مان سچي رب کان مٿي ٻيو ڪو به نه ڏسي سگهان ٿو. سچو پالڻھار ئي اندازو لڳائي ٿو. ||8||
هن سائي چراگاهه ۾ مرڻ گهڙيءَ ۾ ٿورا ڏينهن رهي ٿو.
هو اونداهيءَ ۾ کيڏندو ۽ ڀوڳيندو هو.
جادوگر پنهنجو شو اسٽيج ڪري ڇڏيا آهن، ۽ ائين ڇڏي ويا آهن، جيئن ماڻهو خواب ۾ گونجي رهيا آهن. ||9||
اهي اڪيلو رب جي تخت تي شاندار عظمت سان برڪت وارا آهن،
جيڪي بي خوف رب کي پنهنجي ذهنن ۾ سمائي ڇڏيندا آهن، ۽ پيار سان پاڻ کي ان تي مرکوز ڪندا آهن.
ڪهڪشائن ۽ شمسي نظامن ۾، نيدرن علائقن، آسماني حقيقتن ۽ ٽنهي جهانن ۾، رب گہرے جذبن جي بنيادي خلا ۾ آهي. ||10||
سچ آھي ڳوٺ، سچ آھي تخت،
انهن گرومخن مان جيڪي سچي رب سان ملن ٿا ۽ سڪون حاصل ڪن ٿا.
سچائيءَ ۾، سچي تخت تي ويھي، انھن کي شاندار عظمت سان نوازيو ويو آھي. حساب ڪتاب سان گڏ سندن انا جو خاتمو ٿي ويندو. ||11||
ان جو حساب ڪتاب ڪندي، روح بيقرار ٿي وڃي ٿو.
ڪيئن امن حاصل ڪري سگهي ٿو، دوئي ۽ ٽن گنن جي ذريعي، ٽن خاصيتن جي ذريعي؟
ھڪڙو پالڻھار بي مثال ۽ بي مثال آھي، عظيم عطا ڪندڙ. ڪامل گروءَ جي ذريعي عزت ملي ٿي. ||12||
هر دور ۾، تمام ٿورڙا آهن، جيڪي گرو مُخ جي حيثيت ۾، رب کي سڃاڻن ٿا.
انهن جا ذهن سچا، سڀ پکڙيل رب سان جڙيل آهن.
هن جي پناهه گهرڻ سان، کين سڪون ملندو آهي، ۽ سندن ذهن ۽ جسم گندگي سان داغ نه هوندا آهن. ||13||
انهن جون زبانون سچي رب سان جڙيل آهن، امرت جو سرچشمو.
خداوند خدا سان گڏ رهڻ، انهن کي ڪو به خوف يا شڪ ناهي.
گروءَ جو ڪلام ٻڌي، سندن ڪنن کي سڪون ملي ٿو، ۽ سندن نور نور ۾ ضم ٿي وڃي ٿو. ||14||
احتياط سان، احتياط سان، مون پنهنجا پير زمين تي رکيا.
مان جتي به وڃان ٿو، مون کي تنهنجو حرم نظر اچي ٿو.
تون مون کي درد ڏي يا خوشي، تون منهنجي ذهن کي خوش ڪندڙ آهين. مان توهان سان مطابقت ۾ آهيان. ||15||
آخري وقت ۾ ڪو به ڪنهن جو ساٿي يا مددگار ناهي.
گرومخ جي حيثيت ۾، مان توهان کي سمجهان ٿو ۽ توهان جي ساراهه ڪريان ٿو.
اي نانڪ، نام سان ڀريل، مان لاتعلق آهيان. پنهنجي اندر ۾ پنهنجي ذات جي گهر ۾، مان گہرے مراقبي جي بنيادي خلا ۾ جذب ٿي ويو آهيان. ||16||3||
مارو، پھريون مھل:
وقت جي شروعات کان وٺي، ۽ سڄي عمر ۾، تون لامحدود ۽ بي مثال آهين.
تون منهنجو پريم، بي مثال رب ۽ مالڪ آهين.
مان يوگا جي واٽ تي غور ڪريان ٿو، سچي رب سان اتحاد جو رستو. مان سچ پچ گہرے مراقبي جي بنيادي خلا ۾ جذب ٿي چڪو آهيان. ||1||
ڪيترين ئي عمرن تائين، اتي رڳو اونداهي هئي؛
خالق رب کي بنيادي خلا ۾ جذب ڪيو ويو.
اتي سچو نالو، سچ جي شاندار عظمت ۽ سندس سچي تخت جي شان هئي. ||2||
سچ جي سونهري دور ۾، سچائي ۽ سڪون جسمن کي ڀريو پيو.
سچائي پکڙيل هئي، سچائي، عميق، عميق ۽ بي انتها.
سچو رب سچ جي ٽچ اسٽون تي انسانن کي ساراهيو، ۽ پنهنجي حقيقي حڪم جاري ڪري ٿو. ||3||
مڪمل سچو گرو سچو ۽ مطمئن آهي.
اھو اڪيلو ھڪڙو روحاني ھيرو آھي، جيڪو گرو جي ڪلام کي مڃيندو آھي.
رب جي سچي درٻار ۾ اُهو ئي سچو مقام حاصل ڪري ٿو، جيڪو ڪمانڊر جي فرمانبرداري ڪري ٿو. ||4||
سچ جي سونهري دور ۾، هرڪو سچ ڳالهائيندو هو.
سچائي وسيع هئي - رب سچو هو.
انهن جي ذهنن ۽ وات ۾ سچائي سان، انسان شڪ ۽ خوف کان پري ٿي ويا. سچ پچ، گرومڪن جو دوست هو. ||5||
تريتا يوگا جي سلور ايج ۾، ڌرم جي هڪ طاقت گم ٿي وئي.
ٽي فوٽ رهي؛ دوئي جي ذريعي، هڪ کٽيو ويو.
جيڪي گرو مُخ هئا، تن سچ ڳالهايو، جڏهن ته پاڻ سڳورا من موهن بيڪار ٿي ويا. ||6||
انسان ڪڏهن به رب جي درٻار ۾ ڪامياب نه ٿيندو آهي.
لفظ لفظ کان سواءِ، اندر ۾ ڪيئن راضي ٿئي؟
غلاميءَ ۾ اچن ٿا ۽ غلاميءَ ۾ وڃن ٿا. اھي ڪجھھ سمجھندا ۽ سمجھندا آھن. ||7||
ديواپور يوگا جي پيتل دور ۾، شفقت اڌ ۾ ڪٽي وئي.