ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 424
ਨਾਮੇ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੈ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਤਿਸੈ ਰਜਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
naame trisanaa agan bujhai naam milai tisai rajaaee |1| rahaau |નામ દ્વારા, ઇચ્છાની અગ્નિ ઓલવાઈ જાય છે; નામ તેમની ઇચ્છાથી પ્રાપ્ત થાય છે. ||1||થોભો ||
ਕਲਿ ਕੀਰਤਿ ਸਬਦੁ ਪਛਾਨੁ ॥
kal keerat sabad pachhaan |કલિયુગના અંધકાર યુગમાં, શબ્દના શબ્દનો અહેસાસ કરો.
ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥
ehaa bhagat chookai abhimaan |આ ભક્તિમય ઉપાસનાથી અહંકાર દૂર થાય છે.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿਐ ਹੋਵੈ ਪਰਵਾਨੁ ॥
satigur seviaai hovai paravaan |સાચા ગુરુની સેવા કરવાથી વ્યક્તિ મંજૂર થઈ જાય છે.
ਜਿਨਿ ਆਸਾ ਕੀਤੀ ਤਿਸ ਨੋ ਜਾਨੁ ॥੨॥
jin aasaa keetee tis no jaan |2|તેથી એકને જાણો, જેણે આશા અને ઈચ્છા બનાવી છે. ||2||
ਤਿਸੁ ਕਿਆ ਦੀਜੈ ਜਿ ਸਬਦੁ ਸੁਣਾਏ ॥
tis kiaa deejai ji sabad sunaae |શબ્દનો ઘોષણા કરનારને આપણે શું આપીશું?
ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥
kar kirapaa naam man vasaae |તેમની કૃપાથી, નામ આપણા મનમાં સમાયેલું છે.
ਇਹੁ ਸਿਰੁ ਦੀਜੈ ਆਪੁ ਗਵਾਏ ॥
eihu sir deejai aap gavaae |તમારું માથું અર્પણ કરો, અને તમારી આત્મગૌરવ છોડો.
ਹੁਕਮੈ ਬੂਝੇ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ॥੩॥
hukamai boojhe sadaa sukh paae |3|જે ભગવાનની આજ્ઞાને સમજે છે તેને કાયમી શાંતિ મળે છે. ||3||
ਆਪਿ ਕਰੇ ਤੈ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥
aap kare tai aap karaae |તે પોતે કરે છે, અને બીજાને કરાવવાનું કારણ બને છે.
ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥
aape guramukh naam vasaae |તે પોતે ગુરૂમુખના મનમાં પોતાનું નામ સમાવિષ્ટ કરે છે.
ਆਪਿ ਭੁਲਾਵੈ ਆਪਿ ਮਾਰਗਿ ਪਾਏ ॥
aap bhulaavai aap maarag paae |તે પોતે જ આપણને ગેરમાર્ગે દોરે છે, અને પોતે જ આપણને પાથ પર પાછા મૂકે છે.
ਸਚੈ ਸਬਦਿ ਸਚਿ ਸਮਾਏ ॥੪॥
sachai sabad sach samaae |4|શબ્દના સાચા શબ્દ દ્વારા, આપણે સાચા ભગવાનમાં વિલીન થઈએ છીએ. ||4||
ਸਚਾ ਸਬਦੁ ਸਚੀ ਹੈ ਬਾਣੀ ॥
sachaa sabad sachee hai baanee |શબ્દ સાચો છે, અને ભગવાનની બાની વાત સાચી છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੁਗਿ ਜੁਗਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀ ॥
guramukh jug jug aakh vakhaanee |દરેક યુગમાં, ગુરુમુખો તે બોલે છે અને તેનો જપ કરે છે.
ਮਨਮੁਖਿ ਮੋਹਿ ਭਰਮਿ ਭੋਲਾਣੀ ॥
manamukh mohi bharam bholaanee |સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો શંકા અને આસક્તિથી ભ્રમિત થાય છે.
ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਸਭ ਫਿਰੈ ਬਉਰਾਣੀ ॥੫॥
bin naavai sabh firai bauraanee |5|નામ વિના, દરેક વ્યક્તિ ગાંડામાં ભટકે છે. ||5||
ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਮਹਿ ਏਕਾ ਮਾਇਆ ॥
teen bhavan meh ekaa maaeaa |ત્રણે લોકમાં, એક જ માયા છે.
ਮੂਰਖਿ ਪੜਿ ਪੜਿ ਦੂਜਾ ਭਾਉ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ॥
moorakh parr parr doojaa bhaau drirraaeaa |મૂર્ખ વાંચે છે અને વાંચે છે, પરંતુ દ્વૈતને ચુસ્તપણે પકડી રાખે છે.
ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵੈ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥
bahu karam kamaavai dukh sabaaeaa |તે તમામ પ્રકારની ધાર્મિક વિધિઓ કરે છે, પરંતુ તેમ છતાં તે ભયંકર પીડા સહન કરે છે.
ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੬॥
satigur sev sadaa sukh paaeaa |6|સાચા ગુરુની સેવા કરવાથી શાશ્વત શાંતિ મળે છે. ||6||
ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮੀਠਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
amrit meetthaa sabad veechaar |શબદ પર ચિંતનશીલ ધ્યાન એવું મધુર અમૃત છે.
ਅਨਦਿਨੁ ਭੋਗੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥
anadin bhoge haumai maar |પોતાના અહંકારને વશ કરીને રાત-દિવસ તેનો આનંદ માણે છે.
ਸਹਜਿ ਅਨੰਦਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥
sahaj anand kirapaa dhaar |જ્યારે ભગવાન તેમની દયા વરસાવે છે, ત્યારે આપણે આકાશી આનંદનો આનંદ માણીએ છીએ.
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਸਚਿ ਪਿਆਰਿ ॥੭॥
naam rate sadaa sach piaar |7|નામથી રંગાયેલા, સાચા પ્રભુને સદા પ્રેમ કરો. ||7||
ਹਰਿ ਜਪਿ ਪੜੀਐ ਗੁਰਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥
har jap parreeai gurasabad veechaar |ભગવાનનું ધ્યાન કરો, અને ગુરુના શબ્દને વાંચો અને તેનું ચિંતન કરો.
ਹਰਿ ਜਪਿ ਪੜੀਐ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥
har jap parreeai haumai maar |તમારા અહંકારને વશ થઈને પ્રભુનું ધ્યાન કરો.
ਹਰਿ ਜਪੀਐ ਭਇ ਸਚਿ ਪਿਆਰਿ ॥
har japeeai bhe sach piaar |ભગવાનનું ધ્યાન કરો, અને સાચાના ભય અને પ્રેમથી રંગાયેલા બનો.
ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮਤਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੮॥੩॥੨੫॥
naanak naam guramat ur dhaar |8|3|25|હે નાનક, ગુરુના ઉપદેશો દ્વારા, નામને તમારા હૃદયમાં સ્થાપિત કરો. ||8||3||25||
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |એક સાર્વત્રિક સર્જક ભગવાન. સાચા ગુરુની કૃપાથી:
ਰਾਗੁ ਆਸਾ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੮ ਕਾਫੀ ॥
raag aasaa mahalaa 3 asattapadeea ghar 8 kaafee |રાગ આસા, ત્રીજી મહેલ, અષ્ટપદીયા, આઠમું ઘર, કાફીઃ
ਗੁਰ ਤੇ ਸਾਂਤਿ ਊਪਜੈ ਜਿਨਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝਾਈ ॥
gur te saant aoopajai jin trisanaa agan bujhaaee |ગુરુમાંથી શાંતિ નીકળે છે; તે ઈચ્છાની આગ બુઝાવે છે.
ਗੁਰ ਤੇ ਨਾਮੁ ਪਾਈਐ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ॥੧॥
gur te naam paaeeai vaddee vaddiaaee |1|ભગવાનનું નામ, ગુરુ પાસેથી મળે છે; તે સૌથી મોટી મહાનતા છે. ||1||
ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਚੇਤਿ ਮੇਰੇ ਭਾਈ ॥
eko naam chet mere bhaaee |હે મારા ભાગ્યના ભાઈઓ, તમારી ચેતનામાં એક નામ રાખો.
ਜਗਤੁ ਜਲੰਦਾ ਦੇਖਿ ਕੈ ਭਜਿ ਪਏ ਸਰਣਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
jagat jalandaa dekh kai bhaj pe saranaaee |1| rahaau |જગતને અગ્નિમાં જોઈને હું ભગવાનના ધામમાં દોડી આવ્યો છું. ||1||થોભો ||
ਗੁਰ ਤੇ ਗਿਆਨੁ ਊਪਜੈ ਮਹਾ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਾ ॥
gur te giaan aoopajai mahaa tat beechaaraa |આધ્યાત્મિક જ્ઞાન ગુરુમાંથી નીકળે છે; વાસ્તવિકતાના સર્વોચ્ચ સાર પર પ્રતિબિંબિત કરો.
ਗੁਰ ਤੇ ਘਰੁ ਦਰੁ ਪਾਇਆ ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥੨॥
gur te ghar dar paaeaa bhagatee bhare bhanddaaraa |2|ગુરુ દ્વારા, ભગવાનની હવેલી અને તેમનો દરબાર પ્રાપ્ત થાય છે; તેમની ભક્તિમય ઉપાસના ખજાનાથી છલોછલ છે. ||2||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਬੂਝੈ ਵੀਚਾਰਾ ॥
guramukh naam dhiaaeeai boojhai veechaaraa |ગુરુમુખ નામનું ધ્યાન કરે છે; તે પ્રતિબિંબીત ધ્યાન અને સમજણ પ્રાપ્ત કરે છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਸਲਾਹ ਹੈ ਅੰਤਰਿ ਸਬਦੁ ਅਪਾਰਾ ॥੩॥
guramukh bhagat salaah hai antar sabad apaaraa |3|ગુરુમુખ ભગવાનના ભક્ત છે, તેમની સ્તુતિમાં ડૂબેલા છે; શબ્દનો અનંત શબ્દ તેની અંદર રહે છે. ||3||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੂਖੁ ਊਪਜੈ ਦੁਖੁ ਕਦੇ ਨ ਹੋਈ ॥
guramukh sookh aoopajai dukh kade na hoee |ગુરમુખમાંથી સુખ નીકળે છે; તેને ક્યારેય પીડા થતી નથી.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੀਐ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥੪॥
guramukh haumai maareeai man niramal hoee |4|ગુરુમુખ તેના અહંકાર પર વિજય મેળવે છે, અને તેનું મન શુદ્ધ છે. ||4||
ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਆਪੁ ਗਇਆ ਤ੍ਰਿਭਵਣ ਸੋਝੀ ਪਾਈ ॥
satigur miliaai aap geaa tribhavan sojhee paaee |સાચા ગુરુને મળવાથી આત્મગૌરવ દૂર થાય છે અને ત્રણે લોકની સમજણ પ્રાપ્ત થાય છે.
ਨਿਰਮਲ ਜੋਤਿ ਪਸਰਿ ਰਹੀ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥੫॥
niramal jot pasar rahee jotee jot milaaee |5|નિષ્કલંક દૈવી પ્રકાશ સર્વત્ર ફેલાયેલો અને વ્યાપી રહ્યો છે; વ્યક્તિનો પ્રકાશ પ્રકાશમાં ભળી જાય છે. ||5||
ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਸਮਝਾਇਆ ਮਤਿ ਊਤਮ ਹੋਈ ॥
poorai gur samajhaaeaa mat aootam hoee |સંપૂર્ણ ગુરુ સૂચના આપે છે, અને વ્યક્તિની બુદ્ધિ ઉત્કૃષ્ટ બને છે.
ਅੰਤਰੁ ਸੀਤਲੁ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥੬॥
antar seetal saant hoe naame sukh hoee |6|અંદર એક ઠંડક અને સુખદાયક શાંતિ આવે છે, અને નામ દ્વારા, શાંતિ પ્રાપ્ત થાય છે. ||6||
ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਤਾਂ ਮਿਲੈ ਜਾਂ ਨਦਰਿ ਕਰੇਈ ॥
pooraa satigur taan milai jaan nadar kareee |વ્યક્તિ સંપૂર્ણ સાચા ગુરુને ત્યારે જ મળે છે જ્યારે ભગવાન તેની કૃપાની નજર આપે છે.
ਕਿਲਵਿਖ ਪਾਪ ਸਭ ਕਟੀਅਹਿ ਫਿਰਿ ਦੁਖੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥੭॥
kilavikh paap sabh katteeeh fir dukh bighan na hoee |7|બધા પાપો અને દુર્ગુણો નાબૂદ થઈ જાય છે, અને વ્યક્તિને ફરીથી ક્યારેય દુઃખ કે તકલીફો થતી નથી. ||7||