پهريون نالو Mehl
: جيڪا شيءِ ڪنهن ٻئي جي حق ۾ آهي، سا وٺڻ ائين آهي جيئن مسلمان سور جو گوشت کائي، يا هندو گوشت کائي.
اسان جو گرو، اسان جو روحاني گائيڊ، اسان سان گڏ بيٺو آهي، جيڪڏهن اسان انهن لاشن کي نه کائيندا آهيون.
رڳو ڳالهائڻ سان ماڻهو جنت ۾ وڃڻ وارو ڪم نه ٿو ڪري. ڇوٽڪارو صرف سچ جي عمل سان ملي ٿو.
حرام خوراڪ ۾ مصالحو شامل ڪرڻ سان، اھي قابل قبول نه آھن.
اي نانڪ، ڪوڙ ڳالهائڻ مان، رڳو ڪوڙ ئي ملي ٿو. ||2||
پهرين مهل:
پنج وقت نمازون ۽ پنج وقت نمازون. پنجن جا پنج نالا آهن.
پهريون سچائي، ٻيو ايمانداري زندگي، ۽ ٽيون خيرات الله جي نالي سان.
چوٿون سڀني لاءِ نيڪي ٿئي، ۽ پنجون رب جي ساراهه.
نيڪ عملن جي دعا کي ورجايو، ۽ پوء، تون پاڻ کي مسلمان سڏائي سگھين ٿو.
اي نانڪ، ڪوڙ ڪوڙ کي حاصل ڪري ٿو، ۽ صرف ڪوڙ. ||3||
پورو:
ڪي قيمتي زيورن ۾ واپار ڪن ٿا، جڏهن ته ٻيا صرف شيشي ۾ واپار ڪن ٿا.
جڏهن سچو گرو راضي ٿئي ٿو، اسان کي زيور جو خزانو ملي ٿو، پنهنجي اندر اندر.
گروءَ کان سواءِ، هي خزانو ڪنهن کي به نه مليو آهي. انڌا ۽ ڪوڙا پنهنجي لامحدود ڀوڳنائن ۾ مري ويا آهن.
پاڻ سڳورا ٻچن ۾ ڦاٿل ۽ مري ويندا آهن. اهي غور فڪر کي نٿا سمجهن.
هڪ رب کان سواءِ ٻيو ڪوبه ڪونهي. ڪنهن کي شڪايت ڪرڻ گهرجي؟
ڪي بيوس آهن، ۽ لامحدود گهمندا ڦرندا آهن، جڏهن ته ٻين وٽ دولت جا گودام آهن.
الله جي نالي کان سواءِ ٻي ڪا به دولت ناهي. باقي سڀ ڪجهه صرف زهر ۽ خاڪ آهي.
اي نانڪ، رب پاڻ ڪم ڪري ٿو، ۽ ٻين کي عمل ڪرڻ جو سبب بڻائي ٿو؛ سندس حڪم جي حڪم سان، اسان سينگاريل ۽ بلند آهيون. ||7||
سالڪ، پھريون مھل:
مسلمان سڏجڻ مشڪل آهي. جيڪڏهن ڪو سچ پچ مسلمان آهي ته ان کي هڪ سڏيو وڃي ٿو.
پهرين ته کيس دينِ نبيءَ جو مٺو ذائقو ڏيو. ان کان پوء، هن جي مال جي فخر کي ختم ڪيو وڃي.
هڪ سچو مسلمان ٿي، هن کي موت ۽ زندگي جي فريب کي ڇڏي ڏيو.
جيئن هو خدا جي فرمانبرداري ڪري ٿو، ۽ خالق جي حوالي ڪري ٿو، هو خود غرضي ۽ غرور کان نجات حاصل ڪري ٿو.
۽ جڏهن، اي نانڪ، هو سڀني مخلوقن تي رحم ڪندڙ آهي، تڏهن ئي هن کي مسلمان سڏيو ويندو. ||1||
چوٿين مهل:
جنسي خواهش، ڪاوڙ، ڪوڙ ۽ بدمعاشي کي ڇڏي ڏيو؛ مايا کي ڇڏي ڏيو ۽ غرور کي ختم ڪريو.
جنسي خواهش ۽ بدعنواني کي ڇڏي ڏيو، ۽ جذباتي وابستگي کي ڇڏي ڏيو. تڏھن ئي توکي دنيا جي اونداھين ۾ بي مثال رب ملي ويندو.
خودغرضيءَ، غرور ۽ وڏائيءَ کي ڇڏي ڏيو، ۽ پنھنجي اولاد ۽ زال لاءِ پنھنجو پيار. پنھنجي اُڃايل اُميدن ۽ تمنائن کي ڇڏي ڏيو، ۽ پنھنجي پالڻھار لاءِ پيار اختيار ڪريو.
اي نانڪ، سچ پچ تنهنجي ذهن ۾ اچي ويهندو. سچي ڪلام جي ذريعي، تون رب جي نالي ۾ جذب ٿي ويندين. ||2||
پورو:
نه بادشاھ، نه سندن رعيت، نه اڳواڻ رھندا.
دڪان، شهر ۽ گهٽيون آخرڪار رب جي حڪم سان ڊهي پونديون.
اهي مضبوط ۽ خوبصورت ماڙيون- بيوقوف سمجهن ٿا ته اهي انهن جون آهن.
مال سان ڀريل خزانا، هڪ پل ۾ خالي ٿي ويندا.
گهوڙا، رٿ، اُٺ ۽ هاٿي، پنهنجي سموري سينگار سان؛
باغ، زمينون، گھر، خيما، نرم بسترا ۽ ساٽن جي ڇت -
اوهين اهي شيون ڪٿي آهن، جن کي هو پنهنجو سمجهن ٿا؟
اي نانڪ، سچو اُهو ئي آهي جيڪو سڀني جو ڏيڻ وارو آهي. هو پنهنجي تمام طاقتور تخليقي فطرت ذريعي نازل ٿيو آهي. ||8||
سالڪ، پھريون مھل:
جيڪڏهن درياهه ڳئون بڻجي ويا، کير ڏين ٿا، ۽ چشمي جو پاڻي کير ۽ گيهه بڻجي ويو آهي.
جيڪڏهن سموري زمين کنڊ بڻجي وئي، ذهن کي مسلسل جوش ڏيڻ لاء؛