ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 524
ਮਥੇ ਵਾਲਿ ਪਛਾੜਿਅਨੁ ਜਮ ਮਾਰਗਿ ਮੁਤੇ ॥
mathe vaal pachhaarrian jam maarag mute |انهن کي مٿي جي وارن کان پڪڙي، رب انهن کي هيٺ اڇلائي ٿو، ۽ انهن کي موت جي رستي تي ڇڏي ٿو.
ਦੁਖਿ ਲਗੈ ਬਿਲਲਾਣਿਆ ਨਰਕਿ ਘੋਰਿ ਸੁਤੇ ॥
dukh lagai bilalaaniaa narak ghor sute |اهي درد ۾ رڙيون ڪن ٿا، دوزخ جي اونداهي ۾.
ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਦਾਸ ਰਖਿਅਨੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸਤੇ ॥੨੦॥
kantth laae daas rakhian naanak har sate |20|پر پنهنجي ٻانهن کي پنهنجي دل جي ويجهو ڪري، اي نانڪ، سچو رب کين بچائي ٿو. ||20||
ਸਲੋਕ ਮਃ ੫ ॥
salok mahalaa 5 |سالڪ، پنجون مهل:
ਰਾਮੁ ਜਪਹੁ ਵਡਭਾਗੀਹੋ ਜਲਿ ਥਲਿ ਪੂਰਨੁ ਸੋਇ ॥
raam japahu vaddabhaageeho jal thal pooran soe |رب تي غور ڪريو، اي خوش قسمت وارا؛ هو پاڻي ۽ زمين تي پکڙيل آهي.
ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਧਿਆਇਐ ਬਿਘਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ਕੋਇ ॥੧॥
naanak naam dhiaaeaai bighan na laagai koe |1|اي نانڪ، خدا جي نالي تي غور ڪر، ۽ توهان کي ڪا مصيبت نه ايندي. ||1||
ਮਃ ੫ ॥
mahalaa 5 |پنجين مهل:
ਕੋਟਿ ਬਿਘਨ ਤਿਸੁ ਲਾਗਤੇ ਜਿਸ ਨੋ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥
kott bighan tis laagate jis no visarai naau |جنهن رب جي نالي کي وساري ڇڏيو ان جي راهه ۾ ڪروڙين مصيبتون روڪ ٿيون.
ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਬਿਲਪਤੇ ਜਿਉ ਸੁੰਞੈ ਘਰਿ ਕਾਉ ॥੨॥
naanak anadin bilapate jiau sunyai ghar kaau |2|اي نانڪ، ويران گهر ۾ ڪانءَ وانگر، رات ڏينهن رڙيون ڪري ٿو. ||2||
ਪਉੜੀ ॥
paurree |پورو:
ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਦਾਤਾਰੁ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਿਆ ॥
simar simar daataar manorath pooriaa |مراقبو ڪرڻ سان، عظيم عطاءَ جي ياد ۾، دل جون مرادون پوريون ٿينديون آهن.
ਇਛ ਪੁੰਨੀ ਮਨਿ ਆਸ ਗਏ ਵਿਸੂਰਿਆ ॥
eichh punee man aas ge visooriaa |ذهن جون اميدون ۽ تمناون پوريون ٿي وينديون آهن، ۽ غم وساري ويندا آهن.
ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਜਿਸ ਨੋ ਭਾਲਦਾ ॥
paaeaa naam nidhaan jis no bhaaladaa |نالي جو خزانو، رب جي نالي سان ملي ٿو. مون ان کي گهڻي عرصي کان ڳولهيو آهي.
ਜੋਤਿ ਮਿਲੀ ਸੰਗਿ ਜੋਤਿ ਰਹਿਆ ਘਾਲਦਾ ॥
jot milee sang jot rahiaa ghaaladaa |منهنجي روشني نور ۾ ضم ٿي وئي آهي، ۽ منهنجي محنت ختم ٿي وئي آهي.
ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਵੁਠੇ ਤਿਤੁ ਘਰਿ ॥
sookh sahaj aanand vutthe tith ghar |مان انهيءَ گهر ۾ سڪون، شانت ۽ سڪون وارو آهيان.
