شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 58


ਭਾਈ ਰੇ ਅਵਰੁ ਨਾਹੀ ਮੈ ਥਾਉ ॥
bhaaee re avar naahee mai thaau |

اي تقدير جا ڀائرو، مون وٽ وڃڻ لاءِ ٻي ڪا جاءِ ناهي.

ਮੈ ਧਨੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
mai dhan naam nidhaan hai gur deea bal jaau |1| rahaau |

گرو مون کي نام جي دولت جو خزانو ڏنو آهي. مان هن تي قربان آهيان. ||1||روڪ||

ਗੁਰਮਤਿ ਪਤਿ ਸਾਬਾਸਿ ਤਿਸੁ ਤਿਸ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮਿਲਾਉ ॥
guramat pat saabaas tis tis kai sang milaau |

گرو جي تعليمات عزت آڻيندي. هو برڪت وارو آهي- مان هن سان مليان ۽ ساڻس گڏ هجان!

ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਊ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਿ ਜਾਉ ॥
tis bin gharree na jeevaoo bin naavai mar jaau |

هن کان سواءِ، مان هڪ لمحي لاءِ به جيئرو رهي نٿو سگهان. هن جي نالي کان سواء، مان مري وڃان ٿو.

ਮੈ ਅੰਧੁਲੇ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਟੇਕ ਟਿਕੀ ਘਰਿ ਜਾਉ ॥੨॥
mai andhule naam na veesarai ttek ttikee ghar jaau |2|

مان انڌو آهيان- مان ڪڏهن به نالو نه وساريان! هن جي حفاظت هيٺ، مان پنهنجي حقيقي گهر پهچي ويندس. ||2||

ਗੁਰੂ ਜਿਨਾ ਕਾ ਅੰਧੁਲਾ ਚੇਲੇ ਨਾਹੀ ਠਾਉ ॥
guroo jinaa kaa andhulaa chele naahee tthaau |

اهي چيلا، اهي عقيدتمند، جن جو روحاني استاد انڌو آهي، انهن کي آرام جي جاءِ نه ملندي.

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਨਾਉ ਨ ਪਾਈਐ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਕਿਆ ਸੁਆਉ ॥
bin satigur naau na paaeeai bin naavai kiaa suaau |

سچي گروءَ کان سواءِ، نالو نٿو ملي. نالي کان سواءِ، اُن جو ڪهڙو فائدو؟

ਆਇ ਗਇਆ ਪਛੁਤਾਵਣਾ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈ ਘਰਿ ਕਾਉ ॥੩॥
aae geaa pachhutaavanaa jiau sunyai ghar kaau |3|

ماڻهو اچن ٿا ۽ وڃن ٿا، پشيماني ۽ پشيماني ڪن ٿا، جيئن ويران گهر ۾ ڪنگ. ||3||

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਦੁਖੁ ਦੇਹੁਰੀ ਜਿਉ ਕਲਰ ਕੀ ਭੀਤਿ ॥
bin naavai dukh dehuree jiau kalar kee bheet |

نالي کان سواءِ، بدن ۾ درد ٿئي ٿو. اها ريت جي ڀت وانگر ٽٽي ٿي.

ਤਬ ਲਗੁ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਈਐ ਜਬ ਲਗੁ ਸਾਚੁ ਨ ਚੀਤਿ ॥
tab lag mahal na paaeeai jab lag saach na cheet |

جيستائين سچ شعور ۾ داخل نه ٿيندو، تيستائين رب جي حضوري جي منزل نه ملندي.

ਸਬਦਿ ਰਪੈ ਘਰੁ ਪਾਈਐ ਨਿਰਬਾਣੀ ਪਦੁ ਨੀਤਿ ॥੪॥
sabad rapai ghar paaeeai nirabaanee pad neet |4|

شبد سان ملائي، اسان پنهنجي گهر ۾ داخل ٿي وڃون ٿا، ۽ نروانا جي ابدي حالت حاصل ڪريون ٿا. ||4||

ਹਉ ਗੁਰ ਪੂਛਉ ਆਪਣੇ ਗੁਰ ਪੁਛਿ ਕਾਰ ਕਮਾਉ ॥
hau gur poochhau aapane gur puchh kaar kamaau |

مان پنھنجي گروءَ کان سندس نصيحت لاءِ پڇان ٿو، ۽ مان گرو جي نصيحت تي عمل ڪريان ٿو.

ਸਬਦਿ ਸਲਾਹੀ ਮਨਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਦੁਖੁ ਜਲਿ ਜਾਉ ॥
sabad salaahee man vasai haumai dukh jal jaau |

تسبيح جا لفظ ذهن ۾ رهڻ سان، انا جو درد سڙي ويندو آهي.

ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਮਿਲਾਵੜਾ ਸਾਚੇ ਸਾਚਿ ਮਿਲਾਉ ॥੫॥
sahaje hoe milaavarraa saache saach milaau |5|

اسان ان سان گڏ هڪجهڙائي ۾ آهيون، ۽ اسان کي سچ جي سچي سان ملن ٿا. ||5||

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਨਿਰਮਲੇ ਤਜਿ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥
sabad rate se niramale taj kaam krodh ahankaar |

اُهي جيڪي سَبَدَ سان جڙيل آهن، اُهي بي داغ ۽ پاڪ آهن. اهي جنسي خواهش، ڪاوڙ، خود غرضي ۽ غرور کي ڇڏي ڏين ٿا.

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਸਦ ਸਦਾ ਹਰਿ ਰਾਖਹਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥
naam salaahan sad sadaa har raakheh ur dhaar |

اهي هميشه هميشه لاءِ نالي جي ساراهه ڳائيندا آهن. اهي رب کي پنهنجي دلين ۾ رکيل آهن.

ਸੋ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਵਿਸਾਰੀਐ ਸਭ ਜੀਆ ਕਾ ਆਧਾਰੁ ॥੬॥
so kiau manahu visaareeai sabh jeea kaa aadhaar |6|

اسان ڪڏهن به هن کي پنهنجي ذهن مان ڪيئن وساري سگهون ٿا؟ هو سڀني مخلوقن جو سهارو آهي. ||6||

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਸੋ ਮਰਿ ਰਹੈ ਫਿਰਿ ਮਰੈ ਨ ਦੂਜੀ ਵਾਰ ॥
sabad marai so mar rahai fir marai na doojee vaar |

جيڪو شبد ۾ مري ٿو سو موت کان پري آهي ۽ وري ڪڏهن به نه مرندو.

ਸਬਦੈ ਹੀ ਤੇ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥
sabadai hee te paaeeai har naame lagai piaar |

لفظ جي ذريعي، اسان هن کي ڳوليندا آهيون، ۽ رب جي نالي سان پيار ڪريون ٿا.

ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਜਗੁ ਭੂਲਾ ਫਿਰੈ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥੭॥
bin sabadai jag bhoolaa firai mar janamai vaaro vaar |7|

سَبَدَ کان سواءِ، دنيا ٺڳي ٿي. اهو مري ٿو ۽ ٻيهر پيدا ٿئي ٿو، بار بار. ||7||

ਸਭ ਸਾਲਾਹੈ ਆਪ ਕਉ ਵਡਹੁ ਵਡੇਰੀ ਹੋਇ ॥
sabh saalaahai aap kau vaddahu vadderee hoe |

سڀ پاڻ کي ساراهين ٿا، ۽ پاڻ کي عظيم کان عظيم سڏين ٿا.

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਆਪੁ ਨ ਚੀਨੀਐ ਕਹੇ ਸੁਣੇ ਕਿਆ ਹੋਇ ॥
gur bin aap na cheeneeai kahe sune kiaa hoe |

گروءَ کان سواءِ، پنهنجو پاڻ کي سڃاڻي نٿو سگهجي. صرف ڳالهائڻ ۽ ٻڌڻ سان، ڇا حاصل ٿئي ٿو؟

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥੮॥੮॥
naanak sabad pachhaaneeai haumai karai na koe |8|8|

اي نانڪ، جيڪو شيديءَ کي سمجهي ٿو، اُهو انا پرستيءَ ۾ ڪم نٿو ڪري. ||8||8||

ਸਿਰੀਰਾਗੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥
sireeraag mahalaa 1 |

سري راڳ، پهرين مهل:

ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਧਨ ਸੀਗਾਰੀਐ ਜੋਬਨੁ ਬਾਦਿ ਖੁਆਰੁ ॥
bin pir dhan seegaareeai joban baad khuaar |

مڙس کان سواءِ، ڪنوار جي روح جي جوانيءَ ۽ زيور بيڪار ۽ بيڪار آهن.

ਨਾ ਮਾਣੇ ਸੁਖਿ ਸੇਜੜੀ ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਬਾਦਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
naa maane sukh sejarree bin pir baad seegaar |

هوءَ پنهنجي بستري جي لذت نه ٿي حاصل ڪري. مڙس کان سواءِ، سندس زيور بيڪار آهن.

ਦੂਖੁ ਘਣੋ ਦੋਹਾਗਣੀ ਨਾ ਘਰਿ ਸੇਜ ਭਤਾਰੁ ॥੧॥
dookh ghano dohaaganee naa ghar sej bhataar |1|

رد ٿيل ڪنوار کي خوفناڪ درد ٿئي ٿو. هن جو مڙس هن جي گهر جي بستري تي نٿو اچي. ||1||

ਮਨ ਰੇ ਰਾਮ ਜਪਹੁ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥
man re raam japahu sukh hoe |

اي دماغ، رب تي غور ڪريو، ۽ امن حاصل ڪريو.

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪ੍ਰੇਮੁ ਨ ਪਾਈਐ ਸਬਦਿ ਮਿਲੈ ਰੰਗੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
bin gur prem na paaeeai sabad milai rang hoe |1| rahaau |

گروءَ کان سواءِ عشق نٿو ملي. شبد سان گڏ، خوشي ملي ٿي. ||1||روڪ||

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਵਰੁ ਸਹਜਿ ਸੀਗਾਰੁ ॥
gur sevaa sukh paaeeai har var sahaj seegaar |

گرو جي خدمت ڪندي، هوء امن حاصل ڪري ٿي، ۽ هن جو مڙس رب هن کي غير معمولي حڪمت سان سينگاريو آهي.

ਸਚਿ ਮਾਣੇ ਪਿਰ ਸੇਜੜੀ ਗੂੜਾ ਹੇਤੁ ਪਿਆਰੁ ॥
sach maane pir sejarree goorraa het piaar |

سچ پچ ته هوءَ پنهنجي گهري پيار ۽ محبت جي ڪري، پنهنجي مڙس جي بستري کي حاصل ڪري ٿي.

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣਿ ਸਿਞਾਣੀਐ ਗੁਰਿ ਮੇਲੀ ਗੁਣ ਚਾਰੁ ॥੨॥
guramukh jaan siyaaneeai gur melee gun chaar |2|

گرو مُخ جي حيثيت ۾، هوءَ کيس سڃاڻي ٿي. گرو سان ملاقات، هوء هڪ نيڪ زندگي جي زندگي برقرار رکي ٿي. ||2||

ਸਚਿ ਮਿਲਹੁ ਵਰ ਕਾਮਣੀ ਪਿਰਿ ਮੋਹੀ ਰੰਗੁ ਲਾਇ ॥
sach milahu var kaamanee pir mohee rang laae |

سچائيءَ سان، پنهنجي مڙس سان ملي، اي جانو. پنهنجي مڙس جي جادوگري، هن سان پيار ڪيو.

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਾਚਿ ਵਿਗਸਿਆ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥
man tan saach vigasiaa keemat kahan na jaae |

توهان جو ذهن ۽ جسم سچ ۾ ڦٽي ويندا. ان جو قدر بيان نٿو ڪري سگهجي.

ਹਰਿ ਵਰੁ ਘਰਿ ਸੋਹਾਗਣੀ ਨਿਰਮਲ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੩॥
har var ghar sohaaganee niramal saachai naae |3|

ڪنوار پنهنجي مڙس کي پنهنجي وجود جي گهر ۾ ڳولي ٿي. هوءَ سچي نالي سان پاڪ آهي. ||3||

ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਜੇ ਮਰੈ ਤਾ ਪਿਰੁ ਰਾਵੈ ਨਾਰਿ ॥
man meh manooaa je marai taa pir raavai naar |

جيڪڏهن ذهن اندر ئي مري وڃي ته پوءِ مڙس پنهنجي ڪنوار کي خوش ڪري ٿو.

ਇਕਤੁ ਤਾਗੈ ਰਲਿ ਮਿਲੈ ਗਲਿ ਮੋਤੀਅਨ ਕਾ ਹਾਰੁ ॥
eikat taagai ral milai gal moteean kaa haar |

اهي هڪ ئي بناوت ۾ واڻيا ويندا آهن، جيئن ڳچيءَ ۾ موتي جو هار.

ਸੰਤ ਸਭਾ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ॥੪॥
sant sabhaa sukh aoopajai guramukh naam adhaar |4|

اوليائن جي سوسائٽيءَ ۾، امن جا کوهه اُڀريا. گرومخ نام جو سهارو وٺندا آهن. ||4||

ਖਿਨ ਮਹਿ ਉਪਜੈ ਖਿਨਿ ਖਪੈ ਖਿਨੁ ਆਵੈ ਖਿਨੁ ਜਾਇ ॥
khin meh upajai khin khapai khin aavai khin jaae |

هڪ پل ۾، هڪ پيدا ٿئي ٿو، ۽ هڪ پل ۾، هڪ مري وڃي ٿو. هڪ پل ۾ هڪ اچي ٿو، ۽ هڪ پل ۾ وڃي ٿو.

ਸਬਦੁ ਪਛਾਣੈ ਰਵਿ ਰਹੈ ਨਾ ਤਿਸੁ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਇ ॥
sabad pachhaanai rav rahai naa tis kaal santaae |

جيڪو شَبَد کي سڃاڻي ٿو اُهو اُن ۾ ضم ٿي وڃي ٿو، ۽ اُن کي موت نه ٿو اچي.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430