رب جي باري ۾ سوچيو، جيڪو آخر ۾ توهان جي مدد ۽ مدد ڪندو.
رب ناقابل فراموش ۽ ناقابل فهم آهي. هن جو ڪوبه مالڪ ناهي، ۽ هو پيدا نه ٿيو آهي. هو سچي گرو جي محبت ذريعي حاصل ڪري ٿو. ||1||
مان قربان آهيان، منهنجو روح قربان آهي، انهن تي، جيڪي خود غرضي ۽ غرور کي ختم ڪن ٿا.
اهي خود غرضي ۽ غرور کي ختم ڪن ٿا، ۽ پوءِ رب کي ڳولين ٿا. اهي وجدان سان رب ۾ غرق آهن. ||1||روڪ||
انهن جي مقرر ڪيل تقدير جي مطابق، اهي پنهنجن ڪمن تي عمل ڪن ٿا.
سچي گرو جي خدمت ڪرڻ سان، دائمي امن ملي ٿو.
خوش نصيبي کان سواءِ، گرو نٿو ملي. لفظ جي ذريعي، اهي رب جي اتحاد ۾ متحد آهن. ||2||
گرو مُخش دنيا جي وچ ۾ بي اثر رهن ٿا.
گرو انهن جو کشن آهي، ۽ نالو، رب جو نالو، انهن جو سهارو آهي.
گرو مُک تي ڪير ظلم ڪري سگهي ٿو؟ جيڪو ڪوشش ڪري ٿو سو ناس ٿيندو، درد ۾ رڙندو. ||3||
انڌن خود غرض انسانن کي ڪا به عقل نه آهي.
اهي نفس جا قاتل ۽ دنيا جا قصاب آهن.
مسلسل ٻين جي بدمعاشي ڪرڻ سان، اهي هڪ خوفناڪ بار کڻندا آهن، ۽ اهي ٻين جو بار بيڪار کڻندا آهن. ||4||
هيءَ دنيا هڪ باغ آهي، ۽ منهنجو پالڻهار خدا باغي آهي.
هو هميشه ان جو خيال رکندو آهي- هن جي سنڀال کان سواءِ ڪابه شيءِ مستثنيٰ نه آهي.
جيئن خوشبوءِ عطا ڪري ٿو، تيئن خوشبودار گل سڃاتا وڃن ٿا. ||5||
پاڻ سڳورا دنيا ۾ بيمار ۽ بيمار هوندا آهن.
هنن امن واري، بيحد، لاتعداد کي وساري ڇڏيو آهي.
هي بدبخت ماڻهو بي درديءَ سان روئندا رهيا. گروءَ کان سواءِ کين سڪون نٿو ملي. ||6||
جنهن انهن کي پيدا ڪيو، اهو ئي انهن جي حالت ڄاڻي ٿو.
۽ جيڪڏهن هو انهن کي الهام ڏئي ته پوءِ انهن کي سندس حڪم جي خبر پوي ٿي.
هو جيڪو ڪجهه انهن جي اندر رکي ٿو، اهو ئي غالب آهي، ۽ پوءِ اهي ٻاهران ظاهر ٿين ٿا. ||7||
مان سچي ذات کان سواءِ ڪنهن کي به نٿو ڄاڻان.
جن کي رب پاڻ سان ڳنڍي ٿو، سي پاڪ ٿين ٿا.
اي نانڪ، نالو، رب جو نالو، انهن جي دل ۾ گهري ٿو، جن کي هن ڏنو آهي. ||8||14||15||
ماجه، ٽيون مهل:
اَبروسائيل اسم، رب جو نالو، ذهن ۾ رکڻ،
انا، خود غرضي ۽ هٺ جا سڀ درد ختم ٿي ويندا آهن.
لفظ جي عميق باني جي مسلسل ساراهه ڪرڻ سان، مون کي امرت، امرت حاصل ٿئي ٿو. ||1||
مان قربان آهيان، منهنجو روح قربان آهي، انهن تي، جيڪي پنهنجي ذهن ۾ ڪلام جي عميق باني کي جڙيل آهن.
Ambrosial Bani کي پنهنجي ذهنن ۾ سمائي، اهي Ambrosial Name تي غور ڪن ٿا. ||1||روڪ||
جيڪي مسلسل امرت جا امروسر وارا لفظ ڳائين ٿا،
هن امرت کي هر هنڌ پنهنجي اکين سان ڏسو.
اُھي مسلسل ڏينھن رات امرت وارو واعظ ڳائيندا آھن. ان کي ڳائڻ، اهي ٻين کي ٻڌائڻ جو سبب بڻجن ٿا. ||2||
رب جي عميق محبت سان متاثر ٿي، اهي محبت سان پنهنجو ڌيان هن تي مرکوز ڪن ٿا.
گروءَ جي مهربانيءَ سان کين هي امرت ملي ٿو.
اُهي ڏينهن رات پنهنجي زبانن سان اُن جو اُبتو نالو ڳائيندا آهن. انهن جا ذهن ۽ جسم هن امرت سان مطمئن آهن. ||3||
جيڪو خدا ڪري ٿو سو ڪنهن جي سمجهه کان ٻاهر آهي.
سندس حڪم کي ڪير به ميٽي نه ٿو سگهي.
سندس حڪم سان، ڪلام جي امرت واري باني غالب ٿئي ٿي، ۽ سندس حڪم سان، اسين امرت ۾ پيئون ٿا. ||4||
خالق رب جا عمل عجيب ۽ عجيب آهن.
هي ذهن گمراهه ٿي ويو آهي، ۽ ٻيهر جنم جي چڪر جي چوڌاري ڦري ٿو.
جيڪي ماڻهو پنهنجي شعور کي لفظ جي عميق باني تي مرکوز ڪن ٿا، اهي لفظ جي عميق ڪلام جون رونقون ٻڌن ٿا. ||5||