ਆਵਣ ਜਾਣ ਰਹੇ ਜਨਮੁ ਨ ਤਹਾ ਮਰਿ ॥
aavan jaan rahe janam na tahaa mar |منهنجو اچڻ ۽ وڃڻ ختم ٿي ويو آهي - اتي ڪو جنم يا موت ناهي.
ਸਾਹਿਬੁ ਸੇਵਕੁ ਇਕੁ ਇਕੁ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਆ ॥
saahib sevak ik ik drisattaaeaa |مالڪ ۽ نوڪر هڪ ٿي ويا آهن، جن ۾ علحدگيءَ جو ڪو احساس ناهي.
ਗੁਰਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਸਚਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨੧॥੧॥੨॥ ਸੁਧੁ
guraprasaad naanak sach samaaeaa |21|1|2| sudhuگرو جي فضل سان، نانڪ سچي رب ۾ جذب ٿي ويو آهي. ||21||1||2||سود||
ਰਾਗੁ ਗੂਜਰੀ ਭਗਤਾ ਕੀ ਬਾਣੀ ॥
raag goojaree bhagataa kee baanee |راگ گوجري، ديوتائن جا لفظ:
ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥
ik oankaar satigur prasaad |هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
ਸ੍ਰੀ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ਕਾ ਚਉਪਦਾ ਘਰੁ ੨ ਦੂਜਾ ॥
sree kabeer jeeo kaa chaupadaa ghar 2 doojaa |ڪبير جيئي جو چو-پاڌي، ٻيو بيت:
ਚਾਰਿ ਪਾਵ ਦੁਇ ਸਿੰਗ ਗੁੰਗ ਮੁਖ ਤਬ ਕੈਸੇ ਗੁਨ ਗਈਹੈ ॥
chaar paav due sing gung mukh tab kaise gun geehai |چئن پيرن، ٻن سڱن ۽ گونگا وات سان، تون ڪيئن ٿو ڳائيندين رب جي حمد؟
ਊਠਤ ਬੈਠਤ ਠੇਗਾ ਪਰਿਹੈ ਤਬ ਕਤ ਮੂਡ ਲੁਕਈਹੈ ॥੧॥
aootthat baitthat tthegaa parihai tab kat moodd lukeehai |1|اٿي بيٺو، لٺ اڃا به تو تي پوي، پوءِ تون پنهنجو مٿو ڪٿي لڪائيندين؟ ||1||
ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਬੈਲ ਬਿਰਾਨੇ ਹੁਈਹੈ ॥
har bin bail biraane hueehai |رب کان سواء، تون گمراهه ٻڪرين وانگر آهين؛
ਫਾਟੇ ਨਾਕਨ ਟੂਟੇ ਕਾਧਨ ਕੋਦਉ ਕੋ ਭੁਸੁ ਖਈਹੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
faatte naakan ttootte kaadhan kodau ko bhus kheehai |1| rahaau |توهان جي نڪ ڦاٽي، ۽ توهان جي ڪلهن تي زخم، توهان کي کائڻ لاء صرف اناج جو ٻوٽو هوندو. ||1||روڪ||
ਸਾਰੋ ਦਿਨੁ ਡੋਲਤ ਬਨ ਮਹੀਆ ਅਜਹੁ ਨ ਪੇਟ ਅਘਈਹੈ ॥
saaro din ddolat ban maheea ajahu na pett agheehai |سڄو ڏينهن جهنگ ۾ ڀڄندو، پوءِ به پيٽ نه ڀرندو.
ਜਨ ਭਗਤਨ ਕੋ ਕਹੋ ਨ ਮਾਨੋ ਕੀਓ ਅਪਨੋ ਪਈਹੈ ॥੨॥
jan bhagatan ko kaho na maano keeo apano peehai |2|تون عاجز پرستن جي نصيحت تي عمل نه ڪيو، تنهنڪري توهان کي پنهنجي عمل جو ميوو ملندو. ||2||
ਦੁਖ ਸੁਖ ਕਰਤ ਮਹਾ ਭ੍ਰਮਿ ਬੂਡੋ ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਭਰਮਈਹੈ ॥
dukh sukh karat mahaa bhram booddo anik jon bharameehai |خوشين ۽ تڪليفن کي برداشت ڪندي، شڪ جي وڏي سمنڊ ۾ غرق ٿي، تون ڪيترن ئي جنمن ۾ ڀڄندو.
