شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 141


ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهريون نالو Mehl

ਹਕੁ ਪਰਾਇਆ ਨਾਨਕਾ ਉਸੁ ਸੂਅਰ ਉਸੁ ਗਾਇ ॥
hak paraaeaa naanakaa us sooar us gaae |

: جيڪا شيءِ ڪنهن ٻئي جي حق ۾ آهي، سا وٺڻ ائين آهي جيئن مسلمان سور جو گوشت کائي، يا هندو گوشت کائي.

ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ਹਾਮਾ ਤਾ ਭਰੇ ਜਾ ਮੁਰਦਾਰੁ ਨ ਖਾਇ ॥
gur peer haamaa taa bhare jaa muradaar na khaae |

اسان جو گرو، اسان جو روحاني گائيڊ، اسان سان گڏ بيٺو آهي، جيڪڏهن اسان انهن لاشن کي نه کائيندا آهيون.

ਗਲੀ ਭਿਸਤਿ ਨ ਜਾਈਐ ਛੁਟੈ ਸਚੁ ਕਮਾਇ ॥
galee bhisat na jaaeeai chhuttai sach kamaae |

رڳو ڳالهائڻ سان ماڻهو جنت ۾ وڃڻ وارو ڪم نه ٿو ڪري. ڇوٽڪارو صرف سچ جي عمل سان ملي ٿو.

ਮਾਰਣ ਪਾਹਿ ਹਰਾਮ ਮਹਿ ਹੋਇ ਹਲਾਲੁ ਨ ਜਾਇ ॥
maaran paeh haraam meh hoe halaal na jaae |

حرام خوراڪ ۾ مصالحو شامل ڪرڻ سان، اھي قابل قبول نه آھن.

ਨਾਨਕ ਗਲੀ ਕੂੜੀਈ ਕੂੜੋ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥੨॥
naanak galee koorreeee koorro palai paae |2|

اي نانڪ، ڪوڙ ڳالهائڻ مان، رڳو ڪوڙ ئي ملي ٿو. ||2||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਪੰਜਿ ਨਿਵਾਜਾ ਵਖਤ ਪੰਜਿ ਪੰਜਾ ਪੰਜੇ ਨਾਉ ॥
panj nivaajaa vakhat panj panjaa panje naau |

پنج وقت نمازون ۽ پنج وقت نمازون. پنجن جا پنج نالا آهن.

ਪਹਿਲਾ ਸਚੁ ਹਲਾਲ ਦੁਇ ਤੀਜਾ ਖੈਰ ਖੁਦਾਇ ॥
pahilaa sach halaal due teejaa khair khudaae |

پهريون سچائي، ٻيو ايمانداري زندگي، ۽ ٽيون خيرات الله جي نالي سان.

ਚਉਥੀ ਨੀਅਤਿ ਰਾਸਿ ਮਨੁ ਪੰਜਵੀ ਸਿਫਤਿ ਸਨਾਇ ॥
chauthee neeat raas man panjavee sifat sanaae |

چوٿون سڀني لاءِ نيڪي ٿئي، ۽ پنجون رب جي ساراهه.

ਕਰਣੀ ਕਲਮਾ ਆਖਿ ਕੈ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਸਦਾਇ ॥
karanee kalamaa aakh kai taa musalamaan sadaae |

نيڪ عملن جي دعا کي ورجايو، ۽ پوء، تون پاڻ کي مسلمان سڏائي سگھين ٿو.

ਨਾਨਕ ਜੇਤੇ ਕੂੜਿਆਰ ਕੂੜੈ ਕੂੜੀ ਪਾਇ ॥੩॥
naanak jete koorriaar koorrai koorree paae |3|

اي نانڪ، ڪوڙ ڪوڙ کي حاصل ڪري ٿو، ۽ صرف ڪوڙ. ||3||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਇਕਿ ਰਤਨ ਪਦਾਰਥ ਵਣਜਦੇ ਇਕਿ ਕਚੈ ਦੇ ਵਾਪਾਰਾ ॥
eik ratan padaarath vanajade ik kachai de vaapaaraa |

ڪي قيمتي زيورن ۾ واپار ڪن ٿا، جڏهن ته ٻيا صرف شيشي ۾ واپار ڪن ٿا.

ਸਤਿਗੁਰਿ ਤੁਠੈ ਪਾਈਅਨਿ ਅੰਦਰਿ ਰਤਨ ਭੰਡਾਰਾ ॥
satigur tutthai paaeean andar ratan bhanddaaraa |

جڏهن سچو گرو راضي ٿئي ٿو، اسان کي زيور جو خزانو ملي ٿو، پنهنجي اندر اندر.

ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਲਧਿਆ ਅੰਧੇ ਭਉਕਿ ਮੁਏ ਕੂੜਿਆਰਾ ॥
vin gur kinai na ladhiaa andhe bhauk mue koorriaaraa |

گروءَ کان سواءِ، هي خزانو ڪنهن کي به نه مليو آهي. انڌا ۽ ڪوڙا پنهنجي لامحدود ڀوڳنائن ۾ مري ويا آهن.

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਪਚਿ ਮੁਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥
manamukh doojai pach mue naa boojheh veechaaraa |

پاڻ سڳورا ٻچن ۾ ڦاٿل ۽ مري ويندا آهن. اهي غور فڪر کي نٿا سمجهن.

ਇਕਸੁ ਬਾਝਹੁ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਹੀ ਕਿਸੁ ਅਗੈ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰਾ ॥
eikas baajhahu doojaa ko nahee kis agai kareh pukaaraa |

هڪ رب کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي. ڪنهن کي شڪايت ڪرڻ گهرجي؟

ਇਕਿ ਨਿਰਧਨ ਸਦਾ ਭਉਕਦੇ ਇਕਨਾ ਭਰੇ ਤੁਜਾਰਾ ॥
eik niradhan sadaa bhaukade ikanaa bhare tujaaraa |

ڪي بيوس آهن، ۽ لامحدود گهمندا ڦرندا آهن، جڏهن ته ٻين وٽ دولت جا گودام آهن.

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਹੋਰੁ ਧਨੁ ਨਾਹੀ ਹੋਰੁ ਬਿਖਿਆ ਸਭੁ ਛਾਰਾ ॥
vin naavai hor dhan naahee hor bikhiaa sabh chhaaraa |

الله جي نالي کان سواءِ ٻي ڪا به دولت ناهي. باقي سڀ ڪجهه صرف زهر ۽ خاڪ آهي.

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ਕਰੇ ਆਪਿ ਹੁਕਮਿ ਸਵਾਰਣਹਾਰਾ ॥੭॥
naanak aap karaae kare aap hukam savaaranahaaraa |7|

اي نانڪ، رب پاڻ ڪم ڪري ٿو، ۽ ٻين کي عمل ڪرڻ جو سبب بڻائي ٿو؛ سندس حڪم جي حڪم سان، اسان سينگاريل ۽ بلند آهيون. ||7||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵਣੁ ਮੁਸਕਲੁ ਜਾ ਹੋਇ ਤਾ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥
musalamaan kahaavan musakal jaa hoe taa musalamaan kahaavai |

مسلمان سڏجڻ مشڪل آهي. جيڪڏهن ڪو سچ پچ مسلمان آهي ته ان کي هڪ سڏيو وڃي ٿو.

ਅਵਲਿ ਅਉਲਿ ਦੀਨੁ ਕਰਿ ਮਿਠਾ ਮਸਕਲ ਮਾਨਾ ਮਾਲੁ ਮੁਸਾਵੈ ॥
aval aaul deen kar mitthaa masakal maanaa maal musaavai |

پهرين ته کيس دينِ نبيءَ جو مٺو ذائقو ڏيو. ان کان پوء، هن جي مال جي فخر کي ختم ڪيو وڃي.

ਹੋਇ ਮੁਸਲਿਮੁ ਦੀਨ ਮੁਹਾਣੈ ਮਰਣ ਜੀਵਣ ਕਾ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥
hoe musalim deen muhaanai maran jeevan kaa bharam chukaavai |

هڪ سچو مسلمان ٿي، هن کي موت ۽ زندگي جي فريب کي ڇڏي ڏيو.

ਰਬ ਕੀ ਰਜਾਇ ਮੰਨੇ ਸਿਰ ਉਪਰਿ ਕਰਤਾ ਮੰਨੇ ਆਪੁ ਗਵਾਵੈ ॥
rab kee rajaae mane sir upar karataa mane aap gavaavai |

جيئن هو خدا جي فرمانبرداري ڪري ٿو، ۽ خالق جي حوالي ڪري ٿو، هو خود غرضي ۽ غرور کان نجات حاصل ڪري ٿو.

ਤਉ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਜੀਆ ਮਿਹਰੰਮਤਿ ਹੋਇ ਤ ਮੁਸਲਮਾਣੁ ਕਹਾਵੈ ॥੧॥
tau naanak sarab jeea miharamat hoe ta musalamaan kahaavai |1|

۽ جڏهن، اي نانڪ، هو سڀني مخلوقن تي رحم ڪندڙ آهي، تڏهن ئي هن کي مسلمان سڏيو ويندو. ||1||

ਮਹਲਾ ੪ ॥
mahalaa 4 |

چوٿين مهل:

ਪਰਹਰਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਝੂਠੁ ਨਿੰਦਾ ਤਜਿ ਮਾਇਆ ਅਹੰਕਾਰੁ ਚੁਕਾਵੈ ॥
parahar kaam krodh jhootth nindaa taj maaeaa ahankaar chukaavai |

جنسي خواهش، ڪاوڙ، ڪوڙ ۽ بدمعاشي کي ڇڏي ڏيو؛ مايا کي ڇڏي ڏيو ۽ غرور کي ختم ڪريو.

ਤਜਿ ਕਾਮੁ ਕਾਮਿਨੀ ਮੋਹੁ ਤਜੈ ਤਾ ਅੰਜਨ ਮਾਹਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਵੈ ॥
taj kaam kaaminee mohu tajai taa anjan maeh niranjan paavai |

جنسي خواهش ۽ بدعنواني کي ڇڏي ڏيو، ۽ جذباتي وابستگي کي ڇڏي ڏيو. تڏھن ئي توکي دنيا جي اونداھين ۾ بي مثال رب ملي ويندو.

ਤਜਿ ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਸੁਤ ਦਾਰਾ ਤਜਿ ਪਿਆਸ ਆਸ ਰਾਮ ਲਿਵ ਲਾਵੈ ॥
taj maan abhimaan preet sut daaraa taj piaas aas raam liv laavai |

خودغرضيءَ، غرور ۽ وڏائيءَ کي ڇڏي ڏيو، ۽ پنھنجي اولاد ۽ زال لاءِ پنھنجو پيار. پنھنجي اُڃايل اُميدن ۽ تمنائن کي ڇڏي ڏيو، ۽ پنھنجي پالڻھار لاءِ پيار اختيار ڪريو.

ਨਾਨਕ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਵਸੈ ਸਾਚ ਸਬਦਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥
naanak saachaa man vasai saach sabad har naam samaavai |2|

اي نانڪ، سچ پچ تنهنجي ذهن ۾ اچي ويهندو. سچي ڪلام جي ذريعي، تون رب جي نالي ۾ جذب ٿي ويندين. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਰਾਜੇ ਰਯਤਿ ਸਿਕਦਾਰ ਕੋਇ ਨ ਰਹਸੀਓ ॥
raaje rayat sikadaar koe na rahaseeo |

نه بادشاھ، نه سندن رعيت، نه اڳواڻ رھندا.

ਹਟ ਪਟਣ ਬਾਜਾਰ ਹੁਕਮੀ ਢਹਸੀਓ ॥
hatt pattan baajaar hukamee dtahaseeo |

دڪان، شهر ۽ گهٽيون آخرڪار رب جي حڪم سان ڊهي پونديون.

ਪਕੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ਮੂਰਖੁ ਜਾਣੈ ਆਪਣੇ ॥
pake bank duaar moorakh jaanai aapane |

اهي مضبوط ۽ خوبصورت ماڙيون- بيوقوف سمجهن ٿا ته اهي انهن جون آهن.

ਦਰਬਿ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰ ਰੀਤੇ ਇਕਿ ਖਣੇ ॥
darab bhare bhanddaar reete ik khane |

مال سان ڀريل خزانا، هڪ پل ۾ خالي ٿي ويندا.

ਤਾਜੀ ਰਥ ਤੁਖਾਰ ਹਾਥੀ ਪਾਖਰੇ ॥
taajee rath tukhaar haathee paakhare |

گهوڙا، رٿ، اُٺ ۽ هاٿي، پنهنجي سموري سينگار سان؛

ਬਾਗ ਮਿਲਖ ਘਰ ਬਾਰ ਕਿਥੈ ਸਿ ਆਪਣੇ ॥
baag milakh ghar baar kithai si aapane |

باغ، زمينون، گھر، خيما، نرم بسترا ۽ ساٽن جي ڇت -

ਤੰਬੂ ਪਲੰਘ ਨਿਵਾਰ ਸਰਾਇਚੇ ਲਾਲਤੀ ॥
tanboo palangh nivaar saraaeiche laalatee |

اوهين اهي شيون ڪٿي آهن، جن کي هو پنهنجو سمجهن ٿا؟

ਨਾਨਕ ਸਚ ਦਾਤਾਰੁ ਸਿਨਾਖਤੁ ਕੁਦਰਤੀ ॥੮॥
naanak sach daataar sinaakhat kudaratee |8|

اي نانڪ، سچو اُهو ئي آهي جيڪو سڀني جو ڏيڻ وارو آهي. هو پنهنجي تمام طاقتور تخليقي فطرت ذريعي نازل ٿيو آهي. ||8||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਨਦੀਆ ਹੋਵਹਿ ਧੇਣਵਾ ਸੁੰਮ ਹੋਵਹਿ ਦੁਧੁ ਘੀਉ ॥
nadeea hoveh dhenavaa sunm hoveh dudh gheeo |

جيڪڏهن درياهه ڳئون بڻجي ويا، کير ڏين ٿا، ۽ چشمي جو پاڻي کير ۽ گيهه بڻجي ويو آهي.

ਸਗਲੀ ਧਰਤੀ ਸਕਰ ਹੋਵੈ ਖੁਸੀ ਕਰੇ ਨਿਤ ਜੀਉ ॥
sagalee dharatee sakar hovai khusee kare nit jeeo |

جيڪڏهن سموري زمين کنڊ بڻجي وئي، ذهن کي مسلسل جوش ڏيڻ لاء؛


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430