تون وڏو عطا ڪندڙ آهين. تون ڏاڍو عقلمند آهين. تو جهڙو ٻيو ڪو نه آهي.
تون منهنجو تمام طاقتور رب ۽ مالڪ آهين. مون کي خبر ناهي ته توهان جي عبادت ڪيئن ڪجي. ||3||
تنهنجو حوصلو ناقابل تصور آهي، اي منهنجا محبوب. توهان جي مرضي کي قبول ڪرڻ تمام ڏکيو آهي.
نانڪ چوي ٿو، مان تنهنجي در تي اچي بيٺو آهيان، رب. مان بيوقوف ۽ جاهل آهيان - مهرباني ڪري مون کي بچايو! ||4||2||20||
بسنت هندول، پنجين مهل:
انسان نه ٿو ڄاڻي رب العالمين کي؛ هو پاڻ کي نٿو سمجهي. هو شڪ ۽ غرور ۾ ڦاٿل آهي. ||1||
منهنجو پيءُ عظيم رب آهي، منهنجو مالڪ.
مان نااهل آهيان، پر مهرباني ڪري مون کي ڪنهن به صورت ۾ بچايو. ||1||روڪ||
تخليق ۽ تباهي صرف خدا جي طرفان اچي ٿي؛ اھو اھو آھي جيڪو رب جي عاجز ٻانھن کي مڃيندا آھن. ||2||
ڪالي يوگا جي هن اونداهي دور ۾ فقط اهي ماڻهو جيڪي خدا جي نالي سان جڙيل آهن پرامن سمجهيا وڃن ٿا. ||3||
اهو گرو جو ڪلام آهي جيڪو اسان کي پار ڪري ٿو. نانڪ ٻئي ڪنهن به طرح سوچي نٿو سگهي. ||4||3||21||
هڪ عالمگير خالق خدا. سچي گرو جي فضل سان:
راگ بسنت هندول، نائين مهل:
اي پاڪ روح، ڄاڻو ته هي جسم ڪوڙو آهي.
رب جيڪو ان جي اندر رهجي ٿو- سڃاڻو ته هو اڪيلو حقيقي آهي. ||1||روڪ||
دنيا جي دولت رڳو خواب آهي. توهان کي ان تي ايترو فخر ڇو آهي؟
ان مان ڪو به آخر ۾ توهان سان گڏ نه هلندو. تون ان تي ڇو پيو لڳين؟ ||1||
حمد ۽ طعن ٻنهي کي ڇڏي ڏيو؛ پنهنجي دل ۾ رب جي ساراهه جي ڪرتن کي ترتيب ڏيو.
اي ٻانهو نانڪ، هڪ بنيادي ذات، خداوند خدا، مڪمل طور تي هر جڳهه تي پکڙيل آهي. ||2||1||
بسنت، نائين مهل:
گنهگار جي دل اڻپوري جنسي خواهشن سان ڀريل آهي.
هو پنهنجي بيچيني ذهن تي ڪنٽرول نه ٿو ڪري سگهي. ||1||روڪ||
يوگي، ڀڄڻ وارا سنسار ۽ ڇڏيندڙ
- اھو نيٽ انھن سڀني مٿان اڇلايو ويو آھي. ||1||
جيڪي رب جي نالي تي غور ڪن ٿا
خوفناڪ عالمي سمنڊ پار ڪريو. ||2||
ٻانهو نانڪ رب جي پناهه ڳولي ٿو.
مهرباني ڪري پنهنجي نالي جي برڪت عطا فرماءِ، ته جيئن هو تنهنجي شان جا گيت ڳائيندو رهي. ||3||2||
بسنت، نائين مهل:
اي ماءُ، مون رب جي نالي جي دولت گڏ ڪئي آهي.
منهنجي ذهن کي پنهنجي ڀڄڻ بند ڪري ڇڏيو آهي، ۽ هاڻي، اهو آرام ۾ آيو آهي. ||1||روڪ||
مايا سان وابستگي منهنجي جسم مان ڀڄي وئي آهي، ۽ بيشمار روحاني حڪمت منهنجي اندر ۾ پکڙيل آهي.
لالچ ۽ وابستگي مون کي ڇهي به نٿي سگهي. مون رب جي عقيدتمند عبادت کي پڪڙي ورتو آهي. ||1||
بيشمار حياتيءَ جي لالچ ٽٽي وئي آهي، جڏهن کان مون کي رب جي نالي جي زيور ملي آهي.
منهنجو دماغ پنهنجي سڀني خواهشن کان آزاد ٿي ويو، ۽ مان پنهنجي اندر جي امن ۾ جذب ٿي ويو. ||2||
اُهو شخص، جنهن تي مهربان رب رحم ڪري ٿو، اُهو رب العالمين جي ساراهه ڳائيندو آهي.
نانڪ جو چوڻ آهي ته، هي دولت صرف گرومخ جي گڏ ڪيل آهي. ||3||3||
بسنت، نائين مهل:
اي منھنجا دل، تون ڪيئن وساريندين رب جي نالي کي؟
جڏهن لاش فنا ٿي ويندو ته توکي موت جي رسول سان معاملو ڪرڻو پوندو. ||1||روڪ||
هيءَ دنيا رڳو دونھون جي ٽڪري آھي.