پيار ۾ گر، رب سان پيار ۾ تمام گهڻي ڪر؛ ساد سنگت، پاڪ جي صحبت سان جڙيل، تون بلند ۽ زينت ٿيندين.
جيڪي ماڻهو گروءَ جي ڪلام کي سچو، بلڪل سچو مڃين ٿا، اهي منهنجي رب ۽ مالڪ کي ڏاڍا پيارا آهن. ||6||
گذريل جنمن ۾ ڪيل عملن جي ڪري، انسان کي رب جي نالي سان پيار ڪرڻ لڳندو آهي، هار، هار، هار.
گروءَ جي مهربانيءَ سان، تون حاصل ڪندين عميق جوهر؛ هن جوهر کي ڳايو، ۽ هن جوهر تي غور ڪيو. ||7||
اي رب، هار، هار، سڀ روپ ۽ رنگ تنهنجا آهن؛ اي منهنجا محبوب، منهنجو ڳاڙهو ڳاڙهو روبي.
رڳو اھو رنگ آھي جيڪو توھان ڏيو، رب، موجود آھي. اي نانڪ، غريب مسڪين ماڻهو ڇا ٿو ڪري سگهي؟ ||8||3||
نات، چوٿين مهل:
گرو جي حرمت ۾، رب خدا اسان کي بچائيندو ۽ بچائيندو،
جيئن هن هاٿيءَ جي حفاظت ڪئي، جڏهن مڇر ان کي پڪڙي پاڻيءَ ۾ اڇلائي ڇڏيو. هن کيس مٿي کنيو ۽ ٻاهر ڪڍيائين. ||1||روڪ||
خدا جا بندا اعليٰ ۽ بلند آهن؛ اهي پنهنجي ذهن ۾ هن لاءِ ايمان آڻيندا آهن.
ايمان ۽ عقيدت منهنجي خدا جي ذهن کي وڻندڙ آهن؛ هو پنهنجي عاجز ٻانهن جي عزت بچائيندو آهي. ||1||
رب، هار، هار، سندس خدمت ۾ مصروف آهي؛ هو خدا کي ڏسندو آهي ته ڪائنات جي پوري وسعت ۾ پکڙيل آهي.
هو اڪيلي ۽ اڪيلي رب کي ڏسي ٿو، جيڪو سڀني کي پنهنجي فضل جي نظر سان نوازي ٿو. ||2||
خدا، اسان جو پالڻهار ۽ مالڪ، سڀني هنڌن تي ڦهليل ۽ ڦهليل آهي. هو سڄي دنيا کي پنهنجو غلام سمجهي سنڀالي ٿو.
رحم ڪندڙ رب پاڻ رحم ڪري ٿو، پٿرن ۾ ڪيڙن کي به. ||3||
هرڻ جي اندر مشڪ جي سخت خوشبو آهي، پر هو پريشان ۽ ٺڳيءَ ۾ پئجي ويو آهي ۽ ان کي ڳوليندي پنهنجا سڱ لڙڪائي ٿو.
جهنگن ۽ وڻن ۾ گهمڻ ڦرڻ، گهمڻ ڦرڻ ۽ گهمڻ ڦرڻ، مون پاڻ کي ختم ڪيو ۽ پوءِ پنهنجي گهر ۾، ڪامل گرو مون کي بچائي ورتو. ||4||
ڪلام، باني گرو آهي ۽ گرو آهي باني. باني جي اندر، امرت وارو امرت موجود آهي.
جيڪڏهن سندس عاجز ٻانهو مڃي ٿو، ۽ گرو جي باني جي لفظن جي مطابق عمل ڪري ٿو، ته گرو، ذاتي طور تي، کيس آزاد ڪري ٿو. ||5||
سڀ خدا آهي، ۽ خدا سڄي وسعت آهي. انسان اهو کائي ٿو جيڪو هن پوکيو آهي.
جڏهن ڌرشتابڌي عاجز عقيدت چندراهن کي عذاب ڏنو، تڏهن هن پنهنجي گهر کي باهه ڏئي ڇڏي. ||6||
خدا جو عاجز ٻانهو هن کي پنهنجي دل ۾ چاهي ٿو. خدا پنهنجي عاجز بندن جي هر سانس تي نظر رکي ٿو.
مھربانيءَ سان، مھربانيءَ سان، ھو پنھنجي عاجز ٻانھي جي اندر عقيدت پيدا ڪري ٿو. هن جي خاطر، خدا سڄي دنيا کي بچائيندو آهي. ||7||
خدا، اسان جو پالڻھار ۽ مالڪ، پاڻ طرفان پاڻ آھي؛ خدا پاڻ ڪائنات کي سينگاريو آهي.
اي ٻانهو نانڪ، هو پاڻ ئي تمام وسيع آهي. پنهنجي رحمت ۾، هو پاڻ سڀني کي آزاد ڪري ٿو. ||8||4||
نات، چوٿين مهل:
پنھنجي فضل ڪر، اي پالڻھار، ۽ مون کي بچايو،
جيئن تو دروپدي کي شرم کان بچايو هو جڏهن هوءَ پڪڙجي وئي هئي ۽ درٻار جي اڳيان پيش ڪئي وئي هئي. ||1||روڪ||
مون کي پنهنجي فضل سان برڪت ڪر - مان صرف تنهنجو هڪ عاجز فقير آهيان. مان هڪ دعا گهران ٿو، اي منهنجا محبوب.
مون کي مسلسل سچي گرو لاءِ آرزو آهي. مون کي گرو سان ملڻ جي هدايت ڪر، اي پالڻھار، مون کي بلند ۽ سينگاريو وڃي. ||1||
ڪافرن جا ڪم پاڻيءَ جي ڦٽڻ وانگر آهن. هو مڙي ٿو، مسلسل رڳو پاڻي مڙي ٿو.
ست سنگت، سچي جماعت ۾ شامل ٿيڻ سان، اعليٰ مقام حاصل ٿيندو آهي. مکڻ پيدا ٿئي ٿو، ۽ خوشي سان کائي ٿو. ||2||
هو مسلسل ۽ مسلسل پنهنجي جسم کي ڌوئي سگهي ٿو. هو پنهنجي جسم کي مسلسل رڱي، صاف ۽ پالش ڪري سگهي ٿو.