هو سڀني روحن جو عطا ڪندڙ آهي.
گرو جي فضل سان، هو اسان کي پنهنجي فضل جي نظر سان برڪت ڪري ٿو.
پاڻيءَ ۾، زمين تي ۽ آسمان ۾، سڀ مطمئن آهن. مان پاڪ جا پير ڌوئي ٿو. ||3||
هو ذهن جي خواهشن کي پورو ڪندڙ آهي.
ھميشه ھميشه لاءِ، مان ان تي قربان آھيان.
اي نانڪ، درد جي ناس ڪندڙ هي تحفو ڏنو آهي. مان رب پاڪ جي محبت ۾ سمايل آهيان. ||4||32||39||
ماجه، پنجين مهل:
دماغ ۽ جسم تنهنجا آهن؛ سڀ دولت تنهنجي آهي.
تون منهنجو خدا، منهنجو رب ۽ مالڪ آهين.
جسم ۽ روح ۽ سموري دولت تنهنجي آهي. تنهنجي قدرت آهي، اي دنيا جا پالڻهار. ||1||
ھميشه ۽ ھميشه، تون امن جو ڏيندڙ آھين.
مان تنهنجي پيرن تي سجدو ڪري ٿو.
مان عمل ڪريان ٿو جيئن اهو توهان کي راضي ڪري، جيئن توهان مون کي عمل ڪرڻ جو سبب بڻائين، مهربان ۽ رحم ڪندڙ پيارا رب. ||2||
اي خدا، تو وٽان مون کي ملي ٿو. تون منهنجو سينگار آهين.
جيڪو تون مون کي ڏئين ٿو، سو مون کي خوشي ڏئي ٿو.
جتي تون مون کي رکين، اتي جنت آهي. تون ئي سڀني جو پالڻهار آهين. ||3||
غور ڪرڻ، ياد ڪرڻ ۾، نانڪ کي سڪون مليو.
ڏينهن ۾ چوويهه ڪلاڪ، مان تنهنجون ساراهه ڳائيندو آهيان.
منهنجون سڀ اميدون ۽ تمناون پوريون ٿيون. مون کي وري ڪڏهن به ڏک نه ٿيندو. ||4||33||40||
ماجه، پنجين مهل:
رب العالمين، مينھن جي بادلن کي آزاد ڪري ڇڏيو آھي.
سمنڊ جي مٿان ۽ زمين جي مٿان، زمين جي مٿاڇري تي، هر طرف، هن مينهن وسايو آهي.
امن اچي ويو آهي، ۽ سڀني جي اڃ ختم ٿي وئي آهي. هر طرف خوشي ۽ خوشي آهي. ||1||
اُهو ئي سڪون ڏيندڙ آهي، دردن جو ناس ڪندڙ آهي.
هو سڀني مخلوقات کي بخشي ٿو ۽ بخشي ٿو.
هو پاڻ پنهنجي تخليق کي پالي ٿو ۽ پالي ٿو. مان هن جي پيرن ۾ ڪريان ٿو ۽ هن کي تسليم ڪريان ٿو. ||2||
هن جي حرمت جي طلب ڪرڻ سان، ڇوٽڪارو ملي ٿو.
هر ساهه سان، مان رب جي نالي جو غور ڪندو آهيان.
ان کان سواءِ ٻيو ڪوبه رب ۽ مالڪ ڪونهي. سڀ جايون سندس واسطي آهن. ||3||
عزت تنهنجي آهي، خدا ۽ تنهنجي قدرت آهي.
تون ئي سچو پالڻهار ۽ مالڪ آهين، تون ئي عظمت جو سمنڊ آهين.
ٻانهو نانڪ هن دعا کي چوي ٿو: مان توهان تي روزانو چوويهه ڪلاڪ غور ڪريان ٿو. ||4||34||41||
ماجه، پنجين مهل:
سڀ خوشيون تڏهن ملن ٿيون، جڏهن الله راضي ٿئي.
ڪامل گرو جا پير منهنجي ذهن ۾ رهن ٿا.
مان سمجهه سان سماڌي جي حالت ۾ اندر اندر جذب ٿي چڪو آهيان. خدا ئي ڄاڻي ٿو هن مٺي خوشي. ||1||
منھنجو پالڻھار ۽ پالڻھار ناقابل رسائی ۽ ناقابل فراموش آھي.
هر دل جي اونهائي ۾، هو ويجهو ۽ هٿ جي ويجهو رهندو آهي.
هو هميشه الڳ آهي؛ هو روحن جو عطا ڪندڙ آهي. ڪيڏو نه ٿورڙو آهي جيڪو پنهنجي نفس کي سمجهي. ||2||
هي خدا سان اتحاد جي نشاني آهي:
ذهن ۾، سچي رب جي حڪم کي سڃاڻي ٿو.
وجداني سڪون ۽ سڪون، سڪون، دائمي اطمينان ۽ خوشيون آقا جي رضا مان حاصل ٿينديون آهن. ||3||
خدا، عظيم عطا ڪندڙ، مون کي پنهنجو هٿ ڏنو آهي.
هن ڄمڻ ۽ مرڻ جون سڀ بيماريون ميٽي ڇڏيون آهن.
اي نانڪ، جن کي خدا پنهنجو ٻانهو بنايو آهي، سي رب جي حمد جا گيت ڳائڻ جي خوشي ۾ خوش ٿين ٿا. ||4||35||42||