ਰਤਨ ਜਨਮੁ ਖੋਇਓ ਪ੍ਰਭੁ ਬਿਸਰਿਓ ਇਹੁ ਅਉਸਰੁ ਕਤ ਪਈਹੈ ॥੩॥
ratan janam khoeio prabh bisario ihu aausar kat peehai |3|تو خدا کي وساري انساني جنم جو زيور وڃائي ڇڏيو آهي. توکي وري اهڙو موقعو ڪڏهن ملندو؟ ||3||
ਭ੍ਰਮਤ ਫਿਰਤ ਤੇਲਕ ਕੇ ਕਪਿ ਜਿਉ ਗਤਿ ਬਿਨੁ ਰੈਨਿ ਬਿਹਈਹੈ ॥
bhramat firat telak ke kap jiau gat bin rain biheehai |تون وري جنم جي ڦيٿي کي ائين ڦيريندين، جيئن تيل جي دٻن تي ٻڪريون. تنهنجي زندگيءَ جي رات نجات کان سواءِ گذري ٿي.
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਰਾਮ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਮੂੰਡ ਧੁਨੇ ਪਛੁਤਈਹੈ ॥੪॥੧॥
kahat kabeer raam naam bin moondd dhune pachhuteehai |4|1|ڪبير جو چوڻ آهي ته، رب جي نالي کان سواء، توهان کي پنهنجو مٿو ڇڪيندو، ۽ افسوس ۽ توبهه ڪندو. ||4||1||
ਗੂਜਰੀ ਘਰੁ ੩ ॥
goojaree ghar 3 |گوجري، ٽيون بيت:
ਮੁਸਿ ਮੁਸਿ ਰੋਵੈ ਕਬੀਰ ਕੀ ਮਾਈ ॥
mus mus rovai kabeer kee maaee |ڪبير جي ماءُ روئي ٿي، روئي ٿي ۽ روئي ٿي
ਏ ਬਾਰਿਕ ਕੈਸੇ ਜੀਵਹਿ ਰਘੁਰਾਈ ॥੧॥
e baarik kaise jeeveh raghuraaee |1|- اي رب، منهنجو پوٽو ڪيئن رهندو؟ ||1||
ਤਨਨਾ ਬੁਨਨਾ ਸਭੁ ਤਜਿਓ ਹੈ ਕਬੀਰ ॥
tananaa bunanaa sabh tajio hai kabeer |ڪبير پنهنجو سمورو ڪٽڻ ۽ بناوٽ ڇڏي ڏنو،
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਲਿਖਿ ਲੀਓ ਸਰੀਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
har kaa naam likh leeo sareer |1| rahaau |۽ سندس جسم تي رب جو نالو لکيو. ||1||روڪ||
ਜਬ ਲਗੁ ਤਾਗਾ ਬਾਹਉ ਬੇਹੀ ॥
jab lag taagaa baahau behee |جيستائين مان بابن جي ذريعي ڌاڳو گذري ٿو،
ਤਬ ਲਗੁ ਬਿਸਰੈ ਰਾਮੁ ਸਨੇਹੀ ॥੨॥
tab lag bisarai raam sanehee |2|مان رب کي وساريان ٿو، منهنجو محبوب. ||2||
ਓਛੀ ਮਤਿ ਮੇਰੀ ਜਾਤਿ ਜੁਲਾਹਾ ॥
ochhee mat meree jaat julaahaa |منهنجي عقل ڪمزور آهي، مان ڄاول آهيان،
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਲਹਿਓ ਮੈ ਲਾਹਾ ॥੩॥
har kaa naam lahio mai laahaa |3|پر مون رب جي نالي جو فائدو حاصل ڪيو آهي. ||3||
ਕਹਤ ਕਬੀਰ ਸੁਨਹੁ ਮੇਰੀ ਮਾਈ ॥
kahat kabeer sunahu meree maaee |ڪبير چوي ٿو، ٻڌ، اي ماءُ
ਹਮਰਾ ਇਨ ਕਾ ਦਾਤਾ ਏਕੁ ਰਘੁਰਾਈ ॥੪॥੨॥
hamaraa in kaa daataa ek raghuraaee |4|2|- رب اڪيلو آهي روزي ڏيندڙ، مون لاءِ ۽ منهنجي ٻارن لاءِ. ||4||2||