ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 શ્રી ગુરુ ગ્રંથ સાહિબ
પાન - 1174
ਪਰਪੰਚ ਵੇਖਿ ਰਹਿਆ ਵਿਸਮਾਦੁ ॥
parapanch vekh rahiaa visamaad |ભગવાનની રચનાના અજાયબીને જોતાં, હું આશ્ચર્યચકિત અને આશ્ચર્યચકિત છું.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਾਈਐ ਨਾਮ ਪ੍ਰਸਾਦੁ ॥੩॥
guramukh paaeeai naam prasaad |3|ગુરુમુખ તેમની કૃપાથી ભગવાનનું નામ, નામ મેળવે છે. ||3||
ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਸਭਿ ਰਸ ਭੋਗ ॥
aape karataa sabh ras bhog |સર્જનહાર પોતે જ સર્વ આનંદ માણે છે.
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੋਈ ਪਰੁ ਹੋਗ ॥
jo kichh kare soee par hog |તે જે પણ કરે છે, તે ચોક્કસ થાય છે.
ਵਡਾ ਦਾਤਾ ਤਿਲੁ ਨ ਤਮਾਇ ॥
vaddaa daataa til na tamaae |તે મહાન આપનાર છે; તેને જરાય લોભ નથી.
ਨਾਨਕ ਮਿਲੀਐ ਸਬਦੁ ਕਮਾਇ ॥੪॥੬॥
naanak mileeai sabad kamaae |4|6|ઓ નાનક, શબ્દના શબ્દને જીવતા, નશ્વર ભગવાન સાથે મળે છે. ||4||6||
ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |બસંત, ત્રીજી મહેલ:
ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਚੁ ਕਾਰ ਕਮਾਵੈ ॥
poorai bhaag sach kaar kamaavai |સંપૂર્ણ નિયતિ દ્વારા, વ્યક્તિ સત્યમાં કાર્ય કરે છે.
ਏਕੋ ਚੇਤੈ ਫਿਰਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵੈ ॥
eko chetai fir jon na aavai |એક ભગવાનનું સ્મરણ કરવાથી, વ્યક્તિએ પુનર્જન્મના ચક્રમાં પ્રવેશવાની જરૂર નથી.
ਸਫਲ ਜਨਮੁ ਇਸੁ ਜਗ ਮਹਿ ਆਇਆ ॥
safal janam is jag meh aaeaa |ફળદાયી છે વિશ્વમાં આવવું, અને એકનું જીવન
ਸਾਚਿ ਨਾਮਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥
saach naam sahaj samaaeaa |1|જે સાહજિક રીતે સાચા નામમાં લીન રહે છે. ||1||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
guramukh kaar karahu liv laae |ગુરુમુખ કૃત્ય કરે છે, પ્રેમથી પ્રભુ સાથે જોડાય છે.
ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸੇਵਹੁ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har naam sevahu vichahu aap gavaae |1| rahaau |ભગવાનના નામને સમર્પિત થાઓ અને અંદરથી આત્મ-અહંકાર નાબૂદ કરો. ||1||થોભો ||
ਤਿਸੁ ਜਨ ਕੀ ਹੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥
tis jan kee hai saachee baanee |એ નમ્ર વ્યક્તિની વાણી સાચી છે;
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਜਗ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥
gur kai sabad jag maeh samaanee |ગુરુના શબ્દ દ્વારા, તે સમગ્ર વિશ્વમાં ફેલાય છે.
ਚਹੁ ਜੁਗ ਪਸਰੀ ਸਾਚੀ ਸੋਇ ॥
chahu jug pasaree saachee soe |ચાર યુગમાં તેમની કીર્તિ અને કીર્તિ ફેલાઈ ગઈ.
ਨਾਮਿ ਰਤਾ ਜਨੁ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥੨॥
naam rataa jan paragatt hoe |2|ભગવાનના નામથી રંગાયેલા, ભગવાનનો નમ્ર સેવક ઓળખાય છે અને પ્રખ્યાત છે. ||2||
ਇਕਿ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
eik saachai sabad rahe liv laae |કેટલાક પ્રેમપૂર્વક શબ્દના સાચા શબ્દ સાથે જોડાયેલા રહે છે.
ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਸਾਚੈ ਭਾਇ ॥
se jan saache saachai bhaae |સાચા છે તે નમ્ર માણસો જે સાચા ભગવાનને પ્રેમ કરે છે.
