شري گرو گرنتھ صاحب

صفحو - 652


ਪਿਰ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਿਆਰੁ ॥
pir kee saar na jaanee doojai bhaae piaar |

هوءَ پنهنجي مڙس جي قدر نٿي ڄاڻي. هوءَ دوئي جي محبت سان جڙيل آهي.

ਸਾ ਕੁਸੁਧ ਸਾ ਕੁਲਖਣੀ ਨਾਨਕ ਨਾਰੀ ਵਿਚਿ ਕੁਨਾਰਿ ॥੨॥
saa kusudh saa kulakhanee naanak naaree vich kunaar |2|

هوءَ ناپاڪ ۽ بد اخلاق آهي، اي نانڪ؛ عورتن ۾، هوء سڀ کان وڌيڪ خراب عورت آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਪਣੀ ਦਇਆ ਕਰਿ ਹਰਿ ਬੋਲੀ ਬੈਣੀ ॥
har har apanee deaa kar har bolee bainee |

اي منهنجا مالڪ، مون تي رحم ڪر ته مان توهان جي بني جو ڪلام ڳائي سگهان ٿو.

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ਹਰਿ ਉਚਰਾ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਲੈਣੀ ॥
har naam dhiaaee har ucharaa har laahaa lainee |

مان رب جي نالي تي غور ڪريان، رب جي نالي کي ڳڻي، ۽ رب جي نالي جو فائدو حاصل ڪريان.

ਜੋ ਜਪਦੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਿਨਸੁ ਰਾਤਿ ਤਿਨ ਹਉ ਕੁਰਬੈਣੀ ॥
jo japade har har dinas raat tin hau kurabainee |

مان انهن تي قربان آهيان، جيڪي ڏينهن رات رب جي نالي جو آواز ڪن ٿا.

ਜਿਨਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਪਿਆਰਾ ਅਰਾਧਿਆ ਤਿਨ ਜਨ ਦੇਖਾ ਨੈਣੀ ॥
jinaa satigur meraa piaaraa araadhiaa tin jan dekhaa nainee |

ڇا مان پنهنجي اکين سان انهن کي ڏسي سگهان ٿو جيڪي منهنجي محبوب سچي گرو جي پوڄا ۽ پوڄا ڪن ٿا.

ਹਉ ਵਾਰਿਆ ਅਪਣੇ ਗੁਰੂ ਕਉ ਜਿਨਿ ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਸਜਣੁ ਮੇਲਿਆ ਸੈਣੀ ॥੨੪॥
hau vaariaa apane guroo kau jin meraa har sajan meliaa sainee |24|

مان قربان آهيان پنهنجي گروءَ تي، جنهن مون کي پنهنجي رب سان ملايو آهي، منهنجو دوست، منهنجو تمام سٺو دوست. ||24||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |

سالڪ، چوٿون مهل:

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹੈ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੋ ਮਿਤੁ ॥
har daasan siau preet hai har daasan ko mit |

رب پنهنجي ٻانهن سان پيار ڪندو آهي؛ رب پنهنجي ٻانهن جو دوست آهي.

ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੈ ਵਸਿ ਹੈ ਜਿਉ ਜੰਤੀ ਕੈ ਵਸਿ ਜੰਤੁ ॥
har daasan kai vas hai jiau jantee kai vas jant |

رب پنهنجي ٻانهن جي قبضي هيٺ هوندو آهي، جيئن موسيقار جي ڪنٽرول هيٺ هوندو آهي.

ਹਰਿ ਕੇ ਦਾਸ ਹਰਿ ਧਿਆਇਦੇ ਕਰਿ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ॥
har ke daas har dhiaaeide kar preetam siau nehu |

رب جا ٻانها رب تي غور ڪندا آهن. اهي پنهنجي محبوب سان پيار ڪن ٿا.

ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਸੁਨਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਵਰਸੈ ਮੇਹੁ ॥
kirapaa kar kai sunahu prabh sabh jag meh varasai mehu |

مهرباني ڪري، مون کي ٻڌ، اي خدا - سڄي دنيا تي توهان جي فضل جي بارش ڏي.

ਜੋ ਹਰਿ ਦਾਸਨ ਕੀ ਉਸਤਤਿ ਹੈ ਸਾ ਹਰਿ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥
jo har daasan kee usatat hai saa har kee vaddiaaee |

رب جي ٻانهن جي ساراهه رب جي شان آهي.

ਹਰਿ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਭਾਵਦੀ ਜਨ ਕਾ ਜੈਕਾਰੁ ਕਰਾਈ ॥
har aapanee vaddiaaee bhaavadee jan kaa jaikaar karaaee |

رب پنهنجي شان سان پيار ڪندو آهي، ۽ تنهن ڪري سندس عاجز خادم کي ساراهيو ويندو آهي.

ਸੋ ਹਰਿ ਜਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਨੁ ਇਕ ਸਮਾਨਿ ॥
so har jan naam dhiaaeidaa har har jan ik samaan |

رب جو اهو عاجز خادم، رب جي نالي تي غور ڪري ٿو. رب، ۽ رب جو عاجز خادم، هڪ ئي آهن.

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਹਰਿ ਕਾ ਦਾਸੁ ਹੈ ਹਰਿ ਪੈਜ ਰਖਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥੧॥
jan naanak har kaa daas hai har paij rakhahu bhagavaan |1|

ٻانهو نانڪ رب جو ٻانهو آهي. اي رب، اي خدا، مهرباني ڪري، هن جي عزت جي حفاظت ڪريو. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |

چوٿين مهل:

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਾਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥
naanak preet laaee tin saachai tis bin rahan na jaaee |

نانڪ سچي رب سان پيار ڪري ٿو. ان کان سواءِ، هو زنده به رهي نه ٿو سگهي.

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥
satigur milai ta pooraa paaeeai har ras rasan rasaaee |2|

سچي گروءَ سان ملڻ سان، ڪامل رب ملندو آهي، ۽ زبان رب جي عظيم ذات مان لطف اندوز ٿيندي آهي. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਰੈਣਿ ਦਿਨਸੁ ਪਰਭਾਤਿ ਤੂਹੈ ਹੀ ਗਾਵਣਾ ॥
rain dinas parabhaat toohai hee gaavanaa |

رات ۽ ڏينهن، صبح ۽ رات، مان توکي ڳايان ٿو، رب.

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਰਬਤ ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਧਿਆਵਣਾ ॥
jeea jant sarabat naau teraa dhiaavanaa |

سڀئي جاندار ۽ مخلوق تنهنجي نالي تي غور ڪن ٿا.

ਤੂ ਦਾਤਾ ਦਾਤਾਰੁ ਤੇਰਾ ਦਿਤਾ ਖਾਵਣਾ ॥
too daataa daataar teraa ditaa khaavanaa |

تون ئي عطا ڪندڙ، وڏو عطا ڪندڙ آهين. جيڪو توهان اسان کي ڏيو ٿا سو کائو ٿا.

ਭਗਤ ਜਨਾ ਕੈ ਸੰਗਿ ਪਾਪ ਗਵਾਵਣਾ ॥
bhagat janaa kai sang paap gavaavanaa |

عقيدتمندن جي جماعت ۾، گناهه ميٽجي ويندا آهن.

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿਹਾਰੈ ਬਲਿ ਬਲਿ ਜਾਵਣਾ ॥੨੫॥
jan naanak sad balihaarai bal bal jaavanaa |25|

ٻانهو نانڪ هميشه لاءِ قربان آهي، قربان آهي، اي رب. ||25||

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੪ ॥
salok mahalaa 4 |

سالڪ، چوٿون مهل:

ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨੁ ਭਈ ਮਤਿ ਮਧਿਮ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਪਰਤੀਤਿ ਨਾਹੀ ॥
antar agiaan bhee mat madhim satigur kee parateet naahee |

هن جي اندر ۾ روحاني جهالت آهي، ۽ هن جي عقل بيڪار ۽ مدھم آهي. هو پنهنجي سچي گرو تي يقين نه رکندو آهي.

