ਪੰਜਾਬੀ 
English 
پنجابی 
Español 
Français 
Deutsch 
Português 
Bahasa Indonesia 
Türkçe 
Tiếng Việt 
Filipino 
Svenska हिंदी संस्कृत 
Nederlands 
Română 
Magyar 
Polski 
Čeština 
Afrikaans 
Italiano Català 
Shqip 
Gaeilge Cymraeg 
Slovenčina 
Slovenščina 
Dansk 
Eesti 
Latviešu 
Lietuvių 
Norsk 
Malti 
Íslenska Galego 
Kreyòl Ayisyen 
Latin 
Bahasa Melayu 
Kiswahili 
Hrvatski 
Suomi 
Русский मराठी ગુજરાતી తెలుగు ಕನ್ನಡ தமிழ் മലയാളം 
বাংলা 
Ελληνικά 
日本語 
中文 اردو سنڌي 
فارسی 
العربية 
עברית 
한국어 شري گرو گرنتھ صاحب
صفحو - 215
ਮਾਨੁ ਅਭਿਮਾਨੁ ਦੋਊ ਸਮਾਨੇ ਮਸਤਕੁ ਡਾਰਿ ਗੁਰ ਪਾਗਿਓ ॥
maan abhimaan doaoo samaane masatak ddaar gur paagio |عزت ۽ بي عزتي مون لاءِ ساڳي آهي. مون پنهنجي پيشاني گرو جي پيرن تي رکي آهي.
ਸੰਪਤ ਹਰਖੁ ਨ ਆਪਤ ਦੂਖਾ ਰੰਗੁ ਠਾਕੁਰੈ ਲਾਗਿਓ ॥੧॥
sanpat harakh na aapat dookhaa rang tthaakurai laagio |1|دولت مون کي پرجوش نه ڪندي آهي، ۽ بدقسمتي مون کي پريشان نه ڪندي آهي. مون پنھنجي پالڻھار ۽ پالڻھار سان پيار ڪيو آھي. ||1||
ਬਾਸ ਬਾਸਰੀ ਏਕੈ ਸੁਆਮੀ ਉਦਿਆਨ ਦ੍ਰਿਸਟਾਗਿਓ ॥
baas baasaree ekai suaamee udiaan drisattaagio |ھڪڙو رب ۽ مالڪ گھر ۾ رھندو آھي؛ هن کي بيابان ۾ به ڏٺو وڃي ٿو.
ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸੰਤ ਭ੍ਰਮੁ ਡਾਰਿਓ ਪੂਰਨ ਸਰਬਾਗਿਓ ॥੨॥
nirbhau bhe sant bhram ddaario pooran sarabaagio |2|مان بي خوف ٿي ويو آهيان؛ سائين منهنجا شڪ دور ڪيا آهن. سڀ ڄاڻندڙ رب هر هنڌ پکڙيل آهي. ||2||
ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਤੈ ਕਾਰਣੁ ਕੀਨੋ ਮਨਿ ਬੁਰੋ ਨ ਲਾਗਿਓ ॥
jo kichh karatai kaaran keeno man buro na laagio |جيڪو به خالق ڪري ٿو، سو منهنجو ذهن پريشان ناهي.
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਪਰਸਾਦਿ ਸੰਤਨ ਕੈ ਸੋਇਓ ਮਨੁ ਜਾਗਿਓ ॥੩॥
saadhasangat parasaad santan kai soeio man jaagio |3|اوليائن جي فضل ۽ صحبت سان، منهنجو سمهيل ذهن جاڳي پيو آهي. ||3||
ਜਨ ਨਾਨਕ ਓੜਿ ਤੁਹਾਰੀ ਪਰਿਓ ਆਇਓ ਸਰਣਾਗਿਓ ॥
jan naanak orr tuhaaree pario aaeio saranaagio |ٻانهو نانڪ تنهنجو ساٿ گهري ٿو. هو تنهنجي حرم ۾ آيو آهي.
ਨਾਮ ਰੰਗ ਸਹਜ ਰਸ ਮਾਣੇ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗਿਓ ॥੪॥੨॥੧੬੦॥
naam rang sahaj ras maane fir dookh na laagio |4|2|160|نالي جي محبت ۾، رب جي نالي سان، هو آرام سان آرام حاصل ڪري ٿو. درد هاڻي هن کي نه ڇڪيندو آهي. ||4||2||160||
ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree maalaa mahalaa 5 |گوري مالا، پنجين مهل:
ਪਾਇਆ ਲਾਲੁ ਰਤਨੁ ਮਨਿ ਪਾਇਆ ॥
paaeaa laal ratan man paaeaa |مون کي پنهنجي دل ۾ محبوب جو زيور مليو آهي.
ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਮਨੁ ਸੀਤਲੁ ਥੀਆ ਸਤਗੁਰ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
tan seetal man seetal theea satagur sabad samaaeaa |1| rahaau |منهنجو جسم ٿڌو ٿي ويو آهي، منهنجو دماغ ٿڌو ۽ آرام سان آهي، ۽ مان سچي گرو جي ڪلام ۾ جذب ٿي ويو آهيان. ||1||روڪ||
ਲਾਥੀ ਭੂਖ ਤ੍ਰਿਸਨ ਸਭ ਲਾਥੀ ਚਿੰਤਾ ਸਗਲ ਬਿਸਾਰੀ ॥
laathee bhookh trisan sabh laathee chintaa sagal bisaaree |منهنجي بک ختم ٿي وئي آهي، منهنجي اڃ بلڪل ختم ٿي وئي آهي، ۽ منهنجون سڀ پريشانيون وساري ويون آهن.
ਕਰੁ ਮਸਤਕਿ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਧਰਿਓ ਮਨੁ ਜੀਤੋ ਜਗੁ ਸਾਰੀ ॥੧॥
kar masatak gur poorai dhario man jeeto jag saaree |1|ڪامل گرو پنهنجو هٿ منهنجي پيشاني تي رکيو آهي. منهنجي ذهن کي فتح ڪري، مون سڄي دنيا کي فتح ڪيو آهي. ||1||
ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਅਘਾਇ ਰਹੇ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਡੋਲਨ ਤੇ ਅਬ ਚੂਕੇ ॥
tripat aghaae rahe rid antar ddolan te ab chooke |اطمينان ۽ اطمينان سان، مان پنهنجي دل ۾ قائم رهيس، ۽ هاڻي، مان ڪنهن به صورت ۾ نه ٿو ڊڄان.
ਅਖੁਟੁ ਖਜਾਨਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਤੋਟਿ ਨਹੀ ਰੇ ਮੂਕੇ ॥੨॥
akhutt khajaanaa satigur deea tott nahee re mooke |2|سچي گرو مون کي اڻ کٽ خزانو ڏنو آهي. اهو ڪڏهن به گهٽ نه ٿيندو، ۽ ڪڏهن به ختم نه ٿيندو. ||2||
ਅਚਰਜੁ ਏਕੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਭਾਈ ਗੁਰਿ ਐਸੀ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥
acharaj ek sunahu re bhaaee gur aaisee boojh bujhaaee |هي عجب ٻڌي، اي تقدير جا ڀائرو: گرو مون کي اها سمجھ ڏني آهي.
ਲਾਹਿ ਪਰਦਾ ਠਾਕੁਰੁ ਜਉ ਭੇਟਿਓ ਤਉ ਬਿਸਰੀ ਤਾਤਿ ਪਰਾਈ ॥੩॥
laeh paradaa tthaakur jau bhettio tau bisaree taat paraaee |3|مون وهم جو پردو لاھي ڇڏيو، جڏھن پنھنجي پالڻھار سان ملاقات ٿي. پوءِ، مون ٻين جي حسد کي وساري ڇڏيو. ||3||
ਕਹਿਓ ਨ ਜਾਈ ਏਹੁ ਅਚੰਭਉ ਸੋ ਜਾਨੈ ਜਿਨਿ ਚਾਖਿਆ ॥
kahio na jaaee ehu achanbhau so jaanai jin chaakhiaa |هي اهڙو عجب آهي جنهن کي بيان نٿو ڪري سگهجي. اهي ئي ڄاڻن ٿا، جن ان کي چکيو آهي.
ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਚ ਭਏ ਬਿਗਾਸਾ ਗੁਰਿ ਨਿਧਾਨੁ ਰਿਦੈ ਲੈ ਰਾਖਿਆ ॥੪॥੩॥੧੬੧॥
kahu naanak sach bhe bigaasaa gur nidhaan ridai lai raakhiaa |4|3|161|نانڪ چوي ٿو، مون تي سچ پڌرو ٿيو آهي. گرو مون کي خزانو ڏنو آهي. مون ان کي ورتو ۽ پنهنجي دل ۾ رکيو. ||4||3||161||
ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree maalaa mahalaa 5 |گوري مالا، پنجين مهل:
ਉਬਰਤ ਰਾਜਾ ਰਾਮ ਕੀ ਸਰਣੀ ॥
aubarat raajaa raam kee saranee |جيڪي پالڻهار بادشاهه جي حرم ڏانهن وٺي ويندا آهن، سي بچي ويندا آهن.
ਸਰਬ ਲੋਕ ਮਾਇਆ ਕੇ ਮੰਡਲ ਗਿਰਿ ਗਿਰਿ ਪਰਤੇ ਧਰਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
sarab lok maaeaa ke manddal gir gir parate dharanee |1| rahaau |ٻيا سڀ ماڻهو، مايا جي حويليءَ ۾، منهن تي اونڌا ڪري پيا زمين تي. ||1||روڪ||
ਸਾਸਤ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੇ ਮਹਾ ਪੁਰਖਨ ਇਉ ਕਹਿਆ ॥
saasat sinmrit bed beechaare mahaa purakhan iau kahiaa |وڏن ماڻھن شاسترن، سمرتين ۽ ويدن جو اڀياس ڪيو آھي، ۽ انھن ھيئن چيو آھي ته:
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਜਨ ਨਾਹੀ ਨਿਸਤਾਰਾ ਸੂਖੁ ਨ ਕਿਨਹੂੰ ਲਹਿਆ ॥੧॥
bin har bhajan naahee nisataaraa sookh na kinahoon lahiaa |1|"رب جي مراقبت کان سواء، ڪا به آزادي نه آهي، ۽ ڪنهن کي ڪڏهن به امن نه مليو آهي." ||1||
ਤੀਨਿ ਭਵਨ ਕੀ ਲਖਮੀ ਜੋਰੀ ਬੂਝਤ ਨਾਹੀ ਲਹਰੇ ॥
teen bhavan kee lakhamee joree boojhat naahee lahare |ماڻهو ٽنهي جهانن جي دولت گڏ ڪري سگهي ٿو، پر لالچ جي موج اڃا به مات نه ٿيندي آهي.
ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਕਹਾ ਥਿਤਿ ਪਾਵੈ ਫਿਰਤੋ ਪਹਰੇ ਪਹਰੇ ॥੨॥
bin har bhagat kahaa thit paavai firato pahare pahare |2|رب جي عبادت کان سواءِ، ڪنهن کي ڪٿي ملي ٿو استحڪام؟ ماڻهو بي انتها گهمي رهيا آهن. ||2||
ਅਨਿਕ ਬਿਲਾਸ ਕਰਤ ਮਨ ਮੋਹਨ ਪੂਰਨ ਹੋਤ ਨ ਕਾਮਾ ॥
anik bilaas karat man mohan pooran hot na kaamaa |ماڻهو هر قسم جي ذهن کي لتاڙيندڙ تفريحن ۾ مشغول آهن، پر انهن جا شوق پورا نه ٿيندا آهن.
ਜਲਤੋ ਜਲਤੋ ਕਬਹੂ ਨ ਬੂਝਤ ਸਗਲ ਬ੍ਰਿਥੇ ਬਿਨੁ ਨਾਮਾ ॥੩॥
jalato jalato kabahoo na boojhat sagal brithe bin naamaa |3|اهي ساڙي ۽ ساڙي، ۽ ڪڏهن به مطمئن نه آهن. رب جي نالي کان سواء، اهو سڀ بيڪار آهي. ||3||
ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ਇਹੈ ਸਾਰ ਸੁਖੁ ਪੂਰਾ ॥
har kaa naam japahu mere meetaa ihai saar sukh pooraa |رب جو نالو ڳايو، منهنجا دوست؛ هي مڪمل امن جو جوهر آهي.
ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਜਨਮ ਮਰਣੁ ਨਿਵਾਰੈ ਨਾਨਕ ਜਨ ਕੀ ਧੂਰਾ ॥੪॥੪॥੧੬੨॥
saadhasangat janam maran nivaarai naanak jan kee dhooraa |4|4|162|ساد سنگت ۾ حضور جي صحبت، جنم ۽ موت ختم ٿي وڃي ٿو. نانڪ عاجز جي پيرن جي مٽي آهي. ||4||4||162||
ਗਉੜੀ ਮਾਲਾ ਮਹਲਾ ੫ ॥
gaurree maalaa mahalaa 5 |گوري مالا، پنجين مهل:
ਮੋ ਕਉ ਇਹ ਬਿਧਿ ਕੋ ਸਮਝਾਵੈ ॥
mo kau ih bidh ko samajhaavai |ڪير منهنجي حالت کي سمجهڻ ۾ مدد ڪري سگهي ٿو؟
ਕਰਤਾ ਹੋਇ ਜਨਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥
karataa hoe janaavai |1| rahaau |اهو صرف خالق ئي ڄاڻي ٿو. ||1||روڪ||
ਅਨਜਾਨਤ ਕਿਛੁ ਇਨਹਿ ਕਮਾਨੋ ਜਪ ਤਪ ਕਛੂ ਨ ਸਾਧਾ ॥
anajaanat kichh ineh kamaano jap tap kachhoo na saadhaa |هي ماڻهو اڻڄاڻائيءَ ۾ ڪم ڪري ٿو. هو مراقبي ۾ نه ٿو ڳائيندو آهي، ۽ نه ئي ڪو گہرا، خود نظم و ضبط وارو مراقبو ڪندو آهي.
ਦਹ ਦਿਸਿ ਲੈ ਇਹੁ ਮਨੁ ਦਉਰਾਇਓ ਕਵਨ ਕਰਮ ਕਰਿ ਬਾਧਾ ॥੧॥
dah dis lai ihu man dauraaeio kavan karam kar baadhaa |1|هي ذهن ڏهن طرفن ۾ گهمي ٿو، ان کي ڪيئن روڪيو وڃي؟ ||1||
ਮਨ ਤਨ ਧਨ ਭੂਮਿ ਕਾ ਠਾਕੁਰੁ ਹਉ ਇਸ ਕਾ ਇਹੁ ਮੇਰਾ ॥
man tan dhan bhoom kaa tthaakur hau is kaa ihu meraa |”مان رب آهيان، منهنجي ذهن، جسم، دولت ۽ زمينن جو مالڪ، اهي منهنجا آهن.