نرمل تي رحم ڪندڙ، رحمت جو خزانو، هو اسان کي ياد ڪري ٿو ۽ هر سانس سان اسان جي حفاظت ڪري ٿو. ||2||
جيڪو به خالق رب ڪري ٿو اهو عظيم ۽ عظيم آهي.
ڪامل گرو مون کي هدايت ڪئي آهي ته امن اسان جي رب ۽ مالڪ جي مرضي سان اچي ٿو. ||3||
پريشانيون، پريشانيون ۽ حساب ڪتاب ختم ٿي ويا. رب جو عاجز ٻانهو سندس حڪم کي قبول ڪري ٿو.
هو نه مرندو، ۽ هو نه ڇڏيندو؛ نانڪ پنهنجي پيار سان ملندو آهي. ||4||18||48||
بلاول، پنجين مهل:
وڏي باهه وسائي وئي ۽ ٿڌي؛ گروءَ سان ملڻ سان گناهه ڀڄي ويندا آهن.
مان اوندهه جي اوندهه ۾ ڪري پيس؛ مون کي پنهنجو هٿ ڏئي، هن مون کي ٻاهر ڪڍيو. ||1||
هو منهنجو دوست آهي؛ مان سندس پيرن جي مٽي آهيان.
هن سان ملاقات، مان امن ۾ آهيان. هو مون کي روح جي تحفي سان نوازي ٿو. ||1||روڪ||
مون کي هاڻي منهنجي اڳواٽ مقرر ڪيل قسمت ملي وئي آهي.
رب جي پاڪ بزرگن سان گڏ رهڻ سان، منهنجون اميدون پوريون ٿيون. ||2||
ٽنهي جهانن جو خوف دور ٿي ويو آهي، ۽ مون کي پنهنجو آرام ۽ سڪون مليو آهي.
تمام طاقتور گرو مون تي رحم ڪيو آهي، ۽ نالو منهنجي ذهن ۾ اچي ويو آهي. ||3||
اي خدا، تون نانڪ جو لنگر ۽ سهارو آهين.
هو ڪرڻ وارو آهي، سببن جو ڪارڻ؛ تمام طاقتور رب خدا ناقابل رسائی ۽ لامحدود آهي. ||4||19||49||
بلاول، پنجين مهل:
جيڪو خدا کي وساري ٿو، اهو گندو، غريب ۽ پست آهي.
بيوقوف خالق رب کي نٿو سمجهي. ان جي بدران، هو سوچي ٿو ته هو پاڻ ئي آهي. ||1||
درد تڏهن ايندو آهي، جڏهن ڪو کيس وساري ڇڏيندو آهي. سڪون تڏهن ايندو آهي جڏهن خدا کي ياد ڪري.
اهو ئي طريقو آهي سنتن کي خوشي ۾ - اهي مسلسل رب جي شان جي ساراهه ڳائيندا آهن. ||1||روڪ||
مٿاهون، هو هيٺ ڪري ٿو، ۽ هو گهٽ، هو هڪ پل ۾ بلند ڪري ٿو.
اسان جي رب ۽ مالڪ جي شان جو اندازو نه ٿو لڳائي سگهجي. ||2||
جڏهن هو خوبصورت ڊرامن ۽ ڊرامن کي ڏسندو آهي، تڏهن هن جي موڪل جو ڏينهن اڀرندو آهي.
خواب ئي خواب بڻجي وڃي ٿو، ۽ سندس عمل ساڻس گڏ نه ٿا هلن. ||3||
خدا تمام طاقتور آهي، سببن جو ڪارڻ؛ مان تنهنجو پناهه ڳوليان ٿو.
ڏينهن رات، نانڪ رب تي غور ڪندو آهي. هو هميشه لاءِ قرباني آهي. ||4||20||50||
بلاول، پنجين مهل:
مان پنهنجي مٿي تي پاڻي کڻان ٿو، ۽ پنهنجن هٿن سان آئون انهن جا پير ڌوئي ٿو.
هزار ڀيرا، مان قربان آهيان انهن تان. سندن درشن جي برڪت وارو نظارو ڏسي، مان جيئرو آهيان. ||1||
منهنجي ذهن ۾ جيڪي اميدون آهن - منهنجو خدا انهن سڀني کي پورو ڪري ٿو.
مان پنهنجي جھنڊو سان، مقدس بزرگن جي گهرن کي صاف ڪريان ٿو، ۽ انهن جي مٿان پنن کي هلايو. ||1||روڪ||
اولياءَ رب جي حمد جا گيت ڳائين ٿا؛ مان ٻڌان ٿو، ۽ منهنجو دماغ ان ۾ پيئي ٿو.
اهو عظيم جوهر مون کي سڪون ۽ سڪون ڏئي ٿو، ۽ گناهه ۽ فساد جي باهه کي ٻرندو آهي. ||2||
جڏهن سنتن جي ڪهڪشان عقيدت سان رب جي پوڄا ڪندو آهي، تڏهن مان به انهن ۾ شامل ٿي، رب جي حمد جا گيت ڳائيندو آهيان.
مان عاجز عقيدتمندن کي سجدو ڪريان ٿو، ۽ انهن جي پيرن جي مٽي منهنجي منهن تي لڳائيان ٿو. ||3||
ويٺي ۽ اٿندي، مان رب جو نالو ڳائيندو آهيان. هي اهو آهي جيڪو مان ڪريان ٿو.
هي نانڪ جي خدا کان دعا آهي ته هو رب جي حرمت ۾ ضم ٿي وڃي. ||4||21||51||
بلاول، پنجين مهل:
اُهو ئي هن دنيا-سمنڊ مان پار ٿو، جيڪو رب جي شان ۾ گيت ڳائي ٿو.
هو ساد سنگت سان گڏ رهي ٿو، حضور جي صحبت؛ وڏي خوش نصيبي سان، هو رب کي ڳولي ٿو. ||1||