ਸਾਚੁ ਧਿਆਇਨਿ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥
saach dhiaaein dekh hajoor |તેઓ સાચા ભગવાનનું ધ્યાન કરે છે, અને તેને નજીકમાં, નિત્ય હાજર જુએ છે.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥੩॥
sant janaa kee pag pankaj dhoor |3|તેઓ નમ્ર સંતોના ચરણ કમળની ધૂળ છે. ||3||
ਏਕੋ ਕਰਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
eko karataa avar na koe |એક જ સર્જનહાર ભગવાન છે; ત્યાં બીજું કોઈ નથી.
ਗੁਰਸਬਦੀ ਮੇਲਾਵਾ ਹੋਇ ॥
gurasabadee melaavaa hoe |ગુરુના શબ્દ દ્વારા, ભગવાન સાથે જોડાણ થાય છે.
ਜਿਨਿ ਸਚੁ ਸੇਵਿਆ ਤਿਨਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥
jin sach seviaa tin ras paaeaa |જે સાચા પ્રભુની સેવા કરે છે તેને આનંદ મળે છે.
ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੪॥੭॥
naanak sahaje naam samaaeaa |4|7|ઓ નાનક, તે સાહજિક રીતે ભગવાનના નામમાં લીન છે. ||4||7||
ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |બસંત, ત્રીજી મહેલ:
ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਜਨ ਦੇਖਿ ਹਜੂਰਿ ॥
bhagat kareh jan dekh hajoor |ભગવાનના નમ્ર સેવક તેમની પૂજા કરે છે, અને તેમને નિત્ય હાજર, નજીકમાં જુએ છે.
ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਪਗ ਪੰਕਜ ਧੂਰਿ ॥
sant janaa kee pag pankaj dhoor |તે નમ્ર સંતોના ચરણ કમળની ધૂળ છે.
ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਸਦ ਰਹਹਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥
har setee sad raheh liv laae |જેઓ સદા પ્રભુમાં પ્રેમથી જોડાયેલા રહે છે
ਪੂਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬੁਝਾਇ ॥੧॥
poorai satigur deea bujhaae |1|પરફેક્ટ ટ્રુ ગુરુ દ્વારા સમજણથી ધન્ય છે. ||1||
ਦਾਸਾ ਕਾ ਦਾਸੁ ਵਿਰਲਾ ਕੋਈ ਹੋਇ ॥
daasaa kaa daas viralaa koee hoe |પ્રભુના દાસોના દાસ બનેલા કેટલા દુર્લભ છે.
ਊਤਮ ਪਦਵੀ ਪਾਵੈ ਸੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
aootam padavee paavai soe |1| rahaau |તેઓ સર્વોચ્ચ પદ પ્રાપ્ત કરે છે. ||1||થોભો ||
ਏਕੋ ਸੇਵਹੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥
eko sevahu avar na koe |તેથી એક ભગવાનની સેવા કરો, બીજાની નહિ.
ਜਿਤੁ ਸੇਵਿਐ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
jit seviaai sadaa sukh hoe |તેની સેવા કરવાથી શાશ્વત શાંતિ પ્રાપ્ત થાય છે.
ਨਾ ਓਹੁ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
naa ohu marai na aavai jaae |તે મરતો નથી; તે પુનર્જન્મમાં આવતો-જતો નથી.
ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਸੇਵੀ ਕਿਉ ਮਾਇ ॥੨॥
tis bin avar sevee kiau maae |2|હે મારી માતા, હું તેમના સિવાય બીજાની સેવા શા માટે કરું? ||2||
ਸੇ ਜਨ ਸਾਚੇ ਜਿਨੀ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣਿਆ ॥
se jan saache jinee saach pachhaaniaa |સાચા છે તે નમ્ર માણસો જે સાચા ભગવાનને સાકાર કરે છે.
ਆਪੁ ਮਾਰਿ ਸਹਜੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣਿਆ ॥
aap maar sahaje naam samaaniaa |તેમના આત્મ-અહંકાર પર વિજય મેળવીને તેઓ સાહજિક રીતે ભગવાનના નામમાં ભળી જાય છે.
ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥
guramukh naam paraapat hoe |ગુરૂમુખો નામમાં ભેગા થાય છે.
ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੩॥
man niramal niramal sach soe |3|તેમનું મન નિષ્કલંક છે, અને તેમની પ્રતિષ્ઠા નિષ્કલંક છે. ||3||
ਜਿਨਿ ਗਿਆਨੁ ਕੀਆ ਤਿਸੁ ਹਰਿ ਤੂ ਜਾਣੁ ॥
jin giaan keea tis har too jaan |ભગવાનને જાણો, જેમણે તમને આધ્યાત્મિક જ્ઞાન આપ્યું,
ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਪ੍ਰਭੁ ਏਕੁ ਸਿਞਾਣੁ ॥
saach sabad prabh ek siyaan |અને શબ્દના સાચા શબ્દ દ્વારા, એક ભગવાનની અનુભૂતિ કરો.
ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖੈ ਤਾਂ ਸੁਧਿ ਹੋਇ ॥
har ras chaakhai taan sudh hoe |જ્યારે મનુષ્ય ભગવાનના ઉત્કૃષ્ટ સારનો સ્વાદ લે છે, ત્યારે તે શુદ્ધ અને પવિત્ર બને છે.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਚੁ ਸੋਇ ॥੪॥੮॥
naanak naam rate sach soe |4|8|હે નાનક, જેઓ નામથી રંગાયેલા છે - તેમની પ્રતિષ્ઠા સાચી છે. ||4||8||
ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੩ ॥
basant mahalaa 3 |બસંત, ત્રીજી મહેલ:
ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਕੁਲਾਂ ਕਾ ਕਰਹਿ ਉਧਾਰੁ ॥
naam rate kulaan kaa kareh udhaar |જેઓ ભગવાનના નામ, નામથી રંગાયેલા છે - તેમની પેઢીઓનો ઉદ્ધાર અને ઉદ્ધાર થાય છે.
ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ਨਾਮ ਪਿਆਰੁ ॥
saachee baanee naam piaar |તેમની વાણી સાચી છે; તેઓ નામને પ્રેમ કરે છે.
ਮਨਮੁਖ ਭੂਲੇ ਕਾਹੇ ਆਏ ॥
manamukh bhoole kaahe aae |ભટકતા સ્વ-ઇચ્છાવાળા મનમુખો પણ સંસારમાં કેમ આવ્યા છે?
ਨਾਮਹੁ ਭੂਲੇ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੧॥
naamahu bhoole janam gavaae |1|નામ ભૂલીને, મનુષ્યો તેમના જીવનનો વ્યય કરે છે. ||1||
ਜੀਵਤ ਮਰੈ ਮਰਿ ਮਰਣੁ ਸਵਾਰੈ ॥
jeevat marai mar maran savaarai |જે જીવતા જીવતા મૃત્યુ પામે છે, તે ખરેખર મૃત્યુ પામે છે અને તેના મૃત્યુને શણગારે છે.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਾਚੁ ਉਰ ਧਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
gur kai sabad saach ur dhaarai |1| rahaau |ગુરુના શબ્દ દ્વારા, તે સાચા ભગવાનને પોતાના હૃદયમાં સમાવે છે. ||1||થોભો ||
ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚੁ ਭੋਜਨੁ ਪਵਿਤੁ ਸਰੀਰਾ ॥
guramukh sach bhojan pavit sareeraa |સત્ય એ ગુરુમુખનો ખોરાક છે; તેનું શરીર પવિત્ર અને શુદ્ધ છે.
ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸਦ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰਾ ॥
man niramal sad gunee gaheeraa |તેનું મન નિષ્કલંક છે; તે હંમેશ માટે પુણ્યનો સાગર છે.
ਜੰਮੈ ਮਰੈ ਨ ਆਵੈ ਜਾਇ ॥
jamai marai na aavai jaae |તેને જન્મ-મરણના ચક્રમાં આવવા-જવાની ફરજ પાડવામાં આવતી નથી.
ਗੁਰਪਰਸਾਦੀ ਸਾਚਿ ਸਮਾਇ ॥੨॥
guraparasaadee saach samaae |2|ગુરુની કૃપાથી તે સાચા પ્રભુમાં ભળી જાય છે. ||2||
ਸਾਚਾ ਸੇਵਹੁ ਸਾਚੁ ਪਛਾਣੈ ॥
saachaa sevahu saach pachhaanai |સાચા ભગવાનની સેવા કરવાથી, વ્યક્તિ સત્યની અનુભૂતિ કરે છે.
ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਨੀਸਾਣੈ ॥
gur kai sabad har dar neesaanai |ગુરુના શબ્દ દ્વારા, તે ગર્વથી તેના બેનરો સાથે ભગવાનના દરબારમાં જાય છે.