شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 952


ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਪੀਰੈ ਕੋ ਥਾਇ ਨ ਪਾਈ ॥
vin gur peerai ko thaae na paaee |

گرو يا روحاني استاد کان سواء، ڪو به قبول نه آهي.

ਰਾਹੁ ਦਸਾਇ ਓਥੈ ਕੋ ਜਾਇ ॥
raahu dasaae othai ko jaae |

انهن کي رستو ڏيکاريو وڃي ٿو، پر صرف چند اتي ويندا آهن.

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਭਿਸਤਿ ਨ ਪਾਇ ॥
karanee baajhahu bhisat na paae |

نيڪ عملن جي ڪرم کان سواءِ جنت حاصل نه ٿي ٿئي.

ਜੋਗੀ ਕੈ ਘਰਿ ਜੁਗਤਿ ਦਸਾਈ ॥
jogee kai ghar jugat dasaaee |

يوگا جو طريقو يوگي جي خانقاه ۾ ڏيکاريو ويو آهي.

ਤਿਤੁ ਕਾਰਣਿ ਕਨਿ ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਈ ॥
tit kaaran kan mundraa paaee |

واٽ ڏيکارڻ لاءِ ڪنن ۾ ڪنگڻ لڳن ٿا.

ਮੁੰਦ੍ਰਾ ਪਾਇ ਫਿਰੈ ਸੰਸਾਰਿ ॥
mundraa paae firai sansaar |

ڪنن ۾ ڳوڙها پائي، سڄي دنيا ۾ گھمڻ ڦرن ٿا.

ਜਿਥੈ ਕਿਥੈ ਸਿਰਜਣਹਾਰੁ ॥
jithai kithai sirajanahaar |

خالق رب هر جڳهه آهي.

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਤੇਤੇ ਵਾਟਾਊ ॥
jete jeea tete vaattaaoo |

اتي جيترا مسافر به آهن اوترو ئي ماڻهو به آهن.

ਚੀਰੀ ਆਈ ਢਿਲ ਨ ਕਾਊ ॥
cheeree aaee dtil na kaaoo |

جڏهن ڪنهن جي موت جو وارنٽ جاري ڪيو ويندو آهي، ان ۾ ڪا به دير ناهي.

ਏਥੈ ਜਾਣੈ ਸੁ ਜਾਇ ਸਿਞਾਣੈ ॥
ethai jaanai su jaae siyaanai |

جيڪو هتي رب کي سڃاڻي ٿو، اتي به کيس سڃاڻي ٿو.

ਹੋਰੁ ਫਕੜੁ ਹਿੰਦੂ ਮੁਸਲਮਾਣੈ ॥
hor fakarr hindoo musalamaanai |

ٻيا، چاهي هندو هجن يا مسلمان، رڳو بڪواس ڪري رهيا آهن.

ਸਭਨਾ ਕਾ ਦਰਿ ਲੇਖਾ ਹੋਇ ॥
sabhanaa kaa dar lekhaa hoe |

رب جي درٻار ۾ سڀني جو حساب پڙهبو.

ਕਰਣੀ ਬਾਝਹੁ ਤਰੈ ਨ ਕੋਇ ॥
karanee baajhahu tarai na koe |

چڱن ڪمن جي ڪرم کان سواءِ، ڪو به پار نٿو ٿئي.

ਸਚੋ ਸਚੁ ਵਖਾਣੈ ਕੋਇ ॥
sacho sach vakhaanai koe |

جيڪو سچي رب جو سچو نالو ڳالهائيندو آهي،

ਨਾਨਕ ਅਗੈ ਪੁਛ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥
naanak agai puchh na hoe |2|

اي نانڪ، حساب ۾ نه سڏيو ويندو. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਆਖੀਐ ਕਾਇਆ ਕੋਟੁ ਗੜੁ ॥
har kaa mandar aakheeai kaaeaa kott garr |

جسم جي قلعي کي رب جي حويلي سڏيو ويندو آهي.

ਅੰਦਰਿ ਲਾਲ ਜਵੇਹਰੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪੜੁ ॥
andar laal javeharee guramukh har naam parr |

ان ۾ ياقوت ۽ جواهر مليا آهن؛ گرومخ رب جو نالو ڳائيندو آهي.

ਹਰਿ ਕਾ ਮੰਦਰੁ ਸਰੀਰੁ ਅਤਿ ਸੋਹਣਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਿੜੁ ॥
har kaa mandar sareer at sohanaa har har naam dirr |

جسم، رب جي حويلي، ڏاڍي سهڻي آهي، جڏهن رب، هار، هار، جو نالو اندر اندر جڙيل آهي.

ਮਨਮੁਖ ਆਪਿ ਖੁਆਇਅਨੁ ਮਾਇਆ ਮੋਹ ਨਿਤ ਕੜੁ ॥
manamukh aap khuaaeian maaeaa moh nit karr |

خود غرض انسان پاڻ کي برباد ڪن ٿا. اهي مسلسل مايا جي وابستگي ۾ ٽڙي پيا آهن.

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਪਾਇਆ ਜਾਈ ॥੧੧॥
sabhanaa saahib ek hai poorai bhaag paaeaa jaaee |11|

هڪڙو رب سڀني جو مالڪ آهي. هو صرف مڪمل تقدير سان ملي ٿو. ||11||

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥
salok mahalaa 1 |

سالڪ، پھريون مھل:

ਨਾ ਸਤਿ ਦੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਸੁਖੀਆ ਨਾ ਸਤਿ ਪਾਣੀ ਜੰਤ ਫਿਰਹਿ ॥
naa sat dukheea naa sat sukheea naa sat paanee jant fireh |

ڏک ۾ ڪا سچائي ناهي، آرام ۾ ڪو سچ ناهي. پاڻيءَ ۾ جانورن وانگر ڀڄڻ ۾ ڪا به حقيقت ناهي.

ਨਾ ਸਤਿ ਮੂੰਡ ਮੁਡਾਈ ਕੇਸੀ ਨਾ ਸਤਿ ਪੜਿਆ ਦੇਸ ਫਿਰਹਿ ॥
naa sat moondd muddaaee kesee naa sat parriaa des fireh |

سر منڍ ڪرڻ ۾ ڪا به حقيقت ناهي. صحيفن جو مطالعو ڪرڻ يا ڌارين ملڪن ۾ ڀڄڻ ۾ ڪابه سچائي ناهي.

ਨਾ ਸਤਿ ਰੁਖੀ ਬਿਰਖੀ ਪਥਰ ਆਪੁ ਤਛਾਵਹਿ ਦੁਖ ਸਹਹਿ ॥
naa sat rukhee birakhee pathar aap tachhaaveh dukh saheh |

وڻن، ٻوٽن يا پٿرن ۾ ڪو به سچ نه آهي، پنهنجو پاڻ کي ويڙهاڪ ڪرڻ يا درد ۾ تڪليف ۾.

ਨਾ ਸਤਿ ਹਸਤੀ ਬਧੇ ਸੰਗਲ ਨਾ ਸਤਿ ਗਾਈ ਘਾਹੁ ਚਰਹਿ ॥
naa sat hasatee badhe sangal naa sat gaaee ghaahu chareh |

هاٿين کي زنجيرن ۾ جڪڙڻ ۾ ڪا به حقيقت ناهي. ڳئون چرڻ ۾ ڪا به حقيقت ناهي.

ਜਿਸੁ ਹਥਿ ਸਿਧਿ ਦੇਵੈ ਜੇ ਸੋਈ ਜਿਸ ਨੋ ਦੇਇ ਤਿਸੁ ਆਇ ਮਿਲੈ ॥
jis hath sidh devai je soee jis no dee tis aae milai |

اھو اڪيلو اھو عطا ڪري ٿو، جنھن جي ھٿن ۾ روحاني ڪمال آھي. اھو اڪيلو اھو حاصل ڪري ٿو، جنھن کي اھو ڏنو ويو آھي.

ਨਾਨਕ ਤਾ ਕਉ ਮਿਲੈ ਵਡਾਈ ਜਿਸੁ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਸਬਦੁ ਰਵੈ ॥
naanak taa kau milai vaddaaee jis ghatt bheetar sabad ravai |

اي نانڪ، اهو اڪيلو عظيم عظمت سان برڪت وارو آهي، جنهن جي دل لفظ جي ڪلام سان ڀريل آهي.

ਸਭਿ ਘਟ ਮੇਰੇ ਹਉ ਸਭਨਾ ਅੰਦਰਿ ਜਿਸਹਿ ਖੁਆਈ ਤਿਸੁ ਕਉਣੁ ਕਹੈ ॥
sabh ghatt mere hau sabhanaa andar jiseh khuaaee tis kaun kahai |

خدا فرمائي ٿو، سڀ دليون منهنجون آهن، ۽ مان سڀني دلين ۾ آهيان. اُن کي ڪير سمجھائي سگهي ٿو جيڪو مونجهارو آهي؟

ਜਿਸਹਿ ਦਿਖਾਲਾ ਵਾਟੜੀ ਤਿਸਹਿ ਭੁਲਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥
jiseh dikhaalaa vaattarree tiseh bhulaavai kaun |

جنهن کي مون رستو ڏيکاريو آهي، ان کي ڪير سمجهه ۾ آڻي؟

ਜਿਸਹਿ ਭੁਲਾਈ ਪੰਧ ਸਿਰਿ ਤਿਸਹਿ ਦਿਖਾਵੈ ਕਉਣੁ ॥੧॥
jiseh bhulaaee pandh sir tiseh dikhaavai kaun |1|

۽ اُن ذات کي ڪير رستو ڏيکاريندو، جنهن کي مان شروع کان وٺي مونجهاري ۾ پيو آهيان؟ ||1||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਜੋ ਨਿਗ੍ਰਹੁ ਕਰੈ ॥
so girahee jo nigrahu karai |

هو اڪيلو گهر وارو آهي، جيڪو پنهنجي شوق کي روڪي ٿو

ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੰਜਮੁ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥
jap tap sanjam bheekhiaa karai |

۽ مراقبي، سادگي ۽ خود نظم و ضبط لاء دعا گهري ٿو.

ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਾ ਕਰੇ ਸਰੀਰੁ ॥
pun daan kaa kare sareer |

هو پنهنجي جسم سان خيرات لاءِ چندو ڏئي ٿو.

ਸੋ ਗਿਰਹੀ ਗੰਗਾ ਕਾ ਨੀਰੁ ॥
so girahee gangaa kaa neer |

اهڙو گهر وارو گنگا جي پاڻي وانگر پاڪ آهي.

ਬੋਲੈ ਈਸਰੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥
bolai eesar sat saroop |

ايشر چوي ٿو، رب سچ جو مجسمو آهي.

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੨॥
param tant meh rekh na roop |2|

حقيقت جي اعليٰ ذات جي ڪا به شڪل يا صورت ناهي. ||2||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਜੋ ਧੂਪੈ ਆਪੁ ॥
so aaudhootee jo dhoopai aap |

اُهو ئي علحده پرهيزگار آهي، جيڪو پنهنجي خودغرضيءَ کي ساڙي ٿو.

ਭਿਖਿਆ ਭੋਜਨੁ ਕਰੈ ਸੰਤਾਪੁ ॥
bhikhiaa bhojan karai santaap |

هو پنهنجي خوراڪ جي طور تي تڪليفن جي طلب ڪري ٿو.

ਅਉਹਠ ਪਟਣ ਮਹਿ ਭੀਖਿਆ ਕਰੈ ॥
aauhatth pattan meh bheekhiaa karai |

دل جي شهر ۾ خيرات گهري ٿو.

ਸੋ ਅਉਧੂਤੀ ਸਿਵ ਪੁਰਿ ਚੜੈ ॥
so aaudhootee siv pur charrai |

اهڙو نيڪي ڪندڙ خدا جي شهر ڏانهن وڌي ٿو.

ਬੋਲੈ ਗੋਰਖੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥
bolai gorakh sat saroop |

گورک چوي ٿو، خدا سچ جو مجسمو آهي؛

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੩॥
param tant meh rekh na roop |3|

حقيقت جي اعليٰ ذات جي ڪا به شڪل يا صورت ناهي. ||3||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਸੋ ਉਦਾਸੀ ਜਿ ਪਾਲੇ ਉਦਾਸੁ ॥
so udaasee ji paale udaas |

اُهو اڪيلو اُداسي آهي، مٿو مٿو ڦرڻ وارو، جيڪو اُداسيءَ کي قبول ڪري ٿو.

ਅਰਧ ਉਰਧ ਕਰੇ ਨਿਰੰਜਨ ਵਾਸੁ ॥
aradh uradh kare niranjan vaas |

هو ڏسندو آهي ته پاڪيزه رب ٻنهي مٿئين ۽ هيٺين علائقن ۾ رهائش پذير آهي.

ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਪਾਏ ਗੰਢਿ ॥
chand sooraj kee paae gandt |

هو سج ۽ چنڊ جي توانائي کي توازن ڪري ٿو.

ਤਿਸੁ ਉਦਾਸੀ ਕਾ ਪੜੈ ਨ ਕੰਧੁ ॥
tis udaasee kaa parrai na kandh |

اهڙي اُداسيءَ جي جسم جي ديوار ٽٽي نه ٿي.

ਬੋਲੈ ਗੋਪੀ ਚੰਦੁ ਸਤਿ ਸਰੂਪੁ ॥
bolai gopee chand sat saroop |

گوپي چند چوي ٿو، خدا سچ جو مجسمو آهي؛

ਪਰਮ ਤੰਤ ਮਹਿ ਰੇਖ ਨ ਰੂਪੁ ॥੪॥
param tant meh rekh na roop |4|

حقيقت جي اعليٰ ذات جي ڪا به شڪل يا صورت ناهي. ||4||

ਮਃ ੧ ॥
mahalaa 1 |

پهرين مهل:

ਸੋ ਪਾਖੰਡੀ ਜਿ ਕਾਇਆ ਪਖਾਲੇ ॥
so paakhanddee ji kaaeaa pakhaale |

اُهو ئي پاخاني آهي، جيڪو پنهنجي بدن جي گندگي کي صاف ڪري ٿو.

ਕਾਇਆ ਕੀ ਅਗਨਿ ਬ੍ਰਹਮੁ ਪਰਜਾਲੇ ॥
kaaeaa kee agan braham parajaale |

هن جي جسم جي باهه اندر ۾ خدا کي روشن ڪري ٿي.

ਸੁਪਨੈ ਬਿੰਦੁ ਨ ਦੇਈ ਝਰਣਾ ॥
supanai bind na deee jharanaa |

هو پنهنجي توانائي گندي خوابن ۾ ضايع نٿو ڪري.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430