ڪنارا، پنجين مهل:
مان تنهنجي درشن جي برڪت وارو ڏيک ڪيئن حاصل ڪري سگهان ٿو؟ ||1||روڪ||
مون کي اميد ۽ اڃ تنهنجي خواهش پوري ڪرڻ واري تصوير لاءِ؛ منهنجي دل توهان لاءِ تڙپندي آهي. ||1||
حليم ۽ عاجز سنت اُڃايل مڇيءَ وانگر آهن. رب جا اولياءَ هن ۾ سمايل آهن.
مان رب جي اوليائن جي پيرن جي مٽي آهيان.
مان پنهنجي دل انهن لاءِ وقف ڪريان ٿو.
خدا مون تي رحم ڪيو آهي.
فخر کي ڇڏي ۽ جذباتي وابستگي کي ڇڏي، اي نانڪ، پياري رب سان ملي ٿو. ||2||2||35||
ڪنارا، پنجين مهل:
خوشنصيب رب سڀني کي پنهنجي محبت جي رنگ ۾ رنگي ٿو.
چيلهه کان وٺي هاٿيءَ تائين، هو سڀني تي پکڙيل ۽ پکڙيل آهي. ||1||روڪ||
ڪي روزا رکن ٿا، منتون ڪن ٿا ۽ گنگا نديءَ تي مقدس مزارن جي زيارت ڪن ٿا.
اهي پاڻي ۾ ننگا بيٺا آهن، بک ۽ غربت کي برداشت ڪن ٿا.
اهي پار ٽنگون ويهندا آهن، عبادت ڪندا آهن ۽ چڱا ڪم ڪندا آهن.
اهي پنهنجي جسم تي مذهبي علامتون، ۽ انهن جي عضون تي رسمي نشان لاڳو ڪن ٿا.
اهي شاسترن جي ذريعي پڙهندا آهن، پر اهي ست سنگت، سچي جماعت ۾ شامل نه ٿيندا آهن. ||1||
اهي ضدي طور تي رسم الخط جي مشق ڪن ٿا، انهن جي مٿي تي بيٺا آهن.
اُهي انا پرستي جي بيماريءَ ۾ مبتلا آهن، ۽ سندن عيب ڍڪيل نه آهن.
اهي جنسي مايوسي، غير حل ٿيل ڪاوڙ ۽ جبري خواهش جي باهه ۾ جلن ٿا.
هو اڪيلو آزاد آهي، اي نانڪ، جنهن جو سچو گرو سٺو آهي. ||2||3||36||
ڪنرا، پنجين مهل، ستين بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
منهنجي اُڃ لڙي وئي آهي، حضور سان ملڻ سان.
پنج چور ڀڄي ويا آهن، ۽ مان امن ۽ آرام ۾ آهيان. ڳائيندي، ڳائيندي، رب جي تسبيح جا گيت ڳائي، مون کي پنهنجي محبوب جو ديدار ملي ٿو. ||1||روڪ||
جيڪو خدا مون لاءِ ڪيو آهي- مان ان جي بدلي ۾ ڪيئن ڪري سگهان ٿو؟
مان پنهنجي دل کي قربان ڪريان ٿو، قرباني، قرباني، قرباني، قرباني، قرباني، توهان کي قربان. ||1||
اول، مان پيرن پيرن تي ڪريان؛ مان توسان توجه ڪريان ٿو، غور ڪريان ٿو، محبت سان توسان مليل آهيان.
اي خدا، اها جاءِ ڪٿي آهي، جتي تون پنهنجي سڀني مخلوقن تي غور ڪرين ٿو؟
بيشمار ٻانهن تنهنجي ساراهه جا گيت ڳائين ٿا.
اُهو ئي توسان ملندو آهي، جيڪو تنهنجي مرضي تي راضي هوندو آهي. ٻانهو نانڪ پنهنجي رب ۽ مالڪ ۾ سمايل رهي ٿو.
تون، تون، تون اڪيلو، رب. ||2||1||37||
ڪنرا، پنجين مهل، اٺين بيت:
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
پنهنجو غرور ۽ خود غرور ڇڏي ڏيو؛ پيار ڪندڙ، رحم ڪندڙ رب سڀني کي ڏسي رهيو آهي. اي عقل، سندس پيرن جي مٽي ٿي. ||1||روڪ||
رب جي سنتن جي منتر جي ذريعي، دنيا جي رب جي روحاني حڪمت ۽ مراقبت جو تجربو ڪريو. ||1||
پنهنجي دل ۾، ڪائنات جي رب جي ساراهه ڳايو، ۽ پيار سان هن جي لوٽس پيرن سان ملائي. هو رب العالمين آهي، نرمل ۽ عاجزي ڪندڙن تي رحم ڪندڙ آهي.
اي مهربان رب، مهرباني ڪري مون کي پنهنجي رحم ۽ شفقت سان برڪت ڪر.
نانڪ، رب جي نالي جي تحفي جي طلب ڪري ٿو.
مون جذباتي وابستگي، شڪ ۽ سڀ غرور کي ڇڏي ڏنو آهي. ||2||1||38||
ڪنارا، پنجين مهل:
خدا جي باري ۾ ڳالهائڻ، گندگي ۽ آلودگي سڙي ويندي آهي. اهو گرو سان ملڻ سان اچي ٿو، ۽ ڪنهن ٻئي ڪوشش سان نه. ||1||روڪ||