مختلف لباس ۾، اداڪار وانگر، اهي ظاهر ٿيندا آهن.
جيئن خدا جي مرضي آهي، اهي ناچ ڪن ٿا.
جيڪو کيس راضي ڪري ٿو، سو اچي ٿو.
اي نانڪ، ٻيو ڪوبه ڪونهي. ||7||
ڪڏهن ڪڏهن، هي وجود پاڪ جي صحبت حاصل ڪري ٿو.
ان جاءِ تان کيس وري واپس اچڻو ئي ناهي.
روحاني حڪمت جي روشني اندر ۾ اڀري ٿي.
اها جاءِ ناس نه ٿيندي آهي.
ذهن ۽ جسم هڪ رب جي نالي جي محبت سان ڀريل آهن.
هو سدائين رب العالمين سان گڏ رهندو آهي.
جيئن پاڻي پاڻي سان ملي،
هن جي روشني روشني ۾ ملائي ٿي.
اوتار ختم ٿي ويو آهي، ۽ دائمي امن مليو آهي.
نانڪ هميشه لاء خدا جي قرباني آهي. ||8||11||
سلوڪ:
عاجز انسان امن ۾ رهن ٿا. خودمختاري کي مات ڏيڻ، اهي نرم آهن.
اي نانڪ، ڏاڍا مغرور ۽ مغرور ماڻهو، پنهنجي ئي غرور سان فنا ٿي ويندا آهن. ||1||
اشتاپدي:
جنهن جي اندر ۾ طاقت جو غرور آهي،
دوزخ ۾ رھندو، ۽ ڪتو بڻجي ويندو.
جيڪو پاڻ کي جوانيءَ جو حسن سمجهي،
مٽيءَ ۾ ٻج بڻجي ويندو.
جيڪو نيڪيءَ سان ڪم ڪرڻ جي دعويٰ ڪري ٿو،
جيئرو ۽ مرندو، بيشمار reincarnation جي ذريعي ڀڄڻ.
جيڪو مال ۽ زمين تي فخر ڪري
بيوقوف، انڌو ۽ جاهل آهي.
جنهن جي دل تي رحم ڪيو ويو آهي دائمي عاجزي سان،
اي نانڪ، هتي آزاد ٿيو، ۽ آخرت ۾ امن حاصل ڪري. ||1||
جيڪو مالدار ٿئي ٿو ۽ ان تي فخر ڪري ٿو
ٿلهي جو هڪ ٽڪرو به هن سان گڏ نه هلندو.
ھو پنھنجين اميدن کي ماڻھن جي وڏي لشڪر تي رکي سگھي ٿو،
پر هو هڪ پل ۾ غائب ٿي ويندو.
جيڪو پاڻ کي سڀني کان مضبوط سمجهي ٿو،
هڪ پل ۾، خاڪ ٿي ويندي.
جيڪو پنهنجي غرور کان سواءِ ٻئي ڪنهن جو خيال نٿو ڪري
ڌرم جو حقدار جج پنهنجي بي عزتي کي ظاهر ڪندو.
جيڪو، گرو جي فضل سان، پنهنجي انا کي ختم ڪري،
اي نانڪ، رب جي درٻار ۾ قبول ٿئي ٿو. ||2||
جيڪڏهن ڪوئي لکين چڱا ڪم ڪري، انا ۾ رهي،
هن کي رڳو تڪليف ٿيندي. هي سڀ بيڪار آهي.
جيڪڏهن ڪو ماڻهو خود غرضيءَ ۽ غرور سان ڪم ڪندي وڏي توبه ڪري،
هن کي جنت ۽ دوزخ ۾ ٻيهر جنم ڏنو ويندو، بار بار.
هو هر قسم جون ڪوششون ڪري ٿو، پر سندس روح اڃا به نرم نه ٿيو آهي
هو رب جي درٻار ۾ ڪيئن ٿو وڃي؟
جيڪو پاڻ کي سٺو ٿو سڏائي
نيڪي هن جي ويجهو نه ايندي.
جنهن جو ذهن سڀني جي مٽي آهي
- نانڪ چوي ٿو، سندس شهرت بي داغ خالص آهي. ||3||
جيستائين ڪو ماڻهو سمجهي ٿو ته هو اهو ئي آهي جيڪو عمل ڪري ٿو،
هن کي امن نه هوندو.
جيستائين هي انسان سمجهي ٿو ته هو اهو ئي آهي جيڪو ڪم ڪري ٿو،
هو پيٽ جي ذريعي ٻيهر جنم ۾ ڀڄندو.
جيستائين هو هڪ کي دشمن ۽ ٻئي کي دوست سمجهي ٿو.
هن جو دماغ آرام نه ايندو.
جيستائين هو مايا جي وابستگي ۾ مست آهي،
انصاف وارو جج کيس سزا ڏيندو.
خدا جي فضل سان، هن جا بندا ڀڄي ويا آهن؛
گرو جي مهرباني، اي نانڪ، هن جي انا ختم ٿي وئي آهي. ||4||
ھزار ڪمائي، ھزارين پٺيان ھلندو آھي.