿਆ ਸੋਚਹਿ ਬਾਰੰ ਬਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
kiaa socheh baaran baaraa |1| rahaau |તો તે વારંવાર શું વિચારે છે? ||1||થોભો ||
ਅੰਧਿਆਰੇ ਦੀਪਕੁ ਚਹੀਐ ॥
andhiaare deepak chaheeai |અંધકારમાં દીવો જોઈએ