ਅੰਦਰਿ ਕਪਟੁ ਸਭੁ ਕਪਟੋ ਕਰਿ ਜਾਣੈ ਕਪਟੇ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹੀ ॥
andar kapatt sabh kapatto kar jaanai kapatte khapeh khapaahee |

هن جي اندر ۾ فريب آهي، ۽ ائين هو ٻين سڀني ۾ فريب ڏسي ٿو. هن جي فريب ذريعي، هو مڪمل طور تي تباهه ٿي ويو آهي.

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ਆਪਣੈ ਸੁਆਇ ਫਿਰਾਹੀ ॥
satigur kaa bhaanaa chit na aavai aapanai suaae firaahee |

سچي گرو جي مرضي هن جي شعور ۾ داخل نه ٿيندي آهي، تنهنڪري هو پنهنجي مفادن جي تعاقب ڪندي، چوڌاري ڦرندو رهي ٿو.

ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਜੇ ਆਪਣੀ ਤਾ ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਸਮਾਹੀ ॥੧॥
kirapaa kare je aapanee taa naanak sabad samaahee |1|

جيڪڏهن هو پنهنجو فضل عطا ڪري ته پوءِ نانڪ لفظ جي ڪلام ۾ جذب ٿي ويو. ||1||

ਮਃ ੪ ॥
mahalaa 4 |

چوٿين مهل:

ਮਨਮੁਖ ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਆਪੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨੂਆ ਥਿਰੁ ਨਾਹਿ ॥
manamukh maaeaa mohi viaape doojai bhaae manooaa thir naeh |

خود غرض انسان مايا جي جذباتي وابستگي ۾ مصروف آهن. دوئيءَ جي محبت ۾، سندن ذهن بيٺا آهن.

ਅਨਦਿਨੁ ਜਲਤ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਖਪਹਿ ਖਪਾਹਿ ॥
anadin jalat raheh din raatee haumai khapeh khapaeh |

رات ۽ ڏينهن، اهي جلندا آهن. ڏينهن ۽ رات، اهي مڪمل طور تي پنهنجي خودمختاري جي ڪري برباد ٿي ويا آهن.

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤਿਨ ਕੈ ਨਿਕਟਿ ਨ ਕੋਈ ਜਾਹਿ ॥
antar lobh mahaa gubaaraa tin kai nikatt na koee jaeh |

انهن جي اندر لالچ جي اوندهه آهي، ۽ ڪير به انهن جي ويجهو نٿو وڃي.

ਓਇ ਆਪਿ ਦੁਖੀ ਸੁਖੁ ਕਬਹੂ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਨਮਿ ਮਰਹਿ ਮਰਿ ਜਾਹਿ ॥
oe aap dukhee sukh kabahoo na paaveh janam mareh mar jaeh |

اُھي پاڻ بدبخت آھن، ۽ کين ڪڏھن به سڪون نه ملندو. اهي پيدا ٿين ٿا، رڳو مرڻ لاءِ، ۽ وري مرن ٿا.

ਨਾਨਕ ਬਖਸਿ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਸਾਚਾ ਜਿ ਗੁਰ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਹਿ ॥੨॥
naanak bakhas le prabh saachaa ji gur charanee chit laeh |2|

اي نانڪ، سچو رب خدا انهن کي معاف ڪري ٿو، جيڪي پنهنجي شعور کي گرو جي پيرن تي مرکوز ڪن ٿا. ||2||

ਪਉੜੀ ॥
paurree |

پورو:

ਸੰਤ ਭਗਤ ਪਰਵਾਣੁ ਜੋ ਪ੍ਰਭਿ ਭਾਇਆ ॥
sant bhagat paravaan jo prabh bhaaeaa |

اهو سنت، اهو عقيدت، قبول آهي، جيڪو خدا کي پيارو آهي.

ਸੇਈ ਬਿਚਖਣ ਜੰਤ ਜਿਨੀ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ॥
seee bichakhan jant jinee har dhiaaeaa |

اُهي ئي عقلمند آهن، جيڪي رب جو ذڪر ڪن ٿا.

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਭੋਜਨੁ ਖਾਇਆ ॥
amrit naam nidhaan bhojan khaaeaa |

اھي کاڌو کائيندا آھن، خزانو Ambrosial Nam، رب جي نالي جو خزانو.

ਸੰਤ ਜਨਾ ਕੀ ਧੂਰਿ ਮਸਤਕਿ ਲਾਇਆ ॥
sant janaa kee dhoor masatak laaeaa |

اوليائن جي پيرن جي مٽي پنهنجي پيشانيءَ تي لڳائيندا آهن.


اشاريه (1 - 1430)
جپ صفحو: 1 - 8
سو در صفحو: 8 - 10
سو پرکھ صفحو: 10 - 12
سوهلا صفحو: 12 - 13
سري راگ صفحو: 14 - 93
راگ ماجھ صفحو: 94 - 150
راگ گوري صفحو: 151 - 346
راگ آسا صفحو: 347 - 488
راگ گوجری صفحو: 489 - 526
راگ دیوگندھاری صفحو: 527 - 536
راگ بھیگاڑہ صفحو: 537 - 556
راگ وڈھنص صفحو: 557 - 594
راگ سورٹھ صفحو: 595 - 659
راگ دھنہسری صفحو: 660 - 695
راگ جیتسری صفحو: 696 - 710
راگ ٹوڈی صفحو: 711 - 718
راگ بیراڑی صفحو: 719 - 720
راگ تِلنگ صفحو: 721 - 727
راگ سوہی صفحو: 728 - 794
راگ بلاول صفحو: 795 - 858
راگ گوند صفحو: 859 - 875
راگ رامکلی صفحو: 876 - 974
راگ نت نارائن صفحو: 975 - 983
راگ مالی گورا صفحو: 984 - 988
راگ مارو صفحو: 989 - 1106
راگ تکھاری صفحو: 1107 - 1117
راگ کیدارا صفحو: 1118 - 1124
راگ بھیراؤ صفحو: 1125 - 1167
راگ بسنت صفحو: 1168 - 1196
راگ سارنگ صفحو: 1197 - 1253
راگ ملار صفحو: 1254 - 1293
راگ کانڑا صفحو: 1294 - 1318
راگ کلین صفحو: 1319 - 1326
راگ پربھاتی صفحو: 1327 - 1351
راگ جے جاونتی صفحو: 1352 - 1359
سلوک سہسکرتی صفحو: 1353 - 1360
گاتھا مہلا ۵ صفحو: 1360 - 1361
فُنے مہلا ۵ صفحو: 1361 - 1363
چوبولے مہلا ۵ صفحو: 1363 - 1364
سلوک بھگت کبیرا جی صفحو: 1364 - 1377
سلوک سیخ فرید کے صفحو: 1377 - 1385
سوئے سری مکھباک مہلا ۵ صفحو: 1385 - 1389
سوئے مہلے پہلے کے صفحو: 1389 - 1390
سوئے مہلے دوسرے کے صفحو: 1391 - 1392
سوئے مہلے تیجے کے صفحو: 1392 - 1396
سوئے مہلے چوتھے کے صفحو: 1396 - 1406
سوئے مہلے پنجویں کے صفحو: 1406 - 1409
سلوک وارا تے ودھیک صفحو: 1410 - 1426
سلوک مہلا ۹ صفحو: 1426 - 1429
منداوڑنی مہلا ۵ صفحو: 1429 - 1429
راگمالا صفحو: 1430 - 1430