رات ۽ ڏينهن، ڏينهن ۽ رات، اهي جلن ٿا. پنهنجي مڙس جي رب کان سواء، روح - ڪنوار خوفناڪ درد ۾ مبتلا آهي. ||2||
هن جو جسم ۽ هن جي حيثيت آخرت ۾ هن سان گڏ نه ٿيندي.
جتي هن کي پنهنجي حساب جو جواب ڏيڻ لاءِ سڏيو وڃي ٿو، اتي هوء صرف سچي عملن سان آزاد ٿي ويندي.
جيڪي سچي گرو جي خدمت ڪن ٿا، سي خوشحال ٿيندا. هتي ۽ آخرت ۾، اهي اسم ۾ جذب ٿين ٿا. ||3||
گرو جي فضل سان، رب جي موجودگي کي پنهنجي گهر جي حيثيت ۾ حاصل ڪري ٿو.
رات ڏينهن، ڏينهن رات، هوءَ مسلسل پنهنجي محبوب جي سڪ ۽ لطف اندوز ٿي رهي آهي. هوءَ سندس عشق جي دائمي رنگ ۾ رنگجي وئي آهي. ||4||
مڙس رب سڀني سان گڏ رهي ٿو، هميشه.
پر ڪي ٿورا آهن اُهي جيڪي، گروءَ جي مهربانيءَ سان، سندس فضل جي نظر حاصل ڪن.
منهنجو خدا اعليٰ جو اعليٰ آهي. سندس فضل عطا ڪري، هو اسان کي پاڻ ۾ ضم ڪري ٿو. ||5||
هيءَ دنيا مايا جي جذباتي وابستگي ۾ سمايل آهي.
رب جي نالي کي وسارڻ، آخرڪار بربادي ۾ اچي ٿو.
جنهن ان کي ننڊ ۾ رکيو، سو به ان کي جاڳائيندو. گرو جي تعليمات ذريعي، سمجهه ۾ اچي ٿو. ||6||
جيڪو هن امرت ۾ پيئندو، ان جا وهم دور ٿي ويندا.
گرو جي فضل سان، آزاديء جي حالت حاصل ٿئي ٿي.
جيڪو رب جي عقيدت سان ڀريل آهي، هميشه متوازن ۽ علحده رهي ٿو. خود غرضيءَ ۽ غرور کي مات ڏيئي، هو رب سان متحد ٿي ويندو آهي. ||7||
هو پاڻ ٺاهي ٿو، ۽ هو پاڻ اسان کي اسان جي ڪمن لاءِ تفويض ڪري ٿو.
هو پاڻ ئي 8.4 ملين جاندارن کي روزي ڏيندو آهي.
اي نانڪ، جيڪي هن نالي تي غور ڪن ٿا، اهي سچ سان ملن ٿا. هو اهو ڪن ٿا، جيڪو سندس مرضي مطابق هجي. ||8||4||5||
ماجه، ٽيون مهل:
هيرا ۽ ياقوت پنهنجي اندر اندر پيدا ٿين ٿا.
انهن کي گرو جي ڪلام جي ذريعي سمجهي ۽ قدر ڪيو ويو آهي.
جن سچ کي گڏ ڪيو، سچ ڳالهايو. اهي سچ جي ٽچ پٿر کي لاڳو ڪن ٿا. ||1||
مان قربان آهيان، منهنجو روح قربان آهي، انهن تي، جيڪي گرو جي ڪلام کي پنهنجي ذهن ۾ سمائين ٿا.
دنيا جي اونداھين جي وچ ۾، اھي بيشمار ھڪڙي کي حاصل ڪن ٿا، ۽ انھن جي روشني نور ۾ ضم ٿي وڃي ٿي. ||1||روڪ||
هن جسم جي اندر بيشمار وسيع منظر آهن؛
پاڪ نالو مڪمل طور تي ناقابل رسائي ۽ لامحدود آهي.
اھو اڪيلو گرومک ٿئي ٿو ۽ حاصل ڪري ٿو، جنھن کي رب بخشي ٿو، ۽ پاڻ سان گڏ ڪري ٿو. ||2||
منھنجو پالڻھار ۽ مالڪ سچ پچ ڪري ٿو.
گرو جي فضل سان، هڪ شعور سچ سان ڳنڍيل آهي.
سچ جو سچو هر هنڌ پکڙيل آهي. سچا سچ ۾ ملن ٿا. ||3||
سچو غافل رب منهنجو محبوب آهي.
هو اسان جي گناهن جي غلطين ۽ بڇڙن ڪمن کي ڪٽيندو آهي؛
پيار ۽ پيار سان، هميشه هن تي غور ڪيو. هو اسان جي اندر خدا جي خوف ۽ محبت واري عقيدت جي عبادت کي بيدار ڪري ٿو. ||4||
عبادت سچي آهي، جيڪڏهن اها سچي رب کي راضي ڪري.
پاڻ ان کي عطا ڪري ٿو؛ هن کي بعد ۾ افسوس نه ٿيو.
اُهو ئي سڀني مخلوقات جو عطا ڪرڻ وارو آهي. رب پنهنجي ڪلام جي ڪلام سان ماري ٿو، ۽ پوءِ جيئرو ڪري ٿو. ||5||
توکان سواءِ، رب، ٻيو ڪجهه به ناهي منهنجو.
مان توهان جي خدمت ڪريان ٿو، رب، ۽ مان توهان جي ساراهه ڪريان ٿو.
تون مون کي پاڻ سان ملايو، اي سچا خدا. ڪامل سٺي ڪرم جي ذريعي توهان حاصل ڪيو آهي. ||6||
مون لاءِ، تو جهڙو ٻيو ڪو به ڪونهي.
توهان جي فضل جي نظر سان، منهنجو جسم برڪت وارو ۽ مقدس آهي.
رات ۽ ڏينهن، رب اسان جو خيال رکندو آهي ۽ اسان جي حفاظت ڪندو آهي. گرو مُخش سڪون ۽ سڪون ۾ جذب ٿي ويندا آهن. ||7||
مون لاءِ توکان وڏو ٻيو ڪو به ڪونهي.
تون پاڻ پيدا ڪرين ٿو ۽ پاڻ ئي تباهه ڪرين ٿو.
گرو جي ڪلام جي ذريعي، سچو رب هميشه لاء سڃاتو وڃي ٿو. سچي ذات سان ملڻ سان، سڪون ملي ٿو. ||4||