اسان سلامت ۽ سلامت گهر موٽي آيا آهيون، جڏهن ته بدمعاش جو منهن ڪارو ٿي ويو آهي.
نانڪ چوي ٿو، منهنجو سچو گرو مڪمل آهي. خدا ۽ گرو جي فضل سان، مان ڏاڍو خوش آهيان. ||2||27||113||
بلاول، پنجين مهل:
مون کي پنهنجي محبوب رب سان پيار ٿي ويو آهي. ||روڪ||
ان کي ڪٽڻ سان، اهو نه ڀڃي، ۽ ان کي ڇڏڻ، اهو وڃڻ نه ڏيندو. اهڙي تار آهي جنهن سان رب مون کي ڳنڍيو آهي. ||1||
ڏينهن رات، هو منهنجي ذهن ۾ رهي ٿو. مهرباني ڪري مون کي پنهنجي رحمت سان، اي منهنجا خدا. ||2||
مان قربان آهيان، قربان آهيان پنهنجي سهڻي رب تي. مون هن جي اڻ ٻڌايل تقرير ۽ ڪهاڻي ٻڌي آهي. ||3||
ٻانهي نانڪ کي چيو ويندو آهي ته سندس ٻانهن جو ٻانهو آهي. اي منھنجا پالڻھار ۽ پالڻھار، مون کي پنھنجي رحمت سان برڪت ڪر. ||4||28||114||
بلاول، پنجين مهل:
مان رب جي پيرن تي غور ڪندو آهيان؛ مان انهن تي قربان آهيان.
منهنجو گرو عظيم رب آهي، عظيم رب آهي؛ مان هن کي پنهنجي دل ۾ رکي ٿو، ۽ پنهنجي دماغ ۾ هن تي غور ڪريان ٿو. ||1||روڪ||
غور ڪريو، غور ڪريو، غور ڪريو، امن جي عطا ڪندڙ جي ياد ۾، جنهن سڄي ڪائنات کي پيدا ڪيو.
پنهنجي زبان سان، هڪ رب کي ذائقو، ۽ توهان کي سچي رب جي درٻار ۾ عزت ملندي. ||1||
اهو خزانو اُهو ئي حاصل ڪري ٿو، جيڪو ساد سنگت ۾ شامل ٿئي ٿو.
اي رب ۽ مالڪ، مهرباني ڪري نانڪ کي هن تحفا سان نوازيو، ته هو ڪڏهن به توهان جي ڪرتن جي شاندار ساراهه ڳائي. ||2||29||115||
بلاول، پنجين مهل:
مون کي بچايو ويو آهي، سچي گرو جي حرم ۾.
مون کي سڄي دنيا ۾ خوش ۽ ساراهيو ويو آهي؛ منهنجو عظيم رب خدا مون کي پار ڪري ٿو. ||1||روڪ||
ڪامل رب ڪائنات کي ڀري ٿو. هو امن جو ڏيندڙ آهي. هو پوري ڪائنات کي پالي ٿو ۽ پورو ڪري ٿو.
هو مڪمل طور تي سڀني هنڌن ۽ وقفن کي ڀريندو آهي. مان رب جي پيرن لاءِ نذراني آهيان. ||1||
سڀني مخلوقن جا رستا تنهنجي قدرت ۾ آهن، اي منهنجا رب ۽ مالڪ. سڀ مافوق الفطرت روحاني طاقتون توهان جون آهن؛ تون ئي خالق آهين، سببن جو.
شروعات ۾، ۽ سڄي عمر ۾، خدا اسان جو ڇوٽڪارو ڏيندڙ ۽ محافظ آهي؛ مراقبي ۾ رب کي ياد ڪرڻ سان، اي نانڪ، خوف ختم ٿي ويندو آهي. ||2||30||116||
راگ بلاول، پنجون مهل، ڌوٻي، اٺون بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
مان ڪجھ به نه آهيان، خدا؛ سڀ ڪجھ توھان جو آھي.
هن دنيا ۾، تون آهين مطلق، بي صورت رب؛ دنيا ۾ آخرت ۾، تون ئي رب جو واسطو آهين. توهان ان کي ٻنهي طريقن سان کيڏيو، اي منهنجا رب ۽ مالڪ. ||1||روڪ||
توهان شهر ۾ موجود آهيو، ۽ ان کان ٻاهر پڻ؛ اي منهنجا خدا، تون هر جڳهه آهين.
تون پاڻ بادشاهه آهين، ۽ تون ئي رعيت آهين. هڪ هنڌ تون مالڪ ۽ مالڪ آهين ۽ ٻئي هنڌ تون غلام آهين. ||1||
مون کي ڪنهن کان لڪائڻ گهرجي؟ مان ڪنهن کي دوکو ڏيڻ جي ڪوشش ڪريان؟ جتي به ڏسان ٿو، مون کي هن کي پنهنجي ويجهو نظر اچي ٿو.
مون گرو نانڪ سان ملاقات ڪئي آهي، مقدس سنتن جو مجسمو. جڏهن پاڻيءَ جو قطرو سمنڊ ۾ ضم ٿي وڃي ٿو ته ان کي ٻيهر الڳ ڪري نٿو سگهجي. ||2||1||117||
بلاول، پنجين